19 januari 2012

China (2) groeit minder snel: staalproductie hard omlaag



Het gaat niet best in de staalindustrie in China. De productie gaat achteruit en veel staalfabrieken sluiten.
Veel ophef maakte het plaatje van de parkeerplaats van een groot staalbedrijf in China: die is bijna leeg.
(het is iets minder erg dan wat het plaatje suggereert: het seizoenspatroon zit tegen).

Amerikanen reageerden sceptisch dat de foto leek op de parkeerplaats van Bethlehem Steel voor het een casino werd en dat het plaatje suggereert dat de doorsnee staalarbeider al met de auto naar het werk gaat in China in plaats van de elektrische fiets.

bron: Zhu van ANZ bank via http://ftalphaville.ft.com/blog/2012/01/17/837421/a-picture-tells-a-thousand-words-chinese-steel-edition/

Romney interessante presidentskandidaat

The Economist, Schumpter, had als artkel: Romney the revolutionary.

Romney is helemaal niet de saaie piet (of saaie Mitt) die niet te rechts, conservatief is maar wel conservatief genoeg om republikeinen te kunnnen behagen. Het klinkt een beetje als Al Gore: kleurloos en saai met een sterke asset die hij niet goed uitspeelde (door zijn campagnemanagers werd milieu te extreem bevonden, zodat hij nergens enthousiast overkwam).
Romney heeft diverse assets: succes met Private Equity/ van een ramp maakte hij een succes van de Olympische winterspelen in Salt Lake City/ republikein in Massachusetts is sterk, niet zwak: hij staat voor nieuw economisch elan, herstellen van de American dream.

Romney staat voor drie revoluties in management na 1970.
De eerste was waar de oude garde al sigarenrokend en de golf handicap verbeterend andere vaardigheden moest aanleren: je moest gaan leren cijferen, alles met cijfers onderbouwen. In de jaren 50 en 60 moest de bazen "well rounded men" zijn, goede bedrijvers van common sense. Daarna moest je "facts and figures" beheersen, liefst rocket scientist worden. Volg de raad van de Boston Consulting Group, zoals Weijers deed en Romney.
Bedrijven als BCG huurden (en huren) slimmeriken zoals Romney (bij de top 5% studenten van Harvard)
Revolutie 2 was Romney bij Bain: bedrijven moesten winst maken voor aandeelhouders, winst was niet langer vies na 1984, het ging er niet langer om de managers te plezieren met hun hobby’s.
Je moest niet langer business modellen schrijven voor bedrijven, maar ze zelf gaan managen/ kopen, laat de nieuwe bedrijven runnen door je jonge top consultants: 1984-1999.
Revolutie 3: van manufacturing naar diensten. Pa Romney maakte "solid things". De jeugd nu maakt geen dingen meer, maar doet aan reengineering richting diensten.

Hoe onscrupuleus willen de kiezers zijn in de verkiezingen van 2012 van de community organsier Obama versus de corpporate trouble shooter Romney?
Emoties zullen het ook nu weer van feiten winnen.
Wint Obama die de excessen van het kapitalisme wil inbannen of Romney die de Amerikaanse idealen van het vrije kapitalisme wil hoog houden als “economic freedom” ”America ideals”

Romney is niet de kleurloze middenfiguur tussen al die wilde idioten als Bachmann, Paul, Gingrich, Santorum en klunzen als Perry en misgokkers als Huntsman.
Opvallend waren de peilingen (CNN Wolf Blitzer) hoe al die kandidaten het nu zouden doen tegen Obama. Alleen Romney zou winnen (50 tegen 48%), maar de verschillen waren niet groot. Ron Paul is ook een verrassend sterke kandidaat waarvan Obama niet zonder meer wint (46% versus 48%). Het verschil wordt al groter bij Santorum (betrekkelijk kansloos (45 tegen 50%)) en Gingrich (volstrekt kansloos tegen Obama (43 versus 52%)). De rest van het veld is te onbelangrijk geworden om te gaan peilen.

BCA ziet groei in China nog verder afzwakken (1)


Het plaatje van BCA laat zien dat de infrastructuurinvesteringen wat minder snel aan het groeien zijn en die trend zou kunnen doorzetten.
De investeringen in onroerend goed zijn nu maximaal sterk en gaan afzwakken.
Die twee dingen bij elkaar betekenen lagere groei, ook al gaat het wat beter met de consumptie (en daardoor is de soft landing nog niet in gevaar).

18 januari 2012

Goudprijs in lijn met Amerikaanse schulden


De goudprijs loopt keurig in de pas met de omvang van de Amerikaanse staatsschuld, vooral met de debt ceiling. Het schuldenplafond is weer bereikt in Amerika en dat gaat weer met de nodige schermutselingen verhoogd worden. Het plaatje van Zeohedge suggereert dat de goudprijs niet verder stijgt als de Amerikaanse schulden niet verder stijgen. Het verband met de reéle rente en de wereldvalutareserves met goud is sterker.

17 januari 2012

Het gaat weer beter in China

De Chinese beurs is eindelijk weer flink aan het stijgen. Voor een deel is dit het januarieffect: de verliezers van het vorige jaar zijn in het begin van het volgende jaar vaak winnaars.
Bij China zijn er op het ogenblik allerlei positieve factoren die voor een beter beursklimaat zouden moeten zorgen.
De economische groei zwakt af, zonder dat er een harde landing komt maar hard genoeg dat het monetaire beleid flink versoepeld moet worden. De groei was 9,9% in het vierde kwartaal, 0,2% meer dan men dacht en genoeg om de trend van neergang te onderbreken. De industriële productie groeide 12,8%, 0,7% meer dan de consensus hoopte. De retail sales waren met +18,1% sterk, 0,9% beter dan consensus. De elektriciteitsproductie steeg met 13% vergeleken met vorig jaar.
De inflatie daalt flink, de kerninflatie wordt negatief en daarom verwacht men ineens weer wel een cadeautje van de Peoples Bank of China met nieuwjaar (23 januari).

Koperprijs stuit op weerstand? Komt M2 groei China te hulp?



De koperprijs zit op een niveau dat, als de koperprijs nog wat stijgt, er heel wat chartisten vreugdedansjes beginnen te doen samen met macro economen, die dan ineens licht willen zien in de donkere macrotunnel, waar de Eurocrisis het licht had uitgedaan.
Er is hoop dat de koperprijs die horde (de horizontale lijn in het plaatje) gaat nemen, omdat de geldgroei in China weer lijkt te versnellen. De banken luisteren naar de opdracht van den overheid om wat meer krediet te verstrekken.
Ook een sterke aanwijzing is dat de koperimporten van China sinds kort weer behoorlijk sterk aan het aantrekken zijn.

Maar eerst zien, dan geloven: het zou me niets verbazen als de koperprijs nog geruime tijd nodig heeft om het veertig weeks gemiddelde te boven te komen.

Niet downgrade Frankrijk, maar upgrade PSI van Griekenland is het probleem.


De downgrade van Frankrijk en allerlei andere landen in Europa hoort maar een storm in een glas water te zijn, iets van 2 bp toe te voegen aan de credit spreads volgens onderzoek. Het is wel sneu dat door die afwaarderingen het noodfonds EFSF niet meer AAA is, maar met Frankrijk mee is afgewaardeerd. Merkel zei al dat men daarmee moet leven en dat landen die er een beroep op doen nog steeds goedkoop uit zijn.

Wat is er aangericht door S&P?
* Het EFSF is gekleineerd, in nood nu nog maar 37% AAA is van de deelnemende landen.
* Italië is te dicht bij junk gekomen (2 notches down net als Spanje, Cyprus, Portugal). Voor inflatie geïndexeerde leningen dreigen uit allerlei indexen te vallen, wat kan leiden tot € 20 miljard verkopen.
* België. Nederland en Duitsland bleven deze ronde overeind, maar de Benelux zit wel met een negatieve outlook in de maag gesplitst, alleen Duitsland en Slowakije zijn stabiel
* Ierland is nu even goed als Italië, daar dacht de obligatiemarkt to voor kort toch heel anders over.
* Franse en andere banken krijgen downgrades
* Positie Sarko verzwakt t.o.v. Deutschland über alles, zelfs de Benelux moet een toontje lager zingen

De tabel is van Cailloux (RBS). Hij is verbolgen dat S&P niet alle landen in de Eurozone gelijkmatig heeft afgewaardeerd, nu krijgt Duitsland weer de hegemonie in ERuropa en dat is nou net waarom Mitterand vond dat de euro moest worden ingevoerd in ruil voor de eenwording van Duitsland. De Franse aard verloochent zich niet: allemaal naar beneden als Frankrijk wordt geschoren, maar dat is niet zo logisch: Duitsland is gewoon een stuk veiliger qua omvang schuld, begrotingstekort, handelsoverschot etc.
Ach, de eerste stap van het afzetten van Sarkozy door de kapitaalmarkt is gezet.

Is that all there is?
Nee, het Griekse drama is weer eens een keer aan het ontsporen. De onderhandelingen over het vrijwillig afstempelen van Griekse rommel lopen elke keer vast.
Zelfs van Rompuij begint zich zorgen te maken dat sinds november de Grieken niet meer van goede wille zijn om hun schulden terug te betalen en zelfs dat het onmogelijk is om dit te doen. Een en ander zorgt voor hoger risico op een chaotische afhandeling van een Grieks faillissement en misschien een eerder faillissement dan de politici voor ogen hebben.

De oudjes zetten het vaker op een zuipen dan de jongeren


Een artikel van Sheila Eldred(Senior Citizens Binge Drink Most Often) brengt aan het licht naar aanleiding van een CDC studie dat ouderen > 65 het vaker op een zuioen zetten dan jongeren, al is het drankgebruik van studenten nog steeds wat uitbundiger.
Die oudreen zijn niet vaker alcoholist, hebben vaker een inkomen van $75.000+. Kortom, ze hebben het zwitserlevengevoel ontdekt. De nieuwe generatie gepensioneerden heeft het maar wat goed.

Brouwer sust casinopensioenangst en kortingen op pensioenen worden wel weggepraat


Sinds Brouwer weg is bij De Nederlandsche Bank en het brood van het ABP eet, is hij niet meer zo recht in de leer hoe je conservatief verplichtingen moet waarderen.
Hij hoort nu bij de rekkelijken, zo liet hij in het FD merken (http://fd.nl/ondernemen/602025-1201/abp-voorzitter-brouwer-sust-onrust): als straks de pensioenfondsen met verwachte rendementen gaan werken (=men gaat werken met hogere verwachte rendementen dan de rente op risicoloze leningen= men waardeert de verplichtingen lager), dan zullen pensioenfondsen niet risicovoller gaan beleggen zo denkt hij.

Mijn commentaar: Als je, net als Brouwer opmerkt, ervan uitgaat dat het pensioen ook in nominale termen niet gegarandeerd is, dan kun je gaan foezelen met rendementseisen en rekenrentes (die hoeven dan ook niet meer afgestemd zijn op de risicovrije rentevoet).

Wanneer ga je indexeren in het nieuwe systeem? Bij verwachte rendementen moet je behoorlijk wat vermogen hebben, omdat je inflatie (zeg 2%) mee moet rekenen in je verplichtingen. D.w.z. de eerste 2% extra verondersteld rendement gaat teloor aan inflatiewensen. Bij dat veronderstelde extra rendement hoort extra risico van beleggen in andere dingen dan swaps en Duits/Nederlandse staatsleningen en daarvoor moet je een extra buffer berekenen. Per saldo ben je na die exercities ook op papier niet erg veel rijker geworden. D.w.z. er is geen reden om eens flink extra risico te nemen.

Je hebt in het verleden gezien dat rendementen van 6-7% betrekkelijk moeiteloos over lange periodes behaald konden worden, ongeveer 4% in reële termen. Waarom zou je nu nog maar 2% nominaal kunnen halen?
Dat lijkt nodeloos te conservatief. Maar wat dan wel?
Bij vastgoed kun je stellen dat de demografie niet meer goed genoeg is om de oude resultaten te kunnen behalen en de ontschulding is ook al zo’n bom naast het nieuwe werken waardoor minder kantoren nodig zijn/ internet shoppen. Maar 4-5% moet toch wel mogelijk zijn.
Bij aandelen kun je stellen dat de nominale BNP groei, het ijkpunt voor de prijsstijging van aandelen en de winstgroei, lager is dan vroeger in Europa. Winsten kunnen niet langdurig meer stijgen (= 2% inflatie + 1,5% reële BNP groei- /- achterblijven winst bij BNP van 1%), bovendien zijn de huidige winstmarges boven het gemiddelde/ waarderingen onder het gemiddelde. D.w.z. het verwacht rendement kan iets zijn als dividendrendement + 2,5%. Dat zou zo'n 6% kunnen zijn, conservatief berekend.

Uitgaand van dit soort veronderstellingen kan een pensioenfonds zich rijker rekenen, zonder al te veel verweten te worden dat ze de centjes van de jongeren aan het verkwanslen zijn. Als je met 2% rekenrente rekent en je behaalt 6%, dan ga je toch echt veel te weinig pensioen uitkeren aan de ouderen.

Daar het ABP, vakbonden en werkgevers er zo overdenken is er een enorm sterke lobbie ontstaan om te voorkomen dat de pensioenen in 2013 gekort worden. velen denken daarom dat dit korten bij de grote pensioenfondsen niet door zal gaan. Dat zou zo maar eens kunnen, vooral als de aandelenkoersen wat herstellen en de 30-jaarsrentte weer naar 3-3,5% kruipt dit jaar.

15 januari 2012

samenvatting financieel economisch nieuws van afgelopen week


Het winstseizoen is niet erg overtuigend begonnen in de VS. Desondanks lijkt de dalende trend van de winsten een jaar vooruit omhoog te zijn omgebogen, dat is wel heel positief (en onderbelicht, daarom noem ik het eerst). In Europa is dit (nog?) niet het geval.

Het economisch nieuws viel afgelopen week voor het eerst in tijden wat tegen in de VS (retail sales stegen maar 0,1%, handelscijfers, initial claims voor werkloosheid stegen van 375 naar 397.000 en de groeivoorspellingen voor het vierde kwartaal gingen daardoor omlaag (3% is al mooi, terwijl iedereen vorige week nog aan 3,5%+ zat te denken). Niet al het economische nieuws was slecht: het optimisme van het midden en kleinbedrijf (NFIB) steeg, de kredietgroei trok aan.

De inflatie in China ging behoorlijk omlaag, zowel de consumptieprijzen als de producentenprijzen. Men had nog iets meer daling verwacht bij de consumptieprijsstijging, maar hogere voedselprijzen dwarsboomden dat. De geldgroei accelereerde weer een beetje en daardoor verminderde de angst voor een hard landing.

Heel wat centrale banken vergaderden zich de afgelopen week suf, maar met uitzondering van Chili verlaagde niemand de rente. De ECB had zich de vorige keer iets te veel uitgesloofd en hield zich nu even in.
In Europa verbeterde het overschot op de lopende rekening, niet alleen dankzij Duitsland. De Eurozone heeft geen spaartekort, met hulp van jan en alleman moet men die druiloren in Zuid Europa toch kunnen financieren. In Italië daalde het overheidstekort en was de groei van de industriële productie positief, kortom, als hun nummer 1 bank, de mafia flink staatsleningen gaat kopen, dan kan het niet meer misgaan.

Het belangrijkste nieuws was de downgrade van Frankrijk van AAA naar AA+, maar dat was maar met één graadje en niet twee zoals men vreesde. Portugal is nu echt junk geworden. Wall Street raakte daarom vrijdag niet van de kook. Of we in Europa even dapper zijn, valt te bezien, vooral als de Griekse regering weer de bankschroeven aandraait voor de arme (bank)beleggers die zo dom waren in hun staatsleningen te beleggen. Komende week wordt waarschijnlijk duidelijk hoe veel beleggers vrijwillig mogen kwijtschelden van de Griekse schulden. De Grieken willen eigenlijk niet meer minder dan bijna 100% genoegen nemen, maar Merkozy zal toch aandringen dat ze iets terugbetalen.
Ondertussen is de rente in Italië ook deze week flink gedaald met dank aan de ECB en aan het korte eind ziet een en ander er weer beraalbaar uit voor Italië (zie tabel Strategas).

In Japan stegen de leading indicators van 92 naar 92,9.

In de VS deed Romneybut goede zaken (men heeft allemaal bezwaren tegen Romney "but electability is most important". Zijn rol als uitperser van ontslagen mensen bij zijn Private Equity bedrijf Bain werd breed uitgemeten, maar dit deed de vooruitzichten van onrepubikeinse haatzaaiers tegen het kapitalisme geen goed in de peilingen. Als Romneybut volgende week in South Carolina wint, zal men hel breed achter hem gaan staan en wordt het Romeny zonder but.

13 januari 2012

Eurocrisis ebt even weg, financials in trek in de VS



Als je de hoop zo ongeveer opgegeven hebt dat het ooit nog goed komt met de rente in Italië en dat de eurocrisis eerst erger moet worden voor er verbetering kan komen, dan begint er ineens verlichting te komen in Spanje en Italië, zelfs terwijl Griekenland maatregelen neemt om geordend failliet te gaan door eerst eens wat schulden weg te laten schelden want anders...

Draghi klopt zich al op de borst vanwege zijn succes en ontpopt zich tot een soort Super Mario, bijgestaan door het historisch gezien jong grut van bankpresidenten in Europa, allemaal uitgezocht op het zijn van een politiek dier in plaats van orthodox monetarist. Economische zaken is zelfs verkwanseld aan een niet-Duitser, een Belg die in Duitsland is geboren maar toch niet zo recht in de leer lijkt als Otmar (Issing).

In Amerika zijn ondertussen bankaandelen in de afgelopen drie weken met 20% gestegen en dat zonder winstcijfers te publiceren, die overigens in navolging van JP Morgan niet erg best lijken.
Bianco denkt dat dit komt, omdat er een oplossing met dertien nullen komt voor de huizencrisis. Obama gaat via Freddie Mac en Fannie Mae met geld smijten op recept van de FED, want dat is zo ongeveer het enige wat hij achter de rug van het congres om kan bekokstoven.
Die gunstige trend van financials in Amerika stemt hoopvol dat het met Europese financials ook wel beter zou kunnen gaan, alle afwaarderingen van de kredietwaardigheid van overheden ten spijt.
Maar rustig slapen is er nog niet bij zo lang het faillissement van Griekenland nog niet ordelijk is afgewerkt (laat staan als dit niet ordelijk gebeurt) en dat faillissement inclusief het verlaten van de eurozone zou nog wel even kunnen duren, wellicht nog 12 tot 18 maanden.

Big Mac: Zwitserse frank meest overgewaardeerd, Indiase rupee meest ondergewaardeerd


The Economist had weer een update van de koopkracht volgens de Big Mac index. Zwitserland is dan het duurste en India (met kip) het goedkoopste.
Ten opzichte van vorig jaar is de euro 15% mionder overgewaardeerd (nu nog maar 6%) tegen de dollar.
Vreemd blijft dat een Big Mac in vleeslanden als Brazilië, Argentinië en Australië zo duur is.

12 januari 2012

Never fight the FED and ECB



De ECB was zoals verwacht niet aardig vandaag en signaleerde eigenlijk dat ook de volgend vergadering de rente (ijs en weder dienende) gelijk blijft, maar heeft toch een poets met de beren uitgehaald via de drie jaars deposito's. Samen met de extra swaplijnen met de FED heeft dat voor een soort QE gezorgd en daar zijn de bulls mee in de wolken sinds ongeveer een maand.

De plaatjes van Bianco geven aan dat de FED aardig zijn zin heeft gekregen met operatie Twist: de lange rente is afgekomen en de hypotheekrente heeft een dreun gekregen. Never fight the FED, dat wisten we al.
De FED heeft de ECB enorm geholpen met de nieuwe swaplijnen. Bianco is (terecht denk ik) van mening dat je de stress in Europa het beste kunt aflezen aan de getoonde drie maands euroswap rente. Die is duidelijk afgenomen in de laatste maand dankzij de FED en de drie jaars deposito's.
Gaat dat verder in die richting? Ik hoop het, maar het is wel erg optimistisch gezien de financieringsbehoefte van Italië en Spanje en de banken. De centrale banken moeten enorm veel geld op tafel blijven leggen, anders is het geld ineens op. Ze zijn van goede wille, maar wonderen kunnen ze beter aan het Vaticaan overlaten.

Beren op toppunt macht in China


De inflatie daalt, al was het laatste cijfer van 4,1% 0,1% boven consensus (voedselprijzen stegen weer, maar ex voedsel en energie is er nu zelfs deflatie, die zelfs nog groter kan worden). Door die hogere voedselprijzen ontstond meteen (ten onrechte) twijfel aan een snelle grote versoepeling van het monetaire beleid. De yuan wordt geleidelijk sterker, is niet aan het pauzeren (zowel die voor binnenlands als buitenlands gebruik). De geldgroei is iets aan het versnellen, lijkt zijn dieptepunt gehad te hebben (M2 groeide 13,6% jaar op jaar in plaats van 12,7% in december). Voor Goldman Sachs was dit reden om uit te gaan van een boven consensus groei in China dit jaar. De consensus houdt volgens GS nog onvoldoende rekening met de versoepeling van het monetaire beleid (=meer kredietgroei).
Sommigen durven al iets minder negatief over Chinees vastgoed te schrijven, al zien velen een daling van 5-15% van de prijzen. De importgroei viel tegen (=afzwakking investeringsgroei, lagere ijzer en staal import), de exportgroei zwakte iets minder af.

The View from Shanghai (via Bianco) had een artikel dat men steeds meer moeite doet de statistische cijfers betrouwbaar te maken (hoe men de cijfers van provincies aanpast om hun overoptimistische cijfers in overeenstemming te brengen met hun eigen steekproef van 60% van de bedrijven. Daardoor zie je vaak dat de groei in China lager is dan het laagste wat elke provincie had aangegeven), men publiceert slechte bevindingen zoals slechte stofjes in melk (ja, dat is weer een probleem, nu zijn het kankerverwekkende stofjes) nu prominent, terwijl men dat vroeger uit schaamte verborg.

The View vindt verder dat de China Bear Case nu wel voldoende is doorgedrongen in de wereld. China probeert geloofwaardiger te worden door ook het slechte nieuws te publiceren, waardoor er plotseling meer slecht nieuws uit China lijkt te komen. De kracht van de China Bear Case zal gaan afnemen en men zal t.z.t. weer meer gaan schrijven over de China Bull Case. Sinds Wen Jiabao Wenzhou bezocht heeft en meldde dat het menens was om speculatie te onderdrukken en je daarvoor banken moest helpen met soepeler monetair beleid gelooft The View from Shanghai in de Bull Case.