Rustige beurzen die hoop putten uit een lievere FED en een mogelijke opzet voor een handelsdeal met China. Macronieuws was weer slecht, maar dat wisten we eigenlijk al.
In Nederland zakt het vertrouwen de grond in, meer dan in andere landen. Plotseling blijkt de droogte de funderingen van ruim 800.000 huizen te hebben aangetast. De Duitse IFO was iets lager dan verwacht, zowel voor de huidige als toekomstige omstandigheden. In de VS gaat het vertrouwen beter omhoog.
Men wordt weer meer hoopvol over China, o.a. door aantrekkende koperprijzen en een betrekkelijk sterke yuan. Kredietgroei lijkt te verbeteren in China.
De flash PMI's waren aan de zwakke kant, ongeveer als verwacht, vooral in Japan en Europa. In de VS was de Phillyfed, belangrijkste voorloper van de ISM, aan de zeer zwakke kant.
Over het algemeen ziet men zwakte bij de industrie in de wereld en stabilisatie tot verbetering bij de dienstensector (en verrassend, ook in Europa)..
In de VS herstelde het vertrouwen van de huizenbouwers (NAHBMI +4). Hypotheekaanvragen om een huis te kopen namen toe. Initial claims voor werkloosheid daalden. Leading indicators -0,1%. Orders duurzame goederen +1,2%, na vorige maand +1%.
Clarida en Williams lieten een inflatieballonnetje op: de FED zou moeten streven naar 2% inflatie gemiddeld en dan is er nog wel wat inflatie in te halen (PCE kerninflatie al jaren gemiddeld onder 2%).
Volgens Juncker is er geen voortgang bij de onderhandelingen over Brexit. Als dat zo blijft, komt er een harde Brexit. Het continent raakt geïsoleerd denkt men weer eens in Engeland. Op de Antillen begint men hetzelfde te denken, maar dan het continent met Venezuela. Maduro sleept de militairen mee in zijn onvermijdelijke val, die maar uitblijft ondanks verdere dramatische ontwikkelingen.
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
24 februari 2019
overpeinzingen: wat zeiden diverse goeroes en de rol van risk parity funds op de beurzen
Wat zegt JP Morgan
De trend van de beurs is omhoog, het sentiment is nog
voldoende pessimistisch om niet bang te worden. Veel stijging lijkt er echter
niet in te zitten omdat al zo veel moet goed gaan om de koersen op het huidige
niveau te houden. Er moet echt een handelsdeal met China komen, de groei in
China mag niet te lang zwak blijven, Brexit
moet in rustig vaarwater blijven, Trump moet geen serieuze auto-oorlog starten met Europa en Japan, de
FED moet niet te veel blijven vertellen dat de rente ook verhoogd kan worden,
de FED moet na de vergadering in maart vertellen dat de balansverkorting eind 2019
stopt . Clarida en Williams meldden afgelopen week dat het inflatiedoel wat
ruimer moet gaan worden, richting 12% gemiddeld. Omdat de inflatie zo lang
onder 2% is geweest, mag er dan inflatie een hele tijd boven 2% komen. JPM waarschuwt
dat dit soort plannen maar heel langzaam van de grond komen en dat men over
zoiets op zijn vroegst pas voorjaar 2020 met door onderzoek onderbouwde plannen
kan komen.
Ondertussen valt het economisch nieuws wat tegen, wel in
lijn met de nodige leading indicators, maar toch vervelend genoeg om de groei
voor vierde kwartaal 2018 en eerste kwartaal 2019 neerwaarts bij te stellen
voor de VS. Buiten de VS gaan de tegenvallers gewoon door.
Er zijn wel enige positieve signalen: met de autoproductie
van Duitsland gaat het weer beter en de kredietimpuls van China gaat weer de
goede kant op, lijkt wat meer dan normaal vertraagd ook nu weer te gaan werken.
Dr. Copper geeft ook zijn zegen aan een sterkere economie.
Wat zei Jim Bianco
Hij herhaalde wat hij al weken roept: er komt een
winstrecessie in de VS en dat leidt meestal ook tot een economische recessie
tenzij de olieprijs 50% valt. Wel signaleert hij dat de valtrend van de
verwachte winst wat afzwakt. Arbor Science geeft aan dat de search activiteiten
op google wijzen op enig groeiherstel in de VS, geen recessie op het ogenblik.
Dat zou ook te snel zijn, want pas ongeveer 10 maanden na inversie van de
rentecurve hoort er een recessie te komen.
Afgelopen week zette hij er weer op in dat de ‘pain trade’
een lagere lange rente blijft. Lagere lange rente is nog steeds voor de hand
liggend. Die ‘pain trade’ heeft vorig kwartaal de dealers van de grootbanken
veel geld gekost.
Don Rismiller van Strategas: Amerika voelt nu ook de
afzwakking van de groei in de rest van de wereld, maar zal blijven doorgroeien.
Het consumentenvertrouwen en de huizenmarkt zijn weer in herstel. De banengroei
gaat afnemen, maar uiteindelijk moet alles weer goed komen door aantrekkende
investeringen zoals bedoeld was bij de belastingverlagingen en weer mogelijk
door het niet meer zo verkrappende monetaire beleid.
Ja, dar zit het grote probleem: als de investeringen niet
aantrekken vanwege gebrek aan vertrouwen en angst voor het naderende einde van
de cyclus, dan gaat het niet goed met de winsten. En dan wordt het niks met de
winstgroei in 2020. De markten hebben al verteerd dat er geen of heel weinig winstgroei
is in 2019, maar (per definitie) niet wat er met de winsten in2020 gebeurt.
Achteraf zag de markt in 2018 heel goed dat het niet goed zou gaan met de
winsten in 2019. Net zo kan de beurs in 2019 alleen maar mooi omhoog als het
met die winstgroei in 2020 wel snor zit. Dan moet het goed gaan met de
investeringen en wereldhandel. China moet netjes doorgroeien met een sterke
yuan, Trump moet zijn enorme infrastructuurinvesteringen doen. De FED moet
aardig blijven. Dat kan allemaal, maar is dit goed genoeg als de lonen harder
stijgen en de productiviteit niet zo best stijgt?
De risk parity fondsen bepaalden de beurs
Hedge funds die in veel soorten beleggingen beleggen en het
risico hiervan trachten te normaliseren hebben de beurzen het afgelopen jaar
heel veel omlaag geduwd en na kerstmis omhoog geduwd.
In die risicosturing schuilt een enorme macht over wat er
gebeurt op de beurzen.
Men ziet dit als 'smart money'. het is niet erg leidend, maar verklaart waarom de koersbewegingen zo groot waren.
Risk parity hedge funds waren absurd belangrijk voor het koersverloop
op beurzen en daarmee ook geloof in correlatie aandelen met obligaties en
volatiliteit
Risk parity funds brengen enorme beleggingsstromen op gang.
Ze stellen hun risico omlaag bij als de correlatie tussen aandelen en
obligaties oploopt. Obligaties spreiden het risico dan minder en het berekende
risico van een beleggingsportefeuille stijgt dan. Als men dan een hogere volatiliteit (move bij obligaties, bij aandelen vix) ziet, dan wordt het berekend risico nog hoger. Hedge funds moeten hun risico
dan terugbrengen en dat gaat via flink verkopen van o.a. aandelen.
Het kan ook anders omgaan. Dat zagen we na kerstmis. Door
alle capitulatie van de FED en belofte veel royaler te worden ging men weer
geloven dat obligaties goed gaan presteren als de aandelenbeurzen dalen.
Obligaties hebben weer diversificatiekracht. Powell put. Maar as de rente te
veel daalt, moet je je daar niet te veel van voorstellen. Dan kunnen de risk parity funds weer uitgaan van minder diversificatiekracht en slaan ze weer aan het verkopen.
Sinds kerstmis hebben we een fikse rally op de beurs gehad waar
de particulier naar de cijfers schijnen aan te geven niet of nauwelijks aan
heeft deelgenomen. Wie kochten dan wel? Die risk pariity funds, rebalancing van
pensioenfondsen, inkoop eigen aandelen van bedrijven en aanvankelijk ook
insiders. Niet de particulier dus.
17 februari 2019
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
zonnige beurzen, omdat de koersen niet omlaag gingen. Dat was een geruststelling, de barrière van het 40-weeks gemiddelde hield niet tegen. Men dacht ook positieve geluiden van de FED te horen over balansverkorting en het hete hangijzer van de renteverhogingen is in de ijskast gezet (wat zoals Wim Kan al leerde vaak niet goed afloopt) en het winstseizoen verloopt nog steeds beter dan gevreesd.
Het macro nieuws van de VS was slecht. Detailhandelsverkopen -1,2% en controle verkopen op basis waarvan de consumptie wordt geschat was nog slechter. Groeiverwachtingen voor het vierde kwartaal gingen daarom 0,5 tot 1,2% omlaag tot ongeveer 1,5-2%.
De industriële productie over januari tuimelde 0,6%, ex auto's -0,2%, na +0,1% over december. Niet in lijn met de hoge ISM's.
De auto misère lijkt over het hoogtepunt (niet alleen in de VS, maar ook Europa).
Groei in de wereld is benden trend beland (tijdelijk roept men wel erg luid, want niet in lijn met het beursherstel)
De aantrekkende beurzen zorgden voor enig herstel van het consumentenvertrouwen (University of Michigan). Het vertrouwen van het midden- en kleinbedrijf volgens het NFIB survey daalde echter opnieuw behoorlijk. Hypotheekaanvragen daalden ondanks de lagere rente.
Initial claims voor werkloosheid stegen wederom.
De inflatie was een pietsje hoger dan verwacht, vooral de kerninflatie (o.a. door schoenen en tweedehands auto's). De trend is vlak, gesteund door minder huurstijging en lage olieprijzen.
Er is een compromis gefabriceerd om de Amerikaanse overheid weer geheel open te houden, maar dat gaf Trump niet voldoende geld voor zijn muur. De noodtoestand is daarom uitgeroepen door Trump om met defensiegelden indringers, al dat misdadige gespuis volgens Trump, het wat moeilijker te maken Amerika binnen te glippen.
Trump staat toe dat de datum voor het bereiken van een handelsdeal met China twee maanden vooruitgeschoven mag worden. Het gaat uitstekend met die deal roept men, maar de havikberen grommen dat de standpunten ver uit elkaar liggen.
May leed weer eens een nederlaag in het Brexit-debat, waardoor men de kans op een harde Brexit weer iets verhoogde.
China had meevallende handelscijfers, flink meer groei van de export en minder krimp import dan gedacht. Geldgroei/kredietgroeicijfers ook beter (beste reden waarom koersen stegen afgelopen week).
Maar meer aanwijzingen dat investeringen gaan tegenvallen in het eerste half jaar van 2019.
Olieprijs verder omhoog door duidelijkere beperking van de productie door Saoedi-Arabië (maar IEA voorspelt wel hogere olieproductie dit jaar buiten de OPEC).
De Duitse groei in het vierde kwartaal was slechts 0%. Nederland wist er een mooie 0,5% uit te persen.
Het macro nieuws van de VS was slecht. Detailhandelsverkopen -1,2% en controle verkopen op basis waarvan de consumptie wordt geschat was nog slechter. Groeiverwachtingen voor het vierde kwartaal gingen daarom 0,5 tot 1,2% omlaag tot ongeveer 1,5-2%.
De industriële productie over januari tuimelde 0,6%, ex auto's -0,2%, na +0,1% over december. Niet in lijn met de hoge ISM's.
De auto misère lijkt over het hoogtepunt (niet alleen in de VS, maar ook Europa).
Groei in de wereld is benden trend beland (tijdelijk roept men wel erg luid, want niet in lijn met het beursherstel)
De aantrekkende beurzen zorgden voor enig herstel van het consumentenvertrouwen (University of Michigan). Het vertrouwen van het midden- en kleinbedrijf volgens het NFIB survey daalde echter opnieuw behoorlijk. Hypotheekaanvragen daalden ondanks de lagere rente.
Initial claims voor werkloosheid stegen wederom.
De inflatie was een pietsje hoger dan verwacht, vooral de kerninflatie (o.a. door schoenen en tweedehands auto's). De trend is vlak, gesteund door minder huurstijging en lage olieprijzen.
Er is een compromis gefabriceerd om de Amerikaanse overheid weer geheel open te houden, maar dat gaf Trump niet voldoende geld voor zijn muur. De noodtoestand is daarom uitgeroepen door Trump om met defensiegelden indringers, al dat misdadige gespuis volgens Trump, het wat moeilijker te maken Amerika binnen te glippen.
Trump staat toe dat de datum voor het bereiken van een handelsdeal met China twee maanden vooruitgeschoven mag worden. Het gaat uitstekend met die deal roept men, maar de havikberen grommen dat de standpunten ver uit elkaar liggen.
May leed weer eens een nederlaag in het Brexit-debat, waardoor men de kans op een harde Brexit weer iets verhoogde.
China had meevallende handelscijfers, flink meer groei van de export en minder krimp import dan gedacht. Geldgroei/kredietgroeicijfers ook beter (beste reden waarom koersen stegen afgelopen week).
Maar meer aanwijzingen dat investeringen gaan tegenvallen in het eerste half jaar van 2019.
Olieprijs verder omhoog door duidelijkere beperking van de productie door Saoedi-Arabië (maar IEA voorspelt wel hogere olieproductie dit jaar buiten de OPEC).
De Duitse groei in het vierde kwartaal was slechts 0%. Nederland wist er een mooie 0,5% uit te persen.
overpeinzingen
Warmetruiendag en 15 graden. Dat is reden genoeg om de
noodtoestand uit te roepen rond het klimaat, maar Trump doet het om meer muur
om Mexico te kunnen bouwen (uit geld voor defensie).
Et wordt gezien als de grootste nederlaag voor Trump tot nog
toe. Democraten zullen wat terug moeten krijgen om in te stemmen met een hoger
defensiebudget (dat zonder ingrijpen gesnoeid wordt volgens de automatische
piloot van de overheidsuitgaven, ‘sequester’ )
Einde cyclus? Ja, maar het lijkt erg op 1998 en na de krach
van 1987. Er kan vast nog wel 1,5 jaar stijging van de beurs komen. Positief is
verder dat de waarderingen versus de rente nu lager zijn (maar in absolute zin
niet). Er is lang zo’n hype niet geweest als in 1995-1998 en 1987.
Einde cyclus zit echter ook haast onlosmakelijk verbonden
aan terugkeer van geloof in Secular Stagnation. Lage groei, lage inflatie en
lage rente. Loonstijging trekt maar kort aan, omdat bedrijven hun winstmarge
bedreigd zien. Die gaan weer saneren, kosten besparen, afknijpen,
reorganiseren. De resultaten zijn nu solide (een van de gevaarlijkste termen
uit een winstrapportage, zie ABNAMRO), maar dat kan niet blijven zonder
ingrijpen.
Er zijn de nodige tekenen dat de groei in de VS en Europa in het eerste kwartaal slecht zal zijn. In geval van de VS zal dat waarschijnlijk maar heel tijdelijk zijn, het gevolg van het even over elkaar heen vallen van diverse zaken, zoals de polar vortex, de gedeeltelijke sluiting van de overheid, altijd zijn er elk jaar enkele uit de lucht vallende maandelijkse van de trend afwijkende retail sales, tijdelijk gedoe met autoverkopen, tijdelijke inzinking van consumentenvertrouwen (door de beurs, herstel is al zichtbaar), stoppen in voorraadopbouw vanwege hogere importtarieven, negatieve bijdrage netto export omdat de groei in de VS relatief hoog is. Dat lijkt genoeg voor een slecht cijfer voor de groei in het eerste kwartaal.
Ach, de VS lijkt voorlopig door te groeien na wat tegenslag
in het eerste kwartaal dat zorgt voor groeiherstel in het tweede kwartaal. Dat
blijft zo bij doorgaande banengroei en geloof dat Trump de groei kan oppeppen
voor het verkiezingsjaar via infrastructuurinvesteringen (beloofd in zijn
verkiezingsprogramma en democraten willen dit ook, zij het op een andere
manier, niet via een moeilijke constructie à la Juncker met een
infrastructuurbank).
Handelszorgen nemen weer een beetje toe. De haviken zagen
met lede ogen hoe Mnuchin maar riep dat het zo goed ging in de besprekingen.
Trump zou veel te veel weggeven en dat is men een halt aan het toeroepen. Nee,
geen deal op korte termijn, maar uitstel tot minstens eind april. China rekent
er vast op dat Trump water in de wijn doet, want hij moet een sterke economie
hebben voor herverkiezing.
China met veel sterkere groei dan gedacht van export en
minder krimp van import. Dat helpt handelsbesprekingen natuurlijk niet, maar
wel de te publiceren groeicijfers van China over het eerste kwartaal.
Het is moeilijk om te zien hoe de wereldhandel nu flink kan
groeien. Meer export van China leidt tot grotere handelstekorten voor de VS.
China maar ook Europa moeten alle zeilen bijzetten om meer te importeren uit de
VS: LNG, landbouwproducten, wapens.
Waarom zijn de koersen zo omhoog deze week?
De uitleg doet mijn oren klapperen. Het komt omdat het
macronieuws van de VS zo goed is , vanwege de vooruitgang in de handelsdeal met
China, goede exportgroei van China en geluiden van de FED dat men de
balansverkorting zal stoppen eind 2019 en niet ergens in 2020 zoals eerder werd aangenomen.
De bijzonder slechte detailhandelsverkopen (-1,2% over
december en de controle verkopen die de schatting voor de consumptie leveren
waren nog duidelijk meer omlaag en dat was de reden waarom de groeiverwachtingen
over het vierde kwartaal met ruim 1% omlaag gingen van GDP-now van de Atlanta
FED) werden weggewuifd als een per ongeluk verkeerd cijfer dat ongetwijfeld
flink naar boven wordt bijgesteld omdat het niet in overeenstemming is met de
groei van de werkgelegenheid.
JP Morgan concludeert dat Trump een heel goed 2019 heeft en
dat dat gedoe over het sluiten van de overheid en de noodtoestand voor het bouwen
van muren rond Mexico maar een klein dingetje is vergeleken met de
superstommiteiten (?) van de democraten om zwaar in te zetten op een extreem dure groene
politiek en een algemene gezondheidszorgverzekering van alleen de overheid. Dit
garandeert bijna de herverkiezing van Trump tenzij de economie te erg
verslechtert denken zij (die linkse ‘loonies’ toch nemen de macht over bij de
democraten).
Maar er is onder economen nog steeds zeer weinig angst voor
een recessie in de VS in de komende zes tot negen maanden. Dat komt vooral door
de groei van de werkgelegenheid met bijbehorende inkomensgroei, hogere
loongroei.
De inflatie is laag door de lage olieprijzen en dat zorgt voor goede
inkomensgroei en meestal extra consumptie. Er is ook nog het staartje van de
belastingverlagingen van Trump die ook voor (een beetje extra) inkomensgroei na
belastingen zorgen. Als de beurzen niet opnieuw wegglijden zal het vertrouwen
van bedrijven weer opfleuren en zorgen voor investeringsherstel. De hoofdrol is
echter weggelegd voor de FED die plotseling niet langer aanstuurt op een snelle
recessie (na een reeks renteverhogingen die de rente en dollar hebben opgestuwd
met alle negatieve gevolgen van dien voor de rest van de wereld en dat begint
nu teruggekaatst te gaan worden naar druk op de Amerikaanse economische groei),
maar belooft een ruimer monetair beleid te gaan voeren als de economische
indicatoren daar aanleiding toe geven (zoals recentelijk).
Er zijn natuurlijk wel zorgen dat de groei verder gaat
afzwakken in de VS en de rest van de wereld. Vertrouwen kan zo maar wegzakken
hebben we in het vierde kwartaal gezien en dat kan opnieuw gebeuren. Dat had
een behoorlijk negatieve invloed op de groei.
Een deel van dat weggezakte vertrouwen blijft leiden tot
extra voorzichtigheid, o.a. bij het midden- en kleinbedrijf. Het vertrouwen volgens
hun NFIB-survey is har aan het dalen. Winstmarges lijken getopt te hebben in
het vierde kwartaal en de consensus ziet al winstdaling in het eerste kwartaal
van 2019 en ook voor het tweede kwartaal ziet het er niet goed uit. Een
winstrecessie lijkt daarmee goed mogelijk. Dat was vaak een voorloper van
recessies stelt Jim Bianco, alleen niet bij dalingen van olieprijzen van 50%+
(want dan redt de consument de economie door meevallers op benzine etc.). Dat
is de rationale van het eind van de cyclus denken. Bedrijven willen meer winst
maken en bij druk op de marge betekent dat besparen op de kosten, reorganiseren,
bezuinigen. Dat leidt tot meer ontslagen. Dat begint al een klein beetje
duidelijk te worden in het wekelijkse aantal initial claims voor werkloosheid
dat zo zoetjes aan toch wel enigszins hardnekkig aan het stijgen is van record
lage niveaus (van onder 200.000 naar nu ongeveer 240.000; pas bij 300.000+
lijkt de werkloosheid te gaan stijgen).
Er is een groeiende
schare beleggers die bedrijven aanspoort minder te gaan investeren en meer te
gaan doen aan schuldreductie. Meer bedrijven zien dat we laat in de cyclus
zitten en dat maakt investeringen gevaarlijker. Daardoor lijkt de groei van de
investeringen minder onstuimig te worden dan het gestegen winstniveau sinds
2017 zou impliceren.
Huizenmarkt. Deze is zwakker dan gedacht na al die
renteverhogingen en stijgingen van de huizenprijzen. Men ziet verbetering door
lagere hypotheekrentes nu de FED pauzeert met de verhogingen. Maar huizenprijzen
zijn de afgelopen jaren veel harder gestegen dan de inkomens en zijn daardoor
vaker onbetaalbaar geworden, zeker inclusief verminderde aftrek van belastingen
op onroerend goed in vele staten. De voorraden van te koop staande huizen zijn
het afgelopen jaar fors gestegen naar overigens nog steeds niet hoge niveaus.
Het aantal hypotheekaanvragen reageert de laatste tijd tegenvallend op de
gedaalde rente. Men koopt gewoon extra voorzichtig, waardoor de huizenmarkt sinds
2018 een (beperkte) rem is op de groei.
Dan is er nog de China-factor. Deze remt sinds half 2018 de
groei van de wereldhandel. De vraag van China is plotseling flink afgezwakt en
dat voelt men vooral in de rest van Azië en Europa. Afremmen van de
schuldgroei, afremmen van de investeringen in infrastructuur en plotselinge
problemen met de handel met Amerika hebben flink doorgewerkt. De yuan werd
zwak, maar herstelde in de afgelopen paar maanden weer enigszins. Idem voor de
koperprijzen. Dr. Copper is de afgelopen paar weken weer ietsje aan de zwakke
kant en als dat doorzet dan moeten we weer gaan vrezen voor zwakte vanuit
China. Dat betekent krimp van de wereldhandel, druk op de winstmarges.
De extra groei in 2017/18 van tier 3 steden kan moeilijk herhaald worden.
10 februari 2019
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Per saldo weinig beweging op de beurzen. Eerst een beetje omhoog, toen een beetje omlaag, geen overtuigende sprong boven het 40 weeks gemiddelde uit. Men werd wat somberder over de macro en daardoor kon de rente dalen (niet in Italië, dat in een recessie zit en de gele hesjes in Frankrijk aanmoedigt en Macron liever het veld ziet ruimen voor LePen). Winstverwachtingen brokkelen langzaam af, ook al komende cijfers over het vierde kwartaal minder slecht binnen dan gevreesd.
Nog steeds is vooral de macro buiten de VS aan het verslechteren. Alleen in enige Emerging Markets ex China zien we wat positievere dingen. Dr. Copper houdt zich uitstekend.
Men moddert in de VS door om de overheid open te houden, men komt waarschijnlijk met een of ander slap compromis.
Trump hield zijn State of the Union, die betrekkelijk goed ontvangen werd. Hij prikte een vorkje met de FED waarbij men vriendelijk keuvelde over de economische vooruitzichten, niet over monetair beleid.
Nieuwe orders daalden in de VS, productie daalde in Duitsland en Nederland (ten dele door hoe kerstmis viel).
JP Morgan wist een verrassend positieve draai te geven aan de Duitse cijfers. Autoproductie verbetert dadelijk weer en dan komt het wel goed denken ze.
ISM non manufacturing, de belangrijkste indicator voor de Amerikaanse dienstensector, verzwakte iets meer dan gedacht, maar 56,7 is niet slecht. Initial claims waren iets aan de hoge kant.
De extreme kou in het midden van de VS vanwege de enorme zuidelijke wending van de polar vortex, begint men terug te zien in minder transport o.a. per trein. De handelsbalans viel mee door behoorlijke daling van de import.
De Indiase centrale bank verlaagde eerder dan verwacht de rente al (vanwege vooral lage voedselinflatie).
China zat bijna de hele week dicht om het Chinese nieuwjaar goed te kunnen vieren.
Geen vooruitgang met Brexit, alleen Tusk wilde een speciale stoel in de hel aanvragen voor degenen die de Brexit zo roekeloos en zorgeloos hebben voorgesteld (waardoor ze konden winnen)
Nog steeds is vooral de macro buiten de VS aan het verslechteren. Alleen in enige Emerging Markets ex China zien we wat positievere dingen. Dr. Copper houdt zich uitstekend.
Men moddert in de VS door om de overheid open te houden, men komt waarschijnlijk met een of ander slap compromis.
Trump hield zijn State of the Union, die betrekkelijk goed ontvangen werd. Hij prikte een vorkje met de FED waarbij men vriendelijk keuvelde over de economische vooruitzichten, niet over monetair beleid.
Nieuwe orders daalden in de VS, productie daalde in Duitsland en Nederland (ten dele door hoe kerstmis viel).
JP Morgan wist een verrassend positieve draai te geven aan de Duitse cijfers. Autoproductie verbetert dadelijk weer en dan komt het wel goed denken ze.
ISM non manufacturing, de belangrijkste indicator voor de Amerikaanse dienstensector, verzwakte iets meer dan gedacht, maar 56,7 is niet slecht. Initial claims waren iets aan de hoge kant.
De extreme kou in het midden van de VS vanwege de enorme zuidelijke wending van de polar vortex, begint men terug te zien in minder transport o.a. per trein. De handelsbalans viel mee door behoorlijke daling van de import.
De Indiase centrale bank verlaagde eerder dan verwacht de rente al (vanwege vooral lage voedselinflatie).
China zat bijna de hele week dicht om het Chinese nieuwjaar goed te kunnen vieren.
Geen vooruitgang met Brexit, alleen Tusk wilde een speciale stoel in de hel aanvragen voor degenen die de Brexit zo roekeloos en zorgeloos hebben voorgesteld (waardoor ze konden winnen)
Overpeinzingen
Het macroplaatje heet een knauw gekregen door wegzakkend
vertrouwen (grotendeels door de beursval eind 2018) en tegenvallende vraag uit
China (deels door de handelsoorlog).
Sinds kerstmis is er een V-herstel en zoiets komt niet zo
vaak voor als einde van een (bijna) bear markt. Die van de vier keer ongeveer
worden de bodems dan terug getest en dat zou nu opnieuw kunnen gebeuren. Het 40
weeks gemiddelde wordt vaak aangegrepen voor zo’n afmars (die niet diep hoeft
te zijn als centrale banken snel, op tijd, te hulp komen).
Voor mij is het afvlakken van het investeringsherstel sinds
2016 het meest teleurstellend. De investeringscyclus is jong maar zit nu al in
zwaar weer.
De gevolgen van de handelsoorlog lijken te zijn onderschat.
In eerste instantie hoort dit de Amerikaanse economie niet te raken. Maar het
raakt de Chinese wel hard en door de afnemende vraag daardoor uit China krijg
je minder groei in Europa en Azië. En dat raakt dan uiteindelijk weer wel de VS.
En dat bevalt de FED helemaal niet en wordt als belangrijke reden ingezet om
het monetair beleid niet als gepland verder te verkrappen.
De FED is voorzichtiger en nu gaan we waarschijnlijk de
macrocijfers zien waarom de FED voorzichtiger is geworden. Tegenvallende groei
op korte termijn en minder pricing power.
Dalende winstmarges en tegenvallende omzetgroei.
(bron Bianco. Die waarschuwt al een tijdje dat de winsten gaan tegenvallen)
In de VS zie je consensus winstverwachtingen hard dalen die
voor het eerste kwartaal van 2019 liggen nu onder die van 2018. Een van de
redenen is dat de dollar nu sterker is en de omzet in dollars in het buitenland
daardoor daalt. De andere is tegenvallende export. Winstmarges worden geraakt
door afnemende groei, hogere loonkosten en dat export en investeringen nu minder
groeien dan het BNP.
Als beurzen niet door deze hopelijk tijdelijke zwakte heen
kunnen kijken, wordt verder herstel van de koersen moeilijk.
Meer liquiditeit is het wondermiddel dan, maar dat lijkt nu
nog niet te gebeuren. De FED verkort nog steeds de balans, de ECB verlengt niet
meer. Het begrotingstekort loopt op in de VS en het buitenland zit in een soort
kopersstaking om lange leningen te kopen. Het valutarisico afdekken wordt te
duur gevonden. Gelukkig voor Treasury is er een bijna onverzadigbare, groeiende
honger vanuit Amerika zelf om langlopende staatsleningen te kopen. Maar dat
laat minder over voor het kopen van aandelen. De insiders verkopen ook weer meer.
Er worden nog steeds veel aandelen ingekocht, maar minder dan in 2018 en het
lijkt prudent voor veel bedrijven om minder in te kopen.
Liquiditeit wordt de laatste maanden geholpen door China. De
yuan is sterker geworden. Maar gaat men hiermee door, als er een handelsdeal
bereikt is? Men heeft zo veel moeite om de schuldopbouw minder snel te maken en
dat wil de PBoC niet opgeven. Het moet in de handelsoorlog, maar in tijden van
vrede?
Beurzen moeten aanwijzingen zien dat het beter gaat met de
economie, ofwel een sterkere yuan, koperprijs en olieprijs (niet door
onverwachte productiebeperkingen). Of de FED moet aangeven de rente te verlagen
en weer aan QE te denken.
7 februari 2019
doel bereikt: herstel beurzen naar 40 weeks gemiddelde
green shoots of meer ellende?
rente is gedaald, maar banken doen moeilijker bij verstrekken van hypotheken
wereldhandel correleert sterk met winstmarge. en ook een steeds groter deel van omzet wordt in buitenland behaald/ bestaat uit export.
liquiditeit niet goed
Chinese PMi leidt ISM
Trump extra belasting in bepaalde staten zorgde voor zwakkere huizenmarkt (naast hogere rente)rente is gedaald, maar banken doen moeilijker bij verstrekken van hypotheken
wereldhandel correleert sterk met winstmarge. en ook een steeds groter deel van omzet wordt in buitenland behaald/ bestaat uit export.
liquiditeit niet goed
3 februari 2019
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Stijgende beurzen op een overvloed aan goed nieuws.
De FED ging als een duif kirren, beloofde een pauze in de renteverhogingen, verloochende
de guidance van de dots naar hogere rente via de opmerking dat de volgende renteverandering zowel omhoog als omlaag kan gaan. Als de markten te hard piepen stopt men ook met het verkorten va de balans. Daar wordt uitgebreid naar gekeken. De FED ziet financieel economische ellende buiten de VS en lager dan verwachte inflatie bij nog steeds een behoorlijk goede macro voor de VS.
Pizzaboer Herman Cain lijkt benoemd te gaan worden in de FED.
Er waren veel winstcijfers en die waren meestal beter dan gevreesd met sussende guidance (met uitzonderingen zoals Caterpillar). Recessieangsten namen hierdoor af. De winstverwachtingen, vooral die voor het eerste kwartaal, brokkelden wel weer verder af.
De groei van de werkgelegenheid was een wervelende 304.000 met wel 70.000 neerwaartse herziening in vorige maanden. Initial claims voor werkloosheid spoten vorige week omhoog. Werkloosheid steeg 0,1% naar 4% vanwege werkloos geachte ambtenaren van het deel dat dicht was. Vertekening van de cijfers door de dichte overheid.
Loongroei was gemiddeld 3 cent per uur vorige maand, minder dan gedacht. ISM prices kwam onder 50 terecht, maar de hele ISM steeg onverwachts mooi naar 56,6 met o.a. herstel van nieuwe orders.
Er waren tevreden gezichten p de afsluitende bijeenkomst tussen de VS en China over de handelsovereenkomst. Die komt er maar wat het zal voorstellen is onduidelijk en de technologieoorlog gaat door.
Er waren wat verlate cijfers over de huizenmarkt die niet goed waren, maar men verwacht herstel in januari. (pending home sales waren echter slecht. Er worden wel meer nieuwe huizen verkocht aan vooral starters).
De gedaalde beurzen laten nog sporen na in een dalend vertrouwen. Men os wat zuiniger met de credit card, voorzichtiger met kopen van een huis en auto.
Buiten de VS zet de verslechtering nog door, al ziet men wel steeds meer tekenen van stabilisatie. De Chinese Caixiin PMI manufacturing kwam onder 50 (maar die van diensten was meevallend sterker) en de PMI's van Korea en Taiwan waren eveneens zwak.
De opmars van de renminbi sinds een paar maanden lijkt te zijn gestuit. De dollar is echter niet sterk, kreeg een opdondertje door de duifachtige FED.
Italië had voor het tweede kwartaal achter elkaar net negatieve groei. Voor de eurozone was er in het vierde kwartaal opnieuw maar 0,2% groei. Duitse retail sales waren zwak.
De FED ging als een duif kirren, beloofde een pauze in de renteverhogingen, verloochende
de guidance van de dots naar hogere rente via de opmerking dat de volgende renteverandering zowel omhoog als omlaag kan gaan. Als de markten te hard piepen stopt men ook met het verkorten va de balans. Daar wordt uitgebreid naar gekeken. De FED ziet financieel economische ellende buiten de VS en lager dan verwachte inflatie bij nog steeds een behoorlijk goede macro voor de VS.
Pizzaboer Herman Cain lijkt benoemd te gaan worden in de FED.
Er waren veel winstcijfers en die waren meestal beter dan gevreesd met sussende guidance (met uitzonderingen zoals Caterpillar). Recessieangsten namen hierdoor af. De winstverwachtingen, vooral die voor het eerste kwartaal, brokkelden wel weer verder af.
De groei van de werkgelegenheid was een wervelende 304.000 met wel 70.000 neerwaartse herziening in vorige maanden. Initial claims voor werkloosheid spoten vorige week omhoog. Werkloosheid steeg 0,1% naar 4% vanwege werkloos geachte ambtenaren van het deel dat dicht was. Vertekening van de cijfers door de dichte overheid.
Loongroei was gemiddeld 3 cent per uur vorige maand, minder dan gedacht. ISM prices kwam onder 50 terecht, maar de hele ISM steeg onverwachts mooi naar 56,6 met o.a. herstel van nieuwe orders.
Er waren tevreden gezichten p de afsluitende bijeenkomst tussen de VS en China over de handelsovereenkomst. Die komt er maar wat het zal voorstellen is onduidelijk en de technologieoorlog gaat door.
Er waren wat verlate cijfers over de huizenmarkt die niet goed waren, maar men verwacht herstel in januari. (pending home sales waren echter slecht. Er worden wel meer nieuwe huizen verkocht aan vooral starters).
De gedaalde beurzen laten nog sporen na in een dalend vertrouwen. Men os wat zuiniger met de credit card, voorzichtiger met kopen van een huis en auto.
Buiten de VS zet de verslechtering nog door, al ziet men wel steeds meer tekenen van stabilisatie. De Chinese Caixiin PMI manufacturing kwam onder 50 (maar die van diensten was meevallend sterker) en de PMI's van Korea en Taiwan waren eveneens zwak.
De opmars van de renminbi sinds een paar maanden lijkt te zijn gestuit. De dollar is echter niet sterk, kreeg een opdondertje door de duifachtige FED.
Italië had voor het tweede kwartaal achter elkaar net negatieve groei. Voor de eurozone was er in het vierde kwartaal opnieuw maar 0,2% groei. Duitse retail sales waren zwak.
De superbowl indicator
In 1978 merkte de sportjournalist Kopett http://jasonzweig.com/super-bowl-indicator-the-secret-history/ op dat de winnaar
van de superbowl aangaf of het een goed of slecht beursjaar ging worden. Een
team uit de NFL en de beurs ging omhoog en omlaag als een team uit de AFL won.
Hij gaf het als voorbeeld van een onzinindicator van een toevallig verband dat
geen relatie kon hebben met het koersverloop. Na 11 jaar ging hij schrijven dat
het toch echt een onzinindicator was, ook al was het verband nog sterker
geworden.
Na 2012 is er een beetje de klad in gekomen, het voorspelde
vier van de zes keer fout, maar over de hele periode nog steeds 40 keer juist
van de 51 jaren (78%, niet meer bijna onfeilbaar, maar nog steeds beter dan gemiddeld
toeval).
Er komen steeds meer mensen die er in geloven, want het is
zo leuk. Voor een stijgende beurs moeten de Rams gaan winnen en de Patriots met
de beste speler ooit Tom Brady moeten in het zand bijten. Hij is nu 41 jaar en
dat, samen met de veel hogere salarissen van de Rams doet geloven dat het Brady
deze keer niet gaat lukken. Twee jaar
geleden zag ik life (in een bar in Florida waar supporters van beide partijen verbazingwekkend
broederlijk naast elkaar keken en juichten voor hun teams) hoe Tom Brady
vanuit
een onoverbrugbare achterstand op wonderbaarlijke wijze toch op het laatste
nippertje lukte om de zege naar de Patriots te laten gaan (maar de beurs ging
toch omhoog, ondanks/dankzij de overwinning van Trump).
Zelf verzon ik in mijn boek met Ter Veer de PSV-indicator.
Als PSV te goed speelde ging het koerslicht uit bij Philips, dat vroeger stond
voor Productie Hopeloos Ieder Lampje Is Praktisch Stuk. Toen PSV de champions league won was Philips
bijna failliet. De PSV indicator is uiteraard ook een onzinindicator, maar
heeft het toch vaak bij het rechte eind. We hadden een slecht beursjaar en PSV
is landskampioen. PSV staat bovenaan,
maar liet wat steekjes vallen in Emmen. Ajax nog meer, maar volgens de PSV-indicator
moeten we oppassen op de beurs (zo wie zo altijd verstandig).
31 januari 2019
De angsten: het goede nieuws ongeveer bekend: is dat genoeg om opwaarts door te breken boven 40 weeks gemiddelde?
Powell /FED speelde meer voor duif dan
de meest optimistische scenario’s,
Er was toch de nodige vrees vooraf dat hij weer met iets havikachtigs aan zou komen.
Hij verontschuldigde zich dat de FED niet
meer naar de markten had gekeken. De FED geeft het op om nog duidelijk hogere
FED-rentes te voorzien, Powell zei dat de volgende verandering zowel omhoog als
omlaag kon zijn, data dependent.
Patience, patience is het nieuwe
devies van de FED. Meer vanwege de lagere inflatieverwachtingen dan vanwege te
slechte macro van de VS. Het risico van import van tegenvallende groei uit
buitenland en financiële instabiliteit is te groot om de rente te verhogen.
Als de markten er meer om vragen zal
het beleid om de balans te verkorten worden aangepast. Er is zo wie zo een
grotere balans nodig dan een jaar geleden gedacht, omdat anders de korte rente
te moeilijk te sturen valt. Deze dreigt nu al vaak boven de aangegeven range
uit te komen.
Powell zet nog wel de kanttekening bij
inflatie dat de marktverwachtingen iets te ver naar beneden lijken te zijn
doorgeschoten.
Dat lees ik overigens wel meer. De ingeprijsde
marktverwachtingen voor inflatie worden flink beïnvloed door oplopende
volatiliteit en dalende olieprijzen. De echte inflatie likt toch wat te kunnen
oplopen in de VS. Ben Breitholtz van Arbor Science had er een heel verhaal
over.
Mijn collega Steven Bell is bang voor
te hoge stijging van de lonen en ziet de ECI, employment cost index, stijgen
met 0,8-0,9% per kwartaal. Dat zet enige druk op de winstmarges, vooral nu de
economische groei iets afzwakt.
En daar zit een van mijn nieuwe
angsten in: de winstgroei valt verder tegen in 2019 (en misschien 2020). Er is
niet eens een economische recessie voor nodig. Het gaat niet goed met de
wereldhandel door al dat Trumpiaanse geweld en afzwakkende groei in China en ook
met de investeringen gaat het even wat minder. Winstgroei is normaal gesproken
lager dan de groei van het nominale BNP als wereldhandel en investeringen
minder hard groeien dan het BNP (en andersom). Dat dreigt nu dus.
Met een geweldig handelsverdrag tussen
de VS en China en met enorme fiscale stimulering door China zou de wereldhandel
moeten herstellen. Dit gaat waarschijnlijk wel in mindere of meerdere mate
gebeuren, maar dit helpt nog niet voldoende in het eerste half jaar. De
verwachtingen zijn optimistisch. Natuurlijk komt er een handelscompromis en dat
brengt rust in de tent, al gaan de schermutselingen rond intellectual property/
Huawei onvervaard door. Iedereen verwacht dat China genoeg zal stimuleren om de
groei op gang te krijgen.
(cijfers Matejka van JP Morgan)
Men zou meer gaan doen dan rond 2016 maar minder dan
rond 2009. Dat is optimistisch, omdat China nu minder de infrastructuurknop kan
inzetten en extra kredietgroei tot minder economische groei leidt dan in 2009
of 2016. Kredietgroei moet nu veel gematigder blijven. Een stimulus groter dan
in 2016 leidt op termijn tot grote crisis. Die verwacht ik overigens ook, zo
rond 2024/2026. Maar ik denk dat China minder gaat stimuleren dan in 2016.
Het winstseizoen was redelijk,
duidelijk beter dan gevreesd. Het bedrijfsleven ziet nog geen recessie komen en
guidance valt daarom vaak mee. Ondertussen gaan de macro groeivoorspellingen
onverdroten verder omlaag.
Voor de eurozone begint het penibel te
worden. De groeiterugval in Duitsland en Italië is zorgelijk. Groei in de VS
lijkt niet boven de 2% uit te komen in de VS en diverse brokers zitten al op
1,7% of lager.
We gaan na maart af op de
schermutselingen rond het schuldenplafond in de VS. Die zullen hevig zijn. Meer
geld voor de muur en defensie en minder voor uitkeringen. Dat ligt niet goed
bij de democraten. Meer infrastructuurinvesteringen begint steeds moeilijker te
worden bij het huidige overheidstekort en de voortdurend oplaaiende ruzies
tussen democraten met Trump/ republikeinen. Republikeinen willen infrastructuur
financieren via een nieuw financieringsvehikel, maar democraten willen gewoon
cash zien uit de begroting. Infrastructuurplanne
n gaan uitgesteld worden en
dreigen te laat te komen voor de o zo noodzakelijke extra groei in een
verkiezingsjaar.
Hoofdpunt van de zorgen is dat bij doorgaand
pessimisme over winstgroei men niet bereid lijkt te zijn om meer dan 16 keer de
geschatte winst een jaar vooruit te willen betalen voor de S&P500 (nu $173). Dat komt nu uit op ongeveer 2750. Dit is het 40 weeks gemiddelde. Trendvolgende strategieën
blijven meestal voorzichtig bij koersen onder het 40 weeks gemiddelde.
27 januari 2019
overpeinzingen
Een rustige week voor de beurzen, in
Europa iets meer positivo’s dan in Amerika.
De AEX is uit de ergste downtrend
gekomen, net als diverse andere beurzen, maar het 40-weeks gemiddelde lijkt nog
een onoverkomelijke barrière te zijn. Trendvolgende strategieën blijven dan
voorzichtig, al helpt wel dat de S&P al een week boven het 50-daags
gemiddelde staat.
Er wordt gemiddeld positief gereageerd
op meevallende winstcijfers, veel meer dan over die van vorig kwartaal. De
winstcijfers zijn ongeveer een normaal aantal keren beter dan verwacht, maar
de ‘beat’ (3%) is iets minder dan
normaal.
De economische data zijn verslechterd,
in Amerika weer het minste. Japan wat meer dan gedacht. De economische data in
Europa geven nog steeds verzwakking aan (zorgelijk, AKK moet fiscaal
stimuleren)). De Duitse regering verlaagde de groeischatting voor 2019 van 1,6% naar 1%.
China is weer eens onduidelijk. Er is
enige afzwakking, maar niet erger dan het Chinese plan. In hoeverre de cijfers
kloppen blijft nog steeds de vraag en ook wat dit betekent voor de import van
China en daarmee de groei/ krimp van de wereldhandel (waar winstmarges meer dan
je zou denken van afhangen).
(plaatje Strategas, trend is slecht, in dollars nog slechter)
De industriële productie lijkt verder
af te zwakken, maar er zijn ook wel enige positieve signalen hierover. Op heel
korte termijn zwakker, maar daarna zou het weer goed komen, zo interpreteert men
alom.
De dienstensector groeit verder,
alhoewel hier toch wel enige afzwakking zichtbaar begint te worden in de flash
PMI’s.
De Amerikaanse ISM is dit keer nog
moeilijker dan anders te voorspellen. Nieuwe orders tuimelden omlaag vorige
maand, voorlopers als Empire New York waren zwak, maar de Phillyfed viel mee en
de SLIM-index van Norbert Ore van tegenwoordig Strategas herstelden flink na de
grote val vorige maand. D.w.z. enige weken geleden dacht ik nog dat de ISM zo’n
punt of 5 zou dalen, maar nu weet ik het niet meer. Enig herstel is zelfs
mogelijk, zo geeft de consensus aan en de flash PMI van Markit, maar dat zou
niet in lijn zijn met de korte high frequency data van bijvoorbeeld de bonddad.
Tja, dan is er nog het probleem dat je
je laat meeslepen in je verwachtingen door wat voor drama zich op de beurs
afspeelt. De val in december leidde tot flinke neerwaartse bijstellingen en het
herstel vanaf kerstmis doet vermoeden dat men ineens minder somber is, dat men
het pessimisme had overdreven. De Amerikaanse beurs leed onder de aanslag op de
liquiditeit door de FED en de overheid met haar groeiend tekort met hedgefunds
die door oplopende volatiliteit en minder diversificatiemogelijkheden risico
moesten afbouwen. Macro was een en ander niet meer volgens wens in vooral
Europa en China, maar in de VS leek alles OK.
We zagen enorme verslechtering in de
winstverwachtingen van tot in de hemel naar ongeveer normaal. Is dat goed
genoeg voor een goede beurs? Alleen als de neerwaartse bijstelling van de
winstverwachtingen stopt en de FED ook stopt met verkrappen, d.w.z. zowel geen
renteverhogingen meer als geen verkorting van de balans (vrijdag hintte de WSJ
hierop via oude citaten, maar de WSJ geldt als belangrijkste doorgeefluikje van
de FED om nieuws te lekken, d.w.z. de FED staat achter dit suggereren van
discussie over stoppen met balansverkorting).
Met die winstverwachtingen gaat het
niet goed de laatste tijd. Omzetverwachtingen worden voorzichtiger en de
winstmarge kan haast niet meer verder stijgen van de huidige niveaus terwijl de
analisten dit toch vrolijk in hun schattingen zetten. Dit terwijl de lonen
harder stijgen, men meer piept over zwakke pricing power en men niet voldoende
reorganiseert uit angst voor moeilijk nieuw personeel te vinden. Afzwakking van
de economische groei is niet goed voor winstmarges. Een sterke dollar ook niet
voor de VS. Geen groei van de wereldhandel is slecht oor de winsten, vooral
buiten de VS. Er zijn dus redenen te over om niet optimistisch te zijn over de
winstgroei in 2019. Overigens kan de winstmarge nog wel verder stijgen, ook al
is de winstmarge reeds hoog. Dan moet je echter wind mee hebben uit China, de
grondstoffenmarkt en productiviteitsgroei. Een beetje veel gevraagd, maar het
kan.
Volgens historische vergelijkingen
komt de piek in de winstmarge ongeveer een jaar voor de piek in de winsten en
de beurs. Een piek in de winstmarge voor het vierde kwartaal hoeft nog niet het
onmiddellijke startschot voor een bear markt + recessie te zijn.
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Trump is afgetroefd door Pelosi c.s.
en opent de overheid tijdelijk zonder zijn muur te krijgen, wat een watje is
die Trump zeggen nu zijn meest woeste conservatieve aanhangers. Weer een
illusie minder over hoe goed Trump als onderhandelaar is.
De schermutselingen in de
handelsoorlog met China schrijden voort met Mnuchin die zegt dat er zulke grote
vorderingen gemaakt wordt en Ross dat de standpunten mijlenver uit elkaar
blijven liggen. De markt is vol vertrouwen dat er een compromis komt dat rust
in de tarieven zal brengen.
Rustige beurzen op een neerslachtige dinsdag
na. Op vrijdag ontstond enig optimisme over de FED (stoppen met
balansverkorting discussie) en technologie, vooral door China dat o.a. Tencent
tegemoet kwam via goedkeuring verslavende spelletjes.
Het winstseizoen verloopt normaal goed
en dat is een meevaller na de koersval eind vorig jaar.
Initial claims voor werkloosheid VS
zette met 199.000 een laagterecord. De enige weg nu is omhoog, helaas.
Verkopen bestaande huizen daalden iets
meer dan verwacht. Er komt hulp van aantrekkende hypotheekaanvragen, nu de
hypotheekrente wat is gedaald.
Leading indicators waren 0,1% lager
volgens een educated guess vanwege het ontbreken van de nodige cijfers vanwege
de sluiting van de overheid.
Chemical Activity index verslechterde
en dat is een slecht teken voor industriële productie op korte termijn.
China had zijn economische cijfers.
6,4% groei zoals al iedereen aan het verstand was gebracht. Retail sales 8,2%
en industriële productie op 5,7% zoals verwacht, niet erger dan gevreesd.
De IFO daalde meer dan verwacht, huidige
situatie meer dan toekomst.
Het vertrouwen zakt flink weg in
Europa, zelfs in Nederland.
Draghi lijkt geen renteverhoging meer
te kunnen afleveren voor het eind van zijn mandaat, nu de ECB meldt dat de
macro risico’s naar beneden zijn.
De flash PMI’s geven aan dat er enig
herstel in de VS komt van de zwakte van vorige maand, er kleine achteruitgang
is in Europa en meer achteruitgang in Japan. De dienstensector lijkt ook iets
minder sterk te worden.
20 januari 2019
Out of the woods met greenshoots: Powell en Trump nog niet op dreef maar
Met een beetje geduld moet het
allemaal goed komen volgens een aantal chartisten. In het jaar na de
tussentijdse verkiezingen stegen de koersen altijd in de VS na de Tweede Wereldoorlog.
Een V-herstel vanaf de bodem komt niet
zo vaak voor en daarom zien hel wat chartisten wel terugtesten van ongeveer de
lows.
De echte pessimisten houden ons voor
dat we een standaardrally van 10-12% hebben gezien in de bear markt.
Het komt niet meer goed met de credit
spreads. Afwaarderingen blijven komen.
Op korte termijn zorgt China voor
tegenvallers.
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week THE NAYS HAVE IT
die opmerkte dat er alleen
meerderheden tegen iets zijn en dat was afgelopen week weer eens overduidelijk.
Nee tegen de zachte Brexitvoorstellen mee, Nee tegen de afzetting van May en
het wachten is op een nee tegen een harde Brexit, het parlement heeft al
voorzorgsmaatregelen getroffen dat May c.s. dit niet zelf mogen beslissen. Dus
waarschijnlijk moet de Brexit uitgesteld worden en nee, er is nog geen
meerderheid om een referendum te houden (uiteraard).
Trump maakt het stemmen voor de bouw
van een stukje muur aantrekkelijker in ruil voor een stukje schappelijker
beleid voor de Dreamers, DACA-wetgeving met een uitstel van drie jaar als
aanzet voor een uitgebreid kinderpardon voor de dreamers. Pelosi vond het een
no-starter, maar het is wel verleidelijk. De overheid dicht houden is
impopulair en noopt de brokers tot nu nog beperkte verlaging van de
groeischattingen voor het eerste kwartaal. Dat doen ze om andere (meest Chinese)
redenen overigens ook voor bijna de hele
rest van de wereld (zonder Latijns Amerika).
Er worden greenshoots gesignaleerd voor de
huizenmarkt in de VS (aantal hypotheekaanvragen steeg flink de afgelopen twee
weken, NAHB survey van huizenbouwers verbeterde) en er zijn wat meevallers met
de orders volgens het SLIM survey van Norbert Ore van Strategas en de Phillyfed
was beter dan gedacht (Empire survey van New York niet). De groei van de industriële productie viel mee, manufacturing zelfs +1%.
Het consumentenvertrouwen brokkelt
iets af en dat hoort tot enige terugval van de retail sales te leiden in de VS.
Initial claims voor werkloosheid weer zeer laag. Import- en exportprijzen
daalden behoorlijk, de FED meer adempauze gevend na la die verhogingen.
Beurzen zetten hun herstel sinds
kerstmis voort op minder desastreuze winstcijfers van de banken in de VS en
meer hop op een goede China deal met lagere tarieven en vrome beloften veel meer
uit de VS te gaan importeren.. De beurs bekommert zich vrijwel niet over Brexit
en de deels dichte overheid van de VS. Ondertussen zijn de beurzen wel
overbought geraakt en dreigt afketsen van het herstel op het 40 weeks
gemiddelde.
Abonneren op:
Posts (Atom)