Trumpflation euforie slaat om in deflatievrees en recessieangst

0,12% daling van kerninflatie, niet vertoond sinds 1982.
Overigens zagen we iets eerder een tik omhoog in de inflatie die overdreven leek, en inderdaad. dat is vast nu ook zo

alhoewel

sinds half 2015 regeert Amazon met harde hand en dus deflatie

(Mish shedlock)

ik zie een trend, roept de zondaar tegen behavioral finance

Tostrams ziet een koopkans in de maak

de Amerikaanse particulier ziet een buitenkans om obligaties te kopen nu Trumpflatie even op zijn retour is. Natuurlijk gaat de FED geen vier keer verhogen in 2017. Twee keer is zat.

retail sales negatief, consumptie slecht in VS: rente daalde

De Amerikaanse 10-jaars rente is naar beneden uitgebroken. Iedereen voorspelt zoals de laatste jaren gebruikelijk is hogere rentes. De FED verhoogt de rente, gaat massaal leningen aflossen, de deflatievrees is weg. Trump gaat de de economie stimuleren terwijl de groei boven trend is en de werkloosheid onder NAIRu, de werkloosheid waaronder de inflatie moet stijgen volgens de theorie. The only way is up.

En toch, de rente brak door naar beneden. De groei in de VS is overigens verdwenen. het zou me niets verbazen als bij de eerste ramingen zou blijken dat de Amerikaanse economie in het eerste kwartaal is gekrompen. het gaat helemaal niet goed met de consumptie, de reële winkelomzetten dalen. Investeringen zijn nog niet op gang getuige de wegzakkende kredietgroei.
De ISM van de dienstensector is weggezakt en dat loopt in de pas met de rentedaling die we nu zien (plaatje Gavekal/Knowledge leaders)

op jaarbasis stelt de afzwakking niets voor, maar de trend is niet omhoog, zelfs niet in nominale termen.

winst grote banken VS hoger/gelijk aan verwacht, toch zijn beleggers niet blij

JP Morgan en Citygroup behaalden duidelijk hogere winsten dan de analisten voorspeld hadden en Wells Fargo was in de prik. Toch daalden de koersen, uiteraard Wells Fargo het meeste.
Meevallende inkomsten op beurshandel hielp de resultaten van City en JP Morgan.

De kredietgroei nam af en dat is in lijn met de landelijke cijfers. Optimisme moet eerst komen, dan pas gaat men lenen, was het commentaar. En ze dachten dat men uiteindelijk echt wel meer zou gaan lenen in de komende kwartalen.
Weer een bevestiging dat de groei in het eerste kwartaal mager zal zijn, maar er meer groei kan komen als het optimisme vanwege een nieuwe, republikeinse regering niet wordt weggevaagd.
Maar het is vooral een bevestiging dat beleggers nu heel veel verwachten en niet snel blij zijn met de betere resultaten.

zet goud de toon of olie

Vandaag/ gisteren brak goud naar boven door en de 10 jaar rente in de VS naar beneden.
De olieprijs loopt uit de pas met stijgingen, al wil dat vandaag niet lukken. Misschien dat de olieprijs ook gaat zakken. Dan neemt die de S&P naar beneden, nu is het nog maar een minieme daling.
De VIX is ook wat te veel op aan het lopen. Heel langzaam wordt het risk on spel gesloopt. Misschien lukt het ook deze keer niet, wordt het maar een heel kleine correctie en zien we na anderhalve maand pauze weer stijging.
Reflatie is even weg, gaat het wel zo goed in China, is de yen te sterk, Melenchon rukt onrustbarend op terwijl men eigenlijk banger wordt door Italië.

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Opnieuw weinig koersbewegingen terwijl er toch veel nieuws was.
De ISM's daalden een beetje, maar bleven op hoge niveau's. Buiten de VS waren de meeste PMI's ook hoog, maar meestal niet meevallend. Daling in Japan/Korea, stijging in Duitsland. PMI diensten VK mooi omhoog. Er wordt veel verwacht op het ogenblik.
Het economische nieuws in de VS is echter aanleiding om de groeivoorspellingen voor het eerste kwartaal verder terug te draaien. 0,6% volgens de Atlanta-FED en JP Morgan zit bijvoorbeeld ook maar op 1%. De groei van de consumptie is zwak, geen bijdrage van de voorraden, netto export valt wel een beetje mee, maar investeringen groeien nog niet hard.
Autoverkopen vielen bitter tegen en dat zou langer kunnen aanhouden met als gevolg zorgen over te veel dalende prijzen van tweedehands auto's en autoleningen en natuurlijk groei consumptie.
Het weer zorgde voor een tegenvallende groei van 98.000 (waar 175.000 was verwacht) van de werkgelegenheid in de VS, ook de banen in de winkelsector droegen negatief bij.

De ADP-cijfers waren wel heel hoog. Initial claims voor werkloosheid daalden 25.000 na enige weken iets zorgelijk te zijn opgelopen.Het (kleine en daardoor niet zo betrouwbare) household survey waarmee de werkloosheid bepaald wordt liet een daling van de werkloosheid zien naar 4,5%. De rente en goudprijs leken aanvankelijk door hun nauwe banden te breken, maar aan het eind van vrijdag sloten ze weer binnen hun banden.

Trump zette Bannon uit de nationale veiligheidsraad, een overwinning van het kleptocratische deel van zijn regering op het nationaal racistische deel.
Trump liet 59 tomahawks afvuren op troepen van Assad na diep getroffen te zijn door beelden van kinderen na de gifaanval van waarschijnlijk Assad. Dat leverde Trump veel steun op van conservatieven maar afschuw van Amerika First aanhangers, Trump breekt zijn verkiezingsbeloften het buitenland in eigen vet gaar te laten smoren.
Trump werkte het bezoek van Xi Jinping zonder kleerscheuren af, een non event.
Verder geruzie bij de republikeinen verbleekten de vooruitzichten van belastinghervormingen opnieuw.

De olieprijzen herstelden behoorlijk.
Weinig winstwaarschuwingen doen een goed winstseizoen vermoeden, maar meestal was dit een contraire indicator.

Uit de notulen van de FED kwam dat men al danig aan het discussiëren was over verkleining van de FED-balans en dat men daar voor eind dit jaar al over zou besluiten, eerder dan verwacht.
Draghi zei dat hij niet van plan was de rente naar 0 te verhogen, ook al gaat het duidelijk beter met de economie. De kerninflatie is te laag en Italië (en portugal, griekenland) kan een renteverhoging/ afschaffen QE  niet dragen. Ook de Bank of Japan zei niets te gaan veranderen, al trekt de groei in Japan aan.
Alleen de Bank of England zou kunnen reageren op betere groei dan verwacht en meer inflatie met een renteverhoging.

overpeinzingen: investeringen, China, auto's, de FED

De bull markt loopt nu op het winstherstel door het aantrekken van de investeringen en wereldhandel

Overigens moet er al winstherstel zichtbaar zijn voordat de investeringen aantrekken. Door het herstel van de olieprijzen was er dat ook. Trump was hier niet de oorzaak van, maar hij vergrootte de hausse aanzienlijk

Een andere factor is China. Daar was men gewend aan 10%+ groei en een valuta die sterk was zelfs bij hogere inflatie dan in de VS. De vraag van China groeide daarom als kool.
Plotseling viel de groei terug naar ongeveer 7% en werd de yuan zwak. 20% nominale groei werd iets van 5%.
Op die terugslag was men niet berekend. Voorraden van grondstoffen bleken veel te hoog, de vraag naar kapitaalgoederen voor o.a. de bouw zoals graafmachines, liften stortte in. Dat was 2015.

Nu zie je dat de groei stabiliseert boven 6%, de yuan weer opkrabbelt en de voorraadafbouw hier en daar te ver is gegaan. De spooksteden lopen vol. Het gaat veel beter met de huizenmarkt dan edacht. Xi Jinpiing wil een groot Bejing bouwen met 120 miljoen mensen en hiervoor zijn immense infrastructuurinvesteringen nodig. Die drogen dus niet in snel tempo op zoals eerder gedacht werd.
Demografisch is er geen grote banengroei meer nodig en China sluit daarom enige onrendabele productie. De winstmarge van oud China herstelt daardoor van zwaar onvoldoende/ nul min naar redelijke cijfers.
De vraag van China op de wereldmarkt is weer groeiend en nog groter dan vroeger. Op korte termijn misschien even ietsje minder door de stijgende rente, maar de angst voor blijvende teleurstellingen is weg. De valutareserves groeien weer een klein beetje.
Kennelijk wordt China toch eerst rijk voor het oud wordt, maakt het de kwaliteitsslag à la Japan zoals reeds zichtbaar is in Shenzen.

Dan is er een vuiltje in de VS (naast de averij die de belastingverlagingsplannen aan het oplopen zijn): de autocyclus lijkt te hebben getopt. Na acht jaar stijging is die toe aan een neergang. De demografische hulp van de groei van het aantal ongeveer 25-jarigen is weg aan het vallen.

(plaatje van Garran, Macro Strategy Partners) De prijzen voor tweedehands auto's is behoorlijk aan het dalen. Dit is gunstig voor inflatie, maar ongunstig voor de risico's van autoleningen. Er worden ook nog eens te veel lease-auto's omgezet in tweedehands auto's.  Een en ander zal de groei van de consumptie drukken. Niet dramatisch overigens. De vraag naar bedrijfsauto's is nog steeds goed.

De FED begint onaardiger te worden. Misschien onderschatten ze hoe snel renteverhogingen de aandelenmarkt van stuur gaat maken. Misschien. Als Draghi QE langer doorzet dan gedacht en de bank of Japan aangeeft eeuwig door te kopen, dan kan de markt wel enige verkrapping van de FED hebben. Inflatie lijkt te dalen (olieprijs vooral) en de FED verruimt bij elke koersdaling van 10%+, zo gelooft men nog. De FED lijkt enige renteverhogingen te willen inruilen voor afbouw van de balans (samen wordt het te veel verkrapping). Nog geen bear markt dus, maar het wordt spannender.

Zakken we weg naar 40 weeks gemiddelde voor S&P en rente op wegvallende kredietgroei en tanend geloof in Trump reflatie

Het winstverhaal zit nog degelijk in elkaar met herstel van de groei van de wereldhandel en investeringen (de animal spirits). De daling van de olieprijzen lijkt niet door te zetten. De dovish hike blijkt de rente-explosie-angsten te onderdrukken. De FED streeft naar een PCE inflatie van gemiddeld 2%, niet 2% maximaal. Om 2% gemiddeld te krijgen moet de inflatie wel eerst een tijdje boven 2% komen. De FED is kennelijk niet zo onaardig als we denken. Dudley legde uit dat je de werkloosheid eigenlijk haast niet kunt laten oplopen omdat je bij 0,3-0,4% stijging altijd een recessie kreeg. Een recessie veroorzaakt veel schade door hoge werkloosheid en te lage inflatie, een schade die niet snel weg te werken is. De FED wil dus geen recessie veroorzaken, de reparatie hiervan is te moeilijk en er is geen echt inflatieverhaal te zien voorlopig.

Dat klinkt allemaal positief, maar er zijn toch de nodige wolkjes aan de horizon. Geen bear markt, maar een correctie kan, eerder nog een wegzakken naar het 40 weeks gemiddelde. Dat is niet zo verschrikkelijk, maar toch genoeg om al te groot enthousiasme in te tomen.

Wegvallende kredietgroei is zo iets. De autocyclus lijkt over de top en er zijn nogal wat subprime leningen. De Amerikaan betaalt de autolening overigens bijna altijd braaf af, want hij kan niet zonder auto.

Tim Duy http://economistsview.typepad.com/timduy/2017/03/is-bank-lending-a-concern.html  zegt dat we niet zo bang moeten zijn voor die lage kredietgroei. Dat is een vertraagde reactie op de dalende industriële productie van ongeveer een jaar geleden. Als de industriële productie verder herstelt zal het vrijwel zeker weer goed komen met kredietgroei.

Maar toch, er is paniek over autoleningen, studieleningen en financiering van winkelcentra.

De VIX zou op kunnen lopen tot bijvoorbeeld 19

En het momentum van de S&P versus staatsleningen is aan de te sterke kant. Enige mean reversion zou normaal zijn (hoeft niet zo gruwelijk te zijn)

En economic surprises gaan minder positief worden. dit zit echter al flink in de prijzen (Minack), het momentum van de rente is al weg.

Dan hebben we nog het tanende geloof in reflatie door Trump. Die prutser is geen deal maker, gelooft in fake news, benoemde rare mensen, er zijn nog idioot veel plekken in zijn regering die nog opgevuld moeten worden, heeft totaal geen dossierkennis. Josh Brown haalde de LA Times aan waar Trump totaal door de wringer wordt gehaald. Kan het vertrouwen in Trump nog dieper vallen? Een contraire koop?

Maar beurzen hebben helemaal geen extra trumprisicopremie ingebouwd. De recente sprong in onzekerheid zou dus geleid moeten hebben tot hogere risicopremies en dus lagere koersen.

Dan is er Noord Korea waar Trump à la Bush in Irak in een soort Waterlomoeras zou moeten wegzinken.

De laatste tijd gaat de S&P weer mee met de olieprijs. Die corrigeerde een beetje maar lijkt weer wat op te leven. De Amerikaanse voorraden vallen eindelijk weer wat mee en dat zou in lijn kunnen zijn met wat tegenvallende economische groei in het eerste kwartaal, maar in maart/ april wat aantrekkende groei.

De olieprijs lijkt in een rustig kanaal te zitten, niet zo erg naar beneden uit te breken.

Al tijden zijn de koersbewegingen erg rustig en dat kan natuurlijk ook nog een tijdje zo blijven. Aanhangers van Minsky worden dan een beetje benauwd. We zien het voorlopig maar aan. Er lijken wat ranges doorboord te worden maar daaronder/daarboven staan al snel weer nieuwe barrières die lijken te houden tenzij de newsflow totaal verandert. 

40  en 50 weeks gemiddelden lijken te gaan houden voor olie, aandelen en rente.

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Voortkabbelende beurzen (een pietsje omhoog in het Westen (de ‘Apple/ Amazon ride’) en een pietsje omlaag in Azië), niet onder de indruk van het briefje van mevrouw May om via artikel 50 de Brexit nu echt in gang te zetten,   niet onder de indruk van het stranden van het intrekken van Obamacare van de vrijdag ervoor, niet onder de indruk van nieuwe neerwaartse bijstellingen voor de Amerikaanse groei in het eerste kwartaal (Atlanta FED 0,9%, brokers ongeveer 1-1,5%, New York FED 2,9%) en opwaarts voor het vierde kwartaal 2016 van 1,9% naar 2,1%. De groei van de consumptie wordt op ongeveer een half procent op jaarbasis geschat na de teleurstellende cijfers voor persoonlijke uitgaven in februari (reëel -0,1%) terwijl persoonlijk inkomen nominaal 0,4% over de maand steeg. De autocyclus lijkt gepiekt te hebben en de consument gaf minder uit aan verwarming.

Initial claims voor werkloosheid zetten de opmars niet voort met een daling van 3000 naar een nog steeds lage 258.000. Inclusief informatie uit surveys blijft men optimistisch voor de groei van de werkgelegenheid.

De huizenmarktcijfers blijven sterk (pending home sales, Case Shiller huizenprijzen).

Bijna iedereen is optimistisch over Europa, Le Pen zakt wat weg in de peilingen en de IFO was wunderbar. Banken leenden iets meer uit. CDU won onverwacht veel in Saarland.

Enige FED leden zoals Fischer gaven aan goed met de dots te kunnen leven, drie renteverhogingen in 2017, maar Williams dacht aan vier en Evans aan twee. De ECB zei dat het niet zo’n vaart zal lopen met het terugnemen van QE, maar signaleerde dat een verhoging van de korte rente naar 0% (!) bespreekbaar kon zijn om de banken te plezieren.

De Bank of Japan gaf ook aan nog volop door te gaan met QE. Shoko Chukin survey voor midden- en kleinbedrijf was verrassend sterk.

De olieprijs schoot afgelopen week voor de verandering eens omhoog (op meevallende cijfers voor de olievoorraden in de VS). Het was een reflatieweekje, al zitten de Amerikaanse belastingplannen in troebel vaarwater. Er was meer hoop op collaboreren van de republikeinen met de democraten voor meer investeringen in infrastructuur.

De winst in de industrie in China steeg 31,5% over januari/februari versus 2016.

overpeinzingen: beurs, Russische/ Chinese politiek

Het beurscommentaar is benauwd, maar zeer optimistisch van toon. Trumpmania, het doet er niet toe wat er gebeurt, de winsten zijn goed, het lijkt wel 1987. Men put moed uit het herstel van achterblijvers als transport. Men doet mee met de ‘Apple ride’. Men ziet meer aandacht voor infrastructuurinvesteringen.

Josh Brown (reformed broker) ziet de doorgaande trend omhoog met één wolkje: er zijn haast geen winstwaarschuwingen over het eerste kwartaal. Dit is vaak een contrair signaal gebleken. De winsten over het eerste kwartaal moeten echt heel goed zijn om de markt in vervoering te brengen. Geen rare belastingplannen/ spectaculaire blokkades van de Tea Party om Trump eens een lesje te leren, anders ook schade.

  Voorlopig is de trend your friend, maar in maart viel er niet veel te verdienen met die trends. En april doet wat het wil weten we van de weergoden.

 De Russen komen. Opvallend op de achtergrond in de politiek. Zuma die een zuivering doorvoert van degenen die niet van zijn corruptie houden (15 ministers weg), met Russische hulp, die zijn ex vrouw de nieuwe minister president moet maken om al te veel vervolging te voorkomen. Maduro, die Venezuela wil behoeden voor democratie en daarmee de warme sympathie van Rusland heeft. Maduro moest toch het parlement weer enige macht geven nadat de rechtbanken die toch echt met hem meespelen dit te gortig vonden.

Trump heeft ook zijn Ruslandconnectie natuurlijk. Hij is echter wel erg onberekenbaar in de ogen van de Russen. Trump weet alles beter en dat geldt alleen maar voor Poetin. De onderzoeken in de VS over Rusland en de Amerikaanse verkiezingen krijgen weer extra aandacht u Flynn tegen strafvermindering uit de doeken moet doen wat er niet zo fantastic, phenomenal was in de vrijerij met Rusland.

Erdogan is eveneens een pion die ook al in de tactische leer is bij Poetin.

Le Pen is de beste maatjes met Rusland, maar lijkt nog geen Russische marionet.

Assad, die eindelijk de steun van Amerika krijgt, maar Rusland heeft zijn eeuwige (dat duurt bij dictators niet altijd erg lang) dankbaarheid.

De fascistische regeringsstijl is weer helemaal in. Gelukkig vallen de kiezers er niet overal als een blok voor. Oostenrijk liet zien liever groen dan xenofobisch te willen zijn, Wilders kreeg toch maar erg weinig stemmen (niet in de gratie bij Rusland). Zoals Rutte zegt, het goede soort populisme is in.

De komende week staat in het teken van het bezoek van Xi aan Trump. De Chinezen pakken het iets anders aan dan Poetin, zij spiegelen veel geld voor als je zaken met ze doet. China koopt de familie trump om met deals die te mooi om waar te zijn. Ze zijn echter waar, totdat Trump onaardige dingen doet zoals de 45% importheffing uit zijn verkiezingscampagne. Trump zal opgestookt worden door Navarro, maar Kushner zal tegengas geven nu hij heeft gezien hoe lucratief het handelen met China is. Ivana krijgt gratis kans haar merk in China te promoten en met de door de zonen van Trump geleide imperium gaat het ineens verrassend goed in China.

Xi gaat voor de dag komen met investeringen in de VS waar veel banengroei uit zal komen waarover Trump alleraardigst kan twitteren.

Qua geopolitiek is er veel te bespreken. China wil via de Zuidzee een uitweg uit de omsingeling op zee van Japan en Amerikaanse wingebieden (al doet men in de Filippijnen ineens daar moeilijk over). Amerika maakt zich zorgen over de militaire opmars van Noord Korea.

Op handelsgebied ligt de overproductie van China van o.a. staal gevoelig, men wil toch meer industrieproducten exporteren om voor de groei minder afhankelijk te worden van wilde investeringen in vastgoed en infrastructuur.  

Montier valt economische dogma’s aan. Geloof hierin veroorzaakte opkomst populisme

https://www.gmo.com/docs/default-source/research-and-commentary/strategies/asset-allocation/the-deep-causes-of-secular-stagnation-and-the-rise-of-populism.pdf

James Montier probeert uit te leggen dat populisme onafwendbaar is geworden en dat heel wat dogma’s van de economische theorie in de vuilnisbak thuis horen. Een lang verhaal met heel wat food for thought.

Hij komt met nieuwe theorieën waarvan de SP en Spekman van smullen. Inflatie komt helemaal niet door te lage werkloosheid, te hoge minimumlonen of te veel aanhangers van vakbonden maar door hogere olieprijzen. Sinds de kerninflatie zeer stabiel is, klopt die constatering inderdaad. Maar zijn stelling dat er pas echt veel inflatie kwam door de oliecrises, is dubieus. Sinds de loonexplosie in de jaren zestig schoot de inflatie omhoog. Dat gebeurde zonder olieprijsexplosie. Vanaf 1965 werd de inflatie te hoog, vanaf de oliecrises problematisch hoog. De olieprijs ging zo veel omhoog omdat de oliesjeiks het niet meer pikten dat de olieprijs zo laag bleef, terwijl in het rapport van Rome haarfijn was uitgelegd dat olie schaars werd.

Overigens heeft hij denk ik een punt dat economische dogma’s als hogere minimumlonen helemaal niet duidelijk tot hogere werkloosheid leidden en een hoger percentage vakbondslid wijst eerder op lagere werkloosheid dan hogere werkloosheid in de jaren erna.

Winst is vies, ja het is terug. Alle ellende van de laatste decennia is veroorzaakt door dat volgens hem net zoals ik dat leerde in de jaren 70 op de universiteit verwerpelijke streven naar winstmaximalisatie. Daardoor moet per definitie de arbeidsinkomensquote terug. Geen speld tussen te krijgen, maar het zorgt niet voor lagere werkloosheid. Integendeel, de zeer lage winstquote was in 1981 reden dat de werkloosheid zo hoog bleef en het akkoord van Wassenaar met loonmatiging oafwendbaar werd. Daarna herstelde de winstquote en daalde de werkloosheid.

Interessant is zijn stelling dat na 1965 de politiek streefde naar lagere inflatie en niet naar lagere werkloosheid en dat men ten onrechte geloofde dat lagere werkloosheid zo inflatoir zou zijn. Hij komt daarin een heel eind, maar grote schaarste aan arbeid veroorzaakt toch echt meer loongroei.

Dan is er nog de teloorgang van goed betaalde banen in de industrie. Dat zou komen door globalisatie. Nee, dat komt door automatisering, productievere machines.

De theorieën van Montier rammelen aan alle kanten, maar de dogmatische uitleg van sommige economische theorieën die hij aanvalt ook.

Meer globalisatie zou stijgende handelstekorten van de VS betekenen. Ik geloof er niets van, dit komt door de aantrekkelijkheid van Amerikaanse beleggingen. Door veel hierin te beleggen forceert men een tekort op de Amerikaanse lopende rekening.

 Grotere inkomensongelijkheid. Ook dat komt volgens mij maar zeer ten dele door globalisatie. Door technologische vooruitgang wordt de wereld steeds complexer. Dat betekent meer vraag naar hoog opgeleiden/ slimme mensen. Het is een economisch dogma dat in bedrijven er maar een paar mensen ertoe doen, zorgen voor het succes van de onderneming. Die moeten goed beloond worden, dat is onvermijdelijk. Goed is excessief geworden, daar ben ik het (ook) eens met Montier. Om als bedrijf goed te presteren is het niet goed om alleen te belonen naar bepaalde prestaties. De mindere goden zorgen voor de sfeer, stabiliteit, lagere risico’s, zorgen voor lagere inkomensaanvullende subsidies door overheid en familie.

 Hoge inflatie is echt een groot probleem en dat is een iets hogere werkloosheid waard. In de jaren zeventig werd het duidelijk dat je niets had aan die hogere lonen, want in reële termen ging je er niet meer op vooruit. De hoge rente zorgde voor allerlei problemen.

De werkloosheid is overigens helemaal niet gestegen sinds men echt werk ging maken van bestrijden van inflatie, na 1981. Maar Montier heeft wel een punt dat men na 1981 de inflatie te hard bestreden heeft met als gevolg allerlei neveneffecten.

Globalisatie heeft gezorgd voor hoge groei in Emerging Markets, vooral China. Daar heeft men het enorm veel beter gekregen en dat ging echt niet ten koste van het reële inkomen in het westen. Het is wel zo dat de gemiddelde inkomens in het Westen daardoor niet harder stegen dan in Emerging Markets, iets dat sinds 1800 wel het geval was. Het herstel van Emerging Markets is heel rechtvaardig. Alleen de oudere witte kiezer denkt daar heel anders over. En die heeft het tegenwoordig voor het zeggen.

productiviteitsgroei blijft slecht volgens JP Morgan en herstelt mooi volgens Goldman Sachs

In dezelfde week hebben zowel Feroli van Jp Morgan als Hatzius/Sthehn van Goldman Sachs een verhaal over de groei van productiviteit naar buiten gebracht.
Feroli is een aanhanger van Gordon die zegt dat alle grote uitvindingen reeds gedaan zijn. Iets opschrijven in 140 tekens is de grootste uitvinding van de laatste jaren en dat kan toch echt niet concurreren met de uitvinding van de toiletpot.

Feroli van JP Morgan denkt dat het niets wordt met de productiviteitsgroei in de VS. De kwaliteit van arbeid krijgt een deuk. De werkloosheid is zodanig laag geworden dat de mensen die nu aangenomen worden een negatieve bijdrage hebben. Zelfs de sukkels die maar kwaad dan goed doen krijgen nu een baan.

De productiviteitsgroei kan vleugels krijgen door een opleving van de animal spirits en flink investeren. Dat wordt ook niets, want de cyclus is al oud.

Feroli zegt dat je je niet gek moet laten maken door de betere groei. Investeringen trekken alleen maar aan in de energiesector en in de andere sectoren is het niet veel. Kredietgroei zakt zelfs weg.

Een en ander betekent dat het niets wordt met winstgroei en dat we weer meer moeten gaan geloven in het secular stagnationscenario. Die Trump bakt er niets van, hij zit onder de plak van de Tea party en die houdt niet van begrotingstekorten. Deze worden weer groter door Obamacare met zijn bijna automatische grote kostenstijging (en toch stemden ze tegen het plan van Ryan). Belastingverlaging wordt een muizenkeutel.

Goldman Sachs hield de afgelopen week precies het omgekeerde verhaal. De productiviteitsgroei is aan het verbeteren, misschien zelfs sterk. We zijn daarnaast te somber omdat kwaliteitsverbetering in de dienstensector wordt onderschat (dingen als Google, Facebook etc.), al gaat het vermoedelijk maar over 0,25-0,5%.

De periode van miezerige investeringen lijkt achter de rug, men gaat veel meer investeren in plaats van eigen aandelen duur terugkopen.

De CAI-indicator van Goldman Sachs voor economische groei geeft aan dat de output gerelateerde indicatoren nu harder groeien dan de werkgelegenheid gerelateerde. En dat leidt de groei van de productiviteit.

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Banken, Google en olie daalden behoorlijk. De beurzen in vooral Amerika en Japan moesten daardoor omlaag. De olieprijs had weer last van aantrekkende productie in de VS, opnieuw tegenvallend hoge voorraden aldaar en dat noopte tot verder afbouw van te hoge speculatieve long posities.

Dinsdag werd men ineens bang voor een correctie op de beurzen, toen het duidelijk begon te worden dat het niet goed ging met de snode plannen van de republikeinen om Obamacare in te trekken. Trump heeft hier zo’n drie weken echt campagne voor gevoerd en dat steekt schril af tegen de zes kwartalen die Obama er tegenaan gooide. Trump geeft het een beetje op, zegt dat Obamacare zal exploderen en dat het dan de democraten zal berouwen dat ze hem niet steunden.

De VIX werd wel iets hoger, men deed in de broek van schrik voor de hoge Skew en de vermeende crash die dit zou betekenen, maar de beurzen bleven uitermate rustig. Een correctie lijkt goed mogelijk, maar dat lijkt wel vaker zo.

Het gaat nog steeds goed met de winstverwachtingen (want de surveys zijn goed, nieuwe orders goed, aantrekkende wereldhandel, China gaat goed), er komen uiteindelijk wel belastingverlagingen in de VS. Geen BAT, geen repeal van Obamacare is misschien wel een plus. De aandacht ligt dan weer op ordinaire belastingverlagingen en meer infrastructuur.

Goede performances van Macron bij TV-optredens doen het vertrouwen groeien dat hij Le Pen royaal zal verslaan.

Export orders Taiwan +22% over februari (leading indicator voor groei in de wereld).

In de VS: verkopen van nieuwe huizen steeg meer dan verwacht, initial claims voor werkloosheid ook, maar verkopen van bestaande huizen iets zwakker. Nieuwe orders stegen meer dan verwacht.

Detailhandelsverkopen vielen mee in het VK en Canada

Flinke groei export Japan

China stimuleert de wereldgroei via herstel van de import. Het investeringsherstel in de OECD landen zorgt ook voor meer groei, voldoende om de iets tegenvallende consumptiegroei te compenseren in de meeste landen.

 In de EU lijkt de groei in het eerste kwartaal met ongeveer 2,2% iets hoger te worden dan in de VS met ongeveer 1,5%. Analisten stellen hun groeiverwachtingen voor de EU naar boven bij en voor de VS naar beneden.

overpeinzingen ja/nee correctie

Dinsdag schoot iedereen in de correctie modus, maar de rust keerde bijna onmiddellijk weer.

Trump heeft moeite Obamacare zodanig te ontmantelen dat er phenomenal tax cuts mogelijk worden

Dat is niet zo zeer een teken dat Trump niets voor elkaar krijgt als dat men in Amerika extreem veel tijd en aanpassingen nodig heeft om wetgeving over gezondheidszorg aan te passen.

Obama had zeer veel tijd en vele stemmingen nodig om Obamacare erdoor te krijgen terwijl zijn meerderheid bij senaat en congres groter was.

Ineens herinnert men zich dat weer en men besloot dat gedoe over Obamacare geen reden was om het beurshoofd te verliezen. Zonder hellegang van Obamacare kan men nog steeds tot belastingverlagingen komen.Maar minder phenomenal.

Na aanpassing waarbij men slechts $150 miljard bespaart in plaats van $337 miljard is er al minder tegenstand. Als het congres akkoord gaat, dan moet er nog een keer water bij de wijn gedaan worden voordat het door de senaat komt.

Een en ander lijkt te gaan leiden tot iets met minder solidariteit. 50+ lijkt meer marktprijs te moeten gaan betalen voor gezondheidszorg en dat hakt erin bij het inkomen van de modale mens van 50+.

Ze worden zo weer wat meer deplorable. De republikeinen zien met lede ogen aan hoe Obamacare plotseling veel populairder aan het worden is.

Trump wil er eigenlijk niet meer van af, alleen maar wat verkeerde plooien glad strijken (vrijwillig verzekeren, niet extra over de rug van bedrijfsleven, meer verzekeraars erbij halen en hopelijk ook ‘totrt- reform’, dat zou gezondheidszorg een stuk goedkoper maken).

Ondertussen zien we dat de groei van de consumptie tegenvalt door de hogere inflatie, maar dat lijkt niet door te zetten gezien het stijgende consumentenvertrouwen.

Dat vertrouwen helpt de huizenmarkt en bedrijfsinvesteringen. De animal spirits.

Dat maakt de rijken blij: hogere huizenprijzen en hogere winsten.

De winstgroeiverwachtingen gaan in de meeste landen mooi omhoog, alleen in de VS wat minder (al is het nog steeds iets beter dan normaal, ook zonder belastingverlagingen).

Er zijn zorgen over de olieprijs en andere grondstoffenprijzen. De daling van de olieprijs komt vooral door meer aanbod en niet zo zeer door te weinig vraag (al valt de vraag in de VS tegen, maar in de rest van de wereld is er wel meer vraag; de vraag naar benzine groeit weer in de VS overigens). 

D.w.z. geen vuiltje aan de lucht, de olieprijzen gaan niet erg veel omhoog of omlaag.

Dat betekent dat er nog geen duidelijk zichtbare reden is voor een bear markt. Een correctie kan altijd, daar hoeven geen echte redenen voor zijn. De markt is moe, de korte cycli vallen wat ongelukkig over elkaar heen, dat is al genoeg voor een correctie. Daar heb je geen fundamentele redenen voor nodig. Die worden altijd er wel bij verzonnen, ter kalmering van de zielenrust van de aandelenspeculant.

De bankaandelen waren wat veel omhoog gegaan en zitten even in de opruiming nu de rentestijging stokt. De energiesector heeft klappen gekregen door de daling van de olieprijs, maar dat lijkt oversold. Farma/biotech heeft last van besparingen op kosten gezondheidszorg en de twittertoorn van Trump. Small/mid caps waren wat te enthousiast gestegen en zitten al een eind in de correctie.

Dat leest nog niet als ernstige correctie, tenzij er iets geks gebeurt (centrale banken die op hol slaan, Trump die echt slechte dingen doet voor de beurs, een andere schok)

De markt heeft de mond vol van een correctie, maar prijst deze niet in. Een negatief puntje.

en de VIX lijkt naar boven uitgebroken. meer volatiliteit.

Een renteverhoging van de ECB? Dat leek toch pas te gebeuren in de jaren twintig?

De olieprijs daalt, maar gematigd

De daling lijkt bijna voorbij. Dat denkt bijvoorbeeld Gavekal http://blog.knowledgeleaderscapital.com/?p=12939 met een heel verhaal dat de olieaandelen te veel gedaald zijn volgens het 100-daags gemiddelde.

De vraag neemt toe. De voorraden van olieproducten in de VS dalen langzaam (cijfers deze week echter niet goed). Dat zou overigens normaal betekenen dat Amerikaanse aandelen zouden achterblijven bij MSCI World.

Olieproductie stijgt flink in de  VS. Schalieolie is weer rendabel.

Gisteren stond in de Wall Street Journal https://www.wsj.com/articles/shell-goes-on-a-deep-water-drilling-diet-1490024220 een heel verhaal dat Shell meer gaat inzetten op diepzeeolie veel goedkoper te gaan produceren. $25 of iets dergelijks en uiteindelijk $15,  heel andere cijfers dan de $70+ die ik eerst hoorde. Petrobras loopt daarmee overigens op kop. Brazilië gaat kennelijk niet failliet, het gaat veel meer olie produceren.

Shell gaat ook sneller de olie uit de grond halen, omdat ze bang zijn voor piekolievraag. Niet alleen Shell is daar bang voor natuurlijk. Dat bemoeilijkt afspraken om minder olie te produceren in de OPEC. Saoedi-Arabië ziet mogelijkheden om na juni de productie van de OPEC laag te houden, maar dan moet Iran ook meedoen. Rusland ook enigszins.

Ondertussen zijn speculanten hun posities aan het afbouwen van olie.

Wat daarvan allemaal te maken? De daling van de olieprijs lijkt nog een beetje verder te gaan, maar Brent zou een dieptepunt van $45-48 kunnen hebben. Vanaf daar zouden energieaandelen het relatief goed kunnen doen.