22 december 2011

Eurocrisis vergeleken met Aziëcrisis 1998: is 2012= 1999?


De koersbewegingen van de S&P ten tijde van de Aziëcrisis (verergerd door het failliet van hedgefonds LTCM en Rusland) in 1998 leken erg op die van 2011.
Wie weet wordt 2012 iets als 1999. Dan gaan de koersen in 2012 rustig omhoog en komt er pas aan het eind van de zomer een correctie.

Balans ECB groeit als kool, 3 jaar LTRO leningen succes


Het plaatje van Bianco laat zien dat de balans van de ECB de laatste tijd enorm aan het groeien is. De ECB had beloofd niet kwantitatief te stimuleren, maar dit lijkt er wel op. Daar komen nog de gevolgen van de bijna € 500 miljard aan 3 jaars leningen bovenop. Bijna € 200 miljard zou hiervan leiden tot extra liquiditeit volgens RBS. Volgens Bianco weten de banken niet wat ze met die extra liquiditeit moeten doen (zie kring toen de ECB eerder zo scheutig was met iets langere leningen)en gaan ze daar geen staatsleningen van kopen. Men gaat alleen een beetje staatsleningen van het eigen land kopen, zo denkt iedereen.
Men kijkt somber tegen die extra liquiditeit aan. Het zou geen gamechanger zijn (maar het lijkt er wel een beetje op, samen met andere maatregelen zou het kunnen werken).Op het journaal zeggen ze zelfs dat deze € 500 miljard heeft geleid tot extra dalingen van de beurs vanwege de angst dat de banken toch wel heel erg in problemen zijn dat ze € 500 miljard nodig hebben. De beurzen zijn de laatste dagen flink door de aangekondigde leningen opgelopen en vooral de spaanse rente heeft een dreun gekregen. Natuurlijk schreven de banken grof in, dit is immers een enorme winstbron.
Men wil de goede dingen gewoon niet meer zien en buigt ze om naar slechte dingen. De politici als kok en Lunbbers verontschuldigden zich voor hun optimistische uitlatingen dat de genomen maatregelen een stap in de goede richting zijn. Men wil er niet op betrapt worden iets optimistisch gezegd te hebben als naderhand de boel eventueel zou verslechteren.
Na zonneschijn komt immers regen, zelfs in de woestijn, als je maar geduld hebt. Dat geduld heeft men nu niet meer, klagen kan gelukkig onmiddellijk.

20 december 2011

woorden van 2011 en fokke en sukke


Volgens van Dale (en uitgewerkt door Fokke en Sukke)
Vooral de PVV had grote invloed op de nieuwe woorden van 2011: tuigdorp (de winnaar) , caviapolitie (met dank aan Dion Graus), polentaks en bedrijfspoedel. De Belgen hadden met stoeproken misschien een wat langer beklijvend woord van het jaar.
De modewoorden van 2011 waren erg recent.
Bij een vorige peiling door andere instanties was weigerambtenaar het woord van 2011, met op de tweede plaats plaszak.
Applausgeneratie,filefuik en vanuit de fraudeprof vleeshufter kwamen op. Ook tijgermoeder (hier heb ik over geblogd) werd als nieuw woord genoemd.

Veel Engelse woorden maken het bij de jongeren, zoals planking, wordfeuden.
Zelf zou ik dan eerder denken kicking the can down the road of all die i-woorden als iPhone of tablet.
Financiële termen als eurocrisis, langlevencrisis, afstempelen, herstelplan, Merkozy, neuro, PIIGS, pensioenakkoord, staartrisico haalden het uiteraard niet, alhoewel big bazooka en casinopensioen wel redelijk hoog scoorden.

De Amerikaanse minicyclus gaat dadelijk weer naar beneden


Het plaatje van Hussman laat aardig zien dat sinds de kredietcrisis en het einde van de Great Moderation de economische cyclus heel heftig aan het fluctueren is in heel korte tijd 944 weken). Hussman waarschuwt dat we nu op de top van het goede nieuws zitten en dat we ons weer schrap moeten gaan zetten voor nieuwe tegenvallers in 2012. Op zich denk ik dat de surprie index inderdaad weer gaat dalen, maar dat eerst de retail sales nog verder bove trend uit moeten stijgen voordat de ISM weer gaat dalen. Dat zal overigens niet lang duren en dan krijgen we weer een korte terugslag in de minicyclus en de ISM. Maar in de tweede helft van 2012 komt een en ander dan weer goed.

Eerst Italië c.s. kopje onder, dan komt redding: te populair scenario om niet ingeprijsd te zijn: waarschijnlijk gebeurt iets anders

Iedereen die je hoort zit op het spoor dat eerst dat vuiltje in Europa weggeruimd moet worden dat de ECB Italië onvoorwaardelijk steunt en Griekenland definitief de drachme weer omarmt. Totdat dit gebeurt, moeten de Italianen op de knieën gedwongen worden met rentes van 10%+ en de Grieken moeten een soort harakiri plegen in plaats van de sirtaki te dansen op de brandende puinhopen van het Syntagmaplein in Athene na de zoveelste bezuiniging van de regering tegen de wil van elke rechtgeaarde belastingontduikende Griek in die graag ambtenaar wil blijven. De koersen gaan dus eerst zeer volatiel de afgrond in en dan gloren er betere tijden.

Als iedereen dit verhaal gelooft, waarom zou je dan nu al niet vast beginnen met het dumpen van Italiaans gif en aandelen op grote schaal dumpen? Waarom zou dit niet ingeprijsd zijn?
Dat verhaal waar iedere expert in gelooft is kennelijk niet zo waarschijnlijk.
Wat kan er dan wel gebeuren?

1. Roubini krijgt gelijk
De pessimisten zullen zeggen dat dit gedroomde herstel na half 2012 een luchtkasteel is.
De recessie in Europa wordt onderschat, is dieper en langer dan nu gedacht wordt. De daling van de beurzen zal eerst ordelijk gaan en in de tweede helft van 2012 vaart gaan maken. De daling wordt dan groter dan bij de kredietcrisis van 2008-2009, omdat veel meer banken gaan omvallen, niet meer door overheden gered kunnen worden en overheden de economie niet meer kunnen stimuleren in tegenstelling tot de enorme stimuleringen van 2008-2009.

2. De optimisten krijgen gelijk
De anderen kunnen zich het hoofd breken over hoe de aandelenmarkt kennelijk niet van zijn stokje gaat vallen in 2012. Het begint ernaar uit te zien dat het doormodderen wordt met meevallende volatiliteit en vooruitzichten op verbetering naarmate het jaar verstrijkt. Geen fiscale unie, geen ECB all in, wel economische tegenwind door overheidsbezuinigingen, iets terugvallende investeringsgroei en hand op de knip bij de consument totdat die echt weer open moet vanwege te lang uitgestelde aankopen. De spaarquote loopt op totdat de consument er al snel achterkomt dat het deleveragen snel genoeg gaat en niet verder versneld hoeft te worden, zoals de Amerikaanse consument ontdekte eind 2009. Lagere inflatie en olieprijzen zullen helpen.

Gaat de ECB onverwacht all in zonder dat de rente van Italië door het dak gaat en zonder fiscale unie? Dat is niet waarschijnlijk, want de ECB is eigenlijk al lang in het geheim all in gegaan. Men geeft al lang oneindige liquiditeit aan het bankwezen, men verkondigt al vanaf het begin dat PSI niet mag en tegen elke prijs voorkomen moet worden en hun driejarige LTRO financiering van banken is gewoon een loterij zonder nieten voor de banken die het spel mee kunnen spelen (banken met solvabiliteit >>9%) of moeten spelen (banken in Italië en Spanje die toch failliet zijn als hun overheid failleert Griekse stijl). Men onderschat de kracht van de nieuwe ECB speeltjes. De rente van < 3 jaar Spanje is in heel korte tijd in elkaar geploft.
Er zijn in 2011 al heel veel hulpfinancieringsbronnen voor Italië, Spanje etc. verzonnen: ESM, EFSF, IMF, SMP van ECB, swaphulp van de FED, aanwijzingen van nationale banken om staatsleningen te kopen, initiatieven als dat van België de burgers aan te sporen voor eigen staatsleningen eerst politiek etc.
De meeste van die initiatieven moeten nog goed op gang komen. Geen enkel initiatief is voldoende groot om alleen alle financiële nood te lenigen, maar allemaal bij elkaar? De markt denkt dat het niet genoeg is, het zou geruststellender zijn als de ECB all in gaat. Het is volgens mij plausibel dat alles bij elkaar meer dan groot genoeg is om overheden te financieren. Voor de banken is dat iets onzekerder, maar als men ziet dat staatsleningen tot rust komen, dan wordt men ook minder bang voor bankleningen.

Er komt natuurlijk geen fiscale unie, maar men ziet dat steeds meer landen hun vrome beloften van fiscale kuisheid inruilen voor een echte tering naar de nering, zoals in Spanje en waarschijnlijk over korte tijd ook Italië (de tijd om flink te hervormen in Italië door Monti is maar heel kort, straks wordt het te moeilijk). Net als bij Ierland wordt dit ineens geloofd en steeds meer obligatiehandelaren zien dat korte Spaanse staatsleningen echt geen rente van meer dan 2% horen te hebben als de ECB de rente op 0,5% heeft staan.

Ondertussen is de euro iets aan de zwakke kant tegen de dollar, niet onrustbarend zwak maar met straks ongeveer 1,20-1,30 beter concurrerend voor Duitsland, Nederland, België, Oostenrijk, Scandinavië en Spanje.
Die Duitsers somberen helemaal niet met ons mee (de IFO blijft torenhoog), wij moeten ons in Nederland niet zo arm rekenen. De handel met de opkomende landen blijft goed groeien. In de VS herstelt de huizenmarkt langzaam, blijven de investeringen groeien en vallen de winsten mee. Kortom er is ruimte genoeg voor meevallers nu iedereen zo pessimistisch is. We durven nog niet te geloven in sterk stijgende winsten in Europa in 2013, maar dat kan zo maar gaan gebeuren.

Wasserman ziet kansen voor Gingrich tegen Romney, de wedkantoren niet





De cartoons van Dan Wasserman over Gingrich en romney geven wel aan dat Gingrich kan winnen omdat hij zo onderschat wordt, maar ook hoe gemakkelijk het is de draak met hem te steken.
In de polls van de wedkantoren maakt Gingrich ineens een enorme duikeling. De negatieve reclames van Romney over Gingrich slaan kennelijk aan. De officiële polls geven nok steeds een nek aan nek race aan.

19 december 2011

Kim Jong il


De meest mythische leider van de wereld is van uitputting plotseling in zijn luxe trein overleden.
Het begon volgens Koreaanse overlevering al bij zijn geboorte op Koreas heilige berg, toen er prachtige dubbele regenbogen ontsprongen en een gloednieuwe ster aan het Koreaanse firmament verscheen in 1942, al beweren boze tongen dat hij al in 1941 in Rusland is geboren. Koreanen leren dat hij al kon lopen toen hij drie weken oud was en al kon praten na acht weken. In drie jaar tijd schreef hij 1500 boeken. Hij schreef ook zes opera's die beter waren dan die van westerse prutsers als Mozart en Beethoven. Zo sloeg hij tijdens een golfpartijtje 11 keer een hole in one. Dat was de eerste keer dat hij ging golven, daarna wilde hij zo'n sloom spelletje niet meer spelen. Hij was zo netjes dat hij nooit hoefde te poepen.

Het verdriet van de Koreanen kan geen grenzen hebben, alhoewel het toch veel minder onthutsende vormen aannam dan bij zijn nog veel goddelijkere vader 17 jaar geleden.

Een bijzonder mens was hij beslist, nog banger voor vliegen dan Bergkamp, maar daar had hij dan ook zijn eigen luxe trein als vervanging voor.
Hij bouwde zijn eigen propagandastad Kijong-Dong (Vrede), waar geen mensen wonen.

Hij zal gemist worden als slechterik in vele films, maar men put hoop uit de schaarse uitlatingen over zijn zoon Un die even genadeloos, te dik, suikerziek lijkt te zijn en vol hartklachten zou zitten. Papa's haardracht heeft hij ook overgenomen.
Kim Jung Il met zijn sobere pak, rare schoenen en vooral zijn zonnebril zal een soort mode-icoon blijven.

Hij was een liefhebber van films, hij had er zo'n 20.000, vooral James Bond en Elizabeth Taylor vond hij leuk. Om leuke films te maken kidnapte hij buitenlandse regisseurs en actrices.
Hij ging zich te buiten aan allerlei luxe als kreeften, geroosterd ezelvlees, hij was de grootste koper van dure Hennessy cognac.

In Zuid Korea zijn er zorgen dat Noord Korea ontspoort. Ze willen geen soort Duitse eenwording, dat kunnen ze niet betalen. Maar een oorlog om het aanzien van kim Jung Un te versterken willen ze natuurlijk helemaal niet. Van dit soort Noord Koreaanse oprispingen over wt er allemaal kan gebeuren met Noord Korea is de Zuid Koreaanse beurs en valuta meestal minder dan een week van streek.

bron: http://www.businessinsider.com/the-top-10-weirdest-facts-you-didnt-know-about-kim-jong-il-2011-12#high-achiever-5
http://kimjongillookingatthings.tumblr.com/

MEW hypotheekaflossing drukt inkomen en consumptie in VS met ruim 2,5%


75 miljard dollar wordt er elk kwartaal afgelost van de hypotheekschuld: MEW, mortgage equity withdrawal, ofwel ruim 2,5% van het beschikbaar inkomen op jaarbasis. (plaatje en berekeningen van Calculated Risk). Dit drukt de consumptie stevig en is een voortdurende aanslag op het vermogen van de banken, omdat het grootste deel van de aflossing komt door afschrijvingen op hypotheekschulden.
Vóór 2007 was MEW zo'n 2 tot 4% positief en een enorme steun voor de consumptie. Hypotheken werden voortdurend verhoogd en van die verhoging werd een stuk geconsumeerd (dure auto's etc), maar een deel werd besteed aan verbouwing van het huis.
Die MEW moet weer positief worden om te zorgen voor een stevige groei van de Amerikaanse economie. Dat kan, als de banken weer scheutiger worden met hypotheken. Dat gebeurt pas, als de huizenprijzen overtuigend herstellen en de werkloosheid wat lager is. Misschien is dat in 2013 het geval.

18 december 2011

Update vergelijking kredietcrisis met paniek 1907



In ons boek stelden we (helemaal aan het eind) dat het herstel van de kredietcrisis in eerste instantie zou kunnen verlopen als dat van na de financiële paniek van 1907(zie ook post http://beleggenopdegolven.blogspot.com/2010/10/kredietcrisis-net-als-paniek-1907.html) waar JP Morgan en Rockefeller voor Merkozy speelden.

Wat zegt de vergelijking met 1907? We hebben net als na het herstel van de krach in 2007 twee correcties achter de rug. In reële termen kwam daarna voorlopig weinig herstel en waren de koersen opvallend stabiel. Dat zou misschien wel de verrassing van 2012 kunnen worden: betrekkelijk weinig beweging in de S&P500. 2013 zou dan weer een nieuw slecht jaar worden (men zat in 1912 in een recessieachtig scenario, de economische groei was redelijk maar de voorspoedperiode voor bedrijven was ten einde in de VS met de krach van 1907). De winstontwikkeling zou in de komende jaren wel eens veel beter kunnen zijn dan rond 1912 (en er komt hopelijk ook geen Derde Wereldoorlog in 2015).
De paniek van 1907 leidde tot de oprichting van de FED, nu zou het de oprichting van een Europees financieringssysteem à la ESM kunnen zijn.

Samenvatting financieel economisch nieuws van de vorige week

Deze week stond nog steeds in het teken van de naschokken van de eurotop waar zo dapper beloofd was dat landen zich voortaan echt moeten gaan houden aan de normen van Maastricht anders zwaait er wat (boetes die niet geïnd kunnen worden). Cameron doet niet mee en kreeg daarom zowel verwijten als lof toegezwaaid.
Merkel legde nog eens uit dat landen geen hulp tot in het oneindige kunnen verwachten, ze heeft echt geen zin het ESM en ESFSF op te blazen tot voldoende proporties om speculanten af te schrikken.
Daardoor kreeg de euro een enorm oplawaai. We herinneren ons straks de vorige week wellicht als de week dat de euro eindelijk viel.
Overigens is de appreciatie van de yuan tegen de dollar weer gestopt en de verhalen over de yuan zijn een stuk minder optimistisch geworden vorige week. De Chinese beurs doet het dan ook treurig en men schrijft steeds negatiever over Chinese speculatie in vastgoed en ongelukjes bij de financiering hiervan (en letterlijk bij verzet tegen onteigening voor te lage prijzen).

De bond vigilantes stenigen nog steeds de rijke Italianen, Monti worden geen wittebroodsweken gegund.
De emissies van staatsleningen van de PIIGS gingen vorige week overigens uitstekend, alleen het renteniveau was hoog (maar dan heb je ook wat). De zorgen over Portugal liepen op, Griekenland is nog steeds verloren en men staat weer wat welwillender tegenover Spanje.

De levenslijn toegeworpen door de FED, de swapoverenkomst, zorgde voor een groei van 37 miljard naar 70 mil;jard dollar tegoed op de balans van de FED vorige week.

De grondstoffenprijze moesten vorige week behoorlijk terug en vooral goud verloor met -8% wat van zijn glans. Aardgas ging zelfs 9,5% achteruit, koper 6,6% en olie bijna 5%. Je moest in de cacaobonen zitten vorige week (+9%).

Het macro nieuws in de VS was ook deze keer weer vrolijk makend. De initial claims voor werkloosheid vielen terug naar 366.000 en dat wijst op 4%+ economische groei in het vierde kwartaal en andere indicatoren in aanmerking nemend nog steeds op 3,5% groei in het vierde kwartaal.
De retail sales waren iets zwakker da gedacht, dat was wel een klein minpuntje, maar het nominale bedrag zou in reële termen bij revisie wel eens mee kunnen vallen door alle gooi en smijtwerk kortingen. Ook aanvragen voor hypotheken voor aankoop huis waren omlaag vorige week.
De index van het sentiment NFIB van het midden en kleinbedrijf verbeterde opnieuw duidelijk, waardoor de NFIB minder recessieachtig aandoet.
De voorlopers van de ISM, de Empire en Phillyfed verbeterden krachtig en dat wijst op een duidelijk hogere ISM (54+).

In China was de flash estimate voor de PMI ook wat hoger. Maar de geldgroei zwakte verder af naar slechts 12,7%. Daar moet men iets aan gaan doen, al blijft men speculatie in onroerend goed ontmoedigen.
De vooruitzichten voor de inflatie blijven gunstig in China, vooral de voedselprijzen kunne dalen in 2012. Daardoor zal de consumptie krachtig groeien in 2012.

Ook in Europa ging het meevallend iets minder slecht met de industrie. De PMI's bleven gemiddeld onder 50, maar herstelden iets in plaats van de verwachte daling.
De ZEW viel ook mee in Duitsland.

Buckle up, S&P 12% omhoog volgens de profeten van Barrons


De S&P kan naar 1360 volgens het panel van Barrons. Dat zeiden ze een jaar geleden ook. Nu is men echter veel somberder en gelooft men het eigenlijk zelf niet. Men ziet top down wel een winst van $105 voor de S&P (7% meer dan dit jaar), maar de koerswinstverhoudngen zouden wel eens naar 10 kunnen gaan zo zegt Parker (Morgan Stanley). Zelfs de bears zien geen recessie, maar toch doet men in de broek van schrik.
Men weet allemaal niet goed hoe men het eerste half jaar van 2012 door moet komen, met al die kamikazepiloten in Europa.

Waar zijn de goede oude tijden van Abby Cohen die jaar in jaar uit de aandelenbeleggers voorhield dat de S&P alleen maar omhoog kon, totdat ze na 2000 alleen maar onder escorte, die uitgeklede beleggers op afstand moesten houden, buiten de deur kon gaan eten?
Lee van JP Morgan komt nog het meest in de richting (samen met Matejka altijd wel goed voor wat opbeurende voorspellingen) met 1430 voor de S&P eind 2012. De winstmarge van de S&P kan best verder omhoog van 9% nu naar 9,5% en 10% in 2013. Benderly geeft hen daarin gelijk. Winstmarges stijgen als de arbeidskosten per eenheid product niet stijgen, de werkloosheid zo hoog is en de output gap nog lang niet dicht is.

Zelf ben ik een beetje benauwd voor de westerse winstvoorspellingen van 2012, die horen tegen te vallen bij zo'n lage groei in de westerse wereld. Maar veel hoeft dit niet te zijn vanwege de redenen van Benderly en de aard van deze cyclus: de neergang komt niet door een investeringsinzinking, in 2011 was dit zelfs de enige goede bron van groei, en dan valt het meestal nog wel mee met de winstgroei. In de VS kan de winstgroei iets gaan tegenvallen als de dollar nog sterker wordt, maar meestal is het effect van groeiende investeringen gunstig genoeg voor de winsten om door te groeien.

17 december 2011

VOC in de 17de eeuw en 1672 en mijn huis


Bovenstaand plaatje geeft ongeveer het koersverloop van het aandeel VOC in Amsterdam weer in de 17de eeuw.
Per saldo gaat de koers van het aandeel VOC stevig omhoog in de 17de eeuw. De eerste grote sterugslag komt in 1672. Lodewijk Petram beschrijft in zijn boek "De bakermat van de beurs" o.a. hoe het mis ging in 1672. In 1671 ging het fantastisch met de VOC met een uitkering van 60 aan dividend en dan is de koers op de top 566. Die koers was zelfs laag te noemen, meestal nam men (in de 18de eeuw) wel genoegen met een dividend dat lager was dan 5% van de beurskoers.

In 1672 ging het flink mis (het was tenslotte het rampjaar met oologen aan aalle kanten van de Zeven Provinciën) en ging de koers met de helft omlaag. Omdat er zo veel gespeculeerd was via termijncontracten had men heel wat moeite de verplichtingen na te komen. Men probeerde onder een en ander uit te komen door aan te vechten als er sprake was geweest van naked selling.
Deurwaarders had het druk met het doen van insinuaties aan wanbetalers.
De val van de koersen duurde maar heel kort. De vertrouwenscrisis was al voorbij voor het rampjaar was afgelopen. In juli stond de koers van VOC slechts 290, maar in november 1672 was er weer 30% bijgekomen op 375. Maar de angst zat er wel goed in. Men had gemerkt dat je plotseling niet meer van je aandelen kon afkomen in tijden van crisis. De termijnmarkt was ingestort. Men had zich toch niet zo goed ingedekt tegen dalende koersen als men dacht, omdat termijncontracten ter dekking van andere speculaties plotseling niet te innen waren (en dat leidde tot insinuaties).

De aandelencrisis van 1672 was overigens niets vergeleken bij de tulpenbollencrisis van 1637.

In 1672 ging het ook fout met de speculanten in onroerend goed. De heer Centen had in 1672 de grond gekocht om er mijn huis en dat van de buren te bouwen. Hij moest voor de grond van mijn huis 300 gulden betalen, maar dat lukte ineens niet meer. Mijn huis werd daarom pas in 1680 gebouwd door een timmerman die het even later voor 2000 gulden verkocht. De waarde van het huis steeg daarna vrij snel tot ongeveer 6500 gulden rond 1730 om daarna voor eeuwen te gaan dalen. Met kerstmis 1926 brandde het af en werd het nauwelijks opgeknapt. In het gemeentearchief zit een ansichtkaart van mijn huis met de tekst (samen met mijn buren): huizen waar de politie veel mee had te stellen. Pas in 1975 werd het huis helemaal gerestaureerd (voor 250.000 gulden) en verkocht voor 505.000 gulden in 1978. Die eigenaar verkocht het in 1982 aan mij voor 217.000 gulden.

balansen centrale banken als % BNP


Zonder te doen aan quantitative easing, geld drukken etc is de balns van de ECB al erg lang vergeleken met het BNP. Alleen de Bank of Japan is nogroyaler (plaatje van reuters via Bianco)

16 december 2011

Benderly ziet krachtige stijging huizenprijzen VS vanaf ergens in 2012


Hierboven staat het plaatje van de econometrist Benderly dat aangeeft hoe de huizenprijsstijging kan in de VS zijn gegeven zijn modellen.
Zelfs bij vrijwel geen economische groei in de VS stijgen dan de huizenprijzen heel aardig in de VS vanaf 2012.
Volgens Benderly wijken de reële huizenprijzen nu te veel af van de historische trend (Shiller is het daarmee niet eens, die vindt de huizenprijzen nu normaal gezien de inflatie uit het verleden, maar Benderly's aannames lijken me plausibel: er is een deel van de VS waar huizenprijzen slechts met de inflatie moeten stijgen (zoals Bible Belt) en een deel waar grond schaars is (steden als San Francisco) en huizenprijzen harder stijgen dan de inflatie).
Verder is de voorraad nieuwe huizen nu te laag (zie blogpost gisteren), daalt de leegstand van huizen van eigenaren die proberen te verkopen en is de hypotheekrente zeer laag. De huizenvoorraad gegeven het aantal gezinnen is nu ongeveer normaal en drukt niet langer de prijzen (vooral niet als het aantal gezinnen weer flink gaat stijgen, hetgeen bij een stijgende bevolking en lage gezinsvorming in vorige jaren plausibel is).
Overigens blijven dit soort modellen moeilijk toepasbaar omdat ze niet onfeilbaar zijn en er zo veel onroerendgoedmarkten in de VS zijn, gebieden waar het heel slecht gaat met de huizenmarkt en ook waar het heel goed gaat met van alles daar tussenin.