Er begint meer volatiliteit in de markten te komen. De Japanse beurs moest nog een keer flink terug (daarna moest het ambtenarenpensioenfonds melden dat ze geen aandelen gingen verkopen, dat ze niet gingen rebalancen ondanks de gestegen koersen) en obligatiemarkten kregen het behoorlijk voor de kiezen. De markt maakt zich zorgen over quantitative easing. In Japan ziet men dat de rente niet meer onder controle is en aan heel Abenomics wordt getwijfeld. Abe moet nu laten zien dat hij kan hervormen, maar de impopulaire maatregelen staan op een laag pitje tot de verkiezingen voor het hogerhuis.
In de VS hangt men aan de lippen van Hilsenrath: gaat men QE al snel (september is consensus aan het worden) minderen ("taper") of komt dit pas in december? Dat zal van de cijfers voor de economische groei afhangen. De groei van het eerste kwartaal werd 0,1% naar beneden gereviseerd door nog minder overheidsuitgaven dan gedacht, alleen al goed voor een druk van 1% op de groei. De huizenmarkt zorgt voor extra groei, maar de hogere hypotheekrente doet de groei geen goed (aandelen onroerend goed daalden daardoor fors), de spaarquote van de consument kan haast niet nog meer omlaag. De intial claims voor werkloosheid geven aan dat de werkgelegenheidsgroei redelijk (ongeveer 150.000 tot 200.000) kan blijven. De ingeprijsde inflatieverwachting staat nog steeds (volatiel) onder druk, dit maakt een flinke stijging van de rente niet zo waarschijnlijk, vooral niet als de groei voorlopig niet echt boven de 2% uitkomt, zoals het geval lijkt voor het tweede en derde kwartaal. Personal income was onveranderd vorige maand en de bestedingen namen nominaal met 0,2% af door o.a. lagere benzineprijzen. Het consumentenvertrouwen (o.a. University of Michigan) schoot omhoog, pending home sales stegen een beetje en de huizenprijzen wat meer.
Bovenstaand plaatje van Scott Grannis laat zien dat ook al koopt de FED de laatste acht maanden 75% van wat er uitkomt aan nieuwe staatsleningen en alle nieuwe MBS, dan nog kan de rente flink omhoog. Daardoor zitten coryfeeën als Gundlach en Gross met de handen in het haar en rekenen ze op rentedaling.
In Europa waren retail sales (Duitsland) en consumptie (Frankrijk) weer negatief in april. In Japan stegen de retail sales wel, ging men meer bouwen. Ook de bonussen gaan straks flink omhoog en dat zal voor meer optimisme en consumptie zorgen.
In China daalden de leading indicators en lijkt het nog niet goed te gaan met de industriële productie (Kortom: een ruimer monetair beleid moet in aantocht zijn, waardoor de Chinese beurs het nog redelijk doet).
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
2 juni 2013
Veel schuld niet altijd slecht (Reinhart Rogoff iets voorbarig)
Bovenstaand plaatje van Kimbal Miles en Yichuan Wang
laat links zien wat er gebeurde in het verleden als een land een bepaalde hoeveelheid overheidsschuld had, dit is hetzelfde plaatje als de gecorrigeerde versie van Reinhart Rogoff. Overhiedsschuld is geen goede voorspeller van economische groei in de komende jaren.
Het plaatje rechts laat zien dat lage groei in de voorafgaande jaren wel een goede verklaring voor de hoeveelheid overheidsschuld. Ooraak en gevolg lijken dus andersom te zijn aan wat reinhart Rogoff beweren.
Het verhaal van Miles en Wang is ronduit vernietigend voor de analyse van Reinhart/Rogoff, niet alleen door het nog eens bewerken van de cijfers maar vooral ook de nuchtere kijk op wanneer schulden goed (dan wel slecht) zijn.
laat links zien wat er gebeurde in het verleden als een land een bepaalde hoeveelheid overheidsschuld had, dit is hetzelfde plaatje als de gecorrigeerde versie van Reinhart Rogoff. Overhiedsschuld is geen goede voorspeller van economische groei in de komende jaren.
Het plaatje rechts laat zien dat lage groei in de voorafgaande jaren wel een goede verklaring voor de hoeveelheid overheidsschuld. Ooraak en gevolg lijken dus andersom te zijn aan wat reinhart Rogoff beweren.
Het verhaal van Miles en Wang is ronduit vernietigend voor de analyse van Reinhart/Rogoff, niet alleen door het nog eens bewerken van de cijfers maar vooral ook de nuchtere kijk op wanneer schulden goed (dan wel slecht) zijn.
Alleen onder bepaalde
omstandigheden is 90% staatsschuld erg slecht. Die bepaalde omstandigheden doen
zich overigens wel ongeveer voor in Europa en Japan (de hoop is dat Abenomics
zinvol investeert, hervormingen doorvoert).
- De hoeveelheid schuld ten opzichte van het
BNP is slechts onder bepaalde omstandigheden een voorspeller van lagere
groei
- De politiek is een belangrijkere factor:
corruptie, bescherming van gevestigde belangen of prikkels voor
bedrijfsleven, goede investeringen overheid
- Waaraan wordt geleend geld besteed: aan de drie goede doelen (1. R&D, bepaalde infrastructuur, 2. belastingverlaging/ kredietverlening voor meer private investeringen. Student loans(maar nu…),3. SWF (Singapore), zou ook kunnen zijn belastingvrijstelling voor Nederlandse pensioenopbouw); dit laatste punt betekent dat de netto schuld veel lager is dan de bruto schuld (zoals in Nedrland, Japan, Italië)
Zelf denk ik verder ook aan:
- Zit het land in een catch up fase: dan zijn
veel meer investeringen nodig en mag er meer schuld zijn
- demografie in lijn met hoeveelheid schulden?
- maken de bond vigilantes het leven onmogelijk, dan is duidelijk dat te veel schuld slecht is (d.w.z. ja voor Zuid Europa, nee voor Japan, VK en veel EM).
- Het maakt veel uit of je in je eigen valuta leent, buitenlandse schulden zijn veel sneller een reden voor de bond vigilantes om in te grijpen. Ook bij een gouden standaard gaat een en ander veel eerder mis.
-
Een en ander houdt in dat je als overheid niet zo benauwd hoeft te zijn voor een overheidstekort, mits je maar goede schuld maakt via investeringen die nuttig zijn.
- Overigens moet je bij een slechte demografie en een bubbel op de vastgoedmarkt heel wat meer oppassen met schulden maken. De economie aanzwengelen via de bouw is vaak een goed idee, maar daarvoor moet je wel de bouwsector niet te groot laten worden (zoals in Spanje). In Nederland zou je bijvoorbeeld meer in de seniorensector kunnen bouwen.
1 juni 2013
Japanse smaakmakers naar beneden
Enkele aandelen die het heel goed deden in de afgelopen maanden doen het ineens een stuk moeilijker. Voorop ging Fast Retailing in de rit omlaag, bekend van het merk Uniqlo. Dat is al jaren een egweldig aandeel dat bijna 10% uitmaakt van de Nikkei dow Jones en de hoofdreden is voor de betere performance van de Nikkei dan de Topix.
Dan heb je nog Mitsubishi Estate dat grote delen van het hartje van Tokio bezit en heel veel profiteerde van lage rentes met hogere inflatieverwachtingen en vooral hoop op hogere prijzen voor vastgoed. Mitsubishi is al wat langer minder hihi (in de jaren 80 zei men als men in Japan belegde dat het ging van je Misubishi hihi en Yamaha haha). Mitsubishi Estate heeft last van de hogere rente en nu die daalt valt het weer mee met de koersbeweging van Mitsubishi Estate.
Een andere smaakmaker is de Bank of Japan. Al die QE was aanvankelijk goed voor de koers, want alles wat men kocht steeg in waarde, gefinancierd met steeds waardelozere yens. Amerikaanse staatsleningen, japanse aandelen en obligateis, het was allemaal even geweldig vergeleken met die dalende yen.
Je zou het niet zeggen aan de dreun in de koersen van de Japanse beurs, maar het economisch nieuws was heel zonnig. De industriële productie steeg 1,7%, meer dan verwacht, de kerninflatie was hoger dan verwacht, Europese bedrijven en Apple verhogen hun prijzen flink, ongeveer 10%, door de waardedaling van de yen. De bonussen gaan flink omhoog, voor het eerst sinds begin jaren 90 en dat is goed nieuws voor de koopkracht. De overheid gaat flink bouwen om wat beter tsunamibestendig te zijn.
Dan heb je nog Mitsubishi Estate dat grote delen van het hartje van Tokio bezit en heel veel profiteerde van lage rentes met hogere inflatieverwachtingen en vooral hoop op hogere prijzen voor vastgoed. Mitsubishi is al wat langer minder hihi (in de jaren 80 zei men als men in Japan belegde dat het ging van je Misubishi hihi en Yamaha haha). Mitsubishi Estate heeft last van de hogere rente en nu die daalt valt het weer mee met de koersbeweging van Mitsubishi Estate.
Een andere smaakmaker is de Bank of Japan. Al die QE was aanvankelijk goed voor de koers, want alles wat men kocht steeg in waarde, gefinancierd met steeds waardelozere yens. Amerikaanse staatsleningen, japanse aandelen en obligateis, het was allemaal even geweldig vergeleken met die dalende yen.
Je zou het niet zeggen aan de dreun in de koersen van de Japanse beurs, maar het economisch nieuws was heel zonnig. De industriële productie steeg 1,7%, meer dan verwacht, de kerninflatie was hoger dan verwacht, Europese bedrijven en Apple verhogen hun prijzen flink, ongeveer 10%, door de waardedaling van de yen. De bonussen gaan flink omhoog, voor het eerst sinds begin jaren 90 en dat is goed nieuws voor de koopkracht. De overheid gaat flink bouwen om wat beter tsunamibestendig te zijn.
Het grote overheidsfonds belooft de beleggingsrichtlijnen aan te passen
waardoor ze geen aandelen hoeven te verkopen bij forse koersstijgingen. Er
dreigde dus een enorme verkoop van aandelen en die is afgewend. Men gaat niet
kopen. Dat was genoeg voor een flinke stijging van de Japanse futures in de VS,
maar hier bleef in Japan vanmorgen weinig van over.
Ineens vindt men dat Abenomics in gevaar is, een enorme mislukking dreigt te worden. Dat is vooral praat buiten Japan en reden voor lagere koersen buiten Japan. Het economisch nieuws verbetert, maar beleggers raken de kluts kwijt omdat het kompas van QE ineens doldraait.
Hindenburg Omen slaat toe, toch recessie volgens Achuthan van ECRI: toch Dow maar ruim 200 punten omlaag
Technische signalen beginnen vervelend te worden. Alweer een Hindenburg Omen en misschien is er deze keer wel sprake van een beurscorrectie, na de nodige valse signalen in de afgelopen jaren. De laatste minuten van de vrijdaghandel doken de koersen toch vrij veel omlaag onder bepaalde steunniveaus van de S&P.
De volatiliteit van Japan is besmettelijk, vooral voor de rente in Zuid Europa. het macronieuws was vrijdag ietsje tegenvallend in de VS, maar eigenlijk niet zo slecht (personal incoe en spending, dicht ij nul maar bij dalende prijzen (benzine) was dit niet zo erg).
De beurs ging omlaag en de rente omhoog. dat is misschien wel erger dan het Hindenburg Omen. Het is een teken dat QE minder goed ontvangen wordt door de markt. Terwijl de inflatie onrustbarend daalt, geeft de beurs ineens aan dat er inflatie dreigt en men niet langer in een deflatorie stemming is. Dat is volgens de nodige pundits het geval als de correlatie tussen obligaties en aandelen positief is, zoals vandaag. Meer QE deigt dan te gaan leiden tot dalende beurzen en stijgende rente. Dan kun je maar beter stoppen met QE.
Bianco stelde overigens vandaag in zijn newsclips dat sinds de FED per 1 mei zei dat Qe omhoog en omlaag kan op basis van het economisch nieuws er een nieuwe fase van QE is gestart. Maar meer van invloed is de plotselinge negatieve reactie van de Japanse beurs op Kuroda en Japanse QE. Beide verhalen leiden tot meer onzekerheid, hogere geëiste risicopremies en daardoor dalende koersen voor zowel aandelen als obligaties.
De volatiliteit van Japan is besmettelijk, vooral voor de rente in Zuid Europa. het macronieuws was vrijdag ietsje tegenvallend in de VS, maar eigenlijk niet zo slecht (personal incoe en spending, dicht ij nul maar bij dalende prijzen (benzine) was dit niet zo erg).
De beurs ging omlaag en de rente omhoog. dat is misschien wel erger dan het Hindenburg Omen. Het is een teken dat QE minder goed ontvangen wordt door de markt. Terwijl de inflatie onrustbarend daalt, geeft de beurs ineens aan dat er inflatie dreigt en men niet langer in een deflatorie stemming is. Dat is volgens de nodige pundits het geval als de correlatie tussen obligaties en aandelen positief is, zoals vandaag. Meer QE deigt dan te gaan leiden tot dalende beurzen en stijgende rente. Dan kun je maar beter stoppen met QE.
Bianco stelde overigens vandaag in zijn newsclips dat sinds de FED per 1 mei zei dat Qe omhoog en omlaag kan op basis van het economisch nieuws er een nieuwe fase van QE is gestart. Maar meer van invloed is de plotselinge negatieve reactie van de Japanse beurs op Kuroda en Japanse QE. Beide verhalen leiden tot meer onzekerheid, hogere geëiste risicopremies en daardoor dalende koersen voor zowel aandelen als obligaties.
30 mei 2013
De 31-jaar bull markt voor obligaties is voorbij
De zeer lange periode van rentedaling van 31 jaar lijkt gebroken. Ik kan dit uiteraard niet garanderen, maar het begint er toch steeds meer op te lijken.
De schaal is logarithmisch: de stijging per jaar is niet een trendmatig getal, maar een percentage van de rente. Aan het eind van de periode is een blow off te zien. Logarithmisch is de val na 2008 indrukwekkender.
Sinds Draghi stijgt de rente, kennelijk door minder geëiste verzekeringspremie vanwege staartrisico in Europa. Je kunt het ook toeschrijven aan het eind van de huizencrisis in de VS, waardoor de financiële repressie aan kracht inboette.
De reële rente (30 jaar swap rente min 30 jaar inflatieswap) in de VS bereikte zijn dieptepunt iets later, bij de herverkiezing van Obama (niet zo'n duidelijk oorzakelijk verband, het was wel het begin van een flinke spirt omhoog van de beurzen). De laatste rentesprong is veroorzaakt door Kuroda en QE taper angst. Men sprak in Japan van het omgekeerde Volcker moment (de vorige top was 1981 van de rente, het Volcekr moment).
Het 1994-scenario wordt weer van stal gehaald, waarbij de FED veel ijveriger de rente ging verhogen dan de markt in haar stoutste nachtmerries had gedroomd. Daar lijkt voorlopig nog geen sprake van.
De schaal is logarithmisch: de stijging per jaar is niet een trendmatig getal, maar een percentage van de rente. Aan het eind van de periode is een blow off te zien. Logarithmisch is de val na 2008 indrukwekkender.
Sinds Draghi stijgt de rente, kennelijk door minder geëiste verzekeringspremie vanwege staartrisico in Europa. Je kunt het ook toeschrijven aan het eind van de huizencrisis in de VS, waardoor de financiële repressie aan kracht inboette.
De reële rente (30 jaar swap rente min 30 jaar inflatieswap) in de VS bereikte zijn dieptepunt iets later, bij de herverkiezing van Obama (niet zo'n duidelijk oorzakelijk verband, het was wel het begin van een flinke spirt omhoog van de beurzen). De laatste rentesprong is veroorzaakt door Kuroda en QE taper angst. Men sprak in Japan van het omgekeerde Volcker moment (de vorige top was 1981 van de rente, het Volcekr moment).
Het 1994-scenario wordt weer van stal gehaald, waarbij de FED veel ijveriger de rente ging verhogen dan de markt in haar stoutste nachtmerries had gedroomd. Daar lijkt voorlopig nog geen sprake van.
Nikkei nog 6% verder omlaag als yen niet verzwakt?
De gelovigen in de yen/dollar als verklaring van de hogere waardering van Japanse aandelen zien op de huidige yen/dollar nog zo'n 6% overwaardering op basis van koers ten opzichte van boekwaarde.
De stijging is te hard gegaan en de correctie is nu al behoorlijk.
Er is twijfel aan van alles aan het ontstaan en in het bijzonder of Abenomics de yen verder naar beneden kan duwen. Enige weken geleden wist iedereen nog zeker dat als de barrière van 100 van de yen tegen de dollar geslecht zou zijn dan er zo 110 of 120 op het bord zou staan.
De stijging is te hard gegaan en de correctie is nu al behoorlijk.
Er is twijfel aan van alles aan het ontstaan en in het bijzonder of Abenomics de yen verder naar beneden kan duwen. Enige weken geleden wist iedereen nog zeker dat als de barrière van 100 van de yen tegen de dollar geslecht zou zijn dan er zo 110 of 120 op het bord zou staan.
emerging markets en inflatieverwachting
De stijging van de rente is vreemd, omdat de verwachte inflatie daalt. Stijgende inflatieverwachtingen betekent de laatste jaren dat men meer ziet in Emerging Markets, maar dat gebeurde niet in 2012.
In 2013 klopte het weer wel: inflatieverwachting omlaag betekent teleurstelling voor Emerging Markets.
De reële rente stijgt op het ogenblik op basis van hoger verwacht risico bij beleggen in lange staatsleningen. Dat is een ander verhaal dan we in 2012 zagen.
Correlaties zijn aan het veranderen, dat brengt onrust.
In 2013 klopte het weer wel: inflatieverwachting omlaag betekent teleurstelling voor Emerging Markets.
De reële rente stijgt op het ogenblik op basis van hoger verwacht risico bij beleggen in lange staatsleningen. Dat is een ander verhaal dan we in 2012 zagen.
Correlaties zijn aan het veranderen, dat brengt onrust.
rentepaniek en Japan krijgt de schuld: een Minsky moment
De rente markt is buitengewoon volatiel aan het worden. Rentes schieten omhoog, niet alleen op veilige staatsleningen maar vooral ook op minder veilig geachte staatsleningen. Vanavond moest bijvoorbeeld Mexico het ontgelden. Dat is slecht nieuws voor Spanje en Italië en vooral Griekenland.
Hoe kan het dat de rente op Amerikaanse staatsleningen zo hard aan het stijgen is, terwijl de trojka (de FED, Peoples Bank of China en Bank of Japan) gewoon doorkoopt. De trojka bezit zo ongeveer alle Amerikaanse staatsleningen. Normale beleggers kopen geen Treasuries (ze gaan ze short).
De markt gelooft niet meer dat de trojka eeuwig door blijft kopen. 2% rente is niet meer hoog genoeg om het risico op te vangen van de enorme volatiliteit in de rente.
Die volatiliteit komt overwaaien uit Japan. Die vermetele Japanners zenden de rente omhoog terwijl Kuroda relatief vier keer zo veel leningen belooft te kopen als de FED. Kuroda beloof de rente minder volatiel te maken. Dat was een veel te vage belofte.
Als in Japan de rente niet laag gehouden kan worden met QE, dan hoort het helemaal niet te kunnen in de VS.
De speculators putten moed uuit de ontwikkelingen en Japan en gaan short. Vorige week zagen we een stijgende rente en dalende beurzen. Dit dreigt vaker te gaan gebeuren. Dit brengt het geloof in het nut van QE in gevaar.
Ineens realiseert men zich dat de rente niet eeuwig zo laag kan blijven: een Minsky moment?
De reële rente kan ook omhoog.
In absolute zin is de rente nog steeds laag en in lijn met de gemiddelde rente op terasury bills.
Hoe kan het dat de rente op Amerikaanse staatsleningen zo hard aan het stijgen is, terwijl de trojka (de FED, Peoples Bank of China en Bank of Japan) gewoon doorkoopt. De trojka bezit zo ongeveer alle Amerikaanse staatsleningen. Normale beleggers kopen geen Treasuries (ze gaan ze short).
De markt gelooft niet meer dat de trojka eeuwig door blijft kopen. 2% rente is niet meer hoog genoeg om het risico op te vangen van de enorme volatiliteit in de rente.
Die volatiliteit komt overwaaien uit Japan. Die vermetele Japanners zenden de rente omhoog terwijl Kuroda relatief vier keer zo veel leningen belooft te kopen als de FED. Kuroda beloof de rente minder volatiel te maken. Dat was een veel te vage belofte.
Als in Japan de rente niet laag gehouden kan worden met QE, dan hoort het helemaal niet te kunnen in de VS.
De speculators putten moed uuit de ontwikkelingen en Japan en gaan short. Vorige week zagen we een stijgende rente en dalende beurzen. Dit dreigt vaker te gaan gebeuren. Dit brengt het geloof in het nut van QE in gevaar.
Ineens realiseert men zich dat de rente niet eeuwig zo laag kan blijven: een Minsky moment?
De reële rente kan ook omhoog.
In absolute zin is de rente nog steeds laag en in lijn met de gemiddelde rente op terasury bills.
29 mei 2013
Chinese jugaad
http://www.theatlantic.com/infocus/2013/05/chinese-diy-inventions/100511/
laat allerlei plaatjes zien hoe Chinese uitvinders probeerden o.a. te vliegen met hun zelfgemaakte prutsels voor een habbekrats (jugaad, het maken van simpele dingen tegen lag prijzen, een specialiteit van India).
Een onderzeeër om op ongeveer 30 meter diepte op jacht naar zeekomkommers te gaan. Er staan hele reeksen foto's van jammerlijk mislukte vliegtuigjes en andere rare dingen.
Al die creativiteit moet maar eens aangewend worden om China minder vervuilend te maken. Kolen zijn ewoon te goedkoop en daarom gebruikt China (ne als India) hiervan massa's. Steenkool rukt op en dreigt de belangrijkste brandstof te worden, meer toegepast dan olie.
laat allerlei plaatjes zien hoe Chinese uitvinders probeerden o.a. te vliegen met hun zelfgemaakte prutsels voor een habbekrats (jugaad, het maken van simpele dingen tegen lag prijzen, een specialiteit van India).
Een onderzeeër om op ongeveer 30 meter diepte op jacht naar zeekomkommers te gaan. Er staan hele reeksen foto's van jammerlijk mislukte vliegtuigjes en andere rare dingen.
Al die creativiteit moet maar eens aangewend worden om China minder vervuilend te maken. Kolen zijn ewoon te goedkoop en daarom gebruikt China (ne als India) hiervan massa's. Steenkool rukt op en dreigt de belangrijkste brandstof te worden, meer toegepast dan olie.
waarom doen de beurzen van Emerging Markets het zo slecht
De achterblijvende performance van Emerging Markets bij die van Developed Markets is een van de grootste teleurstellingen van dit jaar.
In een goed beursjaar is het ongebruikelijk dat Emerging Markets achterblijven. De economische groei is heel wat beter in Emerging Markets dan in Developed Markets zoals in Europa. De Chinese beurs leek eind 2012 het heel goed te gaan doen op het meevallende elan van de nieuwe leiders. Toch werd het tot nog toe niets met de meeste Emerging Markets.
Ik ben er nog niet helemaal uit waarom die performance zo slecht was. Ik houd me aanbevolen voor reacties met verklaringen.
Sommige factoren zijn wel duidelijk:
1. In Developed Markets is er een overmaat aan QE,in Emerging Markets zijn de centrale banken in diverse landen aan het verkrappen.
2. Er is trend geweest van een afzwakkende ISM, dat is traditioneel een reden geweest voor teleurstellende opbrengsten van Emerging Markets.
3. Daarmee samenhangend: de markten dreven alleen maar de koersen van lage bètabeleggingen omhoog, low volatility etc. , dat is ongunstig voor Emerging Markets met hun hoge gewicht van cyclische aandelen.
4. Lagere grondstoffenprijzen, daarmee kon je Latijns Amerika afschrijven en Zud Afrika.
5. De economische groei viel tegen (buiten China en Brazilië is dit niet zo duidelijk), maar vergeleken met Europa toch niet zo veel. China is kennelijk een belangrijke reden waarom Emrging Markets goedkoop moeten zijn (dit is overigens niet zo duidelijk buiten de BRIC's).
Bovenstaand plaatje van Capital Economics laat zien dat de PMI van China erg samenhangt met de koperprijs (nog meer dan de ISM de laatste jaren).
De relatieve performance van FT Emerging Markets (in plaatje awaleg$) versus de S&P composite loopt behoorlijk in de pas met de koperprijs. Maar wat is oorzaak en gevolg?
Capital Economics is een fan van QE als reden voor underperformance van Emerging Markets. Bij QE1 was dit echter niet het geval.
Bij QE1 steeg de ISM, daarna daalde de ISM en dat liep redelijk parallel met de underperformance van Emerging Markets.
In een goed beursjaar is het ongebruikelijk dat Emerging Markets achterblijven. De economische groei is heel wat beter in Emerging Markets dan in Developed Markets zoals in Europa. De Chinese beurs leek eind 2012 het heel goed te gaan doen op het meevallende elan van de nieuwe leiders. Toch werd het tot nog toe niets met de meeste Emerging Markets.
Ik ben er nog niet helemaal uit waarom die performance zo slecht was. Ik houd me aanbevolen voor reacties met verklaringen.
Sommige factoren zijn wel duidelijk:
1. In Developed Markets is er een overmaat aan QE,in Emerging Markets zijn de centrale banken in diverse landen aan het verkrappen.
2. Er is trend geweest van een afzwakkende ISM, dat is traditioneel een reden geweest voor teleurstellende opbrengsten van Emerging Markets.
3. Daarmee samenhangend: de markten dreven alleen maar de koersen van lage bètabeleggingen omhoog, low volatility etc. , dat is ongunstig voor Emerging Markets met hun hoge gewicht van cyclische aandelen.
4. Lagere grondstoffenprijzen, daarmee kon je Latijns Amerika afschrijven en Zud Afrika.
5. De economische groei viel tegen (buiten China en Brazilië is dit niet zo duidelijk), maar vergeleken met Europa toch niet zo veel. China is kennelijk een belangrijke reden waarom Emrging Markets goedkoop moeten zijn (dit is overigens niet zo duidelijk buiten de BRIC's).
Bovenstaand plaatje van Capital Economics laat zien dat de PMI van China erg samenhangt met de koperprijs (nog meer dan de ISM de laatste jaren).
De relatieve performance van FT Emerging Markets (in plaatje awaleg$) versus de S&P composite loopt behoorlijk in de pas met de koperprijs. Maar wat is oorzaak en gevolg?
Capital Economics is een fan van QE als reden voor underperformance van Emerging Markets. Bij QE1 was dit echter niet het geval.
Bij QE1 steeg de ISM, daarna daalde de ISM en dat liep redelijk parallel met de underperformance van Emerging Markets.
28 mei 2013
Goldman Sachs ziet hervormingen als motor voor de Chinese beurs
Goldman Sachs ziet hervormingen als middel om de koerswinstverhoudingen omhoog te krijgen. Er is een heleboel laaghangend fruit dat geoogst kan worden. De anti-corruptiemaatregelen van de neiuwe regering zijn hoopgevend. De hervormingen drukken de economische groei, maar dat zit nu in de voorspellingen voor de rest van het jaar. De groei gaat lager maar minder volatiel worden.
In bovenstaand plaatje laat men zien waarop de beurs steeg, dat waren hervormingen en meer liquiditeit.
De beurs reageerde haast niet op de enorme winststijgingen in 2010-11. Voor een deel kwam dit door de veel te grote stijgingen van de Chinese beurs in 2006/7 met de daarna ongelooflijke teleurstelling en angsten van de Chinese beleggers. De recente acceleratie zou heel bullish moeten zijn, maar dit moet bevestigd worden door hervormingen uit de categorie laaghangend fruit.
Er blijven zorgen over de bubbel in onroerend goed (lijkt niet te erg, maar het wordt wel afgeknepen door de politiek), te veel nieuwe aandelenemissies, te veel infrastructuurinvesteringen, te lage economische groei en angst voor uitblijven van hervormingen.
GS ziet tegenvallend macronieuws niet als een erge bedreiging voor de beurs, maar uitblijvende hervormingen wel. Overigens berichtte men vandaag dat de winsten in China behoorlijk aan het stijgen waren.
In bovenstaand plaatje laat men zien waarop de beurs steeg, dat waren hervormingen en meer liquiditeit.
De beurs reageerde haast niet op de enorme winststijgingen in 2010-11. Voor een deel kwam dit door de veel te grote stijgingen van de Chinese beurs in 2006/7 met de daarna ongelooflijke teleurstelling en angsten van de Chinese beleggers. De recente acceleratie zou heel bullish moeten zijn, maar dit moet bevestigd worden door hervormingen uit de categorie laaghangend fruit.
Er blijven zorgen over de bubbel in onroerend goed (lijkt niet te erg, maar het wordt wel afgeknepen door de politiek), te veel nieuwe aandelenemissies, te veel infrastructuurinvesteringen, te lage economische groei en angst voor uitblijven van hervormingen.
GS ziet tegenvallend macronieuws niet als een erge bedreiging voor de beurs, maar uitblijvende hervormingen wel. Overigens berichtte men vandaag dat de winsten in China behoorlijk aan het stijgen waren.
27 mei 2013
balans DNB versus BNP en inflatie 1900-2013
De omvang van de balans van De Nederlandsche Bank was ook groot vergeleken met het BNP eind jaren dertig (na het loslaten van de gouden standaard), vlak na de Tweede Wereldoorlog (waarinde gelden van DNB "fuseerden" met de Duitse gelden) en nu.
Vooralsnog loopt groei balans DNB uit de pas met inflatie, maar
geldgroei loopt iets voor, dus erg geruststellend is dit plaatje niet gezien het sterke verband tussen inflatie en omvang balans DNB/BNP. Deze ker is het wel anders, omdat deze keer de balans geforceerd is opgeblazen terwijl er geen kredietgroei is. Er zijn nu allerlei artikelen die aangeven waarom de inflatie nu wel laag zou kunnen blijven.
(Plaatjes via de studie voor DNB
A descriptive analysis of the
balance sheet and monetary
policy of De
Nederlandsche Bank: 1900-1998
and beyond door Christiaan Pattipeilohy).
26 mei 2013
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Voor het eerst in 2013 hadden de beurzen het moeilijk. In Japan klapten de koersen met 7,3% naar beneden in een dag en dat gebeurde maar zelden (ongeveer 20 keer sinds 1960, waarvan iets meer dan de helft in 2008). De tegenvallende PMI van China die onder 50 dook was de druppel die de bull emmer in Japan deed overlopen. Die koersdaling sleepte de yen ook naar beneden (het buitenland hoefde minder waarde af te dekken in hun valuta door de gedaalde Nikkei). Kuroda was ook minder aardig ("er wordt nu wel genoeg gestimuleerd"), maar hij beloofde wel de obligatiemarkt te stabiliseren (don't fight the Bank of Japan). De rest van de wereld nam de plons in Japan verrassend goed op. Waarschijnlijk door de toch wel hoopgevende macro berichtgeving in de VS (nieuwe orders, huizenmarkt, initial claims) en Europa (voorlopige PMI's omhoog in de periferie, meevallende IFO (vooral current situation erg goed, in lijn met duidelijk meer dan 1% economische groei nu) in Duitsland).
Vol verwachting kijk ik komende weken of het buitenland een buy the dip mentaliteit heeft voor Japan of dat Japanse aandelen met goud samen in het badwater worden weggegooid. Hetzelfde geldt voor de rente in Italië en Spanje, die hadden flink last van de Japanse koersbuitelingen. In Spanje gaat SAREB, de bad bank die ongeveer € 90 miljard slechte schuld mag opkopen de teentjes natmaken met verkoop van de eerste objecten op de vastgoedmarkt. Als dat goed gaat, dan kan dit het vertrouwen weer enigszins herstellen.
In de VS ging alle aandacht uit naar Bernanke en naar de uitleg van Hilsenrath van wat Bernanke bedoelde. Bernanke wil niet te snel stoppen met QE, niet de fout van 1937-38 maken waaraan hij in zijn wetenschappelijke carrière zo veel aandacht schonk. Toch gaat de FED praten over hoe de QE te verminderen in de komende vergaderingen. Hilsenrath wist zo ongeveer te garanderen dat die afbouw onvoorspelbaar zou zijn, dat Bernanke niet hield van de term "taper". De FED wil kijken hoe de S&P reageert op afbouw. De minder belangrijke FED-gouverneurs lieten in de notulen doorschemeren QE zat te zijn, ofwel omdat het gevaarlijk was of omdat men torenhoge economische groei verwacht in de VS vanaf het vierde kwartaal.
Vol verwachting kijk ik komende weken of het buitenland een buy the dip mentaliteit heeft voor Japan of dat Japanse aandelen met goud samen in het badwater worden weggegooid. Hetzelfde geldt voor de rente in Italië en Spanje, die hadden flink last van de Japanse koersbuitelingen. In Spanje gaat SAREB, de bad bank die ongeveer € 90 miljard slechte schuld mag opkopen de teentjes natmaken met verkoop van de eerste objecten op de vastgoedmarkt. Als dat goed gaat, dan kan dit het vertrouwen weer enigszins herstellen.
In de VS ging alle aandacht uit naar Bernanke en naar de uitleg van Hilsenrath van wat Bernanke bedoelde. Bernanke wil niet te snel stoppen met QE, niet de fout van 1937-38 maken waaraan hij in zijn wetenschappelijke carrière zo veel aandacht schonk. Toch gaat de FED praten over hoe de QE te verminderen in de komende vergaderingen. Hilsenrath wist zo ongeveer te garanderen dat die afbouw onvoorspelbaar zou zijn, dat Bernanke niet hield van de term "taper". De FED wil kijken hoe de S&P reageert op afbouw. De minder belangrijke FED-gouverneurs lieten in de notulen doorschemeren QE zat te zijn, ofwel omdat het gevaarlijk was of omdat men torenhoge economische groei verwacht in de VS vanaf het vierde kwartaal.
Abonneren op:
Posts (Atom)


























