18 oktober 2012

Mansa Musa rijkste man uit geschiedenis: lijst rijkste mannen afgelopen 1000 jaar

Mansa Musa I, koning van Mali en Timboektoe tot Ghana (Goudkust) was vermoedelijk de rijkste man (voor inflatie gecorrigeerd) die ooit geleefd heeft. Hij leefde van 1280 tot 1331 en werd schatrijk met al het goud dat gevonden werd en met de handel in zout. Zijn kinderen konden al vechtend het vermogen niet bij elkaar houden. Musa zou een vermogen gehad hebben van ongeveer $400 miljard in huidige dollars.
bron:
http://www.independent.co.uk/news/world/world-history/meet-mansa-musa-i-of-mali--the-richest-human-being-in-all-history-8213453.html

De allerrijksten die nu nog leven zijn vergeleken bij hem maar arme sloebers. Veel komt ook door de inflatieaanpassing: vermogen moet * 22 van de mensen van 100 jaar geleden. Hoe men dat gedaan heeft, blijft dubieus en hoe men aan de getallen komt ook.
Maar het blijft intrigerend. Volgens de lijst was Kaddafi de rijkste man ter wereld toen hij gelyncht werd met een vermogen van $200 miljard.

1. Mansa Musa I, (Ruler of Malian Empire, 1280-1331) $400 billion

2. Rothschild Family (banking dynasty, 1740- ) $350 billion
3. John D Rockefeller (industrialist, 1839-1937) $340 billion
4. Andrew Carnegie (industrialist, 1835-1919) $310 billion
5. Tsar Nicholas II of Russia (last Emperor of Russia, 1868-1918) $300 billion
6. Osman Ali Khan, Asaf Jah VII (last ruler of Hyderabad, 1886-1967) $236 billion
7. William the Conqueror (King of England, 1028-1087) $229.5 billion
8. Muammar Gaddafi (former Libyan leader, 1942-2011) $200 billion
9. Henry Ford (Ford Motor Company founder, 1863-1947) $199 billion
10. Cornelius Vanderbilt (industrialist, 1794-1877) $185 billion
11. Alan Rufus (Fighting companion of William the Conqueror, 1040-1093) $178.65 billion
12. Bill Gates (Founder of Microsoft, 1955- ) $136 billion
13. William de Warenne, 1st Earl of Surrey (Norman nobleman, ??-1088) $146.13 billion
14. John Jacob Astor (businessman, 1864-1912) $121 billion
15. Richard Fitzalan, 10th Earl of Arundel (English nobleman, 1306-1376) £118.6 billion
16. John of Gaunt (son of Edward III, 1330-1399) £110 billion
17. Stephen Girard (shipping and banking mogul, 1750-1831) $105 billion
18. Alexander Turney Stewart (entrepreneur, 1803-1876) $90 billion
19. Henry, 1st Duke of Lancaster (English noble, 1310-1361) $85.1 billion
20. Friedrich Weyerhaeuser (timber mogul, 1834-1914) $80 billion
21. Jay Gould (railroad tycoon, 1836-1892) $71 billion
22. Carlos Slim (business magnate, 1940- ) $68 billion
23. Stephen Van Rensselaer (land owner, 1764- 1839) $68 billion
24. Marshall Field (Marshall Field & Company founder, 1834-1906) $66 billion
25. Sam Walton (Walmart founder, 1918-1992) $65billion

De rijkdom op de top is gemeld. Ondertussen zijn Bill Gates en Buffett (plaats 26) via hun schenkingen veel armer.
Vrouwen komen niet voor op de lijst.
Van koning Midas is geen schatting van zijn vermogen gemaakt.
Veel staatshoofden konden heel wat bij elkaar roven, zo blijkt uit de hooge noteringen van Willem de Veroveraar en Kaddafi.
Van de huidige staatslieden staat Poetin bovenaan met $40 miljard, gevolgd door de koning van Thailand met $30 miljard (zijn zakenimperium, de groep van ondenemingen waarin hij grote belangen heeft,  heeft het de afgelopen vele decennia fantastisch gedaan, hij lijkt zijn geld eerlijk verdiend te hebben).

winstgroei in VS, China etc

Minack had bovenstaand plaatje van hoe de consensus voor de winsten van 2013 zich per land ontwikkelde. Geen wonder dat Amerikanse beurs het beter deed en dat China het zo slecht deed in het slechte gezelschap de eurozone.
Het plaatje hierboven laat de winstontwikkeling (volgens data stream) zien geïndexeerd sinds 2003. De zwarte lijn is China, rood is india en groen is Rusland.
Over een wat langere termijn zie je dat de BRICs een fantastische winstgroei achter de rug hebben. Dit jaar stokte de groei in China, in Rusland ging het zelfs bergaf. India stoomt iets rustiger door.
In lang niet alle landen ging het zo goed met de winstontwikkeling. Hierboven Mexico (mooi, maar niet dit jaar), Korea redelijk, maar dit jaar pet en Taiwan, een ramp. De laatste tien jaren moest je Taiwan en Korea mijden, dan versloeg je de Emerging Markets index op je gemak. De laatste tijd is dat mnder duidelijk, Korea doet het onder aanvoering van o.a. Samsung prima.

17 oktober 2012

Obama laat Romney aanprutsen

Obama heeft na het debat gisteravond ineens weer de betere kansen. Hij wist de uitglijder van Romney dat 47% van de Amerikanen losers zijn, profiteurs en afhankelijk van de overheid en daarom stemvee voor Obama, uit te buiten.

Hij liet Romney er in lopen met zijn blunder dat het doden van de ambassadeur in Libië niet snel als daad van terrorisme zou zijn onderkend.

het ergste was wel de hint van Romney dat hij een blik vrouwen tot zijn beschikking had. Dat maakte heel wat mannen vrolijk (en jaloers, niet alleen is Romney schatrijk, maar hij heeft ook een blik vrouwen ter beschikking) maar het prille herstel van meer vrouwelijke stemmen werd zo vermoedleijk in de knop gebroken.

Romney deed niet alles slecht. Hij haalde het economisch beleid van Obama onderuit. Nog vier van die jaren, daar zit men niet op te wachten.

De laatste maanden volgen de kansen van Obama die van Bush acht jaar geleden. Obama staat er iets beter voor nu, terwijl Bush uiteindelijk won. Het kan natuurlijk nog spannend worden.
De approval rate van Obama is niet overtuigend boven de 50% en bijna geen president wordt herkozen bij een approval rate onder 50%.
Plaatjes komen van Bianco.

Na het fiscale klif 4% groei in de VS (Strategas)

De Amerikaanse huizenmarkt is flink aan het verbeteren, zie bijvoorbeeld bovenstaand plaatje van het sentiment van de huizenbouwers (NAHB) dat vooruitloopt op de huizenbouw.
Andere redenen waarom de groei in de VS zou horen aan te trekken:

Het aantal huishoudens groeit weer, na jaren te laag geweest te zijn is er een inhaal nodig. En dat leidt tot extra consumptie

Het consumentenvertrouwen wordt minder pessimistisch

Bedrijven gaan meer investeren, investeringen zijn veel te laag vergeleken met de winsten en cashflows (bedrijven sparen excessief).

De FED geeft excessieve liquiditeit
Kredietgroei trekt aan

Na het fiscale klif wordt de onzekerheid minder

Daarvoor ziet Strategas maar ongeveer 1% economische groei. Maar men schijnt optimistischer te worden.

16 oktober 2012

betere retail sales= betere ISM= betere winstverwachtingen= betere beurs

Ik geniet nog even na van de mooie retail sales in de VS. Bovenstaand plaatje van Applied Global Macro research (Benderly) maakt plausibel dat betere retail sales een betere groei van de industriële productie (=hogere ISM) mogelijk maakt.
Dat betekent ook dat de winstcijfers minder naar beneden worden bijgesteld.

Plaatje van Bianco hierboven laat zien dat analisten meestal veel te optimistisch zijn. De neerwaartse bijstellingen op het ogenblik zijn normaal. Die errors lopen goed in de pas met de ISM. Als de ISM stijgt dan worden de errors kleiner.
Plaatje hierboven laat de stijging van de consensus winsten van de S&P per 6 maanden zien. Dat loopt heel mooi net wat achter op de ISM. En die verandering  van de ISM loopt weer keurig parallel met de S&P500.
De laatste jaren hadden we geen behoorlijke correctie van de S&P zonder dat de ISM een duikeling maakt. Als de ISM de komende maanden gaat stijgen, dan ligt een grote correctie niet voor de hand (dan moet er een schok komen).

retail sales sterk in VS

De retail sales waren sterk. Ze correleren heel sterk met de stijging van de ISM en die correleert heel sterk met de S&P500. Elke daling van enige betekenis van de beurzen ging de laatste jaren samen met dalingen van de ISM. Zonder daling van de ISM geen echt slechte beurs, zelfs Europa kan daar niet veel aan veranderen (Europa kan wel zorgen dat de ISM tegenvalt vergeleken met de stijging van de retail sales in de VS).
Veel sterker kan de groei van de retail sales overigens niet worden.
Samen met de daling van de initial claims voor werkloosheid ziet het er naar uit dat de ISM wat verder gaat stijgen (maar geen langdurige stijging). Strategas had een plaatje dat het weer goed gaat met de nieuwe orders na de voorgaande slechte maanden. D.w.z. het zit behoorlijk goed met de ISM voorlopig.

China cijferweek goed en slecht

groei zwak
groei sterk
inflatie geen probleem

14 oktober 2012

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Het was een beetje zeurderige beurs de afgelopen week zonder duidelijk aanwijsbare reden (of het moet zijn dat Bianco gelijk heeft en dat de beurs betere kansen voor Romney als een bedreiging ziet voor het ruime monetaire beleid).
Politici beslissen even niets. Spanje schreeuwt nog niet om hulp, in de VS wordt het fiscale klif nog niet gerepareerd, men wacht de verkiezingen af. De republikeinen waren bijna bereid iets te doen, zo wanhopig waren ze over de kansen van Romney, maar na het zwakke optreden van Obama willen ze een en ander weer verder aanzien.

De gerenommeerde instellingen als IMF hebben andere economen op het idee gebracht hun verwachtingen te verlagen en dat bracht de beurzen ook niet in een goed humeur.

Dit veroorzaakte een beetje rentedaling (daling van inflatieverwachtingen), ook in de PIGS.
De winsten lijken binnen te komen als men had kunnen verwachten: iets beter dan de flink naar beneden bijgestelde verwachtingen. Maar men reageerde niet blij op de goede winstcijfers van bijvoorbeeld JP Morgan.

Het consumentenvertrouwen verbeterde flink in de VS en de initial claims voor werkloosheid daalden veel (maar dat zou komende week weer recht gezet kunnen worden). De handelscijfers van de VS vielen tegen (dit drukt groeiverwachtingen voor derde kwartaal met ongeveer 0,3%). Het vertrouwen van het mdden- en kleinbedrijf (NFIB) dalde fractioneel. Producentenprijzen stegen nauwelijks, al die gedgroei in de VS leidt nog niet tot inflatie.

In Europa verslechterden de handelsbalansen een beetje in Frankrijk en Duitsland. De groei van de industriële productie in Italië en Farnkrijk vielen mee, in Duitsland was er een kleine daling over augustus.

In China gaf de PBoC een monetare injectie van $42 miljard. de yuan bereikte een multi jaars high tegen de dollar. De HSBC service PMI steeg van 52 naar 54.3.De Chinese beurs was daardoor relatief goed geluimd, al lijkt de Chinese beurs dit jaar nog nergens op.

In Japan was er een behoorlijk handelstekort,slechter dan de vorige maand (net als in de VS en Europa!?) maar de lopende rekening bleef nog behoorlijk positief (maar minder positief).

goed nieuws afgelopen week

Meestal legt men covers als die van Barrons contrair uit, maar Barrons geeft de normale redenen waarom de Dow Jones wel eens naar een all time high zou kunnen gaan. Geen enkle bedrijf in de Dow heeft een PE boven de 20 en HP slechts 4. De dividend pay out is maar 35%, dat kan een stuk hoger. Koerswinstverhoudingen en dividenden zijn hoog vergeleken met de extreem lage rente.

Het publiek is nog niet ingestapt, dat ging door met het dumpen van aandelen, beleggingsmaatschappijen in aandelen. Men heeft nog steeds liever obligaties.
De wall of worry is nog erg groot, dat is gunstig.
GS was druk bezig het aantal positieve bewoordingen te tellen in het Beige Book, maar vergat op te merken dat hun cai, current activity index pijlsnel omhoog aan het gaan is. Op het ogenblik zit de VS kennelijk op een 3% groeitempo (dat is hoger dan de consensus).

Het economische nieuws was niet zo slecht, het consumentenvertrouwen vogens het survey of the university of Michigan steeg flink. De intial cliams voor werklooshied daalden veel (met telproblemen in Californië, republikeinen schreeuwen steeds harder dat de arbeidmarktcijfers eeevne gemanipuleerd worden).

De winstcijfers zijn nog niet goed, al komen ze zoals altijd wel binnen boven de neerwaarts bijgestelde verwachtingen. Vooral de financials zouden het goed moeten doen met de gestegen huizenprijzen en steile rentecurve. maar de beurs was niet blij met de mooie cijfers van JP Morgan (de walvis was nu echt verteerd) en Wells Fargo.

De afgelopen week werd men weer iets minder negatief over de eurocrisis getuige de kleine rentedaling in Spanje en Italië.

De Chinese yuan werd weer sterker tegen de dollar, zette een record high sinds de nodige jaren en dat geeft aan dat de Chinezen iets meer vertrouwen krijgen in hun economische groei.
De Chinese beurs lijkt overigens eindelijk te gaan stijgen, tegen de trend van Wall Street in zelfs op het ogenblik.
Misschien hielp het dat de Peoples Bank of China $ 42 miljard de economie inpompte.

13 oktober 2012

Amerikaanse beurs onpasselijk van Romney

Sinds Romney gehakt maakte van Obama in zijn eerste tv debat is de Amerikaanse beurs in versukkeling geraakt. en terecht volgens Jim Bianco. Want als Romney wint, dan wordt Bernanke de laan uit gestuurd en vervangen door een republikeinse eikel als Taylor (van de Taylor rule), die QE stopt en de korte rente gaat verhogen (dat is natuurlijk wel hosannah voor de Nederlandse pensioenfondsen).
In ieder geval was het wel raar dat de Amerikaanse beurs niet steeg op het redelijke economische nieuws en de goede winstcijfers van de financials, maar 2% daalde afgelopen week. De grote reden voor de stijging van de beurzen is het royale monetaire beleid en als dat in gevaar komt, dan is het nog duidelijker tijd dan men nu al roept voor een correctie.
Het leek allemaal geweldig te zijn voor de beurs als Romney zou winnen, maar het is net als met Pino (in de raar gele Amerikaanse kleur, cartoon the Economist), er zit een vuiltje achter.

ratings landen

Spanje is bedenkelijk afgezakt tot nog net investment grade, terwijl het een paar jaar geleden nog AAA was. Amerika is nog echt AAA volgens twee van de drie belangrijke rating agencies (en natuurlijk is Amerika AAA zo lang de regering de FED bezit).
Aan de verzekeringskosten via de cds kun je de rating eigenlijk nog beter zien.

11 oktober 2012

waarom doen emerging markets aandelen het zo slecht

De tegenvaller van dit jaar bij aandelen is de opbrengst van aandelen van de Opkomende Landen (FT EME$ in de grafieken). Beurzen zijn omhoog en de laatste jaren hadden Emerging Markets een bèta van 1,45 ten opzichte van de S&P500 plus nog een extra opbernegst van zo'n 9% per jaar.
Het plaatje hierboven laat zien dat aandelen emerging Markets zonder dividenden in dollars het afgelopen jaar ongeveer 0 opbrachten, terwijl dat volgens bèta plus extra opbrengsten toch zo'n 35% had moeten zijn.

Wat zit die performance dwars?
Normaal hangt de outperformance van emerging Markets sterk samen met wat de ISM doet. stijgt die, dan loop je meestal binnen met aandelen van Opkomende Landen. Het afgelopen jaar laat zien dat je dan recht leek te hebben op zo'n 10% outperformance, al wat minder dan bèta aangeeft, maar toch niet genoeg om de teleurstellende gang van zaken bij Opkomende Landen te kunnen verklaren.
Hogere olieprijzen doet meestal wonderen voor de outperformance van Opkomende Landen. Dit jaar zie je dat de relatieve performance wel meeloopt met de olieprijzen, maar wel structureel achterblijft, wel zo'n 30%.
Wat wel de achterblijvende performance verklaart is de Chinafactor. Daarvoor kun je bijvoorbeeld de groei van het BNP nemen die veel lager is dan de 10% van de laatste jaren of de geldgroei, zoals in het plaatje hierboven.
Vroeger was 18% geldgroei normaal in China, maar na de overmatigestimulering in 2009 moet men het met 13% doen in China. Dat hakt er stevig in bij de performance. Die geldgroei kan wat aantrekken maar zo veel hoger dan nu lijkt er niet zo in te zitten. Als de ISM stijgt dan ziet het er wat zonniger uit voor de geldgroei van China, die pakt zo'n 25-30% van de stijging van de ISM mee.

groei per hoofd in de wereld: 80% vanwege Opkomende Landen

The Economist had plaatjes welke landen het meest bijdragen aan de groei in de wereld voor de stijging van het inkomen per hoofd.
China is verreweg het belangrijkste, daarna de VS en India. Vanwege het herstel van de tsunami aardbeving staat Japan even hoog. Als Europa uit de recessie komt, dan rukt het op naar ongeveer de plaats van India.
Ik vond zelf het grote gewicht van Rusland en Indonesië opvallend. Het is duidelijk, de Opkomende Landen domineren de groei in de wereld en dat blijft zo, zelfs bij herstel in Europa. In ons boek hadden we al de stelling dat 80% van de groei in de wereld van de opkomende Markten moset komen en dat kun je nog steeds zo zien.
Het allerbovenste plaatje laat zien hoe de groei kwartaal na kwartaal af aan het glijden is, maar als je het vergelijkt met de lange termijn valt het nog wel mee (alleen in 2000, 2004/2007 was de wereldgroei hoger). Naar verwachting keert de trend in 2013 overigens al zal de groei niet zo veel beter zijn.

De Opkomende landen zijn nu ook de grootste vervuilers (Abby Cohen).
Maar qua kattenbrokken zijn de Emerging Markets nog nergens. Dat is belangrijk want de hoeveelheid geld die men aan voedsel voor huisdieren uitgeeft correleert heel aardig met de beurskapitalisaties (plaatje FT)

Frankrijk bashing overdreven, Spanje herstelt concurrentievermogen net als Griekenland

Bovenstaand plaatje laat zien dat het goed gaat met het herwinnen van concurrentievermogen door Spanje en Griekenland. De verbetereingen zijn spectaculair.
Het plaatje wordt echter vooral gebruikt om te laten zien dat het helemaal fout gaat met Frankrijk en in hun kielzog ook het VK en Italië. De afstand met Duitsland wordt steeds groter. Maar dan vergelijk je je met het beste jongetje in de klas. Frankrijk is de betere middenmoot en dat is goed genoeg als de euro niet kunstmatig omhoog gestuwd wordt zoals de afgelopen tien jaar gebeurde via quantitative easing in de VS en te grote aankopen door Japan en China om hun munten laag te houden tegen de euro daar dat tegen de dollar te moeilijk was.
 Het bovenstaand plaatje laat de buitenissige overschotten van Nederland en in mindere mate Duitsland zien en het mooie herstel van Spanje (dankzij instortende import). Aan de tekst in de grafiek kun je zien dat het tegenwoordig vooral gebruikt wordt voor Frankrijk bashing. Maar het tekort op de lopende rekening van Frankrijk is voorlopig nog behoorlijk evenwichtig.