De markt verwacht heel wat van Monti, maar weet eigenlijk best dat men wonderen van hem verwacht. Monti moet Italië weer concurrerend maken en dat is een hopeloze opgave. De gevestigde machten zijn te veel gebaat bij de status quo. Baby pensionado's, bescherming van beroepen, niet al te strict belasting betalen, dat hoort allemaal bij de Italiaanse cultuur, zo vindt en.
Toch kan het niet langer zo. De productiviteit is de afgelopen tien jaar helemaal niet gestegen en zo verlies je heel veel concurrentiekracht tenzij je het Ierse pad van stevige loonsverlaging opgaat, iets dat niet kan in een land dat zo;n machtige vakbond heeft. De overheid blijft enorm groot, de bijna duizend parlementariërs kunnen maar niet besluiten om hun aantallen en salarisen enigszins te matigen.
Maar zelfs een pessimist als Ambrose Evans-Pritchard ziet lichtpuntjes. Monti heeft als eurocommissaris zeer machte lobbies een toontje lager doen zingen. Hij gaf tot boosheid van Amerika Microsoft een boete van € 500 miljoen, hij blokkeerde de fusie tussen GE en Honeywell, hij maakte Duitsland boos over de noodzaak om de subsidie aan de Landesbanken terug te brengen en hielp de Franse elektriciteitsmonopolies om zeep (http://www.telegraph.co.uk/finance/financialcrisis/8887513/Mario-Monti-needs-a-miracle.html).
De Italiaanse overheid is schatrijk met bezittingen van € 1800 miljard die bijna even groot zijn als de staatsschuld van € 1900 miljard. Bijna de helft zit in tamelijk eenvoudig te verkopen staatsdeelnemingen zoals ENI, ENEl, Finamechanica, hun PTT. Hij ziet dat Monti snel voor € 45 miljard gaat verkopen.
De Italiaanse particulier heeft een vermogen van € 8600 miljard, per hoofd veel meer dan de Amerikaan of Duitser en dat is vele malen meer dan de staatsschuld van € 1900 miljard.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
15 november 2011
stress in Europa: meer biljetten van 500 euro op komst

De stress in Europa is weer enrom en dat zou moeten leiden tot een sprong in het aantal 500 euro biiljetten, net als na de Lehmancrisis. 500 euro biiljetten dienen nergens anders voor dan om onder de matras te verstoppen als je het bankwezen (en de fiscus) niet meer vertrouwt.
Vooral in Giekenland, maar nu ook in Italië moeten die 500 eurobiljetten waanzinnig aantrekkelijk worden.
Er zijn eigenlijk geen risicovrije beleggingen meer sinds Amerika zijn AAA status verloor. Frankrijk staat op het punt die ook te verliezen. De CDS spreads om staatsleningen van Duitsland en het VK te verzekeren staan op ongeveer 0,9%, dus de markt vindt dat kennelijk ook geen risicoloze beleggingen meer.
(plaatje uit Wall Street Journal: Rushing for the exits)
stijging huizenprijzen per land sinds 1970
13 november 2011
Veere
Een paar weken geleden brachten we enkele zonovergoten dagen door op Walcheren. Op zaterdag fietsten we naar het mooie Veere. Er staan uitsluitend zeer oude huizen, waarvan er de nodige gerenoveerd zijn door onze bijna buurman Bernard.
De stad staat in het teken van de kerken, het prachtige stadhuis en de Schotse buurt. De heer van Borsele was namelijk getrouwd met een Schotse Mary Stuart en dat leidde tot import van 300 Schotten op het hoogtepunt.
Die heer van Borsele vond ook dat Veere een enorme kerk moest hebben. In later tijden was Veere niet meer zo belangrijk en de kerk werd te groot. Hij brandde ook nog eens af en werd toen sober opgebouwd, men hield het ten voorbeeld aan hoe sober een protestantse kerk moest zijn. Napoleon veruuïneerde de kerk verder en bracht er extra verdiepingen in waarin zieken verpleegd konden worden.Men wilde de kerk op zeker moment daarna afbreken, maar daar werd een stokje voor gestoken: het werd het eerste rijksmonument. In de kerk heeft men enkele jaren geleden een ingemetselde kat gevonden die de kerk tegen kwaad (kennelijk het kattenkwaad) moest beschermen.
Barrons: de yuan als munt van de wereld: het komt er over enige tijd aan


Het is nog behoorlijk ver weg, maar als China niet meer zo de exportmarkt hoeft te manipuleren en de industrielobby minder machtig is geworden, dan kan het goed in het Chinese kraam van pas komen om de yuan een wereldvaluta te maken. Aldus Barrons in hun omslagartikel: Enter the yuan.
In steeds meer landen rond China mag nu met de yuan gehandeld en geëxporteerd worden, niet alleen in de speciale gebeiden zoals Hongkong en Macao maar bijvoorbeeld ook Singapore/Maleisië (maar ook een beetje in curieuze landen als Wit Rusland en IJsland).
In 2030 is de bevolking van de eurozone gekrompen (ook zonder dat er landen buiten de boot zijn gevallen) en de bevolking kleiner dan die van de VS. China's economie is dan groter dan die van de VS en de eurozone.
Mijn noot: Men kan de omvang van de Chinese economie hebben onderschat als de Chinese regering de yuan uiteindelijk veel laat revalueren à la Japan. Het kan ook zijn dan China na 2018-2020 tegen enorme problemen aanloopt vanwege de enorme misinvesteringen. Investeringen moet dan zeer fors terug als percentage van de economie en dat was in Japan de hoofdreden voor het gevreesde Japanscenario van stagnatie na decennis torenhoge groei.
Als in 2030 het handelsoverschot van China nog steeds zo groot is, dan hebben we in het Westen vermoedelijk nog behoorlijke problemen. Die handelsoverschotten moeten zich gaan oppotten in bezittingen bij ons en dat lijken dan vooral staatsleningen te worden. Dat lijkt me geen aantrekkelijk vooruitzicht voor China, maar dan moeten ze maar eerder proberen wat meer te importeren of voldoende toeristen naar Griekenland te sturen.
12 november 2011
FED nog ver af van QE3

De vorige keer dat de FED extra geld ging drukken, QE2, was er veel meer angst voor deflatie. De FED kijkt vooral wat er aan inflatie is ingeprijsd over vijf jaar (zie plaatje Strategas). Tot voor kort zakte de inflatieverwachting weer als een pudding in elkaar, net als in 2010, maar toen kwam toch een stevig herstel. De economische groei viel mee in de VS en met de daling van de CPI inflatie schoot het maar niet op. Vooral de kerninflatie is nog aan het stijgen. Dalende benzineprijzen zijn nog niet erg doorgedrongen.
De afgelopen week kwam de inflatieverwachting onder aanvoering van de Europese perikelen weer onder druk (en grondstoffenprijzen daalden), maar dit is niet genoeg om Bernanke c.s. te overtuigen dat er een deflatierisico is.
Aandelen record goedkoop versus obligaties

Zelfs vergeleken met de rente van bedrijfsobligaties (die toch wel last hadden van de recente ellende in Europa) is de S&P nu op zijn goedkoopste punt sinds de eerste oliecrisis.
De trend van het verschil van winstrendement (1/koerswinstverhouding) en de rente is in een stijgende trend geweest, maar ik denk niet dat die trend nog veel verder kan voortzetten. De winstontwijkkeling is gewoon niet slecht genoeg hiervoor en de centrale banken zijn gewoon veel te royaal om een flinke verdere verslechtering voor elkaar te krijgen.
(plaatje Strategas)
Franse rente richting PIGS

Nu Berlusconi lijkt op te krassen is de aanval ingezet op Frankrijk. Om de een of andere reden mag de ECB geen Franse staatsleningen kopen en de speculanten lusten er dan wel pap van. Quasi berichten dat de AAA rating van Frankrijk een dwongrade van S&P kreeg (foutje, bedankt) helpen ook niet erg.
Het is ook wel erg ongeloofwaardig dat Franrijk AAA is en de Verenigde Staten niet.
De markt lijkt te gaan afdwingen dat de ECB geld gaat drukken.
De ECB mag het niet, maar wat kordater optreden à la de Zwitserse centrale bank zou geen kwaad kunnen. Nu denkt iedereen dat de interventiekracht van de ECB vrijwel is opgedroogd omdat ze slechts gesteriliseerd opkopen (aankoop Italië is verkoop van iets anders). Als ze roepen dat ze all in gaan om de rente in Italië beneden de gewraakte 5,5% te houden als Italië maar voldoende bezuinigt, dan hoeven ze bijna geen euro uit te geven om dat voor elkaar te krijgen.
Steeds meer politici beginnen zich eraan te ergeren dat de ECB de crisis in Europa maar voort laat duren, terwijl de oplossing toch zo simpel is (gewoon Zwitsers gedrag werkt).
(plaatje Bianco)
10 november 2011
Het grote verschil tussen Italië en Griekenland
Via SocGen:
De burgemeester van een Griekse stad bezocht een Italiaanse stad.
Toen hij het overdadige huis van de Italiaanse burgemeester zag vroeg hij hoe hij zich zo'n huis kon veroorloven. De Italiaan zei: "Zie je die brug daar? De Europese Unie gaf ons een subsidie om een brug met twee rijstroken te bouwen, maar door maar een rijstrook aan te leggen met stoplichten aan beide kanten kon ik mijn huis bouwen.
Het volgend jaar bezocht de Italiaanse burgemeester zijn Griekse confrère op zijn terrein. Hij stond gewoon totaal perplex van de weelde die van het huis van zijn Griekse vriend afstraalde: zijden tapijten, gouden kranen, marmeren vloeren, het was allemaal zonder uitzondering verbazend, imponerend. Toen hij vroeg aan de Griekse burgemeester hoe hij dat in Godsnaam voor elkaar had gekregen zei zijn collega: "Zie je die brug daar?
De Italiaan antwoordde naar waarheid: "Nee".
De burgemeester van een Griekse stad bezocht een Italiaanse stad.
Toen hij het overdadige huis van de Italiaanse burgemeester zag vroeg hij hoe hij zich zo'n huis kon veroorloven. De Italiaan zei: "Zie je die brug daar? De Europese Unie gaf ons een subsidie om een brug met twee rijstroken te bouwen, maar door maar een rijstrook aan te leggen met stoplichten aan beide kanten kon ik mijn huis bouwen.
Het volgend jaar bezocht de Italiaanse burgemeester zijn Griekse confrère op zijn terrein. Hij stond gewoon totaal perplex van de weelde die van het huis van zijn Griekse vriend afstraalde: zijden tapijten, gouden kranen, marmeren vloeren, het was allemaal zonder uitzondering verbazend, imponerend. Toen hij vroeg aan de Griekse burgemeester hoe hij dat in Godsnaam voor elkaar had gekregen zei zijn collega: "Zie je die brug daar?
De Italiaan antwoordde naar waarheid: "Nee".
Italië failliet: daar zijn ze veel te rijk voor
Eigenlijk zouden we heel blij moeten zijn met een hoge rente op Italiaanse staatsobligaties. Noord Italië is zo verschrikkelijk rijk, dat je wel helemaal van je lotje getikt moet zijn om te accepteren dat Italië ook maar een cent minder terugbetaalt dan ze beloofd hebben. Geen enkel groot land heeft zo veel bezittingen ten opzichte van zijn inkomen (ruim 7 keer tegen de meeste rijke landen vier tot zes keer). Dat komt voor een groot deel omdat onroerend goed in Italië veel te veel waard is, maar dat zal zo blijven omdat alle andere bezittingen te onzeker zijn geweest in de historie.
Noord Italië domineert de rijkdom van Italië, ook al krijgt de maffia in het zuiden vaak de meeste publiciteit.
Kortom, de Italianen zijn goed voor hun geld en als ze zo veel rente willen betalen op hun staatsleningen dan is dat een meevaller.
Het begrotingstekort is overigens nu al behoorlijk laag en met wat extra bezuinigingen al helemaal. We moeten de Italianen geen nieuwe geschenken geven, maar gewoon uitpersen met hoge rentes. Daar zijn ze rijk genoeg voor.
Noord Italië domineert de rijkdom van Italië, ook al krijgt de maffia in het zuiden vaak de meeste publiciteit.
Kortom, de Italianen zijn goed voor hun geld en als ze zo veel rente willen betalen op hun staatsleningen dan is dat een meevaller.
Het begrotingstekort is overigens nu al behoorlijk laag en met wat extra bezuinigingen al helemaal. We moeten de Italianen geen nieuwe geschenken geven, maar gewoon uitpersen met hoge rentes. Daar zijn ze rijk genoeg voor.
Bianco: vorige maand ging het over Griekenland, deze maand over Italië, volgende maand over Frankrijk?
Bianco had vandaag weer zijn maandelijkse conference call. Als rechtgeaarde Amerikaan vindt hij de euro een totale mislukking en dat had men bij de introductie al moeten zien. De markt deed alsof elk euroland een soort Duitsland was en is er plotseling achter gekomen dat dit niet zo is.
Men probeert er met financial engeneering uit te komen, maar dat levert slechts tijdelijke verlichting (of zoals mijn collega Ted Scott steeds voor houdt: men is bezig het liquditeitsprobleem op te lossen, maar er is geen echte oplossing zo lang het solvabiliteitsprobleem niet geklaard is).
Er zijn drie onmogelijke oplossingen om er uit te komen, zo redeneert Bianco:
1. Terug naar de oude valuta's. Dat is een ramp voor de banken (en voor de gepensioneerden, de ambtenarensalarissen etc.)
2. Fiscale unie. Elk land moet een soort Duitsland worden. Vanuit Brussel wordt bepaald wat een land mag doen qua fiscale politiek. Europa heeft vele eeuwen oorlog gevoerd om dit te voorkomen en is nog steeds niet erg te porren voor een fiscale unie.
3. Massieve overheidsbezuinigingen. Politici kunnen hiertoe besluiten, maar voeren dit toch niet uit. Opstanden vanuit het volk voorkomen verder ook deze oplossing.
Voorlopig is er te veel geharrewar, juridisch getouwtrek, angst voor moral hazard dat het iets wordt met de benodigde financial engeneering via EFSF, ESM, ECB.
Het EFSF is veel te klein. de omvang wordt berekend inclusief Italië en Spanje, terwijl dat de grote vragers gaan worden.
CDS wordt een uitstervend derivaat als Europa de rug recht houdt en er alleen maar vrijwillig verlies genomen mag worden en niet via CDS-en.
Eerst moet het slechter gaan met Europa à la 2008 in de VS voordat een van de drie oplossingen gekozen gaat worden. Die wens begint aardig in vervulling te gaan. Eerst kwam het onbelangrijke Griekenland in problemen, daarna het rijke onbestuurbare Italie en nu Frankrijk. Frankrijk verliest eerst AAA rating en raakt daardoor in problemen en neemt het EFSF in zijn val mee.
De druk op Europa (en Obama, Wen Jiabao) moet erg groot worden om alle oude principes vloeibaar te maken.
Een en ander wordt dan ingemasseerd via wat financial engeneering van de ECB en het IMF
Men probeert er met financial engeneering uit te komen, maar dat levert slechts tijdelijke verlichting (of zoals mijn collega Ted Scott steeds voor houdt: men is bezig het liquditeitsprobleem op te lossen, maar er is geen echte oplossing zo lang het solvabiliteitsprobleem niet geklaard is).
Er zijn drie onmogelijke oplossingen om er uit te komen, zo redeneert Bianco:
1. Terug naar de oude valuta's. Dat is een ramp voor de banken (en voor de gepensioneerden, de ambtenarensalarissen etc.)
2. Fiscale unie. Elk land moet een soort Duitsland worden. Vanuit Brussel wordt bepaald wat een land mag doen qua fiscale politiek. Europa heeft vele eeuwen oorlog gevoerd om dit te voorkomen en is nog steeds niet erg te porren voor een fiscale unie.
3. Massieve overheidsbezuinigingen. Politici kunnen hiertoe besluiten, maar voeren dit toch niet uit. Opstanden vanuit het volk voorkomen verder ook deze oplossing.
Voorlopig is er te veel geharrewar, juridisch getouwtrek, angst voor moral hazard dat het iets wordt met de benodigde financial engeneering via EFSF, ESM, ECB.
Het EFSF is veel te klein. de omvang wordt berekend inclusief Italië en Spanje, terwijl dat de grote vragers gaan worden.
CDS wordt een uitstervend derivaat als Europa de rug recht houdt en er alleen maar vrijwillig verlies genomen mag worden en niet via CDS-en.
Eerst moet het slechter gaan met Europa à la 2008 in de VS voordat een van de drie oplossingen gekozen gaat worden. Die wens begint aardig in vervulling te gaan. Eerst kwam het onbelangrijke Griekenland in problemen, daarna het rijke onbestuurbare Italie en nu Frankrijk. Frankrijk verliest eerst AAA rating en raakt daardoor in problemen en neemt het EFSF in zijn val mee.
De druk op Europa (en Obama, Wen Jiabao) moet erg groot worden om alle oude principes vloeibaar te maken.
Een en ander wordt dan ingemasseerd via wat financial engeneering van de ECB en het IMF
Chinese overheid stimuleert economie in vierde kwartaal met 2,4%
De view van Shanghai via Bianco had een verhaal waarom de groei in China in het vierde kwartaal gaat meevallen.
De begrotingsproblemen van de Chinese overheid zijn van een heel andere aard dan in de westerse wereld. Men had voor 2011 een tekort gepland van Yuan 700 miljard, maar in de eerste negen maanden van 2011 heeft men 29,5% meer binnen gekregen en slechts 27,5% meer uitgegeven, waardoor er een overschot van 1200 miljard ontstond in de eerste maanden van 2011 (in 2010 had men een overschot van 850 miljard om uiteindelijk voor het hele jaar uit te komen op de gepland 677B tekort, d.w.z. men is gewend heel wat extra uit te geven in het vierde kwartaal).
Om toch aan de begroting te voldoen moet men daarom 1900 miljard yuan extra uitgeven in het vierde kwartaal (men haalt dit geld weg van het overheidstegoed van yuan 3600miljard bij de centrale bank).
Men lijkt te zijn begonnen met 1000 miljard neer te leggen bij CICC, de nationale investeringsbank, voor het goede doel.
Waar moet dit geld in hemelsnaam naar toe?
Naar deposito’s bij de banken, extra loon ambtenaren, overheidscontracten.
Men heeft er ook dit jaar het volste vertrouwen in het geld op te krijgen.
Voor het seizoen gecorrigeerd wordt er vergeleken met 2010 ongeveer 370 miljard yuan extra uitgegeven, ofwel 2,4% van het BNP.
Tsja, dan zit er niets anders op de groeivoorspellingen voor het vierde kwartaal van China wat te verhogen richting 10%.
De begrotingsproblemen van de Chinese overheid zijn van een heel andere aard dan in de westerse wereld. Men had voor 2011 een tekort gepland van Yuan 700 miljard, maar in de eerste negen maanden van 2011 heeft men 29,5% meer binnen gekregen en slechts 27,5% meer uitgegeven, waardoor er een overschot van 1200 miljard ontstond in de eerste maanden van 2011 (in 2010 had men een overschot van 850 miljard om uiteindelijk voor het hele jaar uit te komen op de gepland 677B tekort, d.w.z. men is gewend heel wat extra uit te geven in het vierde kwartaal).
Om toch aan de begroting te voldoen moet men daarom 1900 miljard yuan extra uitgeven in het vierde kwartaal (men haalt dit geld weg van het overheidstegoed van yuan 3600miljard bij de centrale bank).
Men lijkt te zijn begonnen met 1000 miljard neer te leggen bij CICC, de nationale investeringsbank, voor het goede doel.
Waar moet dit geld in hemelsnaam naar toe?
Naar deposito’s bij de banken, extra loon ambtenaren, overheidscontracten.
Men heeft er ook dit jaar het volste vertrouwen in het geld op te krijgen.
Voor het seizoen gecorrigeerd wordt er vergeleken met 2010 ongeveer 370 miljard yuan extra uitgegeven, ofwel 2,4% van het BNP.
Tsja, dan zit er niets anders op de groeivoorspellingen voor het vierde kwartaal van China wat te verhogen richting 10%.
Zonder Berlusconi ook problemen voor Italië en dus zijn we verloren


Het vertraagde afscheid van Berlusconi, geëist door de vigilantes van de obligatiemarkt, pakte onverwacht slecht uit.
De stijging van de Italiaanse rente vanwege extra geëist onderpand van clearing house LCH bij handel in Italiaanse overheidspapiertjes was moeilijk te stoppen.
Zonder slag of stoot werd de 7% doorbroken en dat was toch het niveau waarop Italië verloren was, want toen dat met Griekenland, Ierland en Portugal gebeurde waren zij definitief afgesneden van de kapitaalmarkt en moesten ze nederig de grillen van het IMF en Merkozy accepteren.
Men neemt daarom als zoete koek aan dat we verloren zijn in de wereld. Italië is niet meer te redden, daar is gewoonweg niet genoeg geld voor in de wereld. Obama kan dus niet meer herkozen worden, want die is te pinnig om eventjes de helpende hand toe te steken. Laat staan dat Cameron iets doet, die heeft het alleen maar over Sarkozy als een of andere rare dwerg. Zonder extra stemrechten wil China het IMF niet geld cadeau geven en dat vertikt Europa/ Amerika. Dan maar liever failliet.
Dan die ECB, onder leiding van Super Mario. Die houdt zich nog steeds aan de strenge leer van de ontwerper, Otmar Issing. Read my lips, no quantitative easing, no moral hazard door die idiote Italianen oneindig te financieren. Het EFSF lijkt nog niet in staat om ook nog maar voor een lire aan Italiaanse staatsleningen op te kopen, dus waar was eigenlijk al dat gedoe in Cannes voor nodig. De boel is helemaal niet in Cannes en amphoras zoals werd gesuggereerd.
Ondertussen is iedereen stom verbaasd waarom aandelen nog iets waard zijn. Het gaat weer wat beter in de VS en ook in China gaat de overheid weer met geld smijten maar dit zijn toch vergeleken met Griekenland en Italië landen die volkomen onbelangrijk zijn?
De markt rekent erop dat men goed genoeg weet dat de wereld niet kan zonder de waardevolle Italiaanse en Griekse staatsleningen. Italiaanse staatsleningen afschrijven is zo'n vermogensverlies voor de wereld en het onmiddellijke faillissemenet van alle banken in de wereld is dan onafwendbaar as de ECB niet ingrijpt(de experts die dit wisten te vertellen op TV vanavond wisten zelfs te melden dat het niet meer uitmaakte bij welke bank je je geld had staan, ze zijn toch allemaal failliet,) (noot: dat maakt wel degelijk veel uit natuurlijk, de Rabo gaat pas als laatste failliet).
Kortom de, aandelenmarkt blijft op de been, omdat men nu hoopt dat Super Mario van zijn geloof valt en zegt alle Italiaanse staatsleningen te kopen net zo lang tot de rente onder de 5,5% komt. (5,5% is de maximale rente die Italië kan betalen volgens de experts van bijvoorbeeld Barclays).
9 november 2011
Kredietgroei nog steeds geremd door wegvallen nieuwe asset backed securities

De kredietcrisis werd zo erg omdat allerlei constructies waren verzonnen om bepaalde pakketten leningen liquide te maken, door ze een duidelijke liefst hoge credit rating te geven.
Vooral asset backed securities waren voor de kredietcrisis heel populair en via deze dingen konden de banken hun verstrekte hypotheken verpakken en daarmee wegsluizen van de balans (met leuke provisies en andere winsten). Op die manier kon de kredietgroei en vooral de hypotheekverstrekking ongebreideld groeien.
In de kredietcrisis werden asset backed securities volkomen illiquide. Die situatie is nu enigszins verbeterd, maar de uitgifte van nieuwe asset backed securities is nog steeds droevig laag en verhindert een normaal herstel van de Amerikaanse huizenmarkt. De banken moeten eerst puissant rijk worden voordat ze zonder de hulp van massa's asset backed securities weer veel hypotheken kunnen verstrekken.
De angst voor asset backed securities is nu buitengewoon groot geworden, eigenlijk hysterisch en de rendementen hierop zijn zonder meer geweldig. Maar geen pensioenfonds wil nog met asset backed securities gezien worden, ook al kom je dan zo beter door je herstelplan heen. Uitleggen aan DNB hoe die dingen werken, daar schrikt men natuurlijk voor terug en als het verkeerd gaat met asset backed securities zul je van iedereen horen: hoe kon je zo dom zijn hierin te beleggen. Kost wat kost belegt menig fonds daarom niet meer in asset backed securities.
Daardoor functioneert de asset economy nog steeds slecht en hindert dit de economische groei en het herstel van aandelenmarkten (hoe meer liquiditeit op de leningenmarkten, des te meer vertrouwen komt er en vrij geld dat meer risicovol belegd kan worden).
(plaatje van Bianco)
Abonneren op:
Posts (Atom)
