23 november 2012

Noord Korea begint mee te doen in communicatierevolutie

Kim Jung Un staat kennelijk toe dat er meer mobieltjes mogen komen. Dat is meestal het einde van dictaturen, dus vreemd dat deze groei wordt toegestaan.

Vanguard en de onmogelijkheid van het voorspelllen van aandelenopbrengsten


Deze tabel is uit de studie van Vanguard: forecasting stock returns, what signals matter and what do they say now? (auteurs Joseph Davis, Ph.D., Roger Aliaga-Díaz, Ph.D. Charles J. Thomas, CFA)
Ze bekijken de periode vanaf 1926 en proberen de opbrengst van de S&P1 jaar en 10 jaar vooruit te verklaren met een aantal variabelen. Er voorspelt eigenlijk geen enkele variabele echt goed een jaar vooruit op enigszins consistente wijze. De meeste variabelen doen het slechter dan de ozinvariabele die meegenoemen was, de hoeveelheid regen die er in het jaar ervoor gevallen was.
10 jaar vooruit doen enkele waardevariabelen het redelijk, maar nog steeds niet fantastisch.
Al rekenend komt men tot de volgende ranges voor de te verwachten opbrengst voor aandelen komend jaar en de komende tien jaar. Het is gevaarlijk een puntschatting te maken, je kunt beter de range geven en accepteren dat er dikke staarten zijn.

De tabel hierboven laat de correlaties zien tussen enkele variabelen en de eenjaars stijging van de S&P500 in het jaar erna sinds 1987, zoals ik dat met Data Streamcijfers berekend heb.
De correlaties zijn duidelijk hoger dan over de hele periode sinds 1926, maar geen enkele correlatie is echt hoog en de correlaties zijn beslist niet constant in de tijd.

De laatste jaren verklaarden inflatie, werkloosheid en PE (consensus een jaar vooruit IBES) enigszins de stijging van de S&P500. De lage inflatie en niet te hoge PE's zijn gunstig evenals de hoge werkloosheid (ja, dat gaat vaak samen met goede opbrengsten voor aandelen omdat centrale banken dan aardig moeten zijn en er geen hoge looneisen kunenn izjn en de inflatie dan laag is).Een en ander lijkt een redelijk 2013 te voorspellen. Helaas is dit geen enkele garantie. Er kan een breuk komen in de verbanden zoals de afgelopen decennia al zo vaak gebeurde.

Groeipad VS na fiscal cliff beter , niet Nieuw Normaal

 
Met een beetje geduld is er een redelijke kans dat het groeipad van de VS gaat verbeteren als het fiscale klif met succes omzeild is.
Waarom kwam de groei maar niet terug op het oude pad van de potentiële groei, zoals na de meeste recessies gebeurt? Het Nieuwe Normaal heeft hier een eenvoudige verklaring voor:  Het is het basisprobleem dat bij  deleveraging hoort: zo lang je schulden afbouwt groeien je uitgaven minder hard dan je inkomsten. Daarom blijf je onder het potentiële groeipad of raak je zelfs er verder van af.
In de VS lijk je niet echt verder van het potentiële pad weg te raken, in Europa wel.
Wat gaat er met de VS gebeuren?
Het blauwe pad, dat is ongeveer de consensus, het rode pad zoals veel beren beweren (zie bijvoorbeeld post van Grantham met aanhangers als Gordon, Smithers, Edwards, Hussman, Roubini etc) of het groene pad zoals ik denk en enkele andere optimisten zoals Benderly.
Het groene pad wordt straks mogelijk in de VS als de huizenmarkt verder aantrekt, investeringsgroei normaliseert en de overheid langzaam minder gaat bezuinigen vanwege meevallende inkomsten.
Aanwijzingen hiervoor:
o    Deleveraging is voorbij voor gezinnen. Bij bedrijven zou dat al langer het geval moeten zijn geweest
o    Locale overheden zijn uitgesaneerd (zichtbaar in groei ambtenaren sinds half 2012)
o    Net wealth effect wordt langzaam weer positief als huizenprijzen verder stijgen. Hierdoor gaat men meer besteden, vallen overheidsinkomsten mee (capital gains tax meevallers, dat was de belangrijkste reden waarom het begrotingstekort in de Clintonjaren omsloeg in een overschot (naast peace dividend)).
o    Groei aantal gezinnen is eindelijk overtuigend op gang aan het komen
o    De energierevolutie. Hier zijn zeer veel investeringen voor nodig, die leiden tot 0,2-0,5% extra groei. Bijkomend voordeel is dat door de lagere energieprijzen bepaalde zware industrie in de VS harder kan groeien
hieronder nog wat plaatjes

22 november 2012

Grantham: hoge groei VS voor eeuwig voorbij

Op dezelfde dag kreeg ik van Niels de Visser het rapport toegezonden van Gordon dat het voor eeuwig gedaan is met economische groei per hoofd van de bevolking boven het cijfer van de donkere middeleeuwen als het kwartaalverhaal van Jeremy Grantham (de G van GMO) waarin hij de analyse van Gordon met een lawine van kanttekeningen omarmt. Tot overmaat van ramp haalt hij zijn vriend Andrew Smithers aan met rampzalige theorieën over lagere groei vanwege o.a. de bonuscultuur. Een heel offensief om eindelijk al dat positivisme over de lange termijn uit mijn hoofd te rammen.


Niet alleen de groei van de donkere middeleeuwen komt terug, ook de hongersnood na 2050/2100. Het gaat helemaal fout met het milieu volgens Grantham, zo weet hij al de nodige kwartalen te onderbouwen.

Jeremy Grantham heeft elk kwartaal een lezenswaardig verhaal over hoe de wereld erbij staat en wat beleggingsvooruitzichten op lange termijn zouden kunnen zijn.

Deze keer heette zijn verhaal: On the road to zero growth.
Dat is al positiever dan zijn verhaal http://www.businessinsider.com/were-headed-for-a-disaster-of-biblical-proportions-2012-11# over dat de wereld veel te veel grondstoffen verbruikt en moet krimpen naar 1,5 miljard mensen wil een en ander weer in evenwicht komen.

Hij bekijkt vooral de VS, de rest van de wereld is nog steeds niet belangrijk in de ogen van Amerikanen, al verstoort het de boel enorm.





Hij begint met een plaatje van de productiviteitsgoeroe Gordon (ik ga over zijn negatieve verhaal voor de komende eeuw nog wel bloggen). Die groei van de productiviteit zakt weg en wordt uiteindelijk 0,2% volgens Gordon. Dat vindt Grantham een beetje te erg overdreven, maar veel meer dan 1% economische groei (waarvan 0,2% groei gewerkte uren) zit voor de VS in de toekomst toch echt niet in het vat en na 2050 wordt het volgens hem waarschijnlijk nog een stuk minder.


De groei van de werkende bevolking zwakt af volgens bovenstaand plaatje (dit gaat uit van de illusie dat de doorsnee Amerikaan met pensioen kan op 65 jarige leeftijd). Het blijft +0,2% in de VS, terwijl dat in de rest van de OESO-lande zelfs negatief wordt.

Samen wordt productiviteitsgroei plus groei beroepsbevolking dus niets, vooral als je rekening houdt met de trend dat werkende mensen steeds minder uren werken en dat vrouwen weer in mindere mate aan het arbeidsproces deelnemen.




 

Citigroup (morse): supercyclus grondstoffen voorbij door China

De instorting van de groei in China tot beneden 8% zal zorgen voor het einde van de supercyclus van grondstoffen volgens Citigroup.
De groei van China gaat van investeringen voorop naar consumptie voorop
Tja, dit is te vroeg gejuicht voor de mensen die hopen dat het Westen rijk kan blijven door weinig van het BNP aan grondstoffen uit te geven. Ik geloof meer in Grantham die zegt dat het Westen er weer aan moet wennen meer aan grondstoffen uit te geven dan de 3% van 2000. 7% is al weinig en de 16% van 1950 lijkt reëler. Er is niets te doen aan de opkomst van de Opkomende Landen. Die verslinden net als wij grondstoffen, alleen bij hun groeit de vraag. In China minder dan in de afgelopen jaren, maar er is nog steeds een ferme groei. Dat is niet bij te houden door de producenten, al doen die sinds 2012 wel heel erg hun best. Dus productie neemt toe, maar het is maar zeer de vraag of dat genoeg is in vergelijking met de toegenomen vraag.

overheidsschuld/BNP in Europa

bron http://blog.thomsonreuters.com/wp-content/uploads/2012/11/european-gov-debt.jpg

20 november 2012

Elga Bartsch Morgan Stanley: ook in 2013 krimp van de Eurozone economie met 0,5%


Tot Pasen krimpt de economie en dan stabiliseert de groei volgens Elga Barttsch van Morgan Stanley. Ze stelt de groei voor de Eurozone in 2013 bij naar negatief 0,5% vanwege lagere groei in de kernlanden van Europa. Duitsland is even geen locomotief. Frankrijk moet de uitgedeelde cadeautjes bij de verkieizngen teruggeven. Overheidsbeleid kan een en ander verergeren, zoals in Zuid- Europa en Nederland. De Rutterecessie houdt bij het nieuwe beleid ook nog in een groot deel van 2013 aan. Daarna moet herstel volgen vanwege de tot recordhoogte opgezweepte besparingen, uitgestelde (zelfs infrastructuur)investeringen en exportherstel vanwege de zwakke euro (maar Duitsland wil een veel sterkere euro en krijgt zijn zin van Bernanke en Japan). Opgespaarde vraag breekt dan los, ook al is het vertrouwen van de consument en producent totaal verdwenen. Het herstel zal broos blijven zo lang de huizenmarkt verder instort. De groei in Nederland begint structureel 1% lager te worden dan die van België.

In Europa gelooft men niet meer in Sinterklaas in de vorm van Keynesiaans beleid en is nu een experiment van bezuinigen bij een recessie begonnen. De afloop van dat experiment is wel heel erg voorspelbaar en daarom verlaagt MS de groeivoorspellingen voor Europa. In Amerika gelooft men nog wel in de Keynesiaanse Droom van lagere belastingen en hoge defensie-uitgaven en daar moet men de groeiverwachtingen voor 2013 dus dadelijk naar boven bijstellen.

De groeiafzwakking in Nederland komt niet zo zeer door alle extra bezuinigingen maar door de slechte huizenmarkt en paniek zaaien over zorgkosten en pensioenuitkeringen.

Bovenstaande tabel doet je de vingers jeuken om de voorspellingen voor Frankrijk te verlagen en te verhogen voor Duitsland en Italië. Het cijfer voor Spanje en Griekenland is niet erg geloofwaardig, maar indien waar is er hoop op betere groei in Spanje dan de tabel.

Britse pensioenfondsen beleggen eindelijk meer in obligaties dan in aandelen

Het heeft even geduurd, maar nu zijn de Britten even wijs als o.a. de Duitsers, Nederlanders en verzekeringsmaatschappijen: het grote geld is te verdienen met obligaties, niet met aandelen (http://www.ft.com/intl/cms/s/0/cbbddfb6-324c-11e2-b891-00144feabdc0.html#axzz2CnXMiCfX) . Al tientallen jaren maak je vette winsten met obligaties. Dan ga je er eindelijk toch in geloven dat aandelen afgedaan hebben, dat de cult van aandelen moet worden afgezworen? Wat is er mooier dan rente, nog steeds hoger dan 0%? In het Nieuwe Normaal wordt risico bestraft, risico nemen wordt nooit meer beloond, dus je bent wel gek (niet sexy volgens de Japanners) om in iets anders te beleggen dan staatsleningen. Nu door boekhoudregels steeds meer pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen gedwongen worden tegen elke prijs in obligaties te beleggen en centrale banken hierin zelfs voorgaan is dit oneindig beleggen in obliagties tegen een verwwarloosbare rente het enig juiste evangelie.

Er blijven natuurlijk veel ongelovige thomassen die voortdurend een hogere rente voorspellen, maar die staan al tig jaar voor gek.
Jim Bianco komt elke maand weer met een update van al die stommelingen die steeds maar weer een hogere rente voorspellen. Die economen zijn maar een dom volkje, ze blijven maar en masse, soms wel 100%, roepen dat de rente na zes maanden hoger staat. In de afgelopen 116 maanden voorspelde de consensus 112 keer dat de rente gaat stijgen. Ik heb zo'n gevoel dat ik kan voorspellen wat de consensus denkt over de richting van de rente over zes maanden.

Japanse staatsleningen beter dan viagra


Volgens deze reclame van het ministerie van financiën dat staatsleningen aan de man brengt ben je als man seksier als je Japanse staatsleningen bezit. Je moet een uitgekiende marketingstrategie hebben als je zo veel staatsschuld aan de man te brengen hebt elk jaar. Alles door de Bank of Japan laten kopen is zo afgezaagd en maakt een slechte indruk in het buitenland.
Japanse vrouwen kwijlen van mannen met geld die geen risico willen nemen.
De ideale man is volgens de Japanse vrouw: de man met geld die weet hoe dat te beleggen. De hoogste kunst van beleggen, alleen weggelegd voor de ervaren man, is het beleggen in Japanse staatsleningen tegen een rente van afgerond 0%. Zo wordt je slapend rijk in tijden van deflatie. Vrouwen willen geen playboy, maar een lekker saaie man die niet via gokken rijk probeert te worden.
Geen wonder dat het niet goed gaat met Japan en de bevolking langzaam uitsterft.

de nieuwe leiders van China


http://im.ft-static.com/content/images/2e69eeaa-2f4d-11e2-8e4b-00144feabdc0.img


http://www.chinadaily.com.cn/business/img/attachement/jpg/site1/20121119/0013729e3c901214435719.jpg

de alternatieve visie

18 november 2012

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De beurs bleef enigszins in mineur door zorgen over het fiscale klif in de VS en problemen in Spanje en Griekenland. Mooie cijfers van Cisco mochten de beurs niet bekoren. Alleen in Japan was men dolblij met de val van de regering.

Er waren geruchten over een goede vooruitgang van de besprekingen van het fiscale klif, maar een acceptabele uitkomst krijgen is een hele klus, eerst moeten heel wat tenen in het water gestoken worden over hoe veel de belasting verhoogd kan worden (democraten willen meer dan republikeinen) en wat er gedaan moet worden met de tarieven voor de rijken (de nodige repubikeinese congresleden hebben in naam van de Tea Party nooit, maar dan ook nooit de inkomstenbelasting te zullen verhogen) en hoe de uitkeringen en overheidsuitgaven verslechterd moeten worden (republikeinen willen hier meer, met alleen koesteren van defensieuitgaven, alhoewel die zelfs bij de nodige republikeinen onder vuur liggen).

De eerste raming van groeicijfers over het derde kwartaal vielen tegen in Japan (-0,9%) en vooral ook in Nederland (-1,1% met vertekening door minder aardgasbaten), de groei bleef positief 0,2% in Duitsland en Frankrijk, maar niet al te negatief in Spanje en Italië. Het gaat slechter in de kernlanden en iets beter in de PIGS (bijvoorbeeld in Italié werd het handelstekort ineens een overschot vorige maand).

De industriële productie kromp 0,4% in de VS en de initial claims voor werkloosheid liepen behoorlijk op, maar dat is te verklaren door Sandy. De Philadelphia Fed was daardoor zwakker dan gedacht. De retail sales waren net voor Sandy extra sterk en moesten dat in oktober bekopen met -0,3%. De inflatie steeg van 2 naar 2,2%. Het vertrouwen van het midden- en kleinbedrijf (NFIB) steeg iets.

In het VK viel de inflatie tegen, deze steeg van 2,2 naar 2,7%. In Duitsland daalde de economisch sentimentsindex ZEW behoorlijk.
In Griekenland kraakte een hacker de codes van individuen bij het minsiterie van financieën met de zeer moeilijk te raden code 123456 die 37% had.
In Duitsland worden de vergrijzingsproblemen iets minder nu de immigatie uit Zuid -Europa met 15% toenam dit jaar.

In China vielen geldgroei en leningengroei wat tegen, maar inclusief  het schaduwbanksysteem groeide de rdieten toch behoorlijk. Retail sales waren goed, ifrastructuurinvesteringen nemen toe. Kortom de soft landing lijkt erg soft te zijn.
De machtswisseling verliep zoals verwacht soepeltjes, de nieuwe regerig is iets minder een bolwerk van conservatieven dan gevreesd en vooral de factie van de oude  Jing Zemin won flink invloed.

goed nieuws afgelopen week

Democraten en republikeinen doen net alsof ze het al bijna eens zijn hoe ze het fiscale klif kunenn oplossen. Dat kan niet rimpeloos gaan, een akkoord nu kan niet zonder dat men eerst over het fiscale klif gaat en de logische uitweg, uitstel ingang nieuwe maatregelen naar ergens in 2013 creërt een nieuw fiscaal klif. Maar het is mogelijk dat meer mensen gaan geloven in een enigszins acceptabele uitkomst van het fiscale klif.
De respondenten van Morgan Stanley zien maar 50% kans op een acceptabele oplossing. Ik dacht eerder aan 80%.
En bijna niemand vindt het fiscale klif onbelangrijk. D.w.z. het zit behoorlijk in de prijzen.

Sandy veroorzaakte veel schade, maar ook meer inslaan van voorraden en in het eerste kwartaal van 2013 meer groei door reparaties. De groei over het derde kwartaalin de VS wordt waarschijnlijk naar boven herzien van 2% richting 3% (maar dit gat wel deels ten koste van het vierde kwartaal). Per saldo komt er wel een aantrekkend groeitempo voor de VS uit.

In Japan was de beurs dolblij dat ze van de huidige regering af zijn en er snel verkiezingen komen die de LDP in het zadel gaan helpen. Die gaat de Bank of Japan dwingen met ongelooflijk veel geld te gaan strooien.

Tostrams ziet nog een mooie rit van de beurskoersen tot in ieder geval kerstmis. Hij ziet ons (Europa) in de mooie herstelfase voor aandelen belanden. 321 is genoeg voor de daling van de AEX vond hij (maar helaas..).

fiscal cliff cartoons

Zo denkt men over het fiscale klif: kijvende democraten en republikeinen

Er zijn veel cartoons met kempende bokken die allerlei angsten van koppigheid willen laten zien
Nu is leiderschap van Obama nodig, zonder verder beschadigd te worden

Er is echter twijfel aan het goede leiderschap van Obama
en van Boehner
Dit is de standaard cartoon over de potentiële schade
Cartoonisten zien zwakte in de dollar, dat klopt niet met onzekere tijden