1 maart 2012

QE3 in de ijskast, Bundesbank rebelleert tegen meer LTRO: weg met goud




Weidmann gaf weer eens aan dat de Bundesbank Super Mario veel te ver vond gaan met monetaire verruiming. Voorlopig moet de ECB zich weer wat koest houden om de Duitsers binnen boord te houden. Maar zoals gewoonlijk keek de wereld meer naar de VS dan naar Europa.

BB waarschuwde daar voor de negatieve invloed van overheidsuitgaven in 2013 en vergat te reppen over QE3. Daar had de markt keihard op gerekend.
Na de speech van BB vlogen er gigantische futures contracten (100.000) de markt over die in een paar tellen de rente van 1,93% op 1,99% zette.

Bij goud vond men het nodig 11.000 contracten te verzilveren, goed voor $ 1.8 miljard. De goudmarkt lag voor 10 seconden stil en dat is verschrikkelijk lang in een tijd dat handelen in nanoseconden gaat (zoals uitgelegd in De Wereld Draait Door naar aanleiding van de extra schrikkelseconde dit jaar over hoe verschrikkelijk lang en belangrijk een seconde vandaag de dag is). De wijzen uit het verre oosten leken daar achter te zitten (WSJ).

Want wat deed uncle Ben? Hij hield een depressief praatje in plaats van de opbeurende woorden waar de markt altijd op kan rekenen. Dat rekenen wordt trouwens echt gedaan, bijvoorbeeld door Bespoke dat wist te berekenen dat op dagen dat BB spreekt de beurs gemiddeld 0,8% hoort te stijgen. Dat was dus deze keer een lelijke streep door de rekening.

Maar had men zo verbaasd moeten zijn dat Bernanke niets over QE uit de omheining van zijn tanden wist te laten ontsnappen?
Voor QE3 moet er een behoorlijke consensus binnen de FED zijn, anders gaat men niet met geld smijten. De economische omstandigheden moeten niet goed genoeg zijn, er moet geen inflatiegevaar zijn en de krediet- en geldgroei moet niet uit de pan rijzen. De recordlage initial claims voor werkloosheid maken de zorgen over de hoge werkloosheid even minder, de inflatieverwachting is te hoog (zie plaatje Bianco) en de kredietgroei trekt aan. Waarom zou de FED nu ineens QE afkondigen, terwijl een en ander vorige maand veel meer richting QE3 wees?

ISM 52.4: bijna alles omlaag behalve voorraden, export en prijzen


De ISM was een tegenvaller (ook een klap voor de gelovers in de Citigroup Surprise Index voor de VS). De consensus zat op 54,5 net als mijn modelletje. Extra slecht was dat orders/ voorraden daalden, waardoor men een lagere ISM volgende maand gaat verwachten. Mijn modelletje ziet nog wel een stijging naar 56 volgende maand.
ISM prijzen was wel omhoog, wat geen verrassing was gezien de stijging van de grondstoffenprijzen.
De PMI’s van andere landen vandaag waren meestal behoorlijk onveranderd waardoor de opgaande trend stokte of zelfs licht omboog.

Toch was de stemming onder de respondenten van de inkoopmanagers van de ISM best wel optimistisch, gezien hun opmerkingen:
WHAT RESPONDENTS ARE SAYING ...
• "Business is holding steady. Concern over commodity prices ongoing." (Chemical Products)
• "Still somewhat cautious about recovery. Expecting a good year, but not seeing orders yet." (Machinery)
• "Demand remains consistent to strong on all levels." (Paper Products)
• "Demand from auto makers is getting stronger." (Fabricated Metal Products)
• "Manufacturing is busy. Spending money on new equipment to accommodate customer demands. Material prices are staying in check." (Food, Beverage & Tobacco Products)
• "There seems to be a much more positive outlook for the economy. Customers are ordering material for stock rather than just working hand-to-mouth." (Fabricated Metal Products)
• "Global GDP softening and beginning to impact the demand chain." (Computer & Electronic Products)
• "Production is busy — several new large projects." (Primary Metals)
• "Customers [are] lowering inventory levels, anticipating price decrease due to third-party published reports on materials." (Plastics & Metal Products)
• "We are optimistic about the U.S. market this year, a little hesitant about what may happen in Europe and unsure about China." (Transportation Equipment)
• "Shipments are increasing over last year. Waiting to see if the trend continues." (Wood Products)

29 februari 2012

Het pensioenschip gezonken? Rademakers: pensioenfondsen kunnen niet meer varen op lange termijndenken.

Rademakers van Robeco die over beleggingsbeleid gaat laat in het Financieele Dagblad enkele merkwaardige denkbeelden optekenen (artikel ‘Pensioenfondsen kunnen niet meer varen op langetermijndenken’ van 22 februari).
Hij veronderstelt dat pensioenfondsen helemaal vastgeroest zitten in oude denkbeelden die gebaseerd zijn op langetermijndenken en daarom niet in scenario's kunnen denken. Dat denken op lange termijn zou leiden tot veel te genakkelijk aannemen dat pensioenfondsen hun doelstellingen konden halen. Daardoor zou men te veel in problemen zijn gekomen zijn.
Die problemen zijn ontstaan door een rampzalige daling van de rente (daardoor wordt de kostendekkende pensioenpremie onbetaalbaar), vreselijke opbrengsten van aandelen en andere zakelijke waarden en een onverwachte grote stijging van de verwachte levensduur. Van te voren hier goed over nadenken had dit niet voorkomen. Men had de schade kunnen voorkomen door het renterisico af te dekken en men had minder in zakelijke waarden kunnen beleggen, maar daarmee had men niet kunnen voorkomen dat mensen nu zo oud worden en de rente nu zo laag is.

Een van de goede ontwikkelingen van de afgelopen tijd is juist dat de meeste pensioenfondsen hun investment beliefs hebben geformuleerd en hierna proberen te handelen. Ik ben nog geen fonds tegengekomen dat als belief had dat aandelen torenhoge opbrengsten zullen hebben en de rente tot tig procent zal oplopen.
Dat helpt de discussies hoe je aan je lange termijn doelen kunt werken.

Scenariodenken is de basis van ALM-studies. Daarop is het beleggingsbeleid van pensioenfondsen gebaseerd. Omdat men zich de scenario's niet goed kon voorstellen (en dat is nog steeds zo, ben ik bang), kreeg men geen goed idee van de risico's. Maar zonder ALM-studies had men een nog slechter beeld van de risico's ehad. ALm-studies beschermen je niet tegen uitzonderlijke uitkomsten, zoals we na 2000 gezien hebben, twee keer een enorme daling van aandelenkoersen die maar eens in de twintig tot dertig jaar horen te gebeuren.

Al die uitzonderlijke ontwikkelingen kon je nauwelijks bestrijden met beleid (met uitzondering van renterisico). Pensioenfondsen moeten ook nut hebben en dat nut is dat je voldoende rendement haalt zodat pensioenrpemies betaalbaar blijven. Anders kun je beter overgaan op een omslagstelsel. Dat goede rendemnt behaal je door enig risico te nemen via goed spreiden over zakelijke waarden, een goede rentematch en dat is mogelijk doordat je de lange termijn kunt inzetten op basis van solidariteit.
D.w.z. het is ondenkbaar dat pensioenfondsen geen risico nemen, dan dmaken ze pensioenen te onbetaalbaar of te karig.

Rademakers signaleert ook de opkommst van het keep it simple denken, vanwege de slechte ervaringen met wat meer exotische beleggingen. Op zich is dit een gezond principe: beleg niet in dingen die je niet begrijpt. Als duidelijk is dat het per se nodig is (swaps bij afdekken van renterisico) dan moet je toch in iets ingewikkelds beleggen en je zo laten opleiden dat je het uiteindelijk ook betrekkelijk simpel vindt. De keuze in beleggingen is tegenwaaordig extreem groot. Je beperken tot enkele soorten beleggingen waar goede perspectieven lijken te zijn en daar extra aandacht aan besteden is goed.

Het benchmarkdenken krijgt een veeg uit de pan van Rademakers. Dat is grotendeels terecht. Het voorkwam dat risico's op grote schaal afgebouwd werden omdat je dan niet aan STAR-normen, Z-scores voldeed en uit de pas liep met andere fondsen. Dat maakte de val va de dekkingsgraden onvermijdbaar. Maar er is nog steeds geen goed alternatief voor het werken met becharks. Dus blijven we werken met benchmarks. Maar je kunt wat minder riskante benchamrks invoeren. Dat helpt een beetje, maar beschermt je niet tegen de uitzonderlijk rampzalige ontwikkelingen die pensioenfondsen treoffen sinds 2000. Gelukkig is er een goede kans dat het inde komende jaren beter zal gaan: aandelen zijn goedkoop, de rnnet zal vermoedelijk wel wat gaan stijgen (al is dat erg onzeker en kan de stijging wel eens minder hard gaan dan is ingeprijsd in de rentetermijnstructuur). De grote klappen in de sterftetafels lijken nu wel te zijn uitgedeeld, al lijken beperkte verdere tegenvallers erg waarschijnlijk.

is 530 miljard LTRO steun ECB weggegooid geld

De aandelenmarkt heeft zich al de nodige weken zitten verheugen op de LTRO 2 en de wonderbaarlijke werking hiervan. Eerst droomde men van 1000 miljard, maar bij nader inzien is 530 miljard ook al heel wat. Een groter deel dan bij de eerste ronde is eigenlijk niet nodig, nu ongeveer 300 miljard en dat was 200 miljard in ronde 1.
Men is dus nu nog meer bereid een deel in te zetten voor leuke dingen zoals het kopen van vaderlandse PIGS staatsleningen en wie weet gaat men wel meer krediet verstrekken. Het totale bedrag was Goldilocks: niet zo weinig dat er geen liquiditeitsimpuls uitkomt en niet zo hoog dat het aangaf dat de banken in enorme financieringsproblemen zaten.

Op het ogenblik kijkt men weer door een roze bril naar QE en LTRO. Steeds meer mensen vinden het een gamechanger. Zelfs de pessimisten, want die zien nu echt de poorten van de hel opengaan.

Op het ogenblik denkt men weer dat door QE/ LTRO het vertrouwen toeneemt (en daarmee gaat het geld weer rollen en dat zorgt voor meer groei), beurzen stijgen, banken zich kunnen financieren, stress afneemt, er geen inflatie komt (de kans op deflatie neemt af), de rente van Italië c.s. verder kan dalen waardoor de staatsschuld weer beter betaalbaar wordt. De banken kunnen door de te lage rente weer meer winst maken waardoor de solvabiliteit eerder kan herstellen.

De pessimisten hadden in de herfst van 2011 de overhand: al die QE had niet geholpen, de economische groei was desondanks teruggezakt, de solvabiliteit van de banken of overheden is voor geen centimeter verbeterd, de grondstoffenprijzen werden erdoor opgeblazen waardoor in reële termen de koopkracht afnam door QE. Het risico dat het inflatiemonster de wereld gaat vermorzelen wordt groter en dat gaat plotseling: eerst lijkt er niets met de inflatie aan de hand, net als in 1920 in Duitsland en een, twee jaar later is er hyperinflatie en koop je met een vingerhoed goud blokken met huizen. De balansen van centrale banken worden opgeblazen waardoor er ineens een Minsky moment komt waarbij men ziet dat de centrale banken in onoverkomelijke problemen zijn en failliet moeten ten koste van de rijkdom in de desbetreffende landen.

Centrale banken zien nu het toenemend vertrouwen belangrijker dan het inflatierisico. Men denkt ondanks al die QE toch op tijd de extra liquiditeit weer uit de markt te kunnen halen via hogere rentes (weer een cadeautje voor de banken: eerst geef je voor 3 jaar geld à 1% en dan gaat men ineens over dat geld een hoge rente vergoeden). De pluspunten winnen van de minpunten. Misschien dat men hier spijt van gaat krijgen, maar meer waarschijnlijk zal men zeggen dat LTRO de boel weer vlot trok en dat de inflatie die hierdoor ontstond welkom was om de te hoge schulden weg te poetsen. Dat lijkt niet goed voor de pensioenrechten, vooral in reële termen.

28 februari 2012

Bespoke: na snelle 15% stijging beurs zit meestal meer in het vat


Het blog Bespoke had bovenstaande tabel wat er gebeurde, als de S&P500 meer dan 15% was gestegen in drie maanden tijd.
Je zou dan net als de meeste beren verwachten dat het dan tijd wordt voor een correctie, dat er mean reversion moet komen naar lagere koersen. Dat kwam niet uit de data mining exercitie van Bespoke (resultaten uit het verleden zijn geen garantie voor de toekomst zo weet elke berooide speculant van de laaste jaren nu wel).

In de daarna volgende drie maanden na 15%+ steeg de beurs niet de normale 1,76% maar 3,2%. Gemiddeld steeg de S&P 62% van de tijd over 3 maands periodes, maar na een 15% stijging dan wordt die kans 77%. Momentum wint vaak.

Stijging Target2 saldo DNB: In dit stijgingstempo is Nederland voor eind 2012 failliet



Het Target2 saldo van Nederland, (het saldo van interne verrekeningen tussen centrale banken, waardoor tegoedbonnen van Eurozone centrale banken aan De Nederlandsche Bank ontstaan) is aan het exploderen. Misschien zwakt het af, de laatste maand kwam er maar € 16 miljard bij, dus de stijging lijkt af te zwakken.
Duitsland neemt drie keer zo veel als Nederland voor zijn rekening (zou eigenlijk 4 à 5 keer moeten zijn) en samen met Luxemburg (nog meer failliet dan Nederland met 100 miljard aan tegoedbonnen voor zo’n dwergstaatje) en Finland (even explosieve stijging als Nederland, nu 70 miljard) hoesten die de bedragen op waaruit LTRO3 betaald kan worden.

Misschien hebt u zich verbaasd dat mensen van DNB niet zo positief aankeken tegen het nieuwe wondermiddel van de ECB om de eurocrisis op te lossen, hun drie jaars deposito’s, dat de ECB te veel risico neemt. Een blik op de Target2 saldo’s verklaart dit. De tekorten van Italië, Spanje en diverse andere landen lopen enorm op. Een gunstige uitzondering is Ierland, waar de tekorten afnemen (zie voor de saldi per land http://www.querschuesse.de/target2-salden/).

Waar is Wilders om dit soort praktijken aan de kaak te stellen? Of de SP, hoe denken die als ze dadelijk aan de macht komen nog sinterklaas te kunnen spelen (volgens Epping staat SP immers voor Sinterklaas Partij) als DNB ons geld verkwanselt?

SP500 net als vorig jaar en 1988


De geschiedenis herhaalt zich, maar nooit precies. Meestal gaat het, als eenmaal veel gelijkenis is gezien, het ineens toch anders. Maar goed, dan toch maar wat men nu ziet: 2012 gaat precies als 2011 en na de krach van 1987 gaat het herstel sinds november 1987 ongeveer gelijk als wat er sinds november 2010 en 2011 gebeurt.
De ISM zou over een paar maanden wat kunnen afzwakken, waardoor de gelijkenis door zou kunnen zetten. Een QE3 zou 2012 beter kunnen maken dan 2011. Ook de huizenmarkt staat er nu beter voor, de kredietgroei is beter, de werkgelegenheidsgroei is hoger. De verwachtingen voor de winstgroei zijn nu lager en kunnen daarom meevallen. Tegen al die kansen staan mogelijke tegenvallers in de eurocrisis (maar dat was in 2011 ook een tegenvaller), de situatie in Iran.

eurocoin indicator wijst op 0% groei in eurozone


De eurocoin indicator (bron:http://eurocoin.cepr.org) verbeterde in februari, net als in januari, maar bleef nog marginaal negatief. Dat wijst op een groei in de Eurozone in het eerste kwartaal van 0%. Het goede nieuws is dat november/december het dieptepunt lijkt te zijn qua groei.
De hogere olieprijzen kunnen ervoor zorgen dat het tweede en derde kwartaal weer negatief worden, maar dat zullen geen diepe krimpkwartalen worden.

kredietgroei VS verlaat bijna credit crunch fase



Eindelijk lijkt de kredietgroei te versnellen in de VS. Oneindige liquiditeit van de FED leek maar niet te helpen, de FED was aan een touwtje aan het duwen om de banken zo ver te krijgen krediet te gaan verstrekken. Maar aan het plaatje van Bianco kun je zien dat de kredietgroei nu op zijn snelste groei staat sinds de kredietcrisis, al is de kredietgroei nog steeds veel te laag voor een normale tijd (en daarom zitten we nog in het grijs gearceerde gebied van de credit crunch).
Opvallend is verder wel dat het herstel op de beurzen goed parallel liep met het aantrekken en wegvallen van de kredietgroei.
De groei van M2 is nu heel hoog geworden en als de omloopsnelheid van geld enigszins constant blijft is dat een teken dat de economische groei gaat versnellen (ervan uitgaand dat de inflatie ongeveer constant blijft). De volatiliteit zoals gemeten via de VIX is nu ook laag en dat creëert een goed investeringsklimaat. Investeringen (in software & equipment, bouw etc) moeten de groei in 2012 trekken inclusief die van de consument in huizen.

26 februari 2012

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De markten bleven zeer rustig, zowel de rente- als aandelenmarkten waren haast niet van hun plaats te krijgen. De volatiliteitsindexen staan nu op zeer lage niveaus, iets dat normaal is als de centrale banken de markten overstromen met liquiditeit en beloven daar niet snel mee op te houden, ook al wijst het nieuws over inflatie en groei in de andere richting.

In de VS bleven de initial claims voor werkloosheid op hetzelfde lage peil als de vorige week en dat wijst op goede economische groei in het eerste kwartaal (maar een Gallup poll toonde plotseling verslechtering in de werkgelegenheidsvooruitzichten vorig week). Met de huizenmarkt gaat het langzaam aan steeds minder slecht. De verkopen van bestaande huizen namen weer toe en de voorraden onverkochte huizen nam bemoedigend veel af. Verkoop van nieuwe huizen verbeterde niet (maar de bodem is achter ons). De 30-jaars hypotheekrente is onder de 4% gekomen. Het consumentenvertrouwen herstelde. De Chicago Activity Index (samenraapsel van 85 surveys) bleef net boven nul en dat impliceert trendgroei in de VS.

In Europa was de Duitse IFO een opsteker, wijzend op goede groei, maar de industriële productie in februari ziet er niet goed uit (slecht weer) en de diensten PMI daalde ook. Idem voor Frankrijk, maar in beide landen bleef de PMI voor industrie en diensten wel boven de 50. In Frankrijk en Italië herstelde het consumentenvertrouwen wat.

De nagsten over Iran namen toe en er zijn wat productieproblemen op de Noordzee en Soedan en dat zorgde voor hogere olieprijzen. De olieprijs steeg in Amerika nog niet naar de pijndrempel (de lage aardgasprijs en sterke dollar helpt daar), maar in Europa wel. Bij verdere stijging van de olieprijs verdwijnt het prille herstel dat aan het zichtbaar worden is in delen van Europa.

Eurocrisis: minder swaplijnen FED nodig want geldmarktfondsen VS kopen Europa weer


Het plaatje van Bianco laat zien dat de Amerikaanse geldmarktfondsen na een enorme afbouw weer Europese gelden, bankdeposito's in aan het slaan zijn. Die enorme afbouw zorgde ervoor dat de euro zwak werd en de FED met grote swaplijnen de euro moest redden.
De onstilbare honger naar rendement zet de Amerikaanse geldmarktfondsen weer aan om het nog eens te proberen in Europa. Men gelooft in de drie jaars deposito's van de ECB aan de banken.

Dit is een van de redenen (naast beter economisch nieuws zoals een mooie IFO) waarom de laatste weken de euro weer sterker aan het worden is, ook al gaat het belabberd in Griekenland, zet men vraagtekens achter Spaanse cijfers en is Portugal nog niet voldoende beschermd tegen Griekse uitval.

Wordt de AEX moe? is het als 1987-1988? Hurstsignalen van A naar B(eter)


Tsja wat moet je hiervan maken? Ik ben niet gewend aan Hurstsignalen, maar ze intrigeren me wel. Er worden diverse golven bij elkaar opgeteld en dat levert een technisch signaal op, er zit geen fundamentele analyse bij. Het is een beetje wat Charles Nenner aan het doen is, maar het lijkt me minder een black box.

Het plaatje is van A naar B(eter) (Tom Noach, http://anaarbeter.blogspot.com/)
We zitten nog steeds in de periode waar het lange koopsignaal geldt, maar de markt begint moe te raken. De stippellijnen stijgen nauwelijks meer en we zitten dicht bij de hoogste stippellijn. Maar verder kan ik nog niet direct iets echt onrustbarends ontwaren.

A naar B(eter) haalt bijvoorbeeld Tom DeMark aan die de huidige tijd sinds augustus 2011 vergelijkt met het herstel na de krach van 1987. De trend is omhoog, maar na het grote koersherstel wel rijp voor een correctie van 6% doordat sommige sectoren het koerstechnisch moeilijker krijgen (bijvoorbeeld de nu populaire energy en financials). Daarna ging het in 1988 overigens weer vrolijk omhoog en pas in augustus 1990 ging het mis door de snode plannen van Saddam Hoessein die Koeweit ineens een provincie van Irak vond.
Ik zie wel wat overeenkomsten, maar het zal ongetwijfeld net wat anders gaan, wie weet minder hard naar beneden of pas later.
Ik ben benieuwd of de Hurstsignalen volgens A naar B(eter) op tijd een nieuwe wat langere downtrend gaan aangeven.
Wordt vervolgd.

25 februari 2012

Santorum te extreem voor Staphorst




Er is consternatie dat Santorum het zo goed doet in de polls voor republikeinse kandidaten. Hij is de lieveling van de superconservatieven en bij gebrek aan aansprekende kandidaten won hij in diverse staten en tot voor zeer kort had hij meer dan 10% voorsprong op Romney in de polls in Michigan, terwijl Romney toch in Michigan is geboren en het de staat was waar zijn vader lang de baas was. Als Romney zelfs Michigan niet kan winnen , hoe kan hij dan Obama verslaan (en men denkt dan aan Gore die zijn eigen thuisstaat ook niet kon winnen in 2000).

Santorum gaat het niet worden, bij te veel steun aan Santorum treedt plan B in werking en wordt er een nieuwe kandidaat geparachuteerd door de republikeinen (Christie of Daniels). Bij de wedkantoren zinkt de laatste dagen de steun voor Santorum flink weg en komt Romney weer op. In de dagen dat Santorum de frontrunner leek, zag je bij de wedkantoren dat de vier kandidaten die officieel in de race lagen maar ongeveer 84% kans samen zouden hebben, d.w.z. het scenario van de nieuwe kandidaat werd waarschijnlijker.
De laatste dagen zijn de wedkantoren er weer van overtuigd dat Romney in Michigan gaat winnen en tellen de kansen weer op tot bijna 100% (met Romney ongeveer 80% kans om de republikeinse kandidaat te worden).

Santorum is aan het verliezen sinds hij Obama op zijn geloof aanviel. Dat maakte oude angsten wakker dat de paus het voor het zeggen zou krijgen als Santorum president zou worden, gezien o.a. zijn steun aan de encycliek De Humane Vitae uit 1968 waarin anti-conceptie als verderfelijk wordt afgeschilderd.

Santorum is recht in de leer van de Bible Belt en heeft daarom een grote aanhang. Het afkeuren van de evolutietheorie valt daar goed,vrouwen horen hun bek dicht te houden zoals de SGP voorstaat (al is de SGP minder extreem dan Santorum),homoseksualiteit is beestachtig en trouwen mag al helemaal niet. Global warming is een uitvinding van liberals en totale onzin, het gebeurt echt niet als je in God gelooft (alleen goddelozen vertrouwen er niet op dat God global warming zal tegenhouden). Dit soort standpunten zijn mateloos populair bij een groot deel van de republikeinse stemmers.

In Nederland heeft Santorum het totaal verbruid. Bejaarden dragen volgens hem armbandjes om te voorkomen dat ze ge-euthanaseerd worden, maar dat voorkomt niet dat 10% zo het loodje legt, waarvan de helft onvrijwillig. Oudjes vluchten daarom en masse Nederland uit naar o.a. de Spaanse costas. (N.b. er zijn ongeveer 3000 euthansie gevallen per jaar op 140.000 doden in Nederland en die euthasie gebeurt voor 100% vrijwillig).

cartoons crisis Griekenland































Onder deze post ga ik een aantal cartoons over de Griekse crisis verzamelen
sommige zijn wat ouder en dan zie je dat de situatie nu toch een stuk slechter is dan in 2010. 400 basispunten renteverschil met Duitsland was in 2010 hel, nu zou het hemel zijn.
Heel wat aspecten komen aan bod. Iedereen krijgt de schuld tot de mol aan toe van Fokke en Sukke, er komen nazisympathieën en antipathieën op. Angsten voor bezwijken van de wereld, maar een goede cartoon over besmetting heb ik nog niet. Veel geld is weg en Griekenland ligt aan het infuus, Griekenland heeft een gat in de hand, stribbelt op zijn Frans tegen als gans die tegen zijn wil van alles moet slikken etc.
Griekenland wordt plat gewalst door het IMF en Merkel kijkt bewonderend toe. De Grexit is pas recent populair geworden. Is de cover van The Economist een contraire cover?