Niet meer zo afhankelijk van hogere grondstoffenprijzen?!
dit ziet er gevaarlijk uit. Samsung heeft het wel erg goed gedaan. De bestuurlijke chaos in Zuid Korea lijkt voorbij. De won zorgde ook voor een hogere beurs in Korea.
zo ziet het risico van Emerging Markets er weer beter uit
en zo weer wat slechter
in koopkracht; in dollars is er nog een enorm verschil
via blog Bespoke
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
10 mei 2017
9 mei 2017
de trends voor de S&P voor de lange termijn
update van de lange termijn, pessimistische variant.
het zou kunnen dat in reële termen er een lange periode komt zonder stijging van de koersen op reële basis.
vooralsnog lijkt die periode nog niet aangebroken
Dit blijft nog de basisvariant. Sinds 2015 lijkt de stijging minder sterk te gaan
Hierboven de vierjaarstrend (gecentreerd: twee jaar voor het moment en twee jaar erna, niet de voorafgaande vier jaar).
Door de daling/ stabilisatie van de koersen sinds 2015 door o.a. de lagere olieprijzen.
In eerste instantie overdreef ik de somberheid, aangestoken door de verhalen over secular stagnation. Daarna interpreteerde ik een en ander als de neergang in een vierjaarscyclus en herstel daarvan daarna. dat leidde tot de middelste stippellijn. Daarvan uitgaand lijken de koersen in de VS op trend te liggen. Uiteindelijk gaat die trend minder goed worden.
het zou kunnen dat in reële termen er een lange periode komt zonder stijging van de koersen op reële basis.
vooralsnog lijkt die periode nog niet aangebroken
Dit blijft nog de basisvariant. Sinds 2015 lijkt de stijging minder sterk te gaan
Hierboven de vierjaarstrend (gecentreerd: twee jaar voor het moment en twee jaar erna, niet de voorafgaande vier jaar).
Door de daling/ stabilisatie van de koersen sinds 2015 door o.a. de lagere olieprijzen.
In eerste instantie overdreef ik de somberheid, aangestoken door de verhalen over secular stagnation. Daarna interpreteerde ik een en ander als de neergang in een vierjaarscyclus en herstel daarvan daarna. dat leidde tot de middelste stippellijn. Daarvan uitgaand lijken de koersen in de VS op trend te liggen. Uiteindelijk gaat die trend minder goed worden.
trump staten doen het ineens beter
ongekende verschillen in populariteit, zelden hadden democraten een meer impopulaire president. Ook de onafhankelijken zijn minder in hun sas met trump
en Trump werkt: minder ontslagen in de staten die voor Trump stemden...
en Trump werkt: minder ontslagen in de staten die voor Trump stemden...
7 mei 2017
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Na enige aarzelingen met lagere openingen tot donderdag ging uiteindelijk de S&P toch omhoog. In Europa wat meer, Le Pen had zich misdragen, niet presidentieel getoond in het debat en de winstcijfers waren weer geweldig.
Het winstseizoen loopt buitengewoon goed, deze keer ook buiten de VS. Er zijn zelfs meevallende omzetcijfers (en dat bij 0,7% economische groei).
De olieprijs en diverse metaalprijzen kregen opnieuw forse klappen. Snelle groei productie schalieolie, een artkel over veel meer productie in Argentinië met als onheilspellende streek Vaca Muerta, meer productie Libië etc. en te hoge voorraden in de VS zorgden voor lagere olieprijzen. Onrust over voorraden in China en een hogere rente aldaar zorgde voor lagere metaalprijzen.
Twijfels aan groei in de VS en China, maar niet in de EU. PMI's stegen opnieuw naar hoge niveaus (Nederland met 57,8 in voorhoede). 0,5% groei in eerste kwartaal, niet geannualiserd.
De FED gaf aan door de lage groeicijfers van het eerste kwartaal heen te kijken en iedereen verwacht nu een renteverhoging in juni. De reële rente liep daardoor iets op en dat zorgde voor lagere goudprijzen en doorgaande grote daling bij goudmijnen.
Eindelijk kregen Trump/Ryan een voorstel door het congres (met de minimale meerderheid) om Obamacare af te schaffen. Niemand gelooft dat dit voorstel ongeschonden door de senaat komt. Er wordt geslueteld om zieke mensen toch verzekerd te kunnen krijgen tegen iets betaalbaars. Presentator Kimmel met zijn zoontje die dure hartoperaties nodig heeft, is zeer doeltreffend om ongezonden te helpen. Maar toch, men ziet repeal Obamacare door het congres als teken dat republikeinen toch iets voor elkaar kunnen krijgen met belastingverlaging.
De ISM manufacturing daalde iets meer dan verwacht, maar staat nog steeds hoog. ISM non manufacturing steeg onverwachts en dat is een zwaar signaal dat de consumptie harder gaat groeien. Inclusief enige hulp van voorraden en lagere inflatie betekent dit 3-4% groei in het tweede kwartaal.
Consumptie in maart was slecht 0% stijging. Inkomen was +0,2% (0,3% verwacht).
Productiviteitsgroei was -0,6% in het eerste kwartaal ) verwacht).
De groei van de werkgelegenheid in de VS was met 211.000 (met 185.000 verwacht) zeer sterk, de werkloosheid daalde tot 4,4% (evenwichtswerkloosheid volgens FED 4,5%, dus dit vraagt om ingrijpen). Desondanks was er slechts weinig stijging van de rente (door lage olieprijzen en dalende kerninflatie).
De VIX kwam even onder 10 en dat gebeurt slechts zelden. markten waren zeer weinig volatiel. Er is uitzonderlijk veel speculatie dat impliciete volatiliteit > werkelijke (wie schrijft die blijft). Een en ander geeft geen duidelijk signaal voor de beurs in de komende tijd.
Het winstseizoen loopt buitengewoon goed, deze keer ook buiten de VS. Er zijn zelfs meevallende omzetcijfers (en dat bij 0,7% economische groei).
De olieprijs en diverse metaalprijzen kregen opnieuw forse klappen. Snelle groei productie schalieolie, een artkel over veel meer productie in Argentinië met als onheilspellende streek Vaca Muerta, meer productie Libië etc. en te hoge voorraden in de VS zorgden voor lagere olieprijzen. Onrust over voorraden in China en een hogere rente aldaar zorgde voor lagere metaalprijzen.
Twijfels aan groei in de VS en China, maar niet in de EU. PMI's stegen opnieuw naar hoge niveaus (Nederland met 57,8 in voorhoede). 0,5% groei in eerste kwartaal, niet geannualiserd.
De FED gaf aan door de lage groeicijfers van het eerste kwartaal heen te kijken en iedereen verwacht nu een renteverhoging in juni. De reële rente liep daardoor iets op en dat zorgde voor lagere goudprijzen en doorgaande grote daling bij goudmijnen.
Eindelijk kregen Trump/Ryan een voorstel door het congres (met de minimale meerderheid) om Obamacare af te schaffen. Niemand gelooft dat dit voorstel ongeschonden door de senaat komt. Er wordt geslueteld om zieke mensen toch verzekerd te kunnen krijgen tegen iets betaalbaars. Presentator Kimmel met zijn zoontje die dure hartoperaties nodig heeft, is zeer doeltreffend om ongezonden te helpen. Maar toch, men ziet repeal Obamacare door het congres als teken dat republikeinen toch iets voor elkaar kunnen krijgen met belastingverlaging.
De ISM manufacturing daalde iets meer dan verwacht, maar staat nog steeds hoog. ISM non manufacturing steeg onverwachts en dat is een zwaar signaal dat de consumptie harder gaat groeien. Inclusief enige hulp van voorraden en lagere inflatie betekent dit 3-4% groei in het tweede kwartaal.
Consumptie in maart was slecht 0% stijging. Inkomen was +0,2% (0,3% verwacht).
Productiviteitsgroei was -0,6% in het eerste kwartaal ) verwacht).
De groei van de werkgelegenheid in de VS was met 211.000 (met 185.000 verwacht) zeer sterk, de werkloosheid daalde tot 4,4% (evenwichtswerkloosheid volgens FED 4,5%, dus dit vraagt om ingrijpen). Desondanks was er slechts weinig stijging van de rente (door lage olieprijzen en dalende kerninflatie).
De VIX kwam even onder 10 en dat gebeurt slechts zelden. markten waren zeer weinig volatiel. Er is uitzonderlijk veel speculatie dat impliciete volatiliteit > werkelijke (wie schrijft die blijft). Een en ander geeft geen duidelijk signaal voor de beurs in de komende tijd.
overpeinzingen: aarzelend optimisme
De afgelopen paar maanden dacht ik dat de S&P en 10jaarsrente in de VS richting 40-weeks gemiddelde zou gaan, of misschien verder.
De redenen daarvoor waren vooral overoptimisme over reflatie door Trump en kornuiten, te grote verbetering van economische verrassingen en met name een ISM kwetsbaar voor daling, zwakkere consumptie door meer olie-inflatie en daarbij dan weer wel een olieprijs die omlaag zou moeten. Het goede nieuws van goede winststijging en belastingverlaging in 2018 in de VS en meevallende groei in China, Europa en Japan was wel voldoende tot de belegger doorgedrongen.
Ondertussen zetten de aandelenmarkten na een pauze van twee maanden weer nieuwe hoogtepunten. Het winst- en omzetnieuws over het eerste kwartaal was nog beter dan gehoopt. Daardoor gaat het goed met de groei van de een jaar vooruit winst van de S&P (zie Fundamentalis http://fundamentalis.com/?p=6895). De afbrokkeling van de bottom up winstverwachtingen van de analisten voor 2017 verliep op de normale wijze. Dat lijkt niet door te zetten, er is wat meer optimisme aan het komen voor met name het vierde kwartaal en daarbij is het startpunt na Q1 2017 echt hoger dan men eerst dacht. Men durft voor 2018 toch enige belastingverlaging in te prijzen. De winsten uit het buitenland vallen nog harder mee en dat is een enorm verschil met voorgaande jaren. Europa is niet langer een enorm blok aan het been maar een hulp. De omzetgroei is ook ver boven verwachting en dat bij 0,7% groei in het eerste kwartaal volgens de voorlopige cijfers.
Kortom, winstgroei is opnieuw een goede reden voor optimisme over beurskoersen.
Dan de olieprijs. Bij $51 laat Shell een enorme verbetering zien van de cashflow, voldoende om het enorme dividend te kunnen blijven uitkeren (bijna niemand vertrouwt het dividend van de oliemaatschappijen, anders zouden die koersen veel hoger zijn). Forse kostenbesparing die doorgaat. Shell en Exxon hebben de boot gemist bij schalieolie, maar desondanks gaat het prima met hun cashflow. Een heel ander verhaal dan toen in 2015 de olieprijs daalde tot $51, dat was reden voor grote somberheid over cashflow, men schroefde de investeringen flink naar beneden en dacht dat nog jaren te gaan doen.
De OPEC dacht even de regie terug te hebben, maar kijkt opnieuw tegen flinke daling van de olieprijs aan. Men heeft denk ik opgegeven dat ze schalieolie uit de markt kunenn drukken via een lage olieprijs, maar wil schalieolie niet al te rendabel maken via hogere ingeprijsde olieprijzen in de toekomst waarop men schalieolie kan verkopen. Dat betekent dat ze bezig zijn aan het terugdringen van de olievoorraden om zo contango te verminderen. Het OPEC front lijkt steeds hechter te worden en de samenwerking met Rusland wordt kennelijk ook steeds beter.
De productiebeperking van de OPEC is groter geweest dan de stijging van de productie van schalieolie. Het lijkt erop dat men de prijsmacht van schalieolie iets aan het overschatten is. Tenminste, in de huidige situatie waarin de vraag naar olie behoorlijk toeneemt door goede groei niet alleen in de VS maar ook in China, India (de grootse groeier qua olievraag), Europa, Japan en diverse andere Emerging Markets. Olievoorraden in de VS zijn ongeveer record hoog, maar gedeeld door de vraag zijn ze wel aan het dalen.
Kortom, ik ben veel minder bang voor grote daling van de olieprijs dan in 2015/begin 2016.Het kan wel, de speculatieve posities zijn nog steeds te hoog.
Dan is er nog de Chinafactor. Daar trapte men op de monetaire rem na de te goede groeicijfers van het BNP. Vooruitlopend hierop waren de metaalprijzen overdreven gestegen en nu is er een denk ik even overdreven daling van de metaalprijzen. De prijsstijging was veel groter dan de bewegingen in de PMI's aangaven en de daling idem. Ik denk dat de PBoC ongeveer klaar is met verkrappen en China erin slaagt rustig ongeveer 6,5% door te groeien. Het geld lekt niet erg weg uit China en de enorme structurele besparingen leiden tot doorgaande hoge investeringen in o.a. vastgoed en ook in enorme honger naar vastrentende waarden. Geen instorting vooralsnog.
Economic surprises en ISM. Die zijn zoals de zwaartekracht al deed vermoeden naar beneden gegaan. Die verrassingen lijken niet veel negatiever te worden en dan weer te herstellen. De ISM hoort dik boven 50 te staan bij de huidige goede business sales en een herstel van de (reële) retail sales door iets lagere inflatie. We hebben weer eens zo'n onverwachte kleine afzwakking van de groei in de VS achter de rug. Dat gebeurt heel vaak en is meestal echt geen reden er een afbuiging van de trend in te zien. De kansen op een recessie binnen een jaar blijven bijzonder laag en die voor de komende 9 kwartalen volgens Hatzius c.s. zijn normaal (1/3), waardoor er 2/3 kans is dat de huidige cyclus in de VS de langste ooit wordt. Er was een dip in de belastinginkomsten, maar die is weg.
ISM non manufacturing viel eindelijk mee, maar employment was wat minder, maar dat moet ook, anders is het geen Goldilocks
Kortom, de FED heeft waarschijnlijk gelijk de afzwakking in het eerste kwartaal als van voorbijgaande aard te zien. Men is denk ik voldoende somber over de afzwakking van de economic surprises en ISM.
De cyclische analyse blijft positief. Weinig kans op recessie, we zitten niet in de fase met groei beneden trend en dalend.
Deflatieangst terug? No way zeggen de grafieken van State Street van internetinflatie. Er is voldoende pricing power. Hatzius ziet oplopende inflatie uit de krappere Amerikaanse arbeidsmarkt. Dat lijkt logisch, maar veel loonstijging en inflatiestijging lijken vooralsnog onwaarschijnlijk.
Toch aarzelend? De tegenvallers waar ik bang voor was traden op, maar de beurzen gingen niet echt omlaag. Geen capitulatie voor overoptimisme over Trump, enorme daling economic surprises.
De FED verkrapt verder en verhoging rente + verkorting balans is een giftige cocktail. De punchbowl van de FED wordt weggehaald, maar er is nog volop nieuwe punch vanuit de ECB, Zwitserland en Japan. Verder is de daling van de metaalprijzen een zorg, misschien gaat het toch slechter dan gedacht met China. En dan die stijging van de Nasdaq. Investeringsgroei hoger dan BNP-groei, dat lijkt door te zetten en is goed voor de Nasdaq, maar toch. Die te lage volatiliteit... een teken van een trending markt die niet weet wat er aan de hand is.... Sell in May...buy the dip. En vooral die lagere grondstoffenprijzen, dat is een teken van zwakte. Er is altijd een wall of worry
De redenen daarvoor waren vooral overoptimisme over reflatie door Trump en kornuiten, te grote verbetering van economische verrassingen en met name een ISM kwetsbaar voor daling, zwakkere consumptie door meer olie-inflatie en daarbij dan weer wel een olieprijs die omlaag zou moeten. Het goede nieuws van goede winststijging en belastingverlaging in 2018 in de VS en meevallende groei in China, Europa en Japan was wel voldoende tot de belegger doorgedrongen.
Ondertussen zetten de aandelenmarkten na een pauze van twee maanden weer nieuwe hoogtepunten. Het winst- en omzetnieuws over het eerste kwartaal was nog beter dan gehoopt. Daardoor gaat het goed met de groei van de een jaar vooruit winst van de S&P (zie Fundamentalis http://fundamentalis.com/?p=6895). De afbrokkeling van de bottom up winstverwachtingen van de analisten voor 2017 verliep op de normale wijze. Dat lijkt niet door te zetten, er is wat meer optimisme aan het komen voor met name het vierde kwartaal en daarbij is het startpunt na Q1 2017 echt hoger dan men eerst dacht. Men durft voor 2018 toch enige belastingverlaging in te prijzen. De winsten uit het buitenland vallen nog harder mee en dat is een enorm verschil met voorgaande jaren. Europa is niet langer een enorm blok aan het been maar een hulp. De omzetgroei is ook ver boven verwachting en dat bij 0,7% groei in het eerste kwartaal volgens de voorlopige cijfers.
Kortom, winstgroei is opnieuw een goede reden voor optimisme over beurskoersen.
Dan de olieprijs. Bij $51 laat Shell een enorme verbetering zien van de cashflow, voldoende om het enorme dividend te kunnen blijven uitkeren (bijna niemand vertrouwt het dividend van de oliemaatschappijen, anders zouden die koersen veel hoger zijn). Forse kostenbesparing die doorgaat. Shell en Exxon hebben de boot gemist bij schalieolie, maar desondanks gaat het prima met hun cashflow. Een heel ander verhaal dan toen in 2015 de olieprijs daalde tot $51, dat was reden voor grote somberheid over cashflow, men schroefde de investeringen flink naar beneden en dacht dat nog jaren te gaan doen.
De OPEC dacht even de regie terug te hebben, maar kijkt opnieuw tegen flinke daling van de olieprijs aan. Men heeft denk ik opgegeven dat ze schalieolie uit de markt kunenn drukken via een lage olieprijs, maar wil schalieolie niet al te rendabel maken via hogere ingeprijsde olieprijzen in de toekomst waarop men schalieolie kan verkopen. Dat betekent dat ze bezig zijn aan het terugdringen van de olievoorraden om zo contango te verminderen. Het OPEC front lijkt steeds hechter te worden en de samenwerking met Rusland wordt kennelijk ook steeds beter.
De productiebeperking van de OPEC is groter geweest dan de stijging van de productie van schalieolie. Het lijkt erop dat men de prijsmacht van schalieolie iets aan het overschatten is. Tenminste, in de huidige situatie waarin de vraag naar olie behoorlijk toeneemt door goede groei niet alleen in de VS maar ook in China, India (de grootse groeier qua olievraag), Europa, Japan en diverse andere Emerging Markets. Olievoorraden in de VS zijn ongeveer record hoog, maar gedeeld door de vraag zijn ze wel aan het dalen.
Kortom, ik ben veel minder bang voor grote daling van de olieprijs dan in 2015/begin 2016.Het kan wel, de speculatieve posities zijn nog steeds te hoog.
Dan is er nog de Chinafactor. Daar trapte men op de monetaire rem na de te goede groeicijfers van het BNP. Vooruitlopend hierop waren de metaalprijzen overdreven gestegen en nu is er een denk ik even overdreven daling van de metaalprijzen. De prijsstijging was veel groter dan de bewegingen in de PMI's aangaven en de daling idem. Ik denk dat de PBoC ongeveer klaar is met verkrappen en China erin slaagt rustig ongeveer 6,5% door te groeien. Het geld lekt niet erg weg uit China en de enorme structurele besparingen leiden tot doorgaande hoge investeringen in o.a. vastgoed en ook in enorme honger naar vastrentende waarden. Geen instorting vooralsnog.
Economic surprises en ISM. Die zijn zoals de zwaartekracht al deed vermoeden naar beneden gegaan. Die verrassingen lijken niet veel negatiever te worden en dan weer te herstellen. De ISM hoort dik boven 50 te staan bij de huidige goede business sales en een herstel van de (reële) retail sales door iets lagere inflatie. We hebben weer eens zo'n onverwachte kleine afzwakking van de groei in de VS achter de rug. Dat gebeurt heel vaak en is meestal echt geen reden er een afbuiging van de trend in te zien. De kansen op een recessie binnen een jaar blijven bijzonder laag en die voor de komende 9 kwartalen volgens Hatzius c.s. zijn normaal (1/3), waardoor er 2/3 kans is dat de huidige cyclus in de VS de langste ooit wordt. Er was een dip in de belastinginkomsten, maar die is weg.
ISM non manufacturing viel eindelijk mee, maar employment was wat minder, maar dat moet ook, anders is het geen Goldilocks
Kortom, de FED heeft waarschijnlijk gelijk de afzwakking in het eerste kwartaal als van voorbijgaande aard te zien. Men is denk ik voldoende somber over de afzwakking van de economic surprises en ISM.
De cyclische analyse blijft positief. Weinig kans op recessie, we zitten niet in de fase met groei beneden trend en dalend.
Deflatieangst terug? No way zeggen de grafieken van State Street van internetinflatie. Er is voldoende pricing power. Hatzius ziet oplopende inflatie uit de krappere Amerikaanse arbeidsmarkt. Dat lijkt logisch, maar veel loonstijging en inflatiestijging lijken vooralsnog onwaarschijnlijk.
Toch aarzelend? De tegenvallers waar ik bang voor was traden op, maar de beurzen gingen niet echt omlaag. Geen capitulatie voor overoptimisme over Trump, enorme daling economic surprises.
De FED verkrapt verder en verhoging rente + verkorting balans is een giftige cocktail. De punchbowl van de FED wordt weggehaald, maar er is nog volop nieuwe punch vanuit de ECB, Zwitserland en Japan. Verder is de daling van de metaalprijzen een zorg, misschien gaat het toch slechter dan gedacht met China. En dan die stijging van de Nasdaq. Investeringsgroei hoger dan BNP-groei, dat lijkt door te zetten en is goed voor de Nasdaq, maar toch. Die te lage volatiliteit... een teken van een trending markt die niet weet wat er aan de hand is.... Sell in May...buy the dip. En vooral die lagere grondstoffenprijzen, dat is een teken van zwakte. Er is altijd een wall of worry
5 mei 2017
is de olieprijs een vaca muerta, dode koe?
De olieprijs heeft een ferme duik naar beneden genomen.Deze zit nu aan de onderkant van de range 445-48 (WTI/Brent)-$60. Komt er herstel of moet ik een nieuw verhaal verzinnen voor een nieuwe range? Even afwachten, maar ik denk niet dat de olieprijs die ferme duik veel verder gaat voortzetten.
De optiemarkt is niet erg in paniek en high yield spreads slaan niet op tilt vanwege mogelijke faillissementen voor olieconcerns.
De productiebeperking van de OPEC wordt voor de helft ongeveer ongedaan gemaakt door meer productie in de VS.
De klap van de olieprijzen op donderdag kwam zegt men vooral door het verhaal van Shell in de Wall Street Journal. Uit de winstcijfers van Shell bleek dat de kosten flink omlaag waren, een olieprijs van $50 kennelijk geen probleem is voor Shell. Maar vooral dat Shell schalieolie wil gaan winnen in Argentinië. Men heeft de boot gemist in Amerika, maar Shell en enkele andere grote oliemaatschappijen proberen alles goed te maken door volop te gaan investeren in Argentinië (Repsol is misschien wat sceptisch) . dat gebeurt dan vooral in de streek Vaca Muerte.
Vaca Muerta Argentina https://www.wsj.com/articles/big-oil-gets-in-early-on-argentina-shale-1493890202?
De angst sloeg menige oliebelegger om het hart. Bergen olie in die afgelegen streek waar weinig mensen tegen productie zullen protesteren en er zit nog meer dan in de VS?
De olievoorraden in de VS zijn te hoog, maar gedeeld door het gestegen verbruik nemen de voorraden af.
In de WSJ riep men op tot het hoof koel houden bij de olieprijs. Er zou geen reden zijn voor lagere olieprijzen als OPEC maar doorzet met productiebeperking. De PMI's zijn wereldwijd goed genoeg voor meer vraag. In de VS komt er echt wel meer dan 3% groei in het tweede kwartaal in de VS.
En China koopt gewoon door, het kapitaal kan het and haast niet uit. Maar de zrogen over China nemen toe, al lijkt de monetaire verkrapping straks weer af te gaan nemen in de aanloop naar het partijcongres later dit jaar.
We zullen zien, ik denk dat de olieprijs niet dik onder $45 moet komen. Helaas geen enkele garantie.
De optiemarkt is niet erg in paniek en high yield spreads slaan niet op tilt vanwege mogelijke faillissementen voor olieconcerns.
De productiebeperking van de OPEC wordt voor de helft ongeveer ongedaan gemaakt door meer productie in de VS.
De klap van de olieprijzen op donderdag kwam zegt men vooral door het verhaal van Shell in de Wall Street Journal. Uit de winstcijfers van Shell bleek dat de kosten flink omlaag waren, een olieprijs van $50 kennelijk geen probleem is voor Shell. Maar vooral dat Shell schalieolie wil gaan winnen in Argentinië. Men heeft de boot gemist in Amerika, maar Shell en enkele andere grote oliemaatschappijen proberen alles goed te maken door volop te gaan investeren in Argentinië (Repsol is misschien wat sceptisch) . dat gebeurt dan vooral in de streek Vaca Muerte.
Vaca Muerta Argentina https://www.wsj.com/articles/big-oil-gets-in-early-on-argentina-shale-1493890202?
De angst sloeg menige oliebelegger om het hart. Bergen olie in die afgelegen streek waar weinig mensen tegen productie zullen protesteren en er zit nog meer dan in de VS?
De olievoorraden in de VS zijn te hoog, maar gedeeld door het gestegen verbruik nemen de voorraden af.
In de WSJ riep men op tot het hoof koel houden bij de olieprijs. Er zou geen reden zijn voor lagere olieprijzen als OPEC maar doorzet met productiebeperking. De PMI's zijn wereldwijd goed genoeg voor meer vraag. In de VS komt er echt wel meer dan 3% groei in het tweede kwartaal in de VS.
En China koopt gewoon door, het kapitaal kan het and haast niet uit. Maar de zrogen over China nemen toe, al lijkt de monetaire verkrapping straks weer af te gaan nemen in de aanloop naar het partijcongres later dit jaar.
We zullen zien, ik denk dat de olieprijs niet dik onder $45 moet komen. Helaas geen enkele garantie.
3 mei 2017
Grantham This Time Seems Very, Very Different: het gevaarlijkst is geloven in this time is different, daarna in things are never different
Gisteren kwam de kwartaalvisie van GMO https://www.gmo.com/docs/default-source/public-commentary/gmo-quarterly-letter.pdf?sfvrsn=44 uit. Zoals zo vaak was het verhaal van huidige GMO baas Inker overvleugeld door dat van hun grand old man Grantham. En dat terwijl het verhaal van Inker in mijn ogen ook zeer de moeite waard was (o.a. het verzekeren van een aandelenportefeuille met putopties is vaak niet verstandig, niet hetzelfde als het verzekeren van een huis tegen brand) ,
Grantham wist met zijn kwartaalverhaal weer uitgebreid de financiële media te halen met zijn variant op wat de gevaarlijkste financiële uitspraak is: naast this time is different had hij het over dat geloven dat 'things are never different' misschien nog wel gevaarlijker was.
Die ontboezeming had hij nodig om uit te leggen waarom hij de laatste jaren er finaal naast gezeten had dat de aandelenkoersen moesten gaan kelderen, omdat de waardering te hoog was.
Grantham denkt dat de huidige waarderingen langdurig hoger zullen blijven dan in de periode van voor 1997.Dat is overigens een beruchte uitlating die doet denken dat de meest gezaghebbende econoom/ belegger van zijn tijd Fisher in 1929 gezegd had dat de waarderingen permanent op een hoog niveau waren aanbeland.
Grantham heeft zijn beleggingsopvoeding gehaald uit de leer van Ben Graham dat je altijd goedkoop moest kopen, omdat er uiteindelijk mean reversion is naar de normale waardering.
Tot vorig jaar dacht hij te weten wat een normale waardering hoorde te zijn. Nu dus stelt hij dat bij, de waarderingen horen hoger te zijn dan wat we voor 1997 zagen.
Na 1997 is er een andere trend. Grantham zegt dat je ongeveer 50% boven en onder de trend moet zitten en dan kun je de trend van voor 1997 niet meer handhaven. Na 1997 zit je maar enkele maanden qua waarderingen onder de trend.
Grantham kan zich wel voor de kop slaan waarom hij pas zo laat zag dat de trend om was, maar goed, dat is een gegeven en nu moet je uitleggen waarom die trend anders is geworden
Volgens Grantham komt het omdat de winstmarge structureel hoger is geworden.
Ik heb in zijn plaatje een rode en blauwe pijl getrokken. Ik geloof dat er tijden zijn waarin de winstmarge structureel omhoog gaat en daalt. Niet oneindig lang, maar lange tijd zoals ongeveer past bij een lange golf in de economie, de Kondratieffgolf.
Rond 2018 kan er een omslag komen, zo hebben ter Veer en ik in ons boek Beleggen op de golven beweerd. Het kan wat later komen, maar niet tien jaar later.
Ik ben dus bang dat Grantham ongelijk gaat krijgen dat de winstmarge en de waarderingen permanent op een hoger niveau zijn gekomen. Grantham tekent het normale niveau een stuk lager in dan de huidige niveaus, dus zelfs als ik gelijk krijg dan duurt het misschien nog en hele tijd voordat Grantham zijn verhaal moet bijstellen. En misschien heeft hij wel gelijk en wij niet. Of er gebeurt iets anders, want de toekomst is onbekend, zit waarschijnlijk vol verrassingen.
Wat in de pers/blogwereld vooral de aandacht trok was waarom die winstmarge op een hoger niveau is gekomen en zal blijven.
De meeste betogen gaan vooral uit van afbrokkelende macht van vakbonden, of zoals ter Veer en ik zeiden, van de afnemende macht van de factor arbeid (employees) versus kapitaal (business). Dit zou o.a. door globalisatie komen. Dat maakte arbeid goedkoop en zorgde voor een race to the bottom voor vennootschapsbelasting. De opgekomen macht van individuen zorgt voor meer inkomensongelijkheid en hogere winstmarges.
Grantham zegt dat 80% van de stijging van de structurele winstmarge is te verklaren met de lagere reële rente.De lagere rentekosten zijn niet doorgegeven in lagere prijzen maar zorgden voor een hogere winstmarge. Er was meer leverage mogelijk en dat zorgde ook voor hogere marges. Die hogere leverage kon door vooral de lagere rente maar ook zaken als meer stabiliteit in de economische groei.
deze risicopremie op obligaties is weer positief, maar veel lager dan voor 2008 en vooral 1997 het geval was.
dat was een breuk in de tijd: daarna ging het veel slechter met economische groei en kon de reële rente niet meer normale niveaus bereiken.
zo'n breuk in de tijd(geest) kwam vaker voor. De eerste oliecrisis in 1973, waarbij bleek dat het Keynesiaanse recept niet altijd werkte maar een keerzijde had: inflatie en daardoor stagflatie.
heel veel andere trends ontstonden (van flower power en minder discriminatie tot de opkomst van China bijvoorbeeld).
Grantham (en vele andere, het is ontegenzeggelijk de belangrijkste reden waarom de risicopremie van staatsobligaties zo enorm laag is) zeggen dat de demografie met zijn enorme vraag naar veilige inkomensstromen de reële rente laag maakte en ook in de komende jaren de rente blijft drukken.
De grote nadruk van de lage rente die Grantham legt is bijzonder, maar ook zijn andere redenen voor de hogere winstmarge. Die redenen lopen een beetje door elkaar heen en zorgen ook voor een lagere rente.Grantham:
*Corporate power, however, really hinges on other things, especially the ease with which money can influence policy. In this, management was blessed by the Supreme Court, whose majority in the Citizens United decision put the seal of approval on corporate privilege and power over ordinary people. Maybe corporate power will weaken one day if it stimulates a broad pushback from the general public as Schumpeter predicted. But will it be quick enough to drag corporate margins back toward normal in the next 10 or 15 years? I suggest you don’t hold your breath.
* It is hard to know if the lack of action from the Justice Department is related to the increased political power of corporations, but its increased inertia is clearly evident. There seems to be no reason to expect this to change in a hurry.
* Previously, margins in what appeared to be very healthy economies were competed down to a remarkably stable return – economists used to be amazed by this stability – driven by waves of capital spending just as industry peak profits appeared. But now in a very different world to that described in Part 1,4 there is plenty of excess capacity and a reduced emphasis on growth relative to profitability. Consequently, there has been a slight decline in capital spending as a percentage of GDP. No speedy joy to be expected here.
* The general pattern described so far is entirely compatible with increased monopoly power for US corporations. Put this way, if they had materially more monopoly power, we would expect to see exactly what we do see: higher profit margins; increased reluctance to expand capacity; slight reductions in GDP growth and productivity; pressure on wages, unions, and labor negotiations; and fewer new entrants into the corporate world and a declining number of increasingly large corporations. And because these factors affect the US more than other developed countries, US margins should be higher than theirs. It is a global system and we out-brand them for one thing.
interessant is hoe Grantham verbanden ziet monopoliemacht van het bedrijfsleven, minder investeren, dammen die de gevestigde orde opwerpen tot vorming van nieuwe bedrijven en winstmarges.
2 mei 2017
VIX altijd hoger dan volatiliteit weet men sinds Trump al helemaal
De VIX is enorm gedaald, onder de 10 gekomen zelfs. Dat gebeurt bijna nooit.
Toch was de VIX bijna steeds veel hoger dan de gerealiseerde volatiliteit.
https://www.ft.com/content/7f4fa84e-2eaa-11e7-9555-23ef563ecf9a
Iedereen zit short volatility, vooral sinds Trump speculeert men en masse dat men veel te bang is voor Trump, dat volatiliteit in werkelijkheid veel lager is.
Daar zijn schatten met geld mee verdiend.
Sinds de bull markt is begonnen in 2009 was er niets zo verliezend als steeds maar volatiliteit te kopen en doorrollen in de tijd.
(cijfers november 2016, daarna is het nog erger geworden). Overigens nu nog erop speculeren dat er nog steeds schatten met geld te verdienen zijn met short volatiliteit gaan is vragen om ongelukken. Zoiets gaat eens vreselijk fout en het meest waarschijnlijk is dat dit gebeurt als iedereen speculeert op lagere volatiliteit.
IX kopen is meestal bedoeld om risico te verminderen. dat lukte vaak niet. GDX zijn de goudmijnen, ook zoiets dat soms dekking zou moeten bieden tegen ellende. Opvallend is dat ze tegen elkaar in bewegen.
Toch was de VIX bijna steeds veel hoger dan de gerealiseerde volatiliteit.
https://www.ft.com/content/7f4fa84e-2eaa-11e7-9555-23ef563ecf9a
Iedereen zit short volatility, vooral sinds Trump speculeert men en masse dat men veel te bang is voor Trump, dat volatiliteit in werkelijkheid veel lager is.
Daar zijn schatten met geld mee verdiend.
Sinds de bull markt is begonnen in 2009 was er niets zo verliezend als steeds maar volatiliteit te kopen en doorrollen in de tijd.
(cijfers november 2016, daarna is het nog erger geworden). Overigens nu nog erop speculeren dat er nog steeds schatten met geld te verdienen zijn met short volatiliteit gaan is vragen om ongelukken. Zoiets gaat eens vreselijk fout en het meest waarschijnlijk is dat dit gebeurt als iedereen speculeert op lagere volatiliteit.
IX kopen is meestal bedoeld om risico te verminderen. dat lukte vaak niet. GDX zijn de goudmijnen, ook zoiets dat soms dekking zou moeten bieden tegen ellende. Opvallend is dat ze tegen elkaar in bewegen.
economisch nieuws valt tegen, S&P stijgt toch miniscuul
Sinds Trump aan de macht kwam, was het economisch nieuws verrassend goed. Maar de laatste twee maanden is het bergaf gegaan.
Vandaag viel het economische nieuws flink tegen. De ISM was bijna twee punten lager dan verwacht. Inkomensgroei viel tegen en consumptie daaruit al helemaal.
Het meest gelezen artikel in de Wall Street Journal vandaag ging echter over de erg hard stijgende prijzen van avocado's.
Het winstnieuws is nog voldoende om de beurs overeind te houden. De techneuten zitten voorlopig nog in de koopstand, maar zo heel veel hoeft niet te gebeuren om het pessimisme te doen terugkeren.
https://likesmoneycycletrading.wordpress.com/
Maar enkele zwakke recente trends lijken te keren: de dollar zou wel eens wat sterker kunnen worden nu er niet meer mateloos gespeculeerd wordt op een sterkere dollar. Idem voor de rente, waar men ineens niet langer gepositioneerd zit voor rentestijging.
En dat net nadat Hatzius een heel verhaal hield dat de inflatie gaat stijgen omdat de arbeidsmarkt voldoende sterk is en de productiviteitsstijging te laag om te zorgen voor meer dan 2% stijging van de arbeidskosten per eenheid product.
Daar houdt de FED helemaal niet van, maar de FED trapt nog niet op het rentegaspedaal omdat hun favoriete indicator van PCE inflatie onverwachts behoorlijk daalde (net als de CPI).
Voor meer inflatie moet de olieprijs gaan stijgen en dat lijkt ook wel mogelijk op grond van meevallende vraag naar olie en een OPEC die geschrokken is van al die olieprijsdalingen.
GDPnow van de Atlanta FED ziet nu meer dan 4% groei in het tweede kwartaal op basis van nog maar weinig cijfers. Maar toch. Consumptiegroei gaat herstellen en voorraden gaan weer positief bijdragen. 3%+ zou je zeggen.
State Street volgt inflatie via prijzen op het internet. Na een pauze stijgen deze weer. Zo gaat dat tegenwoordig: pauze en dan verhogingen en als de markt dat slikt nog meer verhogingen, zo niet dan pauze. Ze noemen het kangeroe-inflatie. .
Vandaag viel het economische nieuws flink tegen. De ISM was bijna twee punten lager dan verwacht. Inkomensgroei viel tegen en consumptie daaruit al helemaal.
Het meest gelezen artikel in de Wall Street Journal vandaag ging echter over de erg hard stijgende prijzen van avocado's.
Het winstnieuws is nog voldoende om de beurs overeind te houden. De techneuten zitten voorlopig nog in de koopstand, maar zo heel veel hoeft niet te gebeuren om het pessimisme te doen terugkeren.
https://likesmoneycycletrading.wordpress.com/
Maar enkele zwakke recente trends lijken te keren: de dollar zou wel eens wat sterker kunnen worden nu er niet meer mateloos gespeculeerd wordt op een sterkere dollar. Idem voor de rente, waar men ineens niet langer gepositioneerd zit voor rentestijging.
En dat net nadat Hatzius een heel verhaal hield dat de inflatie gaat stijgen omdat de arbeidsmarkt voldoende sterk is en de productiviteitsstijging te laag om te zorgen voor meer dan 2% stijging van de arbeidskosten per eenheid product.
Daar houdt de FED helemaal niet van, maar de FED trapt nog niet op het rentegaspedaal omdat hun favoriete indicator van PCE inflatie onverwachts behoorlijk daalde (net als de CPI).
Voor meer inflatie moet de olieprijs gaan stijgen en dat lijkt ook wel mogelijk op grond van meevallende vraag naar olie en een OPEC die geschrokken is van al die olieprijsdalingen.
GDPnow van de Atlanta FED ziet nu meer dan 4% groei in het tweede kwartaal op basis van nog maar weinig cijfers. Maar toch. Consumptiegroei gaat herstellen en voorraden gaan weer positief bijdragen. 3%+ zou je zeggen.
State Street volgt inflatie via prijzen op het internet. Na een pauze stijgen deze weer. Zo gaat dat tegenwoordig: pauze en dan verhogingen en als de markt dat slikt nog meer verhogingen, zo niet dan pauze. Ze noemen het kangeroe-inflatie. .
30 april 2017
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Beurzen waren maandag en dinsdag in opperbeste stemming door de winst van Macron precies volgens de polls. De kansen van Le Pen slonken enorm bij de bookmakers. Na woensdag brokkelde het optimisme weer wat af, o.a. door te hoge benzinevoorraden en daarmee lagere olieprijzen en gebrek aan onderbouwing van de belastingplannen van Trump. Toch nog voldoende voor all time highs voor DAX en Nasdaq.
Trump tracht nu sinds 100 dagen te regeren. Volgens eigen zeggen heeft hij meer voor elkaar gekregen dan welke andere president uit de geschiedenis ooit, maar behalve de benoeming van een conservatieve rechter heeft hij uitzonderlijk weinig voor elkaar gekregen. Enige commentatoren waren verbijsterd dat de fenomenale belastingplannen die Trump woensdag ontvouwde op een A4'tje konden en geen toelichting kregen.Vennootschapsbelasting naar 15%, de markt lijkt al blij te zijn met 27%. Minder belastingaftrekposten in voornamelijk democratische staten als New York en Californië. Inverdieneffecten van New York tot Tokyo en terug. Allemaal niet genoeg om de republikeinen in de senaat en de Tea Party te overtuigen, laat staan de democratische partij. Obamacare wordt met de dag populairder, maar de funding daarvan wordt door Trump geleidelijk onderuit gehaald.
Trump tracht tegemoet te komen aan gevaarlijke nationalisten in zijn regering zoals Navarro en Bannon via protectionistische maatregelen zoals extra heffing op 'lumber' ,hout, uit Canada. Op hun aanraden verscheurde hij bijna het NAFTA-verdrag maar via telefoontjes uit Mexico en Canada werd die ramp voorlopig voorkomen.
Het winstseizoen verloopt buitengewoon goed, niet alleen in de VS maar ook in o.a. Europa. En dat bij een schamele 0,7% groei in het eerste kwartaal in de VS.
Consumptie was zwak door lagere autoverkopen en lager energieverbruik door het warmer dan normale weer. Voorraden droegen 1% negatief bij en overheidsuitgaven krompen. Vaste investeringen trokken aan en daardoor was er toch positieve groei.
Meer inflatie dan verwacht. Zelfs in de EU was dit het geval. In de VS waren de arbeidskosten (ECI) +0,8% in het eerste kwartaal bij 0,6% verwacht.
De ECB deed zoals verwacht niets, maar Draghi gaf aan bang te zijn voor te lage inflatie. Een deel van de ECB ziet echter degelijke economische groei, meer dan in vorige jaren.
de Duitse IFO was opnieuw solide.
Economische groei in het eerste kwartaal viel iets tegen in Frankrijk en het VK, maar was sterk in Spanje.
Goede groei in Azië (o.a. Zuid Korea, Taiwan) dankzij China.
De Bank of Japan houdt vast aan 0% rente voor 10 jaar leningen en schroefde de inflatieverwachtingen terug (en de yen was daardoor zwak), maar men prognotiseert nog steeds een flinke stijging van de inflatie vanaf de huidige nul..
Industriële ondernemingen in China zagen 23% hogere winst over maart ten opzichte van 2016.
Trump tracht nu sinds 100 dagen te regeren. Volgens eigen zeggen heeft hij meer voor elkaar gekregen dan welke andere president uit de geschiedenis ooit, maar behalve de benoeming van een conservatieve rechter heeft hij uitzonderlijk weinig voor elkaar gekregen. Enige commentatoren waren verbijsterd dat de fenomenale belastingplannen die Trump woensdag ontvouwde op een A4'tje konden en geen toelichting kregen.Vennootschapsbelasting naar 15%, de markt lijkt al blij te zijn met 27%. Minder belastingaftrekposten in voornamelijk democratische staten als New York en Californië. Inverdieneffecten van New York tot Tokyo en terug. Allemaal niet genoeg om de republikeinen in de senaat en de Tea Party te overtuigen, laat staan de democratische partij. Obamacare wordt met de dag populairder, maar de funding daarvan wordt door Trump geleidelijk onderuit gehaald.
Trump tracht tegemoet te komen aan gevaarlijke nationalisten in zijn regering zoals Navarro en Bannon via protectionistische maatregelen zoals extra heffing op 'lumber' ,hout, uit Canada. Op hun aanraden verscheurde hij bijna het NAFTA-verdrag maar via telefoontjes uit Mexico en Canada werd die ramp voorlopig voorkomen.
Het winstseizoen verloopt buitengewoon goed, niet alleen in de VS maar ook in o.a. Europa. En dat bij een schamele 0,7% groei in het eerste kwartaal in de VS.
Consumptie was zwak door lagere autoverkopen en lager energieverbruik door het warmer dan normale weer. Voorraden droegen 1% negatief bij en overheidsuitgaven krompen. Vaste investeringen trokken aan en daardoor was er toch positieve groei.
Meer inflatie dan verwacht. Zelfs in de EU was dit het geval. In de VS waren de arbeidskosten (ECI) +0,8% in het eerste kwartaal bij 0,6% verwacht.
De ECB deed zoals verwacht niets, maar Draghi gaf aan bang te zijn voor te lage inflatie. Een deel van de ECB ziet echter degelijke economische groei, meer dan in vorige jaren.
de Duitse IFO was opnieuw solide.
Economische groei in het eerste kwartaal viel iets tegen in Frankrijk en het VK, maar was sterk in Spanje.
Goede groei in Azië (o.a. Zuid Korea, Taiwan) dankzij China.
De Bank of Japan houdt vast aan 0% rente voor 10 jaar leningen en schroefde de inflatieverwachtingen terug (en de yen was daardoor zwak), maar men prognotiseert nog steeds een flinke stijging van de inflatie vanaf de huidige nul..
Industriële ondernemingen in China zagen 23% hogere winst over maart ten opzichte van 2016.
overpeinzingen: waarom zijn de beurzen zo rustig, is 3% correctie daarom genoeg?
De gerealiseerde volatiliteit van beurzen als de S&P500 maar bijvoorbeeld ook bij goud is ongekend laag. De te betalen volatiliteit van de VIX is hoger, maar ook lager dan gemiddeld.
De schommelingen in de economische groei zijn de afgelopen decennia afgenomen. Daar zijn redenen voor zoals de stabiliteit van de dienstensector en tweeverdieners die voor een stabieler gezinsinkomen zorgen. De fluctuaties van de kerninflatie (als beste graadmeter voor de structurele inflatie) zijn eveneens heel laag geworden.
Op jaarbasis vertonen vele economische indicatoren de laatste tijd weinig uitslagen. Brexit of niet, ondanks een vermeende instorting van China vorig jaar, olieprijzen die door de grond gingen en herstelden, Trump.
(via Crossing Wallstreet. Elfenbein: 2,1% trend. Ik zie een trend zou ik zo zeggen (Behavioral finance waarschuwt dat mensen te vaak een trend zien en die te ver doortrekken), alhoewel Trump zegt dat deze nu 3-4% gaat worden. Niet kansrijk, pas na een recessie)
Toch zijn de beleggingsrisico's niet structureel afgenomen. De rente fluctueert nog steeds even hard, ook al is de rente extreem laag (daardoor is wel de modified duration toegenomen waardoor de koersuitslagen van obligaties eerder groter dan kleiner zijn geworden).
Het aandelenrisico lijkt ook niet structureel te zijn afgenomen. Rustige perioden worden afgewisseld met diepe bear markten. Dat weet de belegger, aan die rustige periode komt een einde en daarom eist hij een veel hogere risicopremie dan je zou verwachten op basis van de fluctuaties van de fundamentals van groei en inflatie. De belegger verdisconteert verwachtingen zo ver als mogelijk met bijpassende correcties voor onzekerheden. De stabiliteit van de fundamentals hebben beleggers verleid tot een verder disconteren in de toekomst en men neemt nog veel meer factoren mee dan alleen groei en inflatie. De FED bijvoorbeeld. Geopolitiek. Olie. Verbeterde techniek heeft geleid tot meer factoren voor een langere periode in te prijzen. Daardoor is de onzekerheid van de ingeprijsde fundamentals even groot als vroeger, ook al fluctueren die fundamentals minder.
De laatste maanden is de volatiliteit uitzonderlijk laag. De fundamentals werken mee, op jaarbasis is er weinig veranderingen in groeivoorspellingen, inflatie en zelfs beleid van de centrale banken. Deze zorgen voor extra liquiditeit, een bron van dalende volatiliteit. Niet alle centrale banken even veel, maar ECB en BOJ doen nog volop aan QE en de FED verhoogt de rente met de snelheid van een slak die afremt voor de bocht. Op het ogenblik wordt er veel gespeculeerd op volatiliteit lager dan de impliceite en dat drukt de VIX ook. Steeds meer passief beleggen zou de VIX ook kunnen drukken. Geopolitiek is als altijd. Kleine oprispingen en dan is het weer weg. Twee dagen enthousiasme voor Macron even goed als in de polls en dan brokkelt het weer af.
Wat is er uitzonderlijk kalm? De zeer lage kansen op een recessie in de komen ongeveer 3-9 maanden en de onzekerheidsindex van FED St Louis. Lage, nogal stabiele credit spreads, olieprijs in een range.
De winstverwachtingen brokkelen minder af dan gewoonlijk. Die voor het eerste kwartaal vallen ongeveer normaal tot iets beter mee, die voor de rest van 2017 blijven goed liggen. 2018 staat in de VS onder druk, omdat men de belastingverlaging van Trump kleiner inschat/ weg reviseert. Maar ooit komen in de VS belastingverlagingen van onduidelijke grootte.
Via blog Fundamentalis http://fundamentalis.com/?p=6876 zie je in hun analyse van de winsten van de S&P500 in het eerste kwartaal dat er 13,6% winstgroei is op jaarbasis dankzij de sectoren energie, materials en technologie vooral.
De omzetgroei is verrassend hoog vergeleken met die 0,7% economische groei over het eerste kwartaal. Business sales groeien harder dan het nominale BNP op het ogenblik (want investeringen en wereldhandel trekken aan, de olieprijs is OK; in 2015 en 2016 bleven de business sales en daarmee winsten achter).
Q1 ’17 Revenue growth:
Heel wat aandelen staan een eindje weg van hun toppen (alhoewel er veel all time highs gezet worden), de Russell2000 is duidelijk oversold, de olieprijs ook. De wall of worry is zeer hoog en het aantal pessimistische geluiden is op niveau van een correctie geweest (ik heb ook de nodige voorzichtige geluiden laten horen).
Ik moet zeggen dat hun verhaal wel eens zou kunen uitkomen. Het winstverhaal is echt goed, overoptimisme over de belastingverlagingen van Trump zijn in sneltreinvaart uitgeprijsd.
We zitten wel met de trading rule "sell in May and go away", empririsch een goed avies gebleken gecorrigeerd voor risico. En natuurlijk de Minsky waarschuwing: extreem lage onzekerheid veroorzaakt een explosie aan onzekerheid. Maar die explosie kan lang wegblijven.
De Trumpflatieangsten zijn gekalmeerd, vooral door de olieprijzen, maar recentelijk zijn er toch wel enige opwaartse verrassingen in de EU-kerninflatie en de arbeidskosten per eenheid product in de VS. Hatzius is zorgelijker over inflatie geworden, this time loopt hij wel op. En ik denk dat hij gelijk kan hebben. Even wachten tot Gundlach zijn deflatieverhaal intrekt. Meer inflatie is op de huidige niveaus goed voor de winsten, vooral in Europa, maar dat gaat de toorn van de centrale banken oproepen. Een 10-jaar rente in de VS boven 2,65% lijkt voorlopig nog te veel, maar die val naar 2%- lijkt minder waarschijnlijk te worden op korte termijn (daar is een recessie voor nodig).
Tja, uiteindelijk is een en ander een verhaal van weinig risico's, weinig grote opwaartse of neerwaartse beslommeringen, in lijn met het lage gerealiseerde risico. Totdat Minsky?.
De schommelingen in de economische groei zijn de afgelopen decennia afgenomen. Daar zijn redenen voor zoals de stabiliteit van de dienstensector en tweeverdieners die voor een stabieler gezinsinkomen zorgen. De fluctuaties van de kerninflatie (als beste graadmeter voor de structurele inflatie) zijn eveneens heel laag geworden.
Op jaarbasis vertonen vele economische indicatoren de laatste tijd weinig uitslagen. Brexit of niet, ondanks een vermeende instorting van China vorig jaar, olieprijzen die door de grond gingen en herstelden, Trump.
(via Crossing Wallstreet. Elfenbein: 2,1% trend. Ik zie een trend zou ik zo zeggen (Behavioral finance waarschuwt dat mensen te vaak een trend zien en die te ver doortrekken), alhoewel Trump zegt dat deze nu 3-4% gaat worden. Niet kansrijk, pas na een recessie)
Toch zijn de beleggingsrisico's niet structureel afgenomen. De rente fluctueert nog steeds even hard, ook al is de rente extreem laag (daardoor is wel de modified duration toegenomen waardoor de koersuitslagen van obligaties eerder groter dan kleiner zijn geworden).
Het aandelenrisico lijkt ook niet structureel te zijn afgenomen. Rustige perioden worden afgewisseld met diepe bear markten. Dat weet de belegger, aan die rustige periode komt een einde en daarom eist hij een veel hogere risicopremie dan je zou verwachten op basis van de fluctuaties van de fundamentals van groei en inflatie. De belegger verdisconteert verwachtingen zo ver als mogelijk met bijpassende correcties voor onzekerheden. De stabiliteit van de fundamentals hebben beleggers verleid tot een verder disconteren in de toekomst en men neemt nog veel meer factoren mee dan alleen groei en inflatie. De FED bijvoorbeeld. Geopolitiek. Olie. Verbeterde techniek heeft geleid tot meer factoren voor een langere periode in te prijzen. Daardoor is de onzekerheid van de ingeprijsde fundamentals even groot als vroeger, ook al fluctueren die fundamentals minder.
De laatste maanden is de volatiliteit uitzonderlijk laag. De fundamentals werken mee, op jaarbasis is er weinig veranderingen in groeivoorspellingen, inflatie en zelfs beleid van de centrale banken. Deze zorgen voor extra liquiditeit, een bron van dalende volatiliteit. Niet alle centrale banken even veel, maar ECB en BOJ doen nog volop aan QE en de FED verhoogt de rente met de snelheid van een slak die afremt voor de bocht. Op het ogenblik wordt er veel gespeculeerd op volatiliteit lager dan de impliceite en dat drukt de VIX ook. Steeds meer passief beleggen zou de VIX ook kunnen drukken. Geopolitiek is als altijd. Kleine oprispingen en dan is het weer weg. Twee dagen enthousiasme voor Macron even goed als in de polls en dan brokkelt het weer af.
Wat is er uitzonderlijk kalm? De zeer lage kansen op een recessie in de komen ongeveer 3-9 maanden en de onzekerheidsindex van FED St Louis. Lage, nogal stabiele credit spreads, olieprijs in een range.
De winstverwachtingen brokkelen minder af dan gewoonlijk. Die voor het eerste kwartaal vallen ongeveer normaal tot iets beter mee, die voor de rest van 2017 blijven goed liggen. 2018 staat in de VS onder druk, omdat men de belastingverlaging van Trump kleiner inschat/ weg reviseert. Maar ooit komen in de VS belastingverlagingen van onduidelijke grootte.
Via blog Fundamentalis http://fundamentalis.com/?p=6876 zie je in hun analyse van de winsten van de S&P500 in het eerste kwartaal dat er 13,6% winstgroei is op jaarbasis dankzij de sectoren energie, materials en technologie vooral.
De omzetgroei is verrassend hoog vergeleken met die 0,7% economische groei over het eerste kwartaal. Business sales groeien harder dan het nominale BNP op het ogenblik (want investeringen en wereldhandel trekken aan, de olieprijs is OK; in 2015 en 2016 bleven de business sales en daarmee winsten achter).
Q1 ’17 Revenue growth:
- Energy: +31%
- Materials: +8.9%
- Financials: +8.2%
- Technology: +7.6%
- Health Care: +6.5%
- Cons Disc: +5.7%
- Utilities: +5.5%
- Real Estate: +4.5%
- Industrials: +3.8%
- Cons Spls: +1.3%
- Telco: -4.7%
- SP 500: +7.1%
Heel wat aandelen staan een eindje weg van hun toppen (alhoewel er veel all time highs gezet worden), de Russell2000 is duidelijk oversold, de olieprijs ook. De wall of worry is zeer hoog en het aantal pessimistische geluiden is op niveau van een correctie geweest (ik heb ook de nodige voorzichtige geluiden laten horen).
Ik moet zeggen dat hun verhaal wel eens zou kunen uitkomen. Het winstverhaal is echt goed, overoptimisme over de belastingverlagingen van Trump zijn in sneltreinvaart uitgeprijsd.
We zitten wel met de trading rule "sell in May and go away", empririsch een goed avies gebleken gecorrigeerd voor risico. En natuurlijk de Minsky waarschuwing: extreem lage onzekerheid veroorzaakt een explosie aan onzekerheid. Maar die explosie kan lang wegblijven.
De Trumpflatieangsten zijn gekalmeerd, vooral door de olieprijzen, maar recentelijk zijn er toch wel enige opwaartse verrassingen in de EU-kerninflatie en de arbeidskosten per eenheid product in de VS. Hatzius is zorgelijker over inflatie geworden, this time loopt hij wel op. En ik denk dat hij gelijk kan hebben. Even wachten tot Gundlach zijn deflatieverhaal intrekt. Meer inflatie is op de huidige niveaus goed voor de winsten, vooral in Europa, maar dat gaat de toorn van de centrale banken oproepen. Een 10-jaar rente in de VS boven 2,65% lijkt voorlopig nog te veel, maar die val naar 2%- lijkt minder waarschijnlijk te worden op korte termijn (daar is een recessie voor nodig).
Tja, uiteindelijk is een en ander een verhaal van weinig risico's, weinig grote opwaartse of neerwaartse beslommeringen, in lijn met het lage gerealiseerde risico. Totdat Minsky?.
29 april 2017
verwachtingen...overoptimisme omdat de werkelijkheid niet draagbaar is
De laatste dagen zijn er wat artikelen dat de verwachte opbrengsten van velen te hoog zijn en dat QE een implosie van de pensioenfondsen kan veroorzaken.
DNB reageerde w.ipe.com%2Fcountries%2Fnetherlands%2Fdnb-warns-pension-funds-against-becoming-obsolete%2F10018530.article&utm_campaign=28.4.17%20ipe%20top%2010%20this%20week_ECB%20policy%20could%20cause%20pension%20system%20%27implosion%27 dat pensioenfondsen fossielen zijn van de twintigste eeuw en dat ze door iets nieuws vervangen moeten worden. Als de rente zo laag blijft, dan kun je niet veel meer beloven, moet je uitkijken met garanties. Pensioenen is zo iets van de twintigste eeuw. je moet maar door blijven werken tot je er bij neervalt, je krijgt niet meer voldoende bij elkaar gespaard voor een gegarandeerde uitkering. En die rente blijft laag vanwege de demografie en lage groei productiviteit. Het kan niet dat iedereen tig jaar met pensioen gaat en de centrale banken zijn zo wijs om dit dan ook onmogelijk te maken. Zij komen met opvoeding dat te veel mensen een gegarandeerde pensioenuitkering willen hebben en dat dit dus in een vrije markt onbetaalbaar moet worden. Leer er maar mee te leven. Bouw pensioenpotten op met onduidelijke uitkeringen. Zo is het en kan het nog lang blijven.
In Amerika zijn ze nog niet zo ver. Er is nauwelijks tegenwind als men verwachte rendementen plant van 7 of 8% om zo een voldoende groot pensioen op te bouwen. Lager kan die verwachting niet zijn, anders zijn de pensioenpotten nu al niet toereikend. De belastingbetaler moet dan zo ongeveer oneindig bij plempen om de pensioenen van de zo gewaardeerde ambtenaren te kunnen uitkeren. Dat wille politici de kiezer besparen en daarom mag (moet) men onzin verkondigen over de verwachte rendementen. Rekenrentes kunnen slechts heel langzaam afgebouwd worden. 1% afbouwen in vijf jaar is al heel wat, dan staat men al op zijn achterste benen.
Men doet net alsof je op obligaties een veel hoger rendement kunt halen dan de huidige rente en dat aandelen zo goedkoop zijn dat ze harder kunnen stijgen dan de winstverwachtingen gebaseerd op de groei van het nominale BNP.
Wij in Nederland zijn weer iets te recht in de leer en stoppen niet in de rekenrente dat je met zakelijke waarden op lange termijn meer gaat verdienen dan de huidige rente. Dat doen we wel in herstelplannen van pensioenfondsen en ook bij ALM-studies. Daar stopt men vaak ook in dat de rente in 15 jaar naar de nominale groei van het BNP gaat, iets van 2,5 tot 3%.
Overigens zijn pensioenfondsen als men dat wel doet vaak nog steeds niet puissant rijk,maar dan ligt indexatie niet langer ver achter de horizon.
Verwachtingen van 5% voor aandelen en 2,5% voor de lange rente zijn niet erg wild in mijn ogen, al kan het inde komende vijf jaar wel een tandje minder worden/blijven.
DNB reageerde w.ipe.com%2Fcountries%2Fnetherlands%2Fdnb-warns-pension-funds-against-becoming-obsolete%2F10018530.article&utm_campaign=28.4.17%20ipe%20top%2010%20this%20week_ECB%20policy%20could%20cause%20pension%20system%20%27implosion%27 dat pensioenfondsen fossielen zijn van de twintigste eeuw en dat ze door iets nieuws vervangen moeten worden. Als de rente zo laag blijft, dan kun je niet veel meer beloven, moet je uitkijken met garanties. Pensioenen is zo iets van de twintigste eeuw. je moet maar door blijven werken tot je er bij neervalt, je krijgt niet meer voldoende bij elkaar gespaard voor een gegarandeerde uitkering. En die rente blijft laag vanwege de demografie en lage groei productiviteit. Het kan niet dat iedereen tig jaar met pensioen gaat en de centrale banken zijn zo wijs om dit dan ook onmogelijk te maken. Zij komen met opvoeding dat te veel mensen een gegarandeerde pensioenuitkering willen hebben en dat dit dus in een vrije markt onbetaalbaar moet worden. Leer er maar mee te leven. Bouw pensioenpotten op met onduidelijke uitkeringen. Zo is het en kan het nog lang blijven.
In Amerika zijn ze nog niet zo ver. Er is nauwelijks tegenwind als men verwachte rendementen plant van 7 of 8% om zo een voldoende groot pensioen op te bouwen. Lager kan die verwachting niet zijn, anders zijn de pensioenpotten nu al niet toereikend. De belastingbetaler moet dan zo ongeveer oneindig bij plempen om de pensioenen van de zo gewaardeerde ambtenaren te kunnen uitkeren. Dat wille politici de kiezer besparen en daarom mag (moet) men onzin verkondigen over de verwachte rendementen. Rekenrentes kunnen slechts heel langzaam afgebouwd worden. 1% afbouwen in vijf jaar is al heel wat, dan staat men al op zijn achterste benen.
Men doet net alsof je op obligaties een veel hoger rendement kunt halen dan de huidige rente en dat aandelen zo goedkoop zijn dat ze harder kunnen stijgen dan de winstverwachtingen gebaseerd op de groei van het nominale BNP.
Wij in Nederland zijn weer iets te recht in de leer en stoppen niet in de rekenrente dat je met zakelijke waarden op lange termijn meer gaat verdienen dan de huidige rente. Dat doen we wel in herstelplannen van pensioenfondsen en ook bij ALM-studies. Daar stopt men vaak ook in dat de rente in 15 jaar naar de nominale groei van het BNP gaat, iets van 2,5 tot 3%.
Overigens zijn pensioenfondsen als men dat wel doet vaak nog steeds niet puissant rijk,maar dan ligt indexatie niet langer ver achter de horizon.
Verwachtingen van 5% voor aandelen en 2,5% voor de lange rente zijn niet erg wild in mijn ogen, al kan het inde komende vijf jaar wel een tandje minder worden/blijven.
28 april 2017
minder groei meer inflatie in eerste kwartaal, in tweede andersom
het macronieuws valt de laatste weken wat tegen, minder groei en meer inflatie. Net nu de ECB liet doorschemeren dat het qua groei beter gaat en nog goed zit met de inflatie, valt de groei tegen in Frankrijk en Oostenrijk.
en vooral hogere inflatie, dat is rampzalig voor volhouden van rentes onder 0%
In de VS een schamele 0,7% groei, iets tegenvallend bij de consensus maar de redenen waren bekend: nauwelijks groei van de consumptie door de hogere inflatie en het warme weer en een negatieve bijdrage van voorraden. De overheidsuitgaven waren meer in mineur dan gedacht, maar de vaste investeringen gaan OK.
Het gaat niet goed met auto's, maar wel goed met de huizenmarkt.
men koopt weer
het is geen gewaagde voorspelling dat de benzineprijzen gaan dalen in de VS. Dat helpt de consumptie (en de uitgespaarde stookkosten ook).
en vooral hogere inflatie, dat is rampzalig voor volhouden van rentes onder 0%
In de VS een schamele 0,7% groei, iets tegenvallend bij de consensus maar de redenen waren bekend: nauwelijks groei van de consumptie door de hogere inflatie en het warme weer en een negatieve bijdrage van voorraden. De overheidsuitgaven waren meer in mineur dan gedacht, maar de vaste investeringen gaan OK.
Het gaat niet goed met auto's, maar wel goed met de huizenmarkt.
men koopt weer
het is geen gewaagde voorspelling dat de benzineprijzen gaan dalen in de VS. Dat helpt de consumptie (en de uitgespaarde stookkosten ook).
27 april 2017
Trump probeert de belasting te verlagen/ NAFTA op te heffen of toch maar niet
De euforie dat Macron scoorde zoals beloofd in de polls en waarschijnlijk op et pluche mag gaan plaats nemen lijkt weg te zijn geëbd.
Ja, Frankrijk blijft nog in de EU, maar hoe zit het met Italië?
De eurosceptische partijen zijn populairder dan die voor Europa zijn
en de rente in Italië laat de terugkerende twijfel zien.
Dan is er Trump, een onuitputtelijke bron van nieuws en zorgen.
Hij kondigde zijn voornemens aan de belastingen heel veel te verlagen zonder dat er enige kans is dat deze voorstellen door congres en staat kunnen komen.
Vrome voornemens, maar luchtkastelen dus.
Geen woord repte hij over BAT, border adjustment taxes, een soortement BTW.
In plaats daarvan suggereerde men dat hij NAFTA om zeep zou gaan helpen per presidentieel besluit. Later werd dit tegengesproken, maar het kwaad was al geschied: de do nothing prsesident krijgt niets voor elkaar met belastingen, maar wel met protectionisme.
De Mexicaanse peso en Canadese looney lagen er als een dweil bij.
http://www.politico.com/story/2017/04/26/white-house-nafta-withdraw-trump-237632
Ja, Frankrijk blijft nog in de EU, maar hoe zit het met Italië?
De eurosceptische partijen zijn populairder dan die voor Europa zijn
en de rente in Italië laat de terugkerende twijfel zien.
Dan is er Trump, een onuitputtelijke bron van nieuws en zorgen.
Hij kondigde zijn voornemens aan de belastingen heel veel te verlagen zonder dat er enige kans is dat deze voorstellen door congres en staat kunnen komen.
Vrome voornemens, maar luchtkastelen dus.
Geen woord repte hij over BAT, border adjustment taxes, een soortement BTW.
In plaats daarvan suggereerde men dat hij NAFTA om zeep zou gaan helpen per presidentieel besluit. Later werd dit tegengesproken, maar het kwaad was al geschied: de do nothing prsesident krijgt niets voor elkaar met belastingen, maar wel met protectionisme.
De Mexicaanse peso en Canadese looney lagen er als een dweil bij.
http://www.politico.com/story/2017/04/26/white-house-nafta-withdraw-trump-237632
Abonneren op:
Posts (Atom)





