18 februari 2013

het dippen van de koeien op de boerderij in Murwillumbah

Het dippen van de koeien van de boerderij is altijd een heel gedoe. Ongeveer elke maand moeten de koeien een behandeling krijgen tegen teken en ander ongedierte. Als de plaatselijke Gezondheidsdienst voor Dieren teken etc aantreft dan zwaait er wat, dan gaat de hele omgeving in quarentaine.
De koeien moeten uit de gewone wei naar de dip-yard gedreven worden. Dat gaat niet meer met paarden, maar met de quad tegenwoordig.
Een stukje over de straat (dit was heel vroeger de Pacific Highway, nu een eind verder gelegd en 6 tot 8-baans). Het verkeer wacht geduldig (niet altijd, soms denken ze dat toeteren en foeteren helpt), gewaarschuwd door klaargezette verkeersborden door Mary.
Meestal moeten de koeien naar een nauwe gang geleid worden en dan naar beneden geduwd worden zodat ze in een plas met dip tegen teken vallen.
Daar houden ze niet van. Vandaag was het de behandeling tegen o.a. de Buffalo-vlieg, ge"importeerd vanuit Azi"e. Daar hadden ze niet zo'n schrik voor. Elke koe/kalf/stier kreeg de volle laag met het goedje dat Steven koe per koe uitspoot.
Bovenstaande kalfjes/onderstaande koe hadden heel wat vliegen.



John staat klaar om de schuif dicht te doen achter een rijtje koeien, zodat ze niet achteruit kunnen vluchten. Net als ik houdt hij een twijg vast dat dient om de koeien af te schrikken (meestal hadden we een flinke stok). Ik speelde alleen maar koeienverschrikker, dat ze liever niet richting een bepaalde ongewenste plaats vluchten.
Een klein beetje geweld is hier soms voor nodig.
De vorige keren kregen ze allemaal een soort oorklepje ingeniet met insecticiden die drie maanden helpen tegen allerlei ongedierte. Maar daarna moet dat ding eruit en een nieuwe erin. Dat is een beetje koe-onterend en ze laten ook heel goed blijken een en ander niet leuk te vinden. Vooral zo'n tegenspartelende stier (twee keer zo groot als de koeien, als hij echt wil kan hij de hele stellage omkrijgen) is ook niet alles. Vandaar de overstap naar gewoon spuiten met de drek.


Alleen de hobbykoe van de school nabij had nog zo'n geel plaatje (aan haar linkeroor). Deze koe logeerde op de boerderij om een behandeling van de stier te krijgen en zal morgen opgehaald worden. Een en ander mocht na invulling van een boek vol paperassen.

Alles gaat nog behoorlijk op de natuurlijke wijze. Het zijn geen melkkoeien, maar vleeskoeien (de melkfabrieken zijn te ver weg). De koeien geven alleen melk aan hun kalfjes.

Mary en enkele van haar koeien.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten