8 maart 2012

Reële rente VS in bubbelscenario


De index in data stream voor Amerikaanse indexleningen voor inflatie laat een negatief reëel rendement zien op het ogenblik.
Ik heb wat typische periodes voor de Amerikaanse TIPS aangegeven in het plaatje.

Voor de kredietcrisis huppelde het couponrendement van TIPS mee met de vijfjaarsrente. In de kredietcrisis raakte men de kluts kwijt en had men deflatievisioenen en zag men TIPS als een soort raar credit papiertje, je wist maar nooit wat ermee kon gebeuren, in ieder geval niet veel goeds. TIPS krijgen een tik als credits een grote tik krijgen.

Sinds de kredietcrisis is de beleggingshorizon wat korter geworden en kijkt men meer naar de tweejaarsrente. Er leek wat consensus te komen wat de TIPS aan couponrendement moesten opbrengen in het Nieuwe Normaal, maar dat is sinds kort totaal overboord gegooid. De FED heeft beleggers voorbereid op korte rentes van 0 tot 2015, ook al gaat de inflatie omhoog door o.a. de imams in Iran.

Beleggers in obligaties moeten God op blote knieën danken als ze hun hoofdsom nog terugzien, dus ze moeten niet gaan piepen dat de reële rente -2% of iets dergelijks wordt. Je zou zeggen dat beleggers dan maar liever in reële beleggingen gaan vluchten, maar dat is maar beperkt het geval.

Goud krijgt de laatste maanden klap na klap sinds de groei van Chinese valutareserves stokt en bernanke niet tot QE3 is te vermurwen. De ECB doet nu eindelijk zo zijn best om hun balanstotaal naar de maan te sturen, maar dat overtuigt goudbeleggers minder dan de beleggers in TIPS die nu -2% reële rente steeds meer als een once in a lifetime opportunity zien (maar niet lang,dit is de blow off fase). Misschien zijn beleggers in TIPS wel meer verkwistend dan Alex Hope.

China: 7.5% groei is minimum; steun voor noodfonds Amerikaanse infrastructuur


De plannen van China beïnvloeden de wereld meer dan ooit sinds de start van de Industriële Revolutie.
Aziatische beurzen kregen klappen toen de regering orakelde dat 7,5% het nieuwe groeidoel voor China is. Dat is laag voor China en veel meer zit er dit jaar vermoedelijk niet in. Maar zo bang hoef je nu ook weer niet te zijn dat de groei van China nu al verschrompelt tot die schamele 7,5%. 7,5% moet je zien als het minimum, zie het plaatje van JP Morgan.
Wat zorgelijker is de doelstelling voor de groei van M2:14%. Dat is (te?) laag als je meer dan 7,5% groei wil hebben.

China is uitermate succesvol in het maken van infrastructuur in onderontwikkelde landen met goede groeivooruitzichten. Nu is China toe aan een noodfonds voor Amerikaanse infrastructuur volgens de China Daily. De Amerikaanse infrastructuur is zo aan het verkruimelen dat die nu onderdoet voor menig ontwikkelingsland. Daar kan een noodfonds van China uitkomst bieden. 90% van de arbeiders om die infrastructuur te maken zullen Amerikanen zijn, dus men moet niet bang zijn dat Chinezen Amerikaanse banen inpikken. China is de enig geloofwaardige partner om hoge snelheidstreinen op tijd aan te leggen in Californië. Amerika heeft ook niet meer het geld om infrastructuur aan te leggen, zoals het een onderontwikkeld land betaamt. Je kunt gewoonweg niet meer om China heen, zo vinden ze en Amerika moet dat maar eens snel inzien.
Ja, we leven tegenwoordig in de wereld van het Nieuwe Normaal, maar dat gaat toch iets anders dan Reinhart/Rogoff beschrijven, aldus China.

7 maart 2012

Akb48 moet depressie in Japan verjagen


Kommer en kwel komt op Japan af via uit de hand lopende overheidstekorten die haast niet meer te financieren zijn zonder de gelddrukpers. De bom barst waarschijnlijk niet nu al, maar voor 2016 zullen de rapen wel gaar zijn en kan men de overheidstekorten die stijgen door hogere zorgkosten niet meer financieren via de steeds meer ontsparende aanzwellende massa grijze oudjes.
In januari brak het handelstekort van Japan alle records (niet zo moeilijk na 31 jaar overschotten). Erger is dat de tekorten negatief blijven, tenzij de olieprijs structureel onder $40 duikt en men verplicht wordt door te werken tot 70-75 jaar.

Een meisjespopgroep van een onduidelijk aantal leden (nu meer dan 48) is mega populair in Japan. De groep is uitgedacht door meneer Akimoto. Die bestiert alles. De naam is naar de uitgaanswijk Akiba in Tokio en het voormalig aantal leden van de groep.
De groep is een marketingproduct, ongeveer zoals de Monkeys vroeger in de markt gezet zijn. Aanvankelijk was de muziek niet zo best, maar dat draaide later bij en ondertussen zagen ze er met hun babyfaces kek uit.
De popgroep spreekt allerlei Japanners aan, teenagers, maar ook oudere bevolkingsgroepen. Jongens vinden de meisjes leuk, meisjes willen net zo zijn.

AKB48 singles zijn mateloos populair en verkopen beter dan Lady Gaga of wie dan ook in Japan. Een liedje had 56 miljoen hits op YouTube. De teksten zijn soms prikkelend zoals "My school uniform is getting in the way".

Door singles te kopen kun je op een meisje van de band stemmen en die stijgt dan in de ranking. Japanners zijn nog steeds mateloos rijk. Sommige Japanners kopen tig plaatjes om hun favoriete sloerie hoog op de hitlijst te krijgen. Nummer 1 dreigt een filmster te worden.

Maar de marketing stopt daar niet. Er wordt van alles verkocht via het merk AKB48
Iedereen wil meeliften op de populariteit van AKB48, van Google tot de shampoo van Shiseido of de Wonda koffie, alles verkoopt dan beter.
Er worden AKB48 cafés en winkels opgericht en er is een heel gedoe met fans en loterijen om je favoriet te mogen ontmoeten.

Het AKB48 product wordt uitgevoerd naar andere landen in de Pacific: daar richt men ook grote meisjesbands op met dezelfde mediastrategie onder aanvoering van Akimoto.

Er worden steeds nieuwe dingen uitgeprobeerd om er nog meer uit te halen. Er doet bijvoorbeeld ook ene Aimi mee in de filmpjes en dat is een virtueel meisje waarvan het gezicht etc is samengesteld uit de gezichten van de meisjes. Ze is niet van echt te onderscheiden.
Er is dus nogal wat nep en verzonnen populariteit bij, maar AKB48 is een prima middel om de Japanners weer enthousiast te maken, minder depressief en men heeft een nieuw prachtig exportproduct.

Bron:Wall Street Journal: Japan Goes Gaga Over a 92-Member Girl Group
AKB48 SELLS MILLIONS OF SINGLES, COFFEE, TOO; SPONSOR OF THE 'HEART BRA'

6 maart 2012

Tamerus probeert kritiek pensioenakkoord te weerleggen met pensioengeschiedenis

Het is een beetje stil geworden rond de discussie over het pensioenakkoord.Tamerus, de actuaris bij de PGGM en lang bezig geweest met ALM had een interview in het Financieele Dagblad (Kritiek op pensioenplan pijnlijk) waarin hij zijn gram kwijt kon over zijn lovebaby. Hij troost zich met de gedachte dat de taboes op de pensioenleeftijd en de zekerheid van pensioenen hierdoor zijn doorbroken.

De discussie over de rekenrente, vooral het je rijk rekenen hiermee, is ongelukkig gevoerd. Die is besmet door de afkeer van de sterk fluctuerende marktrentes en de daardoor sterk fluctuerende rekenrentes. De discussie lijkt nu te gaan richting een marktrekenrente met een opslag in lijn met het extra risico dat genomen wordt (en dat vereist dan weer buffers die daar in overeenstemming moeten zijn, om niet een al te riskant beleggingsbeleid uit te lokken). Voorlopig wijst er nog niet veel op dat pensioenfondsen duidelijk meer risico gaan nemen bij doorvoering van het pensioenakkoord.

Zekere, waardevaste pensioenen zijn een onmogelijkheid geworden, nu de demografie zo verslechterd is. Er is in het verleden een te groot beroep op solidariteit gedaan en dat kon ook. Met pensioenpremies kon je vroeger veel bijsturen, nu is dat veel minder. Actuarissen hebben veel te lang tegen beter weten in gewerkt met te optimistische sterftetafels, het langlevenrisico onderschat (daar heb ik wel eens ruzie over gehad met actuarissen die vonden dat ik mijn mond moest houden over dit onderwerp waar ik (net als zij toen) geen kaas van had gegeten).

Na 2006 is de boot gemist vindt Tamerus, toen had men moeten inzien dat te veel pensioenzekerheid met indexatie voor inflatie was beloofd via in de toekomst steeds meer onhaalbare solidariteit.

Hij is voorstander van pensioenpremies berekend met de zekerheid van verzekeringsmaatschappijen (99,5%) en niet de traditionele van een pensioenfonds(97,5%) op bais van de risicovrije marktrente. Dat is een dure zaak.

Tsja, ik denk dat het pensioenakkoord inderdaad een onvermijdelijke weg is. Er moet gerekend gaan worden met iets hogere rekenrentes in lijn met prudente verwachte opbrengsten. De gemiddelde doorsneepremie (je bouwt even veel pensioenrechten op onafhankelijk van je leeftijd, d.w.z. 20-55 jarigen subsidiëren 55-68 jarigen enorm) moet geleidelijk van de baan vanwege de demografie. Pensioenen zijn niet meer zeker en er moet als de nood aan de vrouw komt (de meeste gepensioneerden zijn vrouwen) in de uitkeringen gesneden worden. Maar je moet niet met onzinnige door centrale banken te laag gemaakte rentes veel te lage rekenrentes rekenen. Daarmee ga je de pensioenopbouw nodeloos te veel korten. Als het pensioen onzeker is, dan hoef je niet meer met de risicovrije rente te rekenen, je kunt een iets hogere rente nemen. Hoe veel hoger? Dat is onduidelijk en dat gaat electoraal afgedwongen worden door de gepensioneerden en bijna gepensioneerden.

23-jarige valutahandelaar geeft 204.000 pond uit op drinkavondje



De foto is van het duurste drinkgelag ooit met de een dure monsterchampagnefles, aangericht door een 23-jarige valutahandelaar.
Hij had voor de zekerheid maar eerst gebeld of ze de 30 liter Midas fles Ace Of Spades champers Nebuchadnezzar of Armand de Brignac maar eens zouden klaar zetten à 125.000 pond.
Dit was niet genoeg om de dorst van de VIP's en dames te lessen en gelukkig bestelde hij daarom nog wat bij. Daar kwam de wodka van 4,5 liter à 2000 pond per fles en nog wat andere dure bubbeltjes van nog eens 60.000 pond.
Zonder die extra bestellingen was het niet het duurste drankgelag ooit. Dat was een etentje van vier met een fles Petrus van 160.000 pond, genoeg reden om de desbetreffende verteerder te ontslaan.

Het drankgelag van de grote fles was aangericht voor 10 vrienden met al hun aanhang (zoals 60 goed uitziende dames die de heren wel wilden verwennen). De handelaar zelf, Alex Hope, dronk bijna niets, maar naar verluid heeft hij zich kostelijk vermaakt.

Hij is in een klap wereldberoemd geworden. Ze prijzen hem de hemel in, hij is zo ontzettend aardig en hij heeft zichzelf zo veel aangeleerd (hij is tenslotte al drie jaar handelaar), hij is een fenomeen. Hij nodigt je uit op twitter en facebook, zie http://www.alexhopefx.com/about-alex

Spanje, Griekenland, Ierland te verschillend van Duitsland


Het plaatje van Ecompic laat zien hoe geweldig goed het ging in sommige van de PIGS in de eerste jaren van de euro. De groei van de consumptie was geweldig. Zelfs na de terugslag is Ierland heel wat meer opgeschoten dan Duitsland.
De groei van de consumptie viel voortdurend tegen in Duitsland, die was niet vooruit te branden en nu nog steeds niet. De Fransen moeten dit kwartaal de bonte os uithangen qua consumptie, van Duitsland komt het nog niet. Dat enorm dure drinkgelag van 200.000 pond had niet in Duitsland kunnen plaatsvinden, hoe veel emmers bier er ook gedronken worden.
Opvallend is wel dat na tien jaar de groei van de consumptie van de eurolanden zo dicht bij elkaar ligt, terwijl die tot 2008 zo enorm extra gestegen was bij de PIGS.

Om een muntunie te hebben moet de economische groei en de overheidstekorten ongeveer hetzelfde zijn, de groei moet sterk samenhangen tussen de landen onderling. Duitsland is de rare uitzondering in de eurozone, de economie in de meeste landen hangt veel meer samen met die van Frankrijk.

obligaties en aandelen omlaag: de kater van geen QE3 dreunt door

Op normale dagen bewegen de rente en de aandelenbeurzen in dezelfde richting: hogere beurzen dan ook hogere rente.
Maar sinds QE3 niet meer zo zeker is, vindt de markt dat de rente best kan stijgen terwijl aandelen dalen.
De FED laat via Hilsenrath in de Wall Street Journal steeds meer lekken dat QE3 voorlopig niet op het menu staat. De Fed is verbaasd dat bij zo weinig groei de werkloosheid zo krachtig daalt. D.w.z. de groei hoeft helemaal niet zo ver opgepept te worden.
De brokers beginnen nu ook langzaam aan te capituleren en hun voorspellingen voor QE3 verder naar de toekomst te verplaatsen.
Vandaag stonden de aandelen in Azië vooral onder druk vanwege de lagere groeiprognose van 7,5% in China, alhoewel je dat moet zien als politici die beloven dat de groei niet onder 7,5% komt, het mag er best boven zijn.
In de VS maakte de beter dan verwachte ISM non manufacturing weinig indruk vergeleken met het QE3 drama en ook het wegpraten van de tegenvallende nieuwe orders en ISM door bijvoorbeeld Norbert Ore maakte weinig indruk.
Maar de koersbewegingen zijn nog heel klein, wat wijst op doorgaand positief momentum. Een en ander ziet er toch wat kwetsbaarder uit (ook het percentage aandelen in de VS onder 50 daags gemiddelde is weer aan het vallen, hoe klein de koersbewegingen ook zijn; er zijn wat klachten dat insiders niet kopen etc.)

5 maart 2012

Lombard Street: euro kostte Nederland minstens 1% groei per jaar, consumptie en kost tot 2015 minstens € 127 miljard



Het eindrapport voor de PVV door Lombard Street Reseach viel een beetje tegen. De conclusies en cijfers komen een beetje uit de lucht vallen.
Nu zijn er ook gewoonweg geen 100% betrouwbare berekeningen te maken wat de euro heeft gekost/ opgeleverd, laat staan wat een en ander in de toekomst gaat kosten.

Ik geef hun tabel voor de volgens hen benodigde cash steun die de PIGS de komende jaren nodig zouden hebben (Nederland als lid van kern-Europa moet volgens Lombard Street 10% van het totaal ophoesten).
Nu hoopt de PVV dat als Nederland de euro verlaat, ze kunnen profiteren van asociaal beleid (past ook uitstekend bij minimaliseren van ontwikkelingshulp) en Nederland niet meer hoeft te betalen voor andere landen in Europa. Dan zal Nederland uit de EU getrapt worden met verlies van alle handelsverdragen en een valuta krijgen die of te sterk wordt om te exporteren of een hoge rente nodig zal hebben om de waarde van de nieuwe gulden te steunen. Het is dan hoe dan ook afgelopen met onze export, vooral als Nederland alleen zou uittreden (reken maar op handelssancties etc).

Lombard Street erkent dat de euro de handel bevordert heeft en dat er ook voordelen kleefden aan de euro. Die zet men op € 800 per Nederlander, maar het kostte volgens hen € 7000.

Ze vergelijken Nederland met Zweden en Zwitserland. Dat is niet zo idioot. Zweden heeft het na hun rampzalige financiële crisis heel goed gedaan na enige jaren. Na 2001 heeft Zweden en in veel mindere mate Zwitserland Nederland overklast, Het verschil is ongeveer 1% groei per jaar, maar vooral de consumptie heeft het veel beter gedaan. Nederland zag na 2001 gemiddeld 1.25% groei van het BNP, maar Henk en Ingrid consumeerden maar 0,5% per jaar meer. Zweden had 2,25% groei van zowel BNP als consumptie. Vooruitkijkend is voorlopig het verschil nog veel groter: Zweden gaat ver uitlopen.
Dat is het andere plaatje: Zweden was een ramp in de jaren 90 en Nederland de ster, na 2001 is het andersom, vooral de laatste jaren.

De analyse van de eurocrisis (Griekenland en Portugal halen het niet, Spanje en Italië na de nodige kleerscheuren misschien wel) heeft wel de nodige verstandige rampzalige opmerkingen.

Maar zijn de huidige problemen door de euro gekomen? De kredietcrisis is in de VS ontstaan, onafhankelijk van de euro. De problemen na 2001 komen eerder door gebrek aan hervormingen omdat populistische partijen als PVV, LPF en SP te veel aanhang kregen en krachtige regeringen onmogelijk maakten. De slechte huizenmarkt in Nederland is nu een flink probleem (zoals die begin jaren 90 in Zweden was). In de jaren 90 stoomde Nederland ook op door de gestegen rijkdom van de pensioenfondsen. Het omgekeerde treft Nederland nu keihard (al kan die pijn wel eens eerder voorbij zijn dan men denkt)

4 maart 2012

samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week

Is de wereld gered met de schamele € 530 miljard aan drie jaars deposito's die de Europese banken als cadeautje toegeschoven krijgen van de ECB? Het vertrouwen daarin groeit, maar de beurzen waren niet enthousiast: het bezit van de zaak is het eind van het vermaak.

De beurzen raakten slechts weinig van de kook van de toespraak van Bernanke waarbij hij niets zei over QE3. Die komt er dus voorlopig niet concludeerde de markt (Voormalig FED-lid Blinder: alleen als werkloosheid stijgt, de olieprijs> $150 komt of de inflatieverwachting fors daalt). Het gevolg was een kleine rentestijging en een wat grotere val van de goudprijs.

Noord Korea verraste positief door te beloven voorlopig te stoppen met kernproeven en dit door internationale waarnemers te laten controleren. Kim Jung Un wist dit plannetje van zijn vader er snel door te drukken in ruil voor 240.000 ton voedsel voor het hongerende Korea om de 100ste geboortedag van zijn grootvader zoals al jaren beloofd was glorierijk op te luisteren.

Het belangrijkste economisch nieuws was de ontwikkeling van de PMI's in de wereld, de barometers van het (industriële) bedrijfsleven. Die bleven in de meeste landen ongeveer gelijk of waren iets lager. De ISM van de VS viel relatief veel tegen (=Citigroup Surprise Index flink omlaag). De cijfers wijzen ex de PIGS op groei in de industrie en het BNP.

In de VS vielen de initial claims voor werkloosheid weer mee, deze daalden en hielden het lage niveau goed vast. Pending home sales verbeterden, het nieuws van de huizenmarkt wordt steeds minder zwartgallig. De nieuwe orders voor duurzame goederen waren een zware tegenvaller, een erg grote daling (-4,5% in één maand) na diverse maanden van mooie stijgingen. Het consumentenvertrouwen steeg veel, zeker in een tijd dat de steeds hogere benzineprijs de republikeinen visioenen geeft om de verkiezingen te winnen (Romney maakte grote vorderingen kandidaat te worden, maar Santorum begint steeds beter te liggen bij de mannelijke blauwe boorden, alle onzin die hij uitkraamt wordt door hen vergeven). Personal icome was +0.3% in januari na een opwaarts herzien 0,5% over december (inclusief andere herzieningen ziet de groei van het personal income er nu zo goed uit dat de FED op zijn lauweren kan gaan rusten en de banken weer krediet kunnen verstrekken en de Amerikanen weer vaker naar de tandarts gaan (sterke bullish indicator voor economie). De (personen)autoverkopen zijn flink aan het stijgen. Toch viel de consumptie in januari stil, maar deze zal vanaf februari wel weer beter worden, zoals de sterke stijging van de ICSC chain stores de laatste weken aangeven.

In Italië daalde over februari het overheidstekort van 4,6% naar 3,9% een cijfer waarbij Nederland zijn vingers bij zou aflikken zou Rutte zeggen.
Het CPB berekende dat het begrotingstekort in Nederland 4,5% gaat bedragen en er daarom 1,5% bezuinigd moet worden. Hierin heeft geen enkele partij zin, maar onder de knoet van Van Rompuij moet men toch een heel eind kunnen komen.

Retail sales waren voor de afwisseling in januari eens een keer sterk (+4,1%) in Japan.

Wie gaat al die nieuwe lange Amerikaanse staatsleningen kopen? De zombiekopers zijn toe aan een Arabische lente?



Het enorme begrotingstekort van de Amerikaanse overheid is tot op heden met groot gemak gefinancierd. Voor 2009 wisselden China en Japan met de OPEC-landen in een belangrijke bijrol elkaar af als grote kopers van Amerikaanse Treasuries. Ze vochten er zelfs om en dat leidde tot (onbewijsbare) calculaties dat daardoor de lange rente in de VS ongeveer 0,6% lager was dan de fundamentals aangaven.

Daarna stoomde de FED op als de grote verslinder van Amerikaanse leningen. In korte tijd stoomde het bezit van de FED op naar ruim 20% van alle staatsleningen, van sommige emissies wel 60-70%. Eerst had men alleen de korte looptijden, sinds Operatie Twist heeft men alle looptijden, ook de zeer lange waar de FED niets te zoeken heeft.

Op korte termijn gaan de grote kopers van Amerikaanse staatsleningen in staking (FED) of blijven ze in staking (China en Japan). De FED stopt, omdat operatie Twist is afgelopen en er geen QE3 aankomt op korte termijn. China is gestopt (erger nog, uit de laatste cijfers blijkt dat China aan het verkopen is), omdat men beter gespreid over de wereld wil zitten en ook omdat de groei van de valutareserves beperkt wordt (deels door relatief meer te importeren en exportproblemen naar Europa; de machtshebbers hebben georakeld dat de valutareserves te groot zijn). Japan heeft toch nog tamelijk plotseling te kampen met structureel wordende tekorten op de handelsbalans (nog niet met de kapitaalrekening, daar hebben ze genoeg bezittingen in het buitenland voor opgepot) en dat beperkt hun aankopen structureel.

Daarmee zijn de drie grote zombiekopers die tegen elke prijs Amerikaanse staatsleningen opkopen straks uit de markt. Andere beleggers moeten nu die Amerikaanse staatsleningen gaan opkopen. Die moeten verleid worden met iets, niet die lage rente van nu. Je ziet dat er heel weinig lange Amerikaanse staatsleningen zijn en daar kan een nieuwe zombiekoper opstaan: De Zombies van Solvency II, de gedwongen aankopen van verzekeraars van lange leningen om hun renterisico te matchen.
Dat hebben ze vermoedelijk al lang gedaan (verzekeraars kijken Nederlandse pensioenfondsen meewarig aan waarom ze niet hun renterisico 100% afgedekt hebben, maar verzekeraars hebben makkelijk praten met hun dekkingsgraden van 150%+). D.w.z. de schaarste aan leningen langer dan 9 jaar behoedt lange leningen voor te veel rentestijging.

Banken zijn slechts kleine kopers van staatsleningen in de VS en particulieren vermoedelijk ook. Gezinnen zijn grote kopers, maar dat komt omdat dit een restcategorie is. Particulieren kopen nauwelijks beleggingsfondsen met staatsleningen in de VS. Alleen hedgefunds die ook onder de post gezinnen vallen schijnen te kopen, grootscheeps speculerend op de zoete sirene van Bernanke dat hij tot 2015 de rente niet gaat verhogen.

Global Macro Monitor denkt dat dadelijk de bond vigilantes wakker worden en tot een Arabische lente gaan oproepen: Plosser (de superhavik van de FED) wordt hun held, ze gaan geloven in torenhoge rentes. Of men ziet ineens dat Amerikaanse banken veel krediet gaan verstrekken (een versnelling is nu al zichtbaar in de cijfers) en dat leidt tot te veel vraag naar geld en dus een hogere rente.

Hier ligt dus het staartrisico van een Arabische lente op de rentemarkt: de kans dat de 7 tot 10-jaars rente in de VS naar 5%+ gaat in 2013 is niet 0 zoals in sommige optieprijzen (hoe duur die ook zijn bij obligaties) is verdisconteerd.

bron: o.a. Global Macro Monitor: Is the Fed ready for the bond market’s Arab Spring? via http://www.ritholtz.com/blog/2012/02/is-the-fed-ready-for-the-bond-market%e2%80%99s-arab-spring/

Sober Look http://soberlook.com/2012/03/its-matter-of-time-before-luck-runs-out.html heeft een vergelijkbare kijk op de zaken: het buitenland moet op grote schaal Amerikaanse staatsleningen kopen en dat is problematisch nu FED en Japan zijn uitgekocht en China wil verkopen. Alle hoop is op de OPEC gericht.

3 maart 2012

Banken steeds betere klant van ECB: € 800 miljard deze week


Het plaatje van Bianco laat de excessieve stijging zien van het geld dat de banken bij de ECB tegen een rente van niets stallen. De LTRO drie jaars deposito's zijn de hoofdreden. Daar is nog niets van gebruikt en daarom is er flink wat meer geld gestald dan normaal. De banken hebben nu zo excessief veel liquiditeit dat ze toch iets er mee moeten gaan doen. Het lijkt wel een spelletje Risk, waarbij men al tien keer fiches heeft bijgezet in een landje en nu toch echt gedwongen gaat worden om aan te vallen. 5% is nog steeds een mooie rente voor te beleggen in 10-jaars Italië en Spanje hoort men de banken al denken.

Goldman Sachs te pessimistisch over Amerikaanse huizenprijzen



Twee plaatjes van de ontwikkeling van de huizenprijzen in de VS: boven dat van Goldman Sachs (Hatzius c.s.) en onder dat van wat de futures prijzen (radar, huizenrapport aan Obama) zeggen (bron Calculated Risk).
Goldman Sachs denkt dat de huizenprijzen in de VS nu op hun evenwichtsniveau staan en dat ze eerst nog wat naar beneden doorslaan voordat de prijzen gaan stijgen. De trend van Shillers prijzen voor de 20 grootste steden wijst in die richting.

De futures prijzen wijzen daarentegen op een stijging. Het dieptepunt zou achter de rug zijn. Deze futures lijken niet te optimistisch. In 2009 waren de futures prijzen te pessimistisch, al zag men wel eerder een omslag.

Op het ogenblik zie je een tweedeling: de prijzen van huizen die geforceerd verkocht worden (foreclosures) zitten in een flinke downtrend, terwijl de huizen die op normale wijze verkocht worden al aan het stijgen zijn. Voorlopig winnen de foreclosures nog, maar dat zal niet lang duren, misschien is het al voorbij. De kredietverlening is aan aan het trekken en het wordt weer makkelijker een hypotheek af te sluiten (maar het is nog steeds niet gemakkelijk). Er is te weinig gebouwd, het aantal gezinnen stijgt weer nu de werkgelegenheid weer aantrekt. Een en ander moet tot stijgende prijzen gaan leiden in een steeds groter deel van het land (helaas kan ik geen garantie geven).

Het blijft merkwaardig dat zo veel Amerikanen de huidige huizenprijzen maar gewoon, in evenwicht vinden en niet spotgoedkoop, zoals bijvoorbeeld Europeanen denken of de prijs/huur en maandelijkse hypotheeklasten aangeven.

2 maart 2012

Inkomensgroei beter in VS: groei consumptie in 2012 beter


Bij de herziening van de groei van het BNP van de VS over het vierde kwartaal van 2011 van 2,8 naar 3% zat ook een herziening van de groei van het persoonlijk inkomen (zie plaatjes van Benderly). Er kwam sinds sepetmber zo maar ineens $100 miljard bij. Dat verandert ineens het beeld van de trend van de inkomensgroei en de besparingen. Amerika bleek ineens een 0,8% spaarzamer volkje. Daardoor lijkt het niet meer zo nodig dat de Amerikaan nog harder gaat sparen en dat betekent dat de consumptie even hard kan groeien als de groei van het beschikbaar inkomen of misschien nog meer. De trend van de inkomensgroei ziet er ook beter uit door de herzieningen.
Dat gaat de verwachtingen voor de groei van de consumptie na het eerste kwartaal van 2012 omhoog brengen.

Over het huidige eerste kwartaal wordt men daarentegen weer wat somberder, omdat de consumptie over januari niet lijkt te zijn gegroeid (er zijn te veel dingen gekocht in het vierde kwartaal (groei goederen +12% door belastingmaatregelen)en dat wordt gecorrigeerd), waardoor de groei van de consumptie in het eerste kwartaal maar op 2/3 van normaal ligt.

scenario's voor verband tussen olie en de SP500: wel of geen breuk in het aanbod



Simons van Bianco heeft zitten rekenen aan het verband tussen de S&P500 en de olieprijs. Hij zag daarbij drie scenario's. Eerst had je het scenario van het economisch herstel van 2003 tot 2007, waarbij de S&P500 lineair meesteeg met de olieprijs. Daarna kreeg je de korte periode dat de olieprijs uit de hand liep in 2007-2008 (en Trichet vond dat de rente door de olie-inflatie verder omhoog moest met als gevolg een zwakke dollar versus de euro en daarmee forceerde hij de oliesjeiks uit de zandbak van het Midden Oosten hogere olieprijzen af te dwingen). Daarbij daalde de S&P500 lineair mee met de stijgende olieprijs.
Tenslotte had je het tijdperk sinds de kredietcrisis waarbij een hogere olieprijs ook leidde tot een hogere S&P500, maar wel op een flink lager niveau en met kwadratische trekjes (een erg stijgende olieprijs was niet te best).
Het bovenste plaatje geeft die drie regiems weer.

Wat gaat er gebeuren als de olieprijs verder stijgt en de economische groei bedreigt in de oude wereld?
Dan zou het kunnen gaan als in het onderste plaatje (wie weet denk ik, het plaatje is van mij en niet van Simons). Dan zou men kunnen gaan zeggen dat sinds de Arabische lente de olieprijs de S&P500 negatief beïnvloedt. De olieprijs doet pijn sinds de Arabische lente. Als de olieprijs nu verder doorloopt zonder dat er oorlog uitbreekt (op supply problemen Iran, Zuid Soedan etc) dan zou het volgens de blauwe lijn kunnen gaan. Bij een oorlog wordt het uiteraard een ernstigere zaak.

Je kunt ook zeggen dat de S&P500 sinds de kredietcrisis gewoon 320 punten lager staat dan voorheen de olieprijs aangaf (tweede scenario). Of misschien heeft Simons gelijk met zijn kwadratisch verband (derde scenario).

N.B. oilwtxi = prijs van West Texas Intermediate olie per vat.