In Buitenhof mocht Wellink wat stoom afblazen over de vermetele introductie
van OMT door Draghi.
Je moet hem zo veel wild gedrag niet al te kwalijk nemen, want zo’n
ongehoord gedrag toont aan hoe ernstig de situatie is., zo stelde hij.
Nout gaf vier redenen waarom Knot de
kant van Weidmann had moeten kiezen.
1.
De vervreemding, isolatie, van Duitsland van de politiek van de ECB
2.
De grondwettelijkheid van de maatregel is dubieus: echt
onbeperkt interveniëren is echt tegen de grondwet (hij gaf als voorbeeld:
zeggen dat je 180 gaat rijden, daar krijg je geen bekeuring voor, maar daarna
houden ze je wel beter in de gaten en krijg je een stevige bon als je het
inderdaad doet)
3.
De democratische legitimatie is zwak: het komt maar niet
door de parlementen, Karlsruhe etc. is nodig om het ESM erdoor te krijgen.
4.
Moral hazard gaat toeslaan: Als je [als PIG] aan alle
voorwaarden hebt voldaan; ineens gaat er iets mis en hoe reageer je dan: de ECB
staat dan met het pistool tegen het eigen hoofd als het stopt met nog meer
rommelleningen te kopen.
Hij gaf de commentator
daarna de kans te raden wat zijn mening was over OMT. Die vroeg hoe Klaas dan
toch voor had kunnen stemmen, was zo’n dwaling niet gebeurd onder Nouts scepter?
Wellink moest daarop wat terugkrabbelen en zei dat Knot waarschijnlijk een
politieke afweging had gemaakt: hoe nog zo veel mogelijk eruit te halen om de
schade te beperken.
Zijn protegé Hoogduin
was zich te buiten gegaan aan goedkeurend commentaar over het OMT. Die kon Nout
niet laten vallen, maar je zag afgrijzen op zijn gezicht als hij dacht aan die
onmetelijke bedragen aan rommelleningen die straks op de balans van de ECB gaan
prijken.
Wellink had als “tegengeluid” Nijhuis van het Duitslandinstituut. Deze
begon eerst eens te fulmineren over de poets die Super Mario Duitsland had
gebakken. De ECB is ontspoord en lijkt niet langer het verlengstuk van de
Bundesbank. Duitsland staat op het punt zijn symbolen van de welvaart na de
oorlog op te geven: de D-mark (dit werd ingegeven door de commentator die zei
dat 6 september de geschiedenis ingaan zal als het echte einde van de D-mark),
de EZB (Duitsland wordt democratisch op de knieën gedwongen omdat er meer
ontvangers van hulp zijn dan gevers) is nu echt ECB en het Verfassungshof in
Karlsruhe, verworden tot een papieren tijger die moet dansen naar de grillen
van Europa.
Geen wonder dat in een ontredderd Duitsland er zo veel woede was over het
optreden van de ECB. Dit is een soort Wende waar Duitsland niet op zat te
wachten, waardoor een hysterische reactie op zijn plaats was.
N.B. er zijn nu drie kampen binnen de ECB: het kamp Linde (Spanje) die zo
veel mogelijk eigen landen willen helpen met versoepelingen van collateral etc,
de groep Knot die een en ander zo veel mogelijk aan banden probeert te leggen
via het opleggen van steeds meer nevenvoorwaarden waaraan men toch haast niet
kan voldoen en de Alleingang van Weidmann. Draghi kon alleen OMT aankondigen
met goedkeuring van de groep Knot, anders was het draagvlak te klein. Nederland
krijgt kennelijk iets terug nu het niet langer het schoothondje is van de
Bundesbank.