2 april 2017

overpeinzingen: beurs, Russische/ Chinese politiek

Het beurscommentaar is benauwd, maar zeer optimistisch van toon. Trumpmania, het doet er niet toe wat er gebeurt, de winsten zijn goed, het lijkt wel 1987. Men put moed uit het herstel van achterblijvers als transport. Men doet mee met de ‘Apple ride’. Men ziet meer aandacht voor infrastructuurinvesteringen.
Josh Brown (reformed broker) ziet de doorgaande trend omhoog met één wolkje: er zijn haast geen winstwaarschuwingen over het eerste kwartaal. Dit is vaak een contrair signaal gebleken. De winsten over het eerste kwartaal moeten echt heel goed zijn om de markt in vervoering te brengen. Geen rare belastingplannen/ spectaculaire blokkades van de Tea Party om Trump eens een lesje te leren, anders ook schade.
  Voorlopig is de trend your friend, maar in maart viel er niet veel te verdienen met die trends. En april doet wat het wil weten we van de weergoden.

 De Russen komen. Opvallend op de achtergrond in de politiek. Zuma die een zuivering doorvoert van degenen die niet van zijn corruptie houden (15 ministers weg), met Russische hulp, die zijn ex vrouw de nieuwe minister president moet maken om al te veel vervolging te voorkomen. Maduro, die Venezuela wil behoeden voor democratie en daarmee de warme sympathie van Rusland heeft. Maduro moest toch het parlement weer enige macht geven nadat de rechtbanken die toch echt met hem meespelen dit te gortig vonden.
Trump heeft ook zijn Ruslandconnectie natuurlijk. Hij is echter wel erg onberekenbaar in de ogen van de Russen. Trump weet alles beter en dat geldt alleen maar voor Poetin. De onderzoeken in de VS over Rusland en de Amerikaanse verkiezingen krijgen weer extra aandacht u Flynn tegen strafvermindering uit de doeken moet doen wat er niet zo fantastic, phenomenal was in de vrijerij met Rusland.

Erdogan is eveneens een pion die ook al in de tactische leer is bij Poetin.
Le Pen is de beste maatjes met Rusland, maar lijkt nog geen Russische marionet.
Assad, die eindelijk de steun van Amerika krijgt, maar Rusland heeft zijn eeuwige (dat duurt bij dictators niet altijd erg lang) dankbaarheid.

De fascistische regeringsstijl is weer helemaal in. Gelukkig vallen de kiezers er niet overal als een blok voor. Oostenrijk liet zien liever groen dan xenofobisch te willen zijn, Wilders kreeg toch maar erg weinig stemmen (niet in de gratie bij Rusland). Zoals Rutte zegt, het goede soort populisme is in.

De komende week staat in het teken van het bezoek van Xi aan Trump. De Chinezen pakken het iets anders aan dan Poetin, zij spiegelen veel geld voor als je zaken met ze doet. China koopt de familie trump om met deals die te mooi om waar te zijn. Ze zijn echter waar, totdat Trump onaardige dingen doet zoals de 45% importheffing uit zijn verkiezingscampagne. Trump zal opgestookt worden door Navarro, maar Kushner zal tegengas geven nu hij heeft gezien hoe lucratief het handelen met China is. Ivana krijgt gratis kans haar merk in China te promoten en met de door de zonen van Trump geleide imperium gaat het ineens verrassend goed in China.
Xi gaat voor de dag komen met investeringen in de VS waar veel banengroei uit zal komen waarover Trump alleraardigst kan twitteren.
Qua geopolitiek is er veel te bespreken. China wil via de Zuidzee een uitweg uit de omsingeling op zee van Japan en Amerikaanse wingebieden (al doet men in de Filippijnen ineens daar moeilijk over). Amerika maakt zich zorgen over de militaire opmars van Noord Korea.

Op handelsgebied ligt de overproductie van China van o.a. staal gevoelig, men wil toch meer industrieproducten exporteren om voor de groei minder afhankelijk te worden van wilde investeringen in vastgoed en infrastructuur.  

28 maart 2017

Montier valt economische dogma’s aan. Geloof hierin veroorzaakte opkomst populisme

James Montier probeert uit te leggen dat populisme onafwendbaar is geworden en dat heel wat dogma’s van de economische theorie in de vuilnisbak thuis horen. Een lang verhaal met heel wat food for thought.
Hij komt met nieuwe theorieën waarvan de SP en Spekman van smullen. Inflatie komt helemaal niet door te lage werkloosheid, te hoge minimumlonen of te veel aanhangers van vakbonden maar door hogere olieprijzen. Sinds de kerninflatie zeer stabiel is, klopt die constatering inderdaad. Maar zijn stelling dat er pas echt veel inflatie kwam door de oliecrises, is dubieus. Sinds de loonexplosie in de jaren zestig schoot de inflatie omhoog. Dat gebeurde zonder olieprijsexplosie. Vanaf 1965 werd de inflatie te hoog, vanaf de oliecrises problematisch hoog. De olieprijs ging zo veel omhoog omdat de oliesjeiks het niet meer pikten dat de olieprijs zo laag bleef, terwijl in het rapport van Rome haarfijn was uitgelegd dat olie schaars werd.
Overigens heeft hij denk ik een punt dat economische dogma’s als hogere minimumlonen helemaal niet duidelijk tot hogere werkloosheid leidden en een hoger percentage vakbondslid wijst eerder op lagere werkloosheid dan hogere werkloosheid in de jaren erna.
Winst is vies, ja het is terug. Alle ellende van de laatste decennia is veroorzaakt door dat volgens hem net zoals ik dat leerde in de jaren 70 op de universiteit verwerpelijke streven naar winstmaximalisatie. Daardoor moet per definitie de arbeidsinkomensquote terug. Geen speld tussen te krijgen, maar het zorgt niet voor lagere werkloosheid. Integendeel, de zeer lage winstquote was in 1981 reden dat de werkloosheid zo hoog bleef en het akkoord van Wassenaar met loonmatiging oafwendbaar werd. Daarna herstelde de winstquote en daalde de werkloosheid.
Interessant is zijn stelling dat na 1965 de politiek streefde naar lagere inflatie en niet naar lagere werkloosheid en dat men ten onrechte geloofde dat lagere werkloosheid zo inflatoir zou zijn. Hij komt daarin een heel eind, maar grote schaarste aan arbeid veroorzaakt toch echt meer loongroei.

Dan is er nog de teloorgang van goed betaalde banen in de industrie. Dat zou komen door globalisatie. Nee, dat komt door automatisering, productievere machines.
De theorieën van Montier rammelen aan alle kanten, maar de dogmatische uitleg van sommige economische theorieën die hij aanvalt ook.
Meer globalisatie zou stijgende handelstekorten van de VS betekenen. Ik geloof er niets van, dit komt door de aantrekkelijkheid van Amerikaanse beleggingen. Door veel hierin te beleggen forceert men een tekort op de Amerikaanse lopende rekening.
 Grotere inkomensongelijkheid. Ook dat komt volgens mij maar zeer ten dele door globalisatie. Door technologische vooruitgang wordt de wereld steeds complexer. Dat betekent meer vraag naar hoog opgeleiden/ slimme mensen. Het is een economisch dogma dat in bedrijven er maar een paar mensen ertoe doen, zorgen voor het succes van de onderneming. Die moeten goed beloond worden, dat is onvermijdelijk. Goed is excessief geworden, daar ben ik het (ook) eens met Montier. Om als bedrijf goed te presteren is het niet goed om alleen te belonen naar bepaalde prestaties. De mindere goden zorgen voor de sfeer, stabiliteit, lagere risico’s, zorgen voor lagere inkomensaanvullende subsidies door overheid en familie.
 Hoge inflatie is echt een groot probleem en dat is een iets hogere werkloosheid waard. In de jaren zeventig werd het duidelijk dat je niets had aan die hogere lonen, want in reële termen ging je er niet meer op vooruit. De hoge rente zorgde voor allerlei problemen.
De werkloosheid is overigens helemaal niet gestegen sinds men echt werk ging maken van bestrijden van inflatie, na 1981. Maar Montier heeft wel een punt dat men na 1981 de inflatie te hard bestreden heeft met als gevolg allerlei neveneffecten.

Globalisatie heeft gezorgd voor hoge groei in Emerging Markets, vooral China. Daar heeft men het enorm veel beter gekregen en dat ging echt niet ten koste van het reële inkomen in het westen. Het is wel zo dat de gemiddelde inkomens in het Westen daardoor niet harder stegen dan in Emerging Markets, iets dat sinds 1800 wel het geval was. Het herstel van Emerging Markets is heel rechtvaardig. Alleen de oudere witte kiezer denkt daar heel anders over. En die heeft het tegenwoordig voor het zeggen.

26 maart 2017

productiviteitsgroei blijft slecht volgens JP Morgan en herstelt mooi volgens Goldman Sachs

In dezelfde week hebben zowel Feroli van Jp Morgan als Hatzius/Sthehn van Goldman Sachs een verhaal over de groei van productiviteit naar buiten gebracht.
Feroli is een aanhanger van Gordon die zegt dat alle grote uitvindingen reeds gedaan zijn. Iets opschrijven in 140 tekens is de grootste uitvinding van de laatste jaren en dat kan toch echt niet concurreren met de uitvinding van de toiletpot.

Feroli van JP Morgan denkt dat het niets wordt met de productiviteitsgroei in de VS. De kwaliteit van arbeid krijgt een deuk. De werkloosheid is zodanig laag geworden dat de mensen die nu aangenomen worden een negatieve bijdrage hebben. Zelfs de sukkels die maar kwaad dan goed doen krijgen nu een baan.
De productiviteitsgroei kan vleugels krijgen door een opleving van de animal spirits en flink investeren. Dat wordt ook niets, want de cyclus is al oud.

Feroli zegt dat je je niet gek moet laten maken door de betere groei. Investeringen trekken alleen maar aan in de energiesector en in de andere sectoren is het niet veel. Kredietgroei zakt zelfs weg.

Een en ander betekent dat het niets wordt met winstgroei en dat we weer meer moeten gaan geloven in het secular stagnationscenario. Die Trump bakt er niets van, hij zit onder de plak van de Tea party en die houdt niet van begrotingstekorten. Deze worden weer groter door Obamacare met zijn bijna automatische grote kostenstijging (en toch stemden ze tegen het plan van Ryan). Belastingverlaging wordt een muizenkeutel.


Goldman Sachs hield de afgelopen week precies het omgekeerde verhaal. De productiviteitsgroei is aan het verbeteren, misschien zelfs sterk. We zijn daarnaast te somber omdat kwaliteitsverbetering in de dienstensector wordt onderschat (dingen als Google, Facebook etc.), al gaat het vermoedelijk maar over 0,25-0,5%.
De periode van miezerige investeringen lijkt achter de rug, men gaat veel meer investeren in plaats van eigen aandelen duur terugkopen.
De CAI-indicator van Goldman Sachs voor economische groei geeft aan dat de output gerelateerde indicatoren nu harder groeien dan de werkgelegenheid gerelateerde. En dat leidt de groei van de productiviteit.

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Banken, Google en olie daalden behoorlijk. De beurzen in vooral Amerika en Japan moesten daardoor omlaag. De olieprijs had weer last van aantrekkende productie in de VS, opnieuw tegenvallend hoge voorraden aldaar en dat noopte tot verder afbouw van te hoge speculatieve long posities.

Dinsdag werd men ineens bang voor een correctie op de beurzen, toen het duidelijk begon te worden dat het niet goed ging met de snode plannen van de republikeinen om Obamacare in te trekken. Trump heeft hier zo’n drie weken echt campagne voor gevoerd en dat steekt schril af tegen de zes kwartalen die Obama er tegenaan gooide. Trump geeft het een beetje op, zegt dat Obamacare zal exploderen en dat het dan de democraten zal berouwen dat ze hem niet steunden.

De VIX werd wel iets hoger, men deed in de broek van schrik voor de hoge Skew en de vermeende crash die dit zou betekenen, maar de beurzen bleven uitermate rustig. Een correctie lijkt goed mogelijk, maar dat lijkt wel vaker zo.

Het gaat nog steeds goed met de winstverwachtingen (want de surveys zijn goed, nieuwe orders goed, aantrekkende wereldhandel, China gaat goed), er komen uiteindelijk wel belastingverlagingen in de VS. Geen BAT, geen repeal van Obamacare is misschien wel een plus. De aandacht ligt dan weer op ordinaire belastingverlagingen en meer infrastructuur.

Goede performances van Macron bij TV-optredens doen het vertrouwen groeien dat hij Le Pen royaal zal verslaan.

Export orders Taiwan +22% over februari (leading indicator voor groei in de wereld).
In de VS: verkopen van nieuwe huizen steeg meer dan verwacht, initial claims voor werkloosheid ook, maar verkopen van bestaande huizen iets zwakker. Nieuwe orders stegen meer dan verwacht.
Detailhandelsverkopen vielen mee in het VK en Canada
Flinke groei export Japan

China stimuleert de wereldgroei via herstel van de import. Het investeringsherstel in de OECD landen zorgt ook voor meer groei, voldoende om de iets tegenvallende consumptiegroei te compenseren in de meeste landen.
 In de EU lijkt de groei in het eerste kwartaal met ongeveer 2,2% iets hoger te worden dan in de VS met ongeveer 1,5%. Analisten stellen hun groeiverwachtingen voor de EU naar boven bij en voor de VS naar beneden.

24 maart 2017

overpeinzingen ja/nee correctie

Dinsdag schoot iedereen in de correctie modus, maar de rust keerde bijna onmiddellijk weer.
Trump heeft moeite Obamacare zodanig te ontmantelen dat er phenomenal tax cuts mogelijk worden
Dat is niet zo zeer een teken dat Trump niets voor elkaar krijgt als dat men in Amerika extreem veel tijd en aanpassingen nodig heeft om wetgeving over gezondheidszorg aan te passen.
Obama had zeer veel tijd en vele stemmingen nodig om Obamacare erdoor te krijgen terwijl zijn meerderheid bij senaat en congres groter was.

Ineens herinnert men zich dat weer en men besloot dat gedoe over Obamacare geen reden was om het beurshoofd te verliezen. Zonder hellegang van Obamacare kan men nog steeds tot belastingverlagingen komen.Maar minder phenomenal.
Na aanpassing waarbij men slechts $150 miljard bespaart in plaats van $337 miljard is er al minder tegenstand. Als het congres akkoord gaat, dan moet er nog een keer water bij de wijn gedaan worden voordat het door de senaat komt.

Een en ander lijkt te gaan leiden tot iets met minder solidariteit. 50+ lijkt meer marktprijs te moeten gaan betalen voor gezondheidszorg en dat hakt erin bij het inkomen van de modale mens van 50+.
Ze worden zo weer wat meer deplorable. De republikeinen zien met lede ogen aan hoe Obamacare plotseling veel populairder aan het worden is.
Trump wil er eigenlijk niet meer van af, alleen maar wat verkeerde plooien glad strijken (vrijwillig verzekeren, niet extra over de rug van bedrijfsleven, meer verzekeraars erbij halen en hopelijk ook ‘totrt- reform’, dat zou gezondheidszorg een stuk goedkoper maken).

Ondertussen zien we dat de groei van de consumptie tegenvalt door de hogere inflatie, maar dat lijkt niet door te zetten gezien het stijgende consumentenvertrouwen.
Dat vertrouwen helpt de huizenmarkt en bedrijfsinvesteringen. De animal spirits.
Dat maakt de rijken blij: hogere huizenprijzen en hogere winsten.
De winstgroeiverwachtingen gaan in de meeste landen mooi omhoog, alleen in de VS wat minder (al is het nog steeds iets beter dan normaal, ook zonder belastingverlagingen).

Er zijn zorgen over de olieprijs en andere grondstoffenprijzen. De daling van de olieprijs komt vooral door meer aanbod en niet zo zeer door te weinig vraag (al valt de vraag in de VS tegen, maar in de rest van de wereld is er wel meer vraag; de vraag naar benzine groeit weer in de VS overigens). 


D.w.z. geen vuiltje aan de lucht, de olieprijzen gaan niet erg veel omhoog of omlaag.

Dat betekent dat er nog geen duidelijk zichtbare reden is voor een bear markt. Een correctie kan altijd, daar hoeven geen echte redenen voor zijn. De markt is moe, de korte cycli vallen wat ongelukkig over elkaar heen, dat is al genoeg voor een correctie. Daar heb je geen fundamentele redenen voor nodig. Die worden altijd er wel bij verzonnen, ter kalmering van de zielenrust van de aandelenspeculant.

De bankaandelen waren wat veel omhoog gegaan en zitten even in de opruiming nu de rentestijging stokt. De energiesector heeft klappen gekregen door de daling van de olieprijs, maar dat lijkt oversold. Farma/biotech heeft last van besparingen op kosten gezondheidszorg en de twittertoorn van Trump. Small/mid caps waren wat te enthousiast gestegen en zitten al een eind in de correctie.

Dat leest nog niet als ernstige correctie, tenzij er iets geks gebeurt (centrale banken die op hol slaan, Trump die echt slechte dingen doet voor de beurs, een andere schok)
De markt heeft de mond vol van een correctie, maar prijst deze niet in. Een negatief puntje.
en de VIX lijkt naar boven uitgebroken. meer volatiliteit.
Een renteverhoging van de ECB? Dat leek toch pas te gebeuren in de jaren twintig?

23 maart 2017

De olieprijs daalt, maar gematigd

De daling lijkt bijna voorbij. Dat denkt bijvoorbeeld Gavekal http://blog.knowledgeleaderscapital.com/?p=12939 met een heel verhaal dat de olieaandelen te veel gedaald zijn volgens het 100-daags gemiddelde.
De vraag neemt toe. De voorraden van olieproducten in de VS dalen langzaam (cijfers deze week echter niet goed). Dat zou overigens normaal betekenen dat Amerikaanse aandelen zouden achterblijven bij MSCI World.
Olieproductie stijgt flink in de  VS. Schalieolie is weer rendabel.
Gisteren stond in de Wall Street Journal https://www.wsj.com/articles/shell-goes-on-a-deep-water-drilling-diet-1490024220 een heel verhaal dat Shell meer gaat inzetten op diepzeeolie veel goedkoper te gaan produceren. $25 of iets dergelijks en uiteindelijk $15,  heel andere cijfers dan de $70+ die ik eerst hoorde. Petrobras loopt daarmee overigens op kop. Brazilië gaat kennelijk niet failliet, het gaat veel meer olie produceren.
Shell gaat ook sneller de olie uit de grond halen, omdat ze bang zijn voor piekolievraag. Niet alleen Shell is daar bang voor natuurlijk. Dat bemoeilijkt afspraken om minder olie te produceren in de OPEC. Saoedi-Arabië ziet mogelijkheden om na juni de productie van de OPEC laag te houden, maar dan moet Iran ook meedoen. Rusland ook enigszins.
Ondertussen zijn speculanten hun posities aan het afbouwen van olie.

Wat daarvan allemaal te maken? De daling van de olieprijs lijkt nog een beetje verder te gaan, maar Brent zou een dieptepunt van $45-48 kunnen hebben. Vanaf daar zouden energieaandelen het relatief goed kunnen doen.

22 maart 2017

S&P ruim 1% omlaag: iedereen extra bang voor 5%+ correctie

Men snakt naar een correctie. Is de Trumprally te ver gegaan?
Vooral de financials lagen er slapjes bij. Dat is een aanwijzing dat de rente daalt en je niet al te veel van deregulering moet verwachten.
Gundlach ziet de goud/koper ratio als de kanarie in de kolenmijn die de rente van zijn stokje doet vallen (plaatjes hieronder via Daily Shot in Wall Street Journal).

De VIX staat erg laag en toch is het beschermen tegen grote koersdalingen duur. Een stijgende VIX gaat vaak samen met dalende koersen van aandelen.
(=krach verzekeren is duur)


(steeds meer mensen zetten er zwaar op in dat volatiliteit laag zal blijven)



Trump breekt records met erg lage approval rates zo vroeg in zijn presidentschap.


Oliespeculanten gaven het eindelijk op om nog meer te speculeren op hogere olieprijzen

Zachte cijfers zijn geweldig, maar de harde data, dat wil nog niet erg (ASR)

Het goede nieuws lijkt even op
(voorbeeld van contraire cover: het goede nieuws is bekend)


De consument laat het een beetje afweten door de hogere inflatie. De retailers zijn behoorlijk door de grond gegaan


Sommige commentatoren (bijvoorbeeld Josh brown van the reformed broker)steken de draak met al die somberheid. Dat scoort de laatste jaren niet erg best en men lijkt niets geleerd te hebben.

19 maart 2017

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week


Yellen maakte het geloof in de anomalie dat beurzen altijd horen te stijgen als de FED iets zegt/gaat zeggen weer waar. Buiten de uren rond de FED vergadering waren er geen opwaartse krachten voor de Amerikaanse beurs, het kabbelde de afgelopen week opnieuw rustig voort.

Minder zorgen over de FED dus na de ‘dovish hike’, maar meer over de belastingplannen in de VS. Het bureau van de overheidsbudgetten CBO had een ranking uitgevoerd over het voorstel van Ryan hoe Obamacare zo veel mogelijk om zeep te helpen. CBO berekende 14 miljoen extra mensen onverzekerd volgend jaar, aangroeiend tot 24 miljoen over enige jaren. De besparingen voor de begroting vielen zwaar tegen. Fake berekeningen volgens de nodige republikeinen, maar toch genoeg om de toch al grote bezwaren verder te doen groeien.
Die besparingen en extra invoerrechten via Border Adjustment Taxes (BAT) zijn essentieel voor ‘phenomenal’ belastingverlagingen. BAT zit steeds meer in de verdrukking, o.a. omdat de de retailers hier veel onder zouden lijden. Winkelbeleggingen in de VS zitten in betrekkelijk zwaar weer, de financieringen lopen af en toe averij op, recentelijk behoorlijk zelfs.

Dan moet er het schuldenplafond voor Amerikaanse staatsleningen verhoogd worden en de democraten voelen hier nog niet zo veel voor bij de huidige plannetjes van Trump om linkse hobby’s zoals milieu en cultuur om zeep te helpen. Tot ongeveer september lijkt er nog genoeg funding te zijn.
Trump blijft erbij dat hij is afgeluisterd, al kan hij hiervoor geen bewijs vinden. Chinezen stopten schoonzoon Kushner vol met $400 miljoen voor de aankoop van een wolkenkrabber.
Hij stuurde Tillerson naar Korea met de boodschap dat hij genegen is het Noorden aan te vallen als China dat land niet tot de orde roept.

De Nederlandse verkiezingen stonden zwaar in buitenlandse belangstelling en de schamele verkiezingswinst van Wilders was een zucht van verlichting, al zag men de fragmentarisering over vele partijen als teken dat Europa krachteloos, onregeerbaar is. Turkije is kennelijk in hun niet Europese ogen kordaat tegen die fascistische, moslims in Srebrenica latende afslachten Nederlanders.

De olieprijs stabiliseerde, de nodige andere centrale banken dan de FED vergaderden, maar deden niets en inclusief de dovish hike van de FED gingen vooral buiten de VS de koersen toch omhoog.
Het sentiment voor huizenbouwers in de VS NAHBMI schoot omhoog en mede daardoor schoten de homebuilders omhoog. Men wacht niet langer op echt lagere rentes met het kopen van een huis, want dat lijkt er niet meer in te zitten.

Inflatie steeg naar 2,7% op jaarbasis (olieprijzen jaar geleden op dieptepunt), producentenprijzen 0,3% op maandbasis. Detailhandelsverkopen stegen nominaal slechts 0,1% over februari maar dat viel nog mee rekening houdend met lagere autoverkopen en 0,4% opwaartse herziening dan de maand ervoor. Toch reden om niet meer dan 1,5% groei consumptie te zien in het eerste kwartaal.

 Manufacturing groeide 0,5% in de VS maar inclusief nutsbedrijven was het 0.
Het JOLTs report over de Amerikaanse arbeidsmarkt liet gezonde groei zien. Het consumentenvertrouwen blijft sterk. Er is wel een groeiende onrust dat de (vooruitlopende) surveys zo veel sterker zijn dan de harde data.

In het VK worstelt men verder met de Brexit en Scexit dreigt weer.

Al met al lijkt de groei wereldwijd Goldilocks, met herstel niet alleen in de VS maar nog beter in China en Europa, dalende inflatie in Brazilië en Rusland en daardoor rentedaling .

’Parting Clouds’ noemde JP Morgan het in Global Data Watch van afgelopen week. 

18 maart 2017

de FED alweer liever dan gedacht

Niemand was benieuwd naar het rentebesluit van de FED, dat stond al vast. Alle belangstelling ging uit naar de dot plot en hoe Yellen plausibel zou maken dat de renteverhogingen langzamer zouden blijven aan dan gebruikelijk.
Marginale verschillen in de dots dus, wel weer terug naar 3% voor de long run. 2017 geen verschil en daar is de markt zeer opgelucht over. Men was bang dat de dots van drie naar vier verhogingen zouden gaan in vooral 2018. De FED ging wel van 3 naar 3,5 verhogingen in 2019.
De FED zit op drie verhogingen in 2017 en niet vier. Die drie staan overigens op de tocht na een 10%+ correctie op de beurs, zoals vaak gebeurt na de derde verhoging.
Daartegenover staat dat de reactie van de markten na de dovish hike  (onverwachts) een easing van de financial conditions was en niet een tightening zoals de bedoeling is bij een renteverhoging. Als de financial conditions niet verslechteren, dan moet men meer verhogen dan ze nu zeggen. Maar een correctie op de beurs ergens dit jaar met dan dus een verslechtering van de financial conditions ligt meer voor de hand.

Het hete hangijzer van de verkorting van de balans van de FED is nog even in de ijskast gezet (met de daaraan gebonden gevaren zoals Wim Kan al meldde).
Het renteverhogingsproces moet ‘well under way’ zijn volgens yellen voordat hiertoe wordt besloten. En ze wilde niet zeggen wat ‘well under way’ was. Het was iets kwalitatiefs. Ze heeft geleerd niet te trappen in de val van een kwantitatief antwoord, wat vaak beknelt.
Rond 2018 zou dan de balansverkorting uit de ijskast gehaald moeten worden om verdere schade te voorkomen. Vier verhogingen van de rente in 2018. Tenzij de aandelenmarkt tegensputtert natuurlijk.
De markt wist uit het verhaal van de FED/ de persconferentie van yellen de nodige positieve verrassingen te peuteren.

Er is weer meer geloof dat de FED tijdelijk meer dan 2% inflatie zal toestaan.
Vrijwel geen veranderingen in de voorspellingen, er blijkt geen optimisme uit over Trump.

Goldman Sachs wist vijf verrasingen er uit te persen, waardoor er onverwachts een dovish hike is gekomen
1.       Geen verhoging van de dots in 2017 en 2018
2.       De FED verlaagde de schaating voor de natuurlijke werkloosheid 0,1% naar 4,7%, waardoor men aangaf de huidige werkloosheid als minder inflatoir te zien
3.       Er was een FED gouverneur die tegenstemde, geen renteverhoging wilde
4.       Men zei dat het inflatierisico symmetrisch is, terwijl de markt dent the only way is up
5.       Men wil een sustained return naar 2% inflatie, nei 2% inflatie bij een groei boven potentie. Daarmee geeft men aan een inflatie boven 2% voorlopig te tolereren.

De Trump euforie wankelt

De mark tweet niet goed wat ze met Trump aan moeten. Bij zijn verkiezing ging het flin omlaag in de eerste ogenblikken, maar daarna ging het omhoog, fors omhoog zelfs. De onzekerheid rond Trump bleef, maar de koersen gingen verder omhoog. Een republikeinse sweep, lagere belastingen, deregulering. Genoeg voor stijging. Men neemt alle rare uitlatingen voor life, beschuldigingen over afluisteren via Obama, inreisvergunningen, de markt legt alles terzijde. Animal spirits omhoog. Vertrouwen omhoog, spectaculair zelfs.
Het is moeilijk uit de media te halen of Trump meevalt of niet. Er is een enorme vijandigheid jegens hem die objectieve berichtgeving in de weg staat. Men zoekt te veel naar slecht nieuws over Trump.
Er deugt niets aan die man, daar verandert geen bericht iets aan. Daardoor valt het niet op dat hij plotseling in moeiljk vaarwater is gekomen.
Essentieel voor hem is dat hij fenomenale belastingverlagingen kan doorvoeren en dat zijn achterban van vergeten witte middenklasse/ deplorables niet geraakt wordt door afschieten Obamacare.
Er moet geld komen voor belastingverlaging en daar is voor nodig dat veel minder geld aan Obamacare wordt uitgegeven en dat er hogere invoerrechten komen voor iets als Border Adjustment Taxes.

Er ligt een voorstel van Ryan om Obamacare uit te kleden. In de huidige vorm komt dit zowel niet door het congres als de senaat. Ryan zei al dat het voorstel wordt aangepast.  Een mission impossible. In het congres moet er volgens de Tea Party nog meer bezuinigd worden en volgens de senaat minder.
Het huidige plan van Ryan is zeer duur voor ouderen en gaat voor 14 miljoen extra onverzekerden leiden in 2018 en uiteindelijk 24 miljoen. Zonder solidariteit zoals de republikeinen willen krijg je dit soort uitwassen.

 In de Financial Times:https://www.ft.com/content/a35b8170-0963-11e7-97d1-5e720a26771b Mr Trump would make America great again through sheer force of will. This included abolishing Obamacare and replacing it with a healthcare system that would be cheaper, better and would cover every American. It turns out that in practice “Trumpcare” will do nearly the opposite. To judge by this badly drafted bill, Mr Trump is governing in gobbledegook. Either the legislation will fail in Congress, which would be a political disaster for Mr Trump, or it will pass, which would be a catastrophe. 

Republikeinen zijn het nog nooit met elkaar eens geworden over gezondheidszorg. Trump lijkt dit niet te kunnen veranderen.
Het verzet tegen border adjustment taxes is enorm, de meeste republikeinen geloven nog steeds in vrijhandel en niet protectie. Ze zien hoe de retailers door de grond dreigen te zakken.
 Kansloos in de senaat.
Eigenlijk is het verbazingwekkend dat men nog gelooft in flinke belastingverlagingen.
Er is nog wel wat mogelijk via repatriëring van buitenlandse winsten en dynamische scoring waardoor je via alternatieve feiten enorme inverdieneffecten krijgt bij belastingverlagingen.
Dan zitten we nog met de interne ruzies in de regering, voor zo ver benoemd. Er is record weinig benoemd aan tweede en derde lijn. Er is nog geen functionerende regering, het staat stijf van de vacatures.
Er is een kliek zonder politieke ervaring rond Trump, aangevoerd door schoonzoon Kushner aan de ene kant en nieuwerwetse fascist Bannon en er zijn de grown ups zoals Tillerson en Matthis. Tillerson is de meest machteloze minister van buitenlandse zaken. Trump luistert niet naar hem en wil het budget voor buitenlande zaken met tientallen procenten verlagen (nog altijd beter dan de bezuinigingen voor ontwikkelingshulp, cultuur, milieu).
Dan is er nog corruptie, belangenverstrengeling. Kushner krijgt een wel erg lucratieve deal in de schoot geworpen vanuit China met gunstige hypotheekregeling van$ 400 miljoen. Andere leden van de regering Trump moeten nog voor $ 1 miljard aan zaken verkopen die rieken naar belangenverstrengeling en die verkopen gaan moeizaam. 

12 maart 2017

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De snode plannen van Erdogan met zijn ministers zijn hardhandig via het Rotterdam-model gepareerd door Rutte c.s. maar een en ander speelt Wilders vooral in de kaart, al zal Rutte er niet erg onder lijden denkt men.

De rente kon verder stijgen na de sterke ISM's en op de vooraankondiging van het banencijfer volgens ADP en de als havikachtig uitgelegde woorden van Draghi (de ECB veranderde niets, maar Draghi zei dat noodsituatie van de afgelopen jaren iets minder ernstig was, de euro liep hierdoor op).  Na het goede Amerikaanse banencijfer zelf kon de rente niet verder stijgen (voorlopig).
235.000 banen erbij, op jaarbasis enig herstel van de banengroei, 0,1% lagere werkloosheid en iets meer loonstijging. Iedereen is het erover eens dat het goede cijfers zijn, maar niet te goed.
Een en ander lijkt de bezegeling te zijn voor een verhoging van de rente door de FED deze week.
De aandelenmarkt was neutraal tot iets dalend, vooral de Russell2000 blijft nu achter. Japan deed het redelijk.

De Kospi gaf geen krimp ondanks het afzetten van president Park en de kennelijk succesvolle pogingen van Noord Korea om een kernbom af te kunnen schieten (ze hadden de bom al, maar konden hem niet gooien, nu schijnt dat wel zo te zijn). Amerika 'geeft' Zuid Korea.een afweersysteem en dat maakte China boos.

De olieprijs liep flinke averij op, na te veel gestegen te zijn op nijvere beperking van de OPEC-productie door alleen Saoedi-Arabië (hun oliebedrijf Saudi Aramco moet tegen goede prijs naar de beurs). Diverse landen hebben door laten schemeren meer te willen produceren, vooral na juni. De vraag moet meevallen volgens al dat goede economische nieuws van de afgelopen tijd, maar in de VS lopen de voorraden onverwacht veel op. In diverse Emerging Markets is er wel groei van de vraag, maar extra productie in Amerika (Canada, VS, Brazilië) weegt hiertegen op (voorlopig).

Het handelstekort van de VS steeg in januari zoals verwacht.

In Duitsland waren de orders zeer zwak, maar stegen de verkopen (shipments).

De valutareserves van China stegen licht tot boven de $ 3000 miljard, terwijl een daling was verwacht. Kredietgroei en andere cijfers redelijk stabiel in China.
In India stijgt de productie weer na de toestand met de ongeldige bankbiljetten. Modi won toch ruim tussentijdse verkiezingen.

overpeinzingen

De rente is flink gestegen. De Wall Street Journal weet het zeker: de rente gaat verder omhoog. Marine Le Pen gaat het niet redden, maar tot die verkiezingen voorbij zijn moet Mario lief zijn. Daarna komt Mario met vreselijke maatregelen, hij gaat het vertikken nog veel meer staatsleningen te kopen, want dat is problematisch bij begrotingsoverschotten van Duitsland en Nederland. Wilt u dat we meer of minder kopen?  Minder, minder roepen de Germanen, maar de Romanen zijn de baas met meer, meer, meer.

Zo’n openingsartikel in de Wall Street Journal is een contraire indicator. Er zit al wat in de prijs verdisconteerd.

Mijn oude rentemodel dat ik in de vuilnisbak heb gedeponeerd laat zien dat de rentestijging overdreven is, als we niet in een nieuwe tijd van Trumpflatie zitten. En daar kan men een beetje aan gaan twijfelen.

De plannen van de republikeinen zijn grote vertraging op aan het lopen. Zij zijn het in het verleden nooit eens geworden over wat te doen met gezondheidszorg en deze keer lijkt de onenigheid groter dan normaal. Een wijze president als bijvoorbeeld Kasich zou kunnen zijn geweest had tot een compromis kunnen komen, maar voor politieke novice Trump is dat wat te veel gevraagd. Ryan krijgt steeds meer tegenwind met zijn border adjustment taxes. Ook hier geeft Trump nog niet thuis.

Belastingverlagingen gaan via de begroting en niet via een wet en daarmee vervallen ze na tien jaar als de republikeinen het dan niet meer voor het zeggen zouden hebben. Ze zijn waarschijnlijk ook niet zo groot als nu gehoopt. Meer uitgaven voor defensie, niet erg snoeien op uitkeringen, dan blijft er weinig over voor een kapitalistisch feestje.  

5 maart 2017

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

De aandelenmarkten waren blij met het presidentiële optreden van Trump voor het congres. Hij was vol optimisme in plaats van de doemdenker van zijn campagne en riep op tot compromis. In het weekend verpestte hij dit weer gedeeltelijk met ongefundeerde toespelingen op afluisterpraktijken door Obama c.s.
Een en ander was goed genoeg om de moed erin te houden op de beurzen, er komen belastingverlagingen, al zijn die wellicht wat kleiner dan gehoopt. Ondertussen gaat het goed met de winstverwachtingen wereldwijd.

De FED had met lede ogen aangezien dat de markt geen renteverhoging inprijsde terwijl het nu zo waar leek te kunnen qua vooruitzichten, financial conditions, vertrouwen, fiscale stimulering etc. Er was een waar media-offensief. Zelfs de duiven preekten een verhoging, Dudley ging hierin zelfs ver. Yellen bevestigde vrijdag een en ander en Fischer was blij met al die eensgezinde oproepen tot verhoging van de rente. Daarop steeg de rente, maar niet zo heel veel. Iedereen lijkt al short duration te zitten.

 De ISM manufacturing in de VS steeg verder naar 57,6 en non manufacturing herstelde naar 57,7. PMI’s waren wereldwijd sterk.  China liet een mooie verbetering zien. De PMI’s/ISM’s geven aan dat de winsten zelfs iets hoger gaan binnenkomen dan de altijd optimistische bottom up verwachtingen van de analisten. Groei nieuwe orders, met opwaartse herzieningen, bevestigt dit (voorlopig).

De verwachtingen voor de groei in de VS voor het eerste kwartaal zijn aan het dalen tot onder 2% volgens o.a. GDP-now. Dat komt vooral door tegenvallende groei consumptie en lagere productie nutsbedrijven (door relatief warm weer). De olieproductie trekt weer aan en daarmee ook het vervoer over het spoor. In de havens aan de westkust is het ook drukker. Het consumentenvertrouwen werd opnieuw sterker, herstel aangevend na de slechte cijfers voor reële retail sales en inkomen over januari.

Meevallende groei in China, hogere grondstoffenprijzen met bijbehorend herstellende investeringen daarin zorgen voor een herstel van de wereldhandel.
De leading indicators voor groei wereldhandel volgens Morgan Stanley trekken steeds harder aan, al kan de sterkere dollar roet in het eten gooien volgens hen. Exportherstel over februari in Korea geeft de burger meer moed voor groei wereldhandel.
Li Keqiang stelde (naast het verheerlijken van de supreme leader Xi) nieuwe doelen voor economische groei voor China. Een bescheiden slechts 6,5% groei, iets lagere begrotingstekorten en minder agressieve groei van defensie-uitgaven (+7%, wat uitgebreid de pers haalde als gevaarlijk veel, maar in Chinese ogen is het maar weinig).
Europese verkiezingen blijven een zorg, al lijkt de aanhang voor Le Pen en Wilders iets te slinken. Fillon heeft het moeilijk, maar wil nog niet opgeven. Schultz doet het goed, maar dit beroert de beurzen niet zo erg. Kredietgroei verbeterde in de EU.
Het economisch momentum helpt de gevestigde orde: industriële productie trekt zelfs sterk aan in Frankrijk en Italië.
De inflatie trekt aan in de EU vanwege vooral de hogere olieprijzen, de kerninflatie is nog stabiel (nu 0,9%).
Zorgen over Brexit drukken het consumentenvertrouwen weer eens in het VK.
Het sentiment voor kleine ondernemingen Shoko Chukin daalde onverwachts in Japan, terwijl er toch eindelijk inflatie aan de horizon gloort in plaats van deflatie.
Volgens de cijfers zouden de capriolen met het ongeldig maken van allerlei bankbiljetten de economische groei in India niet geraakt hebben.


overpeinzing aandelen

De aandelenbeurzen zijn toch wel erg flink aan het stijgen zonder ook maar een dag van daling van meer dan 1%. Het bullish sentiment druipt er van af. De wall of worry is er nog steeds, maar men wil de stijging toch niet mislopen.

Een aardige graadmeter is hoe ver de S&P500 boven het 40-weeks gemiddelde is volgens Strategas.
D.w.z. oppassen als de S&P snel rond 2480-2540 komt. Als de S&P daar lang over doet is ondertussen het 40-weeks gemiddelde gestegen en komt men pas op hogere standen 12-14% hoger dan het 40-weeks gemiddelde.

FED wijsheden:
* Als de FED de rente gaat verhogen, breekt de bear markt gemiddeld volgens Rosenberg pas na 38 maanden aan.

*Overigens is het gezegde dat er na de derde verhoging van de FED een stumble moet komen. Dat wijst op een correctie in september. 

En in mijn post over de vierjaarscyclus http://beleggenopdegolven.blogspot.nl/2017/02/update-vierjaarscyclus.html wees ik erop dat ongeveer over twee maanden er al een correctie kan komen.
Nog steeds geldt dat timing van voorspellingen over correcties vervelend vaak geen gelukkig gesternte hebben, want we kennen de toekomst nog steeds niet.