14 april 2011

It is the asset economy, stupid! Capital gains tax hoofdoorzaak achterblijven belastingopbrengsten VS (Bianco)



De overheidsuitgaven in de VS gingen door de kredietcrisis enorm omhoog, terwijl de inkomsten naar beneden kletterden.
Een heel groot deel van de terugval van de overheidsinkomsten in de VS is terug te voeren op de daling van de inkomsten uit de capital gains tax.
Sinds 2007 zijn de inkomsten van de overheid met $ 463 miljard afgenomen. Capital gains tax nam hiervan ongeveer $ 400 miljard van voor zijn rekening volgens schatting Bianco (cijfers capital gains tax lopen achter, 2008 laatste bekende jaar).

(Bianco laat in zijn plaatjes zien wat de overheidsinkomsten en –uitgaven waren sinds de Amerikaanse onafhankelijkheid. Je ziet dat oorlog voeren een dure hobby is en dat een kredietcrisis bestrijden ook een dure grap is.
Sinds Keynes zijn de belastingen omhoog geschoten. Voor Keynes speelde de overheid maar een ondergeschikte rol, tenzij er oorlog was. Sinds Keynes is de overheid zich overal tegen gaan bemoeien, maar sinds 1950 lijkt het niet te veel erger worden. De republikeinse presidenten Reagan en Bush hebben de belastingen teruggebracht als % van het BNP en Obama voorlopig ook.)

De overschotten op de begroting in de Clintonjaren werden ook hoofdzakelijk veroorzaakt door uitzonderlijk goede capital gains tax opbrengsten.
D.w.z. als de huizenprijzen weer stijgen en de aandelenmarkten verder doorstijgen gaat het overheidstekort vanzelf omlaag. Nodig hiervoor is dat er goede groei werkgelegenheid komt, huren flink gaan stijgen en het aantal gezinnen toeneemt. De FED moet een ruim liquiditeitsbeleid voeren. Laat dat nou net zijn wat er aan het gebeuren is.

benzine/ melk: olie te duur


Ik kreeg nog wat commentaar bij de vorige post wat die melkprijs nu met olie te maken had.
De laatste jaren had de benzineprijs moeite om over de melkprijs heen te komen.
De laatste jaren geeft de CPI melk/benzine boven een bepaald niveau in de VS aan dat de olieprijs extreem is. De olieprijs loopt meestal nog even door als dat kritische niveau bereikt is, maar zakt dan wel weg. Daar het even duurt voor die CPI indexen gepubliceerd worden, is het signaal door die vertraging redelijk tijdig.

N.B. De indicator is verre van onfeilbaar.

De olie wordt duur betaald, benzine weer duurder dan melk



Tegen dit soort benzineprijzen (plaatje Bianco) is het consumentenvertrouwen ook in de VS niet opgewassen. Het Nieuwe Normaal komt in gezwinde pas weer terug: consumptie wordt niets meer in de komende vijf jaar zo roepen weer steeds profeten (en na publicatie groei eerste kwartaal VS vast nog meer). Men moet meer gaan sparen en bij in deze vaart stijgende benzineprijzen betekent dit dat de consumptie eigenlijk niet meer kan groeien in de komende jaren. Alleen dictatoriale oliesjeiks krijgen het beter, ze krijgen voldoende geld om hun onderdanen een kopje kleiner te maken indien nodig.

Zoals het verhaaltje van het wegdoen van de CCCP mand door Goldman Sachs eergisteren al aangeeft, is er wel enige hoop dat er voorlopig een eind komt aan die opmars van de olie- en benzineprijzen.
Uit de analyse van bijvoorbeeld Bianco van de bewegingen op de futures markt, de commitment of traders analyse, zie je dat de large speculators en de small investors nu hoeveelheden long olie zijn als nooit eerder vertoond. De historie leert dat je beter contrair kunt zitten tegen deze groepen. Vandaar dat Goldman Sachs long olie nu even te link vindt.

13 april 2011

Babyboomers pensioendrama (2): enige anekdotes uit Economist


In de special Falling Short of Babyboomer pension savings van the Economist staan enkele aardige kleine anekdotes.

Ze beginnen met de langste uitkering. Die duurde van het eind van de Amerikaanse Burgeroorlog in 1865 aan veteraan John Janeway en later aan zijn weduwe tot haar dood in 2003. Het duurde zo lang omdat John het in zijn hoofd haalde om op 81-jarige leeftijd in 1927 met de 18-jarige Gertrude te trouwen. Deze mocht genieten van de veteranenuitkering (van $70 per maand) tot 2003.

Ook hebben ze het echtpaar opgesnord dat het meeste aantal tegelijk levende gepensioneerden heeft voortgebracht. Eugene en Alice Therault in Canada kregen tussen 1920 en 1941 19 kinderen die in 2007 allemaal met pensioen en in leven waren.

Ida May Fuller was de eerste die een Social Security pensioencheck kreeg in de VS. Ze had hiervoor $ 24.75 sociale premies voor moeten betalen en in ruil daarvoor kreeg ze $ 22.888,92 uitkering terug in de rest van haar leven. Ze werd 100 jaar.

De pensioenuitkering die het meest in de pers kwam als buitensporig hoog was die van een brandweerman in Californië (wel het hoofd van de brandkazerne). Deze kreeg in 2009 een pensioenuitkering van $ 241.000 en dat was $ 186.000 meer dan zijn laatste salaris (dat was dus erg aan de lage kant voor zo'n baan). Na zijn pensioen was hij consultant geworden en diende in 2009 voor zijn adviezen bij de overheid een rekening in van $ 176.000.

12 april 2011

De pensioencrisis van de babyboomers


Demografie maakte het de afgelopen decennia mogelijk eerder met pensioen te gaan terwijl de levensverwachting steeg. Dat was vooral weggelegd voor de mensen die vlak voor de babyboomgeneratie geboren waren. De oudsten van de babyboomgeneratie konden ook nog met vervroegd pensioen. In toenemende mate gaat dat echter verslechteren.
De babyboomers hebben in de VS, zo schat men, $ 3000 miljard te weinig gespaard voor hun pensioen.
In Nederland heeft men minder te weinig gespaard, omdat de pensioenkassen uitpuilen. Maar de babyboomer die de hypotheekschuld op zijn huis niet heeft afgelost en geen grote pot eigen spaargeld heeft opgebouwd naast die van zijn pensioenfonds gaat vermoedelijk ook een zware pijp roken. Hij krijgt een aanvankelijk redelijk nominaal pensioen dat weg geërodeerd wordt door inflatie (meest waarschijnlijk) en/of afstempelingen (minder waarschijnlijk).
Gidsland Italië heeft onder de wijze leiding van Berlusconi, die niet alleen vergat te stimuleren tijdens de kredietcrisis en daardoor Italië voor het lot van Griekenland en Portugal wist te behoeden, besloten de pensioenleeftijd te indexeren voor de levensverwachting.

De Economist merkt terecht op dat de dependency ratio, het aantal werkers ten opzichte van het aantal gepensioneerden de belangrijkste. Vooral in Europa wordt de situatie heel slecht, ook in de landen die nu al failliet dreigen te gaan zoals Griekenland, Spanje en Italië.
Onder 2 dan krijg je crisis, heel hard is het cijfer niet, maar dat merken we volgend decennium wel. Voor de lange termijn kun je waarschijnlijk beter in de yuan dan de euro beleggen.

bron: o.a. de special van The Economist van vorige week: Falling Out

Goldman Sachs bearish/bullish op olie en CCCP commodities



De oliemarkt schrok gisteren en vandaag van het advies van Goldman Sachs om olie en andere commodities te verkopen. Neem winst op de CCCP (Crude, Copper, Cotton/Soybeans/Platinum) mand.

Als redenen gaf men aan: de benzine achter de stijging van grondstoffenprijzen raakt op, de Variance At Risk berekeningen gaan diverse beleggers/ banken waaronder Goldman Sachs zelf opbreken en om dat te verbeteren kun je beter maar wat minder grondstoffen in portefeuille aanhouden. Currie, het opperhoofd van de grondstoffenvisie bij GS, vindt dat de speculatieve posities (zoals in futures) te groot geworden zijn (ik denk dat hij zich niet behaaglijk voelt met al die verhalen dat in China grondstoffen als koper voor allerlei rare dingen worden aangehouden behalve voor gebruik). Als de dollar sterker wordt (dat zit binnenkort misschien wel in de lucht), dan zou je een wanordelijke afbouw van al die speculatieve posities kunenn krijgen, waardoor de grondstoffenprijzen een flinke smak zouden kunnen maken. De vraag in de VS zou op korte termijn kunnen tegenvallen en de olieproductie in Libië en Nigeria zou wel weer eens snel extra op gang komen.

De timing van het verkoopadvies is een beetje curieus. Gisteren had men nog een analyse gepubliceerd waaruit bleek dat je juist olie moest kopen. De vraag groeit komend jaar sneller dan voorspeld (zeker als de BNP-groei in de wereld 5% zou zijn) en het aanbod groeit minder hard. De betrekkelijk lange periode sinds de kredietcrisis dat het aanbod veel harder groeide dan voorspeld lijkt achter de rug. Dat hangt nu te veel af van Saoedi-Arabië en Nigeria.

Egyptische blogger Maikel Sanad veroordeeld tot drie jaar cel: Jasmijnrevolutie mislukt?


De Egyptische blogger Maikel Sanad, een burger en pacifist, is door de militaire tuchtraad in Caïro veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf.
Hij stelde de houding van het leger tijdens de Jasmijnrevolutie aan de kaak, het leger stond helemaal niet zo aan de zijde van het volk. Voor deze belediging van het leger, valse voorstelling van zaken (het Egyptische leger is immers altijd lief) en misschien ook wel voor zijn sympathieën voor Israël is hij opgepakt op 28 maart. Pas na een dag kon hij zijn broer bellen en zo kon een provisorische verdediging georganiseerd worden. Maar je kunt het leger niet ongestraft beledigen. De drie jaar gevangenisstraf bewijst zijn gelijk dat dit nog steeds niet kan in Egypte.

Egypte heeft nog steeds een dictatoriaal regiem en de oppressie is gewoon terug. Men gaat straks een Mubaraksympathisant tot president verkiezen.
This time is different in Egypte door de Jasmijnrevolutie is kennelijk te hoog gegrepen.

bron: http://www.wri-irg.org/node/12513

11 april 2011

moeilijk winbaar aardgas op vele plaatsen te vinden



Leisteengas is wijd verspreid over de wereld, zie de kaart.

Leisteenaardgas is ongeveer 40% van de aardgasreserve (de cijfers zijn nog weinig compleet, in principe kan het nog veel meer zijn).
Sommige landen die helemaal geen olie of gas dachtent te hebben zoals Polen en Frankrijk hebben ineens de mogelijkheid een flinke gasproducent te worden.
Europa heeft als voordeel dat er al zo veel gasleidingen liggen.
Een nadeel is de milieuonvriendelijkheid. Bepaalde methoden om dit gas te ontwikkelen brengen heel veel kooldioxide in de lucht, even veel als steenkool zo zegt een studie.

De congruent theorie van Swarts


Erik Swarts (http://pragcap.com/the-congruent-market-theory) ziet net als ik de nodige paralellen met de cyclus rond 2004 en nu.

Je hebt de eerste grote stijging van de beurs, vooral veroorzaakt volgens zijn theorie door een extrem lage rente en heel veel liquiditeit van de FED.
Die fase is voorbij als de FED-rente gaat stijgen. Dan stijgt de beurs vrolijk verder, ongeveer in lijn met de rente (sinds 1998 lopen beurzen behoorlijk parallel met de beurzen).

De kritiek op de theorie richtte zich vooral op de gedachte dat de situatie nu zo veel slechter is dan in 2004. Men denkt dat de groei van de consumptie nu slechter moet zijn omdat er minder reële inkomensgroei zou zijn, maar dat blijkt niet uit de cijfers. Er is ook pessimisme dat nu de huizenmarkt zo veel slechter is en toen zo veel de groei hielp. Het is een veilige voorspelling dat de tijd terugkomt dat de huizenmarkt de groei in de VS helpt (want er wordt bijna niets meer gebouwd en de het aantal gezinnen stijgt weer goed; ook werkgelegenheid groeit steeds beter).
Wel een nadeel is dat de overheidsschulden nu hoger zijn en fiscale ellende op ons afkomt. Daar staat dan wer een nog ruimere monetaire politiek dan toen tegenover, tenzij de werkgelegenheid te hard gaat groeien. Ook de hulp van de hoge groei vanuit opkomende landen is nu veel groter dan in 2004.
Per saldo staat de aandelenmarkt er nu veel beter voor dan in 2004. Het is redelijk te verwachten dat de beurzen iets harder gaan stijgen dan in die tweede fase van de grfaiek uit 2004-2007.

10 april 2011

Deventer




Vorige week zaterdag heb ik niet geblogd. Ik zat die zonovergoten dag in Deventer, meest op de Brink natuurlijk maar ook even aan de andere kant van de IJssel (zie foto) en deed de koekzaak van Bussink even aan, zoals het een toerist betaamt.
Het draaiorgel de Turk deed zijn best. Het stond vlak bij het Turkse consulaat toen we het voor het eerst zagen. Ik dacht aanvankelijk wat een goede aanpassing van die Turken aan de Nederlandse mentaliteit, want een goede inburgering, maar het is gewoon een Nederlands draaiorgel in 1908 gemaakt in Parijs met afbeeldingen van de Bosporus en een sultan. Deventer is er terecht trots op, nu het na de restauratie en de verwijdering van de houtworm weer speelt.

Het was dat weekend museumnacht en Deventer deed voor het eerst mee met zijn twee musea (het historsich museum en het speelgoedmuseum). Het speelgoedmuseum had een speciale tentoonstelling over Barbie (ik heb al eens een keer over Barbie geblogd, dat nerd de favoriete pop van vorig jaar was; die pop zat niet in de verzameling). Barbie geeft wel een goede indruk van de tijdgeest. In het preutse Nederland liep zo'n pop met borsten aanvankelijk niet zo goed. Je ziet nog een Nederlandse aanpassing waar een Barbie als robbedoes wordt voorgesteld. Barbie had eerst van die niet erg prestieuze beroepen, maar gaandeweg is dat verbeterd. Ze werd dokter en astronaut. We hebben nog nooit zo veel bruidjurken bij elkaar gezien en dat terwijl Barbie nooit is getrouwd.
Het historsich museum had buiten een buitengewoon luidruchtige projectie van dingen uit Deventer op de museummuur.

De dag erna zijn we teruggegaan naar Amsterdam via het mooie Zutphen waar de Librije (de middeleeuwse bibliotheek bij de kerk) open was ter ere van het museumweekend. Verbazend dat het nog bestaat, het was bijna verloren gegaan vanwege achteloos onderhoud vorige eeuw. De reformatie kwam op gang en daar moest de bibliotheek tegengif voor bieden. De wetsboeken van Justinianus liggen er, waarmee de kannunikken en de andere intelligentia van het kapittel de moeilijke gevallen van het recht konden uizoeken. Het publiek mag de boeken niet open doen. Het is niet toegankelijk voor publiek, net als in Syrië.

technisch beeld S&P verpietert: minder dan 70% boven 50 daags gemiddelde


Het plaatje van Abnormal Return via http://chart.ly/bdvynmw geeft aan dat het percentage aandelen boven het 50 daags gemidelde lagere toppen aan het zetten is.
Boven 80% wijst op overbought en onder 20% op oversold.
Het percentage aandelen in de S&P500 boven het 50 daags gemiddelde is een van mijn favoriete inidcatoren om te kijken hoe enthousiast of pessimistisch de markt is.

Het zou zo maar kunnen dat het aantal aandelen dat boven het 50 daags gemiddelde staat gaat afnemen tot onder 50%. Een terugval helemaal naar 20% lijkt me wat overdreven (maar in de buurt kan best.
Heel vreselijk hoeft dat allemaal niet te zijn. De terugval na 18 februari was tenslotte ook niet zo erg.

1338: keerpunt S&P500 via dollar volgens Reformed Broker/Stock Sage?


Joshua brown van het blog The Reformed broker (http://www.thereformedbroker.com/2011/04/09/1338/) en Robert Sinn van the Stock Sage zijn bang dat de S&P500 keert op 1338.
Zelf heb ik het al een tijdje eerder gehad over de range 1302-1350. Als de S&P onder deze range kwam was dat voor mij een teken dat de gunstige fase EF van de vierjaarscyclus voorbij is en dat de S&P daarna lange tijd (zes maanden?) in een betrekkelijk nauwe range zou gaan handelen, hopelijk een licht stijgende range. Erg hoeft dat niet te zijn en na die verfrissende pauze kan het weer flink omhoog.

Nu beginnen enkele marktvorsers wat voorzichtiger te worden. Het beleggingssentiment is heel optimistsisch, dus je moet om optimistsich te blijven kunnen verwachten dat er goed nieuws blijft komen en dat kan er zijn in de vrom van uitstekende winstcicjfers over het eerste kwartaal.

Maar er lijken ook wat vuiltjes te zijn, zoals het einde van QE2, de kwantitatieve monetaire verruiming an de FED en de monetaire verkrapping van de ECB en de komende van de bank of England. Dat hoeft niet erg te zijn, zie mijn voorafgaande post dat de beurzen gemideld in het verleden doorstegen na de eerste verhoging van de rente.
Maar er moeten niet nog wat tegenvallers bijkomen, zoals een te sterk dalende ISM.

Een ander probleem waar Sinn en Brown het over hebben is de dollar. Ik bekijk het iets anders dan zij. De dollar is van de week uitgebroken boven 1,4275 tegen de euro en lijkt nu naar 1,50 te gaan. Daarna ligt het voor de hand dat de dollar flink sterker gaat worden tegen de euro, want men zal vinden dat de rente in Euroland niet zo veel meer hoeft te stijgen en dat die in de VS eigenlijk meer zou moeten gaan stijgen.

Het plaatje hierboven laat de correlatie zien tussen de dollar in euro's en de S&P500. Hoe zwakker de dollar wordt, des te sterker wordt het verband tussen dollar en de S&P500. Dus de beurs profiteert nu nog even van de zwakke dollar, maar gaat er behoorlijk onder lijden als de dollar ineens sterker wordt. Zo heel sterk lijkt de dollar nu ook weer niet te worden, maar het wordt dan wel een tegenwind.

De olieprijs is nu ook een tegenwind: als de oleirpijs nu omhoog gaat, dan gaat de beurs ietsje omlaag en als de olieprijs daalt dan gaat de beurs ook niet omhoog (als de olieprijs weer wat is gedaald naar bijvoorbeeld 110 voor Brent, dan kan de beurs weer stijgen op hogere olieprijzen).

9 april 2011

De bear case van de huizenmarkt in de VS



Strategas had twee standaardgrafieken waarom de huizenmarkt in de VS nog jaren in het slob moet zitten.
De leegstand is nog steeds 4 miljoen te hoog, o.a. door leegstaande huizen die te koop staan. Die lege huizen staan voor een groot deel overigens wel op de verkeerde plek. Het houdt niet tegen dat de leegstand van appartementen in sneltreintempo te laag aan het worden is.

Het andere plaatje laat zien dat het aantal huizen per huishouden nog steeds heel hoog is. Die 1,14 die als evenwicht getekend is, kan iets aan de lage kant zijn.
In de VS hebben nogal wat mensen meer dan een huis (denk aan McCain die bij benadering niet wist hoe veel huizen hij had). Dat extra huis is door de kredietcrisis flink op de tocht komen te staan en daar plukt o.a. Florida de wrange vruchten van.

In ieder geval is wel duidelijk dat het aantal gezinnen flink moet groeien wil je snel een eind hebben aan de ellende op de hele huizenmarkt in de VS.

Opsplitsing rendement S&P naar dividend, PE, inflatie, winststijging


Het plaatje van Minack (Morgan Stanley) laat zien waar het aandelenrendement vandaan kwam in de afgelopen decennia.
Dividend is de meest constante factor.
Opbrengst via inflatie werd meestal tenietgedaan door daling van de koerswinstverhouding (PE).
Reële winstgroei levert ook een grote bijdrage (uiteraard), vooral op de lange termijn.
De verklaring wat de koersen doen op korte termijn hangt vooral af hoe de koerswinstverhoudingen veranderen en hoe de winsten veranderen.