5 januari 2013

het vreemde begin van 2013: de munt van $ 1 triljoen, de FED en andere gedachten

Democraten zaten na de overeenkomst voor het vermijden van het fiscale klif te mopperen dat Obama/Biden een soor Reagonomics aan het uitvoeren waren. De beurzen waren echter wel heel blij en vlogen met een gap omhoog en bogen de dalende kersttrend spectaculair om.
De republikeinen zetten nu maximaal in op obstructie van het schulden plafond, debt ceiling. Maar onverwacht is er een hele discussie op gang gekomen (op o.a. Pragmatic Capitalism en Business Insider en uiteraard krugman) dat Treasury maar eens een platina muntje ter waarde van $1000 miljard moet slaan en dat aanbieden bij de FED en weg is de ellende over het schuldenplafond. Theoretisch zou het mogen, al wordt dit nu ten zeerste bestreden. Dat muntje spreekt tot de verbeelding, ongeveer net zo als de vraag wat je zou doen als hje bij de staatsloterij 30 miljoen wint.
Het is allemaal hypothetisch, Obama kan beter naar Clinton luisteren en bij te veel obstructie in naam van het vaderland en amendment 13b (of was het een ander nummer) eigenhandig het schuldenplafond verhogen.

 Curieus was dat de beurzen omhoog gingen terwijl de dollar sterk was. Dat komt door een minder lieve FED, meer geloof in de VS en minder geloof in de yen waardoor de dollar als enige safe haven overblijft.

De lange rente in de VS brak naar boven uit en de verliezen op lange staatsleningen van de veilige landen waren fors (zo'n 3% kon je toch wel verliezen van de week). Op de onveilige landen maakkte mooie winsten overigens. (Spanje, Italië).

Chartisten zien ineens een stijgende trend voor de beurzen en Morgan Stanley zegt dat de zaken er nu zo aantrekkelijk voor staan dat ze adviseren andelen te kopen en obligaties te verkopen. Mondjesmaat weliswaar, maar toch. Kennelijk willen ze als contraindicator gebruikt worden.
Boven 80% aandelen in de S&P500 is een vaak goed signaal dat de S&P500 overbought is, vooral als het percentage onder 80% daalt (plaatje Bespoke).
ext-align: left;"> Zijn er vuiltjes nu iedereen ervan overtuigd is dat je aandelen moet hebben nu de bond vigilantes vervangen zijn door aandelen vigilantes die er nauw op toezien datde FED voldoende liquiditeiten schept.
In de eerste plaats zijn er zorgen over de winstmarges, de stijging van de omzet, kortom de winsten zullen een boulevard van broken dreams worden in 2013 zo opperen velen.
In de tweede plaats is het komende gesteggel over het spending cliff niet bevorderlijk voor het vertrouwen. Men krijgt nu al een daling van 2% van het beschikbare inkomen over zich heen in de VS, als de overheid dan ook nog eens minder gaat uitgeven dan kan een en ander wel eens tegenvallen. De belastingbetaler was er in december te veel van overtuigd dat het fiscale klif zou worden weggewerkt.
Ten derde is er een groeiend verzet tegen doorgaande QE. Men stopt er wellicht eerder mee dan gedacht en wellicht gaat de FED de rente eerder verhogen dan in 2015 door stijgende inflatie na half 2013 en te veel dalende werkloosheid.

Verder was er na de curieuze studie dat meer chocolade eten de kans op nobelprijzen verhoogt een studie die à la Diederik Stapel wist te melden dat de lengte van de penis meer zegt of het land economisch in problemen gaat komen dan het politieke stelsel.

is het koffietijd of zilvertijd

 
 
Is het tijd voor koffie? Van de commodities deed koffie het vorig jaar zo ongeveer het allerslechtste. Overvloedige oogsten van het soort koffie dat niet populair is in de nieuwerwetse koffiemachines lieten de koffieboeren berooid achter. Misschien dat het dit jaar beter gaat. In januari en februari heb je in ieder geval de seizoensinvloeden mee.
>
 
Als je van seizoeninvloeden houdt, dan lijkt zilver ook kansrijk.
De goudprijs staat onder grote druk door importbeperkingen van India, een FED die dreigt met minder QE en chartisten die onheil zien en dit kan het oplopen van zilverprijzen natuurlijk flink in de war schoppen, al vindt Middelkoop natuurlijk dat je je hierdoor niet van de wijs moet brengen.
 

 
Ook volgens Strategas hebben de metalen de wind mee in de eerste drie maanden. Ook dit keer moeten de Chinezen zich maar van hun kooplustige kant laten zien.
 
 
Of dat gaat gebeuren is natuurlijk onduidelijk. Grondstoffenprijzen zijn zeer volatiel en kunnen alle kanten opgaan.



Amerika beter dan Europa


De val van de participatiegraad in de VS lijkt te stoppen in de VS. Die val komt vooral door al die babyboomers die met pensioen gaan, maar deze trend zwakt nu af (ook in Europa, maar daar wordt de trend slechts minder negatief). Deze demografische tegenwind was een belangrijke reden waarom het herstel van de kredietcrisis zo zwak was, waarom de werkgelegenheidsgroei zo zwak was.

4 januari 2013

fight the fed

Gisteren kreeg de markt een kleine hartverzakking toen uit de notulen van de FED bleek dat niet alle leden van de FED geloofden in Qeternity. Er moet een eind zijn aan QE, het moet niet oneinding zijn, eigenlijk al ruim voor eind 2013.
Vandaag kwam de markt tot zijn positieven. Die rebelse opmerkingen kwamen niet uit de mond van de drie piefjes die het voor het zeggen hebben bij de FED (Bernanke, Yellen en Dudley) maar van de sidekicks, de muppets.
Er is dus onenigheid bij de FED, maar de zaken zijn nog onder controle. Dat wordt anders als de equity vigilantes (die stiekem de plaats van de bond vigilantes hebben ingenomen) gaan protesteren. Maar daarvoor zijn de aandelenmarkten nog veel te rustig. De muppets mogen zich dus even roeren voor de trojka van de belangrijke piefjes echt orde op zaken moet stellen.

Maar de angst is duidelijk: QE brengt rampspoed bij te roekeloos gebruik. In 2007 is de doos van Pandora geopend en de ene na de andere rampspoed is ontsnapt. Geheel onverwachts doken er allerlei staartrisico's op die alleen maar met de grootste moeite bestreden konden worden. De doos van Pandora staat nog steeds wijd open, hoe goed ook de centrale banken hun best doen.
Het geloof dat QE hyperinflatie veroorzaakt is vorig jaar grotendeels verdwenen, maar men ziet afnemende meeropbrengst van QE: de aandelenbeurzen gaan bij dezelfde hoeveelheid QE steeds minder en steeds korter omhoog. De equity vigilantes vragen meer en meer terwijl de werking van QE steeds meer ter discussie staat.

Wat gebeurt er als de rente stijgt? Gaat de FED dan failliet? De Bank of Japan zal als eerste getest worden op overdadig gebruik van QE.
Als de banken te veel krediet gaan verstrekken en de FED op de rem moet trappen via hoge rentes, dan zit je zo op 5%+ rentes. Dat moet de FED al snel gaan vergoeden op de te hoge vrije reserves van de banken om ze af te houden van nog meer kredietverlening. Zo ver is het nog niet, maar de tijd dat het wel zo ver is komt en dat kan sneller zijn dan men nu denkt.
Wat is het exitscenario van al die QE voor de FED? Dat is geen Goldilocksscenario.
Misschien worden de bond vigilantes wakker gekust door de loverboys met al hun QE.

Tot overmaat van ramp begint men Obama nu op te stoken een platina muntje te slaan van $1000 miljard (de Treasury mag platina munten slaan van een niet beperkte omvang volgens de wet). Hij kan dat muntje bij de FED inleveren en weg zijn dan alle problemen van het schuldenplafond, debt ceiling waar men nu tegen op aan het botsen is. Als dat gebeurt heeft de FED helemaal een geloofwaardigheidsprobleem.

Gelukkig heeft Abenomics zijn intrede gedaan en is Draghi gehouden aan het overeind houden van de euro en dat maakt de dollar tot de enige safe haven in de world ondanks alle QE. Iedereen wil devalueren tegen de dollar. Daarom was goud het slachtoffer van de rebellerende leden van de FED gisteren. Je kunt beter dollars hebben en geen goud wanneer er rebellie in de FED is.
Ondertussen is het kwaad geschied: de tienjaarsrente is uitgebroken en staat nu op torenhoge niveaus van wel boven 1,9% in de VS. Zijn de bond vigilantes echt wakker gekust en nemen zij genoegen met dit soort ongekend hoge rentes van 1,9%?
Alleen als de markt denkt: fight the fed.

3 januari 2013

starve the beast

Rogoff: The Unstarvable beast

Ofwel, hoe krijg je het Amerikaanse overheidstekort omlaag en waarom lukt dat niet volgens Rogoff.

Reagan vond volgens Rogoff terecht dat overheidsuitgaven omlaag moesten en dat je de overheid voor het blok moest zetten (via inkomstenbelastingverlagingen) om dit (uitgavenverlaging) voor elkaar te krijgen.

Het probleem is dat men (de kiezer) steeds meer overheidsdiensten wil consumeren. Dus de overheidsuitgaven gaan omhoog.

Daar moet iets aan gedaan worden via verbetering van de efficiëntie van het ambtenarenapparaat (Rogoff verwoordt de hartenwens van heel wat mensen). De overheid moet daarom niet langer gevrijwaard blijven inclusief onderwijs voor de disruptieve verstoringen van nieuwe technologie. Een groot deel van de ambtenaren moet eruit door hun diensten via internet en allerlie andere middelen aan te bieden. Hetzelfde geldt voor infrastructuur. Dat moet veel meer via particulier initiatief. Tolwegen aanleggen door particulieren kan nu via elektronisch vastleggen van passanten. Heel wat van wat de overheid doet kan via internet.


Ambtenaren vlogen overigens het afgelopen jaar tot twee jaar op de straatkeien, volgens de reagan doctrine (er zat niets anders op dan te bezuinigen op ambtenaren). Dat lukte niet met onderwijs: onderwijzers en professionals kwamen meer aan het werk.
Op zich zijn dit goede trends: de werkgelegenheidsgroei komt niet door alleen McDonaldsbanen


Niet alleen in Nederland een zorg: de voortdurend demografische geforceerde stijging van de zorguitgaven veroorzaakt de voortdurende groei van de overheidsuitgaven en hier is niet veel aan te doen. Wel wat, ook de zorgscetor moet van Rogoff op efficiencyles via meer interenet etc.

bron plaatjes:

10 voorspellingen voor 2013

De bedoeling is voorspellingen te geven voor trends die onderschat worden door de markt.


Dat was de bedoeling van Byron Wien, de grote voorganger in 10 voorspellingen die bij hem inderdaad vaak verrassend zijn geweest. Zijn lijstje dit jaar http://www.blackstone.com/news-views/details/byron-wien-announces-predictions-for-ten-surprises-for-2013

Mijn lijstje

1. Na een zwakke eerste helft trekt de economische groei in de VS fors aan, tot 3%+. 3,5-4% groei in 2014 is daarna goed mogelijk.

2. Volgens verwachte QE en de presidentcyclus is een S&P500 van 1620-1650 mogelijk eind 2013, zo blogde ik al enkele dagen geleden. Daarbij hoort volgens de vierjaarscyclus 2013 volatieler te zijn dan 2012, d.w.z. een tussentijdse correctie van 10-15% of erger is mogelijk, maar daarna dus een prachtig herstel.

3. Spanje zou later in 2013 wel eens positief gaan verbazen. Frankrijk zou best wel eens mee kunnen vallen. Portugal dreigt het nieuwe zorgenkindje te worden in Europa.

4. Fight the FED. Over enige tijd kan de FED onder grote druk komen vanwege te veel QE zonder horror exitscenario. Na ongeveer half 2013 kan de kerninflatie tegenvallend stijgen door stijgende arbeidskosten per eenheid product en huurstijgingen. De markt zal dan gaan vrezen dat de inflatie eerder dan eind 2015 boven 2,5% komt, ook eerder dan dat de werkloosheid onder de 6,5% komt.

5. Japan zal zijn omgekeerde Volcker moment zien: deflatie zal inflatie worden en na 2014 te veel inflatie. In den beginnen zal men dit zien als goed nieuws voor Japanse aandelen en slecht nieuws voor de yen.

6. Emerging Markets zullen het het beste doen in 2013. Het beleggingsvertrouwen keert terug in China. Brazilië en China zullen het beter doen dan nu verwacht. Inflatie zal geen probleem zijn in de meeste landen en zorgen voor ruimer monetair beleid.

7. Het VK zal te maken krijgen met een downgrade van de overheidsschuld. AAA staatsleningen zullen hierdoor schaarser worden (er zijn minder AAA landen en die landen geven volgend jaar minder nieuwe staatsschuld uit).

8. Credits zullen te maken krijgen met meer downgrades en defaults dan in 2012. Inflows van beleggers zullen verminderen en de vraag van bedrijven zal toenemen. Dit is een contrast met het genoemde onder 7.

9. Het deflatoire denken sinds de kredietcrisis gaat langzaam plaatsmaken voor inflatoir denken. Dat betekent dat de correlatie tussen aandelen en staatsobligaties minder negatief, misschien zelfs ongeveer nul wordt. De reéle rente hoort dan te stijgen (zie mijn blogpost over verband). Een en ander betekent dat het FED-model geleidelijk terugkeert als stuur voor aandelen in misschien 2014.

10. De Great Transition begint van steeds lagere lange rentes (1981-2012) naar tiental(len) jaren met stijgende trend. 30 jaar euro swaprente kan stijgen tot boven 2.7%, misschien boven 3% (maar dat lijkt meer iets voor 2014) 30 jaars rente op Amerikaanse staatsleningen kan naar 4%+.


Overigens staan de stellingen van vorig jaar over de eenkindpolitiek in China en de Apple tv nog overeind. http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2013/01/evaluatie-10-voorspellingen-voor-2012.html

Dat voorspellen van een hogere rente was een moeizame zaak in de afgelopen jaren, iedereen deed het en het werkte niet. Nu is iedereen nog meer vastbesloten in die voorspellingen. Ik zwicht en ga mee met die voorspellingen. De UFR van 4,2% is misschien te laag (en de pensioenuitkeringen worden onterecht verlaagd).

Een hogere goudprijs voorspellen is ook populair vanwege de absurd lage reële rente, de populariteit van de goud-ETFs en de enorme hoeveelheden QE, maar gezien de stijgende rente, pogingen de vraag in te dammen door India (goudimport is 80% van tekort lopende rekening) en de lage groei van de Chinese valutareserves is dit een hachelijke zaak.

3d erg winstgevend in 2012

Het lijstje van Bespoke met de beste 50 aandelen uit 2012 in de VS.
Er zit een aandeel bij dat enigszins mijn vizier beroerde: het grootste bedrijf dat zich bezig houdt met 3D printing (3D systemms, ticker DDD zoals je al kon raden)
Misschien zet zo iets door, maar iedereen begrijpt dat beleggen in 3D systems hetzelfde lot kan treffen als alternatieve energie zoals Vestas/ Solar systems etc. Maar misschien is 3D systems wel de nieuwe IBM. Andere 3d producenten, ietsje kleiner: protolabs en Arcam voor degenen met een sterk hart.

zie voor meer 3D printing aandelen:

van fiscaal klif naar Valentine Massacre

 
Men vindt dat het begrotingsravijn is afgewend, maar republikeinen denken daar heel anders over. Het tax cliff is redelijk afgewend, maar nu is het spending cliff over.
Bij het tax cliff waren de democraten in het voordeel: als ze niets deden gebeurde iets waar republikeinen absoluut niet konden leven en dus concessies moeten doen. Nu zijn de republikeinen in het voordeel bij het spending cliff: als de automatische piloot van bezuinigen inwerking treedt is dat vooral een ramp voor democraten. Men blijft dus wel even bakkeleien met rond valentijnsdag de deadline van het debt ceiling.

Het lijkt alsof bijna alle belastingverhogingen zijn afgewend, maar toch is er nog een schade van ongeveer 2% van het BNP die door minder sparen ongeveer 1% groei gaat kosten. De tabel hierboven uit de WSJ geeft dat ongeveer aan in een artikel met als kop dat 77% van de gezinnen te maken krijgen met belastingverhogingen. Obamacare leidt ot een variabele extra belasting van 0,9% of meer voor de meeste mensen. Dividendbelasting en capital gains tax gaan omhoog etc etc.

Het compromis is net na de deadline bereikt. In feite ging op 1 januari de belasting fors omhoog en heeft men dus voor een belastingverlaging gestemd op 1 januari. Hiervoor was de vrijgevigheid van Biden nodig. De woordevoerder van de republikeinse senatoren kon het (alweer) niet eens worden met Reid. deze wilde niet nog meer water bij de wijn doen op zeker moment. net als bij het debt ceiling drama werd weer de hulp van Biden ingeropen die uiteraard ook deze keer weer tot meer concessie bereid was dan Reid. Biden ging deze keer zo ver dat in de senaat zelfs demeocraten tegen stemden. Toch was dit een meesterzet, want het republikeinse congres kon na 89-8 in de senaat niet nog extra concessies losweken.
Boehner heeft zich overigens weer als prutser bewezen door de hulp aan New Jersey voor hulp vanwege sandy veregten op de agenda van het congres te zetten.

2 januari 2013

ISM omhoog

 De ISM ging omhoog zoals je op basis van de fundamentals had kunnen verwachten. Door de orkaan Sandy zijn de initial claims voor werkloosheid even hoog geweest en dit geeft vermoedelijk een vals signaal voor afzwakking van de ISM in de komende maanden, omdat de initial claims ondertussen zijn genormaliseerd. De China factor gaat vermoedelijk vanaf maart positief meehelpen.
De laatste jaren liep de beurs aardig parallel met de ISM, zoals te zien is in bovenstaand plaatje van de stijging van de S&P500 over drie maanden en de ISM (en de verandering daarvan)

1 januari 2013

De zes lessen van Joshua Brown (the Reformed Broker)

bron:

  1. Soms is er niemand over om te kopen. Hij haalt het voorbeeld van Apple aan waarvan iedereen vond dat het koopwaardig was op $700. Maar iedereen die enthousiast was over Apple zat al tot over zijn nek in aandelen Apple. Ter Veer verbond zo iets aan zijn wijsheid: zelfs het mooiste meisje kan niet meer geven dan ze heeft.
  2. Soms is er niemand meer om te verkopen. Brown dacht aan gevallen engel Research In Motion waarvan de koers in luttele tijd van een keer niks naar bijna twee keer niks ging. Het slechte nieuws was bij iedereen eindelijk genoegzaam bekend. Behavioral Finance aanhangers die geloven in de regel koop long term losers die het op betrekkelijk korte termijn goed hebben gedaan gingen zich volladen. Zelf hanteer ik die regel als aandelen ongeveer 80% gedaald zijn en iedereen spontaan over zijn nek gaat bij een voorstel het te kopen. Ik kan me nog wel herinneren dat het heel goed werkte bij bepaalde onroerend goed aandelen. Alles heeft een prijs om te kopen, zo leerde ik aan mijn (inmiddels schatrijke) toen analist aandelen onroerend goed.
  3. Dingen veranderen snel. Eind 2011 was het standaard niet meer te geloven in financials, homebuilders bij zo’n enorme hoeveelheden foreclosures. Wie had gedacht dat in verloren continent Europa Duitse aandelen met 30% zouden stijgen?  Brown haalt Gundlach aan die op het juiste moment short Apple ging en long aardgas. De wijsheid op dat moment was dat je niet iets dommers kon verzinnen. Maar ja, Gundlach is een grote profeet. Test van tijd tot tijd je sterkste beliefs, misschien is er iets mis mee (vaal al te zien in de koersontwikkeling).
  4. Trends kunnen langer duren dan je denkt tot voorbij alle redelijkheid. Keynes noemde dat dat markten langer de andere kant op kunnen gaan dan handelaren solvent kunnen blijven. Het grote voorbeeld van Brown is de obligatiemarkt. De rente is veel verder gedaald dan vrijwel iedereen voor mogelijk heeft gehouden. Maar kijk eens naar Japan: daar wacht men al twintig jaar op een hogere rente. Zelfs al kun je beredeneren dat de huidige rentestand waanzin is, te laag (reële rentes horen niet negatief te zijn en de inflatie kan haast niet van betekenis lager worden (en zo ja: bij deflatie hoort meestal een hoge rente)) het kan nog een hele tijd duren voor je gebed voor een hogere rente verhoord wordt.
  5. Onzekerheid is een koopsignaal, geen verkoopsignaal. Juist voorzichtig zijn omdat er zo veel onzekerheid is loonde meestal niet. Dat zit in de prijs. Als de markt veel onzekerheid ziet, dan moet je om bearish te zijn nog veel meer onzekerheden zien (hetgeen de laatste jaren overigens niet zo moeilijk was). Brown noemt Griekenland waar na de eerste afstempeling de staatsleningen meer dan 100% opliepen, zo ongeveer de beste belegging die je toen kon doen: iedereen wist dat de onzekerheden over Griekenland schier onbegrensd waren. Ergo in de prijs (maar de koersen van Griekse leningen kunnen nog steeds naar ongeveer 0).
  6. De asteroïde mist gewoonlijk de aarde. Het staartrisico wordt overdreven. Men maakt zich te druk over het einde van de wereld door het fiscale klif, de harde landing van China en het einde van Europa. Beklim de wall of worry.
En wat had men voor commentaar? Waar is don’t fight the FED? Alleen als de FED je beschermt kun je de wall of worry beklimmen, anders moet je plan B inschakelen.

Men waarschuwde dat Reinhart Rogoff / Hussman het vorig jaar verkeerd hadden maar dat hun theorieën goed gestaafd zijn met feiten en dus alsnog horen op te treden: in het Nieuwe Normaal moet je geen risico’s nemen (ik zou zeggen: geen onbekende risico’s, ofwel onzekerheden die je niet ziet).

Evaluatie 10 voorspellingen voor 2012

Op 3 januari 2012 maakte ik tien voorspellingen met een toegift

De eerste was: De eurocrisis wordt langzaam minder, het vertrouwen in Italië en Spanje komt langzaam terug.
Dat kwam uit al was de redenering niet helemaal gaaf.

De tweede: De aandelenbeurzen gaan langzaam, met weinig volatiliteit, omhoog. D.w.z. een S&P van 1400-1500 eind 2012 
Dit kwam uit.

De derde: De Amerikaanse huizenmarkt gaat overtuigend herstellen in 2012.

Onze beleggingen in Amerikaanse homebuilders voor enkele fondsen waren de topperformers van 2012.

De vierde: De Duitse huizenmarkt herstelt eindelijk wat duidelijker, terwijl andere vastgoedmarkten in Europa verder wegzakken (inclusief de huizen- en kantorenmarkt in Nederland). De lage rente houdt de prijsdaling voor echt goed, langdurig verhuurd onroerend goed in de slechte landen beperkt.

Prima, ik begin een beetje trots te worden.

De vijfde: Het renteverschil tussen Italië en Duitsland zal dalen tot onder 3%.

Door strapatsen van Berlusconi kwam het net niet onder 3%, maar flinke daling hebben we wel gezien.


De zesde: Veilige sectoren als voedsel en dranken, gezondheidszorg zullen het goed doen, zelfs in een jaar met een behoorlijke stijging van de beurzen. Ook veilige landen als Zwitserland, het VK en de VS kunnen het opnieuw goed doen.Dat is behoorlijk goed uitgekomen. Hoge beta en emerging Markets waren niet de grote winnaars. Nog mooier zou zijn geweest als ik financials en het veilige Duitsland had geroepen, maar de stelling was gemiddeld juist in 2012.

De zevende. De Zhou put (baas van de Peoples Bank of China) is belangrijker dan de Bernanke put. De beurzen van de BRIC's zullen het goed doen.

Dit was onjuist,  dit is iets voor 2013.

De achtste: De grondstoffenprijzen zullen betrekkelijk weinig stijgen. Koper zal het beter doen dan goud. De olieprijs wordt gestut door een China put op $100 waaronder ze de strategische oliereseves flink zullen uitbreiden. Vanwege de zwakke groei in Europa en China zal de stijging van de olieprijzen gering zijn.

De teneur was juist. Grondstoffen deden het met een paar agrarische uitzonderingen tegenvallend, meer nog dan ik suggereerde.


De negende: De Apple TV wordt een succes. Technologische vooruitgang wordt onderschat, niet alleen in de IT, maar ook op medisch gebied (doorbraken bij kanker zijn nabij).

Onjuist, dit staat voor 2013 op het programma.


De tiende: China zal bij de overgang naar de nieuwe president bekend maken de een kind politiek te gaan versoepelen.

Onjuist, zo snel kan een nieuwe president in China niet met grote hervormingen aankomen. Te vroeg (reden voor stelling: de nieuwe president was de grote controleur op de eenkindpolitiek en is de aangewezen man deze te verruimen).


En als toegift had ik de opmerking:
    Verder heb ik nogal consensusverwachtingen over een sterkere dollar tegenover de euro, al zal die stijging niet groot zijn, in Zuid Europa zit men nog een tijd in een flinke recessie, de inflatie gaat wereldwijd dalen (waardoor QE3 komt in de VS)
Helemaal raak.


Tja, de flauwekulstellingen 9 en 10 kwamen niet uit en de Emerging Markets (stelling 7) kwam ook niet uit, dat was de grote teleurstelling. Waarom had ik niet gezegd dat kim jung il niet langer president van Noord Korea zou zijn en  dat zijn  opvolger tot de meest sexy man van de wereld zou worden uitgeroepen.

 Alles bij elkaar een heel mooie score. Gelukkig heb ik niets gezegd over de lange swaprente, want ik dacht echt vorig jaar dat die wel boven 3% zou staan uitgaand van een redelijk stijgende beurs. Die daling van de rente is overigens wel de basis voor een doorgaande breuk in het verband tussen rente en beurzen.

Ik ben me nog aan het bezinnen op de voorspellingen voor 2013.Een veilige voorspelling is dat mijn voorspellingen voor 2013 minder goed zullen uitkomen. . Discipline zegt dat ik me aan de cycli moet vasthouden, dus 1620-1650 voor de S&P500. Dan is er nog de vierjaarcyclus en die stelt dat we toe zijn aan een flinke dip, al kan dit ook wel 2014 worden *de cyclus duurt langer dan vier jaar na een dieptepunt van de juglar, voorraden en schokken tegelijk.
Bernanke is een probleem, hij zit immers op de Titanic: gaat het wel goed met het vertrouwen in de FED?
Misschien moet ik de stellingen 9 en 10 er in houden.  Nummer 7 in ieder geval.

31 december 2012

loongroei lange termijn VS: niet best in 19de eeuw

Men klaagt steen en been dat de lonen in Amerika voor de armste 99% maar zo weinig gestegen zijn sinds 1980, maar het ging (nominaal) veel slechter in de 19de eeuw (logaritmische schaal). Zelfs rekening houdend met een vertwintigvoudiging van de prijzen zijn de lonen toch erg veel gestegen in de loop der eeuwen.
En de mooie trend van inkomen per hoofd lijkt niet gebroken. Siegel heeft denk ik gelijk
Alhoewel (plaatje Rattner van de New York times) de top 1% wel erg veel naar zich toetrekt in de VS (een onhoudbare situatie, maar tot misschien 2018 nog buiten alle proporties).

Populaire blogposten in 2012


Het afgelopen jaar heb ik bijna elke dag ijverig ongeveer twee postjes geblogd.
Wat waren de meest populaire posten?

Verreweg het meest opgehoest door google waren de cartoonposten. Met kop en schouders op een stond
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2011/09/hein-de-kort-en-de-pensioencrisis.html
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/02/cartoons-griekenland.html

waren zeer populair.

Maar die over het fiscale klif is niet eens zo populair http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/11/fiscal-cliff-cartoons.html (wie weet komt dat nog als men er in juli nog niet uit is)

Sommige andere dreamings waren ook populair zoals
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2011/12/breitner-en-mijn-huis.html
(het beroemde schilderij van Breitner werd op mijn bordes geschilderd)
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/12/de-sinterklaasmalaise.html
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/06/de-imitatoren-van-octopus-paul.html (bij lange na niet zo populair als de eerste post over wijlen octopus Paul http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2010/07/octopus-paul-voorspelt.html
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/03/23-jarige-valutahandelaar-geeft-204000.html
(204.000 pond verbrassen op drinkavondje loopt alle spuitgaten uit)
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/02/transcranial-direct-current-stimulation.html
(o.a. doordat de schrijver van het commentaar voor heel wat verkeer zorgde op deze als serieus bedoelde post, dit gaat echt belangrijk worden, denk aan de Google-bril))

Postzegels
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2012/03/gisteren-naar-de-postzegelveiling-in.html
en vooral: http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2011/03/een-bubbel-in-chinese-postzegels.html (meteen daarna gingen de prijzen van Chinese postzegels omlaag, maar ze zijn nog steeds peperduur)

 Ook de vooroordeelkaarten van Tsjetsjov bleven populair
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2010/10/vooroordelenkaarten-europa-van-tsvetkov.html
http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2010/11/vooroordeelkaart-wereld-volgens-vs.html

30 december 2012

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Beurzen gingen licht omlaag in de traditioneel stille kerstweek. De VIX steeg zorgelijk door en het geblunder van met name de republikeinen begint de beurs op te breken. Onhandig melden, dat het niets wordt dit jaar met het fiscale klif en dat de debt ceiling is bereikt, zorgden voor een plotselinge val van de futures in het kwartier na sluiting van de gewone beurs (0,8% onder slot, een mini flash crash). De S&P lijkt daardoor toch onder de 1400 te sluiten in 2012. Goldman Sachs en andere broeders van het Plunge Protection Team zullen de beurzen maandag moeten beschermen voor een grote val. Dat kan lukken, want men doet zo iets toch al vaak op de laatste dag van het kwartaal/ jaar.En Jim O Neill zegt ook al dat je je geen zorgen hoeft te maken http://www.businessinsider.com/jim-oneill-fiscal-cliff-2012-12

Obama stelt zich onverzettelijk op vanwege zijn verkiezingswinst en de republikeinen weten niet met welk compromis ze aan kunnen komen. De senaat zwicht voor Obama's tactiek niets toe te geven. Er wordt daarom -als het al lukt om met iets te komen- iets zeer voorlopigs uitgedokterd dat de onzekerheid niet wegneemt. Geen hervormingen. De rating agencies moeten woord houden en melden dat de rating van de VS onder grote druk staat/ omlaag moet.

Het economisch nieuws was goed vorige week in de VS, op de plof in het vertrouwen na (de verwachtingen gingen het ravijn in, zoals verwacht). Initial claims voor werkloosheid gingen goed omlaag en het vierweeks gemiddelde staat op het laagste niveau sinds 2008. Vanuit de huizenmarkt blijen doorgaans goede berichten komen over meer activiteit, hogere (vraag)prijzen.

In Europa kijken de beurzen met zorg naar Italië (maar gelukkig wil Monti nog een keer schitteren) en Spanje waar men de huizenprijzen met nog wel 30% verder ziet dalen. De financiële steun voor de banken is nu binnen en dat is in ieder geval een broodnodige steun onder gammele banken (Bankia verdween uit de hoofdindex waardoor van de lage koers nog heel wat extra af moest).

In Azië kiest de Bank of Japan eieren voor zijn geld en Shirikawa gaf aan zijn post als baas niet te willen continueren. In China is men er zich van bewust dat je niet van zelf 8-8,5% groei krijgt en daarom moet de consument aan het besteden gebracht worden via vertrouwen en de beurs moet daarom omhoog.