Chinese aandelen waren in trek de laatste maanden. De afgelopen weken lijkt de belangstelling wat te luwen, zo goed gaat het namelijk niet in China.
Hongkong doet niet me. Onroerend goed is even uit en daar stat de Chinese beurs bol van. Al die casino's in Macao ook even niet, witwassen van je geld gaat even wat moeilijker.
De stock trading link tussen Hongkong en Sjanghai gaat volgende week van start. Dat zou wel eens grote belangstelling kunnen opwekken. Niet langer moet je als westerling in semistaatsbedrijven met te veel schuld en bureaucratie beleggen, maar je krijgt de kans in leukere bedrijven te gaan beleggen.
Dan Alibaba en de Singlesday. bovenstaand plaatje is van vorig jaar. Dit jaar zijn er weer nieuwe records gebroken. 165 miljoen orders werden er geplaatst. Dat is enkele keren meer dan cyber Monday in de VS, als iedereen de koopjes van Thanksgivingsday op het net koopt.
(via STTG). De Amerikanen zien ineens wat een koopje Alibaba is vergeleken met Amazon en andere Amerikaanse internetprut. Je weet niet goed wat je koopt met Alibaba, maar het verkoopt veel en groeit als kool.
In enkele jaren stampte Alibaba een heel nieuwe feestdag uit de grond. Je kunt liefde echt kopen in China op Singlesday. Wat een uitvinding
Achtergrond bij Beleggen op de golven Waar zijn we op de golven? Waarom gaan de aandelenkoersen al lang zo veel omhoog? N.B. dit blog is à titre personnel en hoeft de visie van BMO Global asset Management niet weer te geven
12 november 2014
11 november 2014
trend vierjaarcyclus sterk omhoog, wel vuiltje in winstgroei
Enige maanden geleden zei ik dat de winstverwachtingen 1 jaar vooruit in de VS harder aan het stijgen zijn. Nu is die trend doorbroken, omdat men de winsten van oliemaatschappijen met bakken naar beneden aan het zetten is. Ex energie gaat het nog steeds prima met de winsten vergeleken met de lage groei van het nominale BNP.
De trend van de vierjaarcyclus is zeer sterk omhoog (hier gemeten aan het vierjaarsgemiddelde van twee jaar voor het punt en twee jaar na het punt; voor de afgelopen twee jaar is de trend doorgetrokken).
Bijna niemand houdt dit als voorspelling aan, dat lijkt veel te optimistisch. Maar ook dit jar lijkt de S&P op weg te bewegen als voorspeld volgens onze kaart van de Kondratieffgolf. Een lage startwaardering, veel te sombere verwachtingen voor de toekomst, veel hogere winstgroei dan de nomianle groei van het BNP (zoals hoort bij een sterk bedrijfsleven, precies als Piketty aangeeft en bij uitermate royale centrale banken die een zeer lage rente forceren).
De trend van de vierjaarcyclus is zeer sterk omhoog (hier gemeten aan het vierjaarsgemiddelde van twee jaar voor het punt en twee jaar na het punt; voor de afgelopen twee jaar is de trend doorgetrokken).
Bijna niemand houdt dit als voorspelling aan, dat lijkt veel te optimistisch. Maar ook dit jar lijkt de S&P op weg te bewegen als voorspeld volgens onze kaart van de Kondratieffgolf. Een lage startwaardering, veel te sombere verwachtingen voor de toekomst, veel hogere winstgroei dan de nomianle groei van het BNP (zoals hoort bij een sterk bedrijfsleven, precies als Piketty aangeeft en bij uitermate royale centrale banken die een zeer lage rente forceren).
30 jaar staatsleningen, de topbelegging van 2014
20% opbrengst op een veilige (ahum) 30 jaar
staatslening: dat cijfer van 20% spreekt kennelijk tot de verbeelding.
De rendementen van vele Nederlandse pensioenfondsen
zijn over 2014 geweldig door hun rentematching met de verplichtingen. Toch moeten ze korten, omdat de rente zo gedaald is.
(plaatje Bianco: 2014 is tot nu toe een van de beste jaren qua opbrengst ooit voor 30-jaar staatsleningen)
De opbrengsten van staatsleningen zijn zo geweldig dat Michiel de Bruin er over gaat schrijven bij de Financial Investigator.(plaatje Bianco: 2014 is tot nu toe een van de beste jaren qua opbrengst ooit voor 30-jaar staatsleningen)
Hij merkt op dat er een hele generatie obligatiebeleggers is die alleen maar structureel dalende rentes heeft meegemaakt (even afgezien van 1994). Hoe gaan zij reageren als de rente gaat stijgen?
Een en ander lijkt
precies het tegenovergestelde als toen ik pas begon met werken in 1979 (35 jaar geleden, ik kreeg zowaar vorige week ter gelegenheid hiervan een oorkonde van BMO met cadeau).
Een hele generatie had
toen alleen maar een stijgende rente gezien. Desalniettemin dacht men steeds dat de
rente zou dalen. Men had immers nog nooit zo'n hoge rente gezien.
Maar ondertussen ging
men wel geloven in steeds hogere inflatie.
De volatiliteit werd
steeds hoger
Toen kwam er een enorme
breuk: Volcker verhoogde rente tot ver boven de pijngrens en de inflatietrend
was gebroken
Rentes vlogen enorm op
en neer rond 1981.
Uiteindelijk daalde de
rente veel harder en langer dan iedereen dacht rond 1982.
Nu hebben we Draghi in
de rol van een omgekeerde Volcker: hij moet de deflatiegeest weer in de fles
stoppen. Whatever it takes.
We hebben een enorm lange
periode gezien van dalende rentes. Iedereen verwacht desalniettemin dat de rente
gaat stijgen. Men heeft immers nog nooit zo'n lage rente gezien.
Men begint nu heel erg
te geloven in deflatie in de Eurozone (ik ook; interne devaluaties van Spanje,
Italië, olieprijzen die naar nul gaan, prijsoorlogen op het internet en
supermarkten, op geld beluste tandartsen die toch hun tarieven moeten verlagen)
Hoe laag de rente ook
is, de volatiliteit is enorm. De rente kan op een dag spectaculair dalen (en
stijgen straks misschien ook nog wel).
We hadden zelfs een
flash crash in de Amerikaanse rente op staatsleningen op 16 oktober.
Uiteindelijk…?
9 november 2014
samenvatting financieel economisch nieuws van de afgelopen week
Wall Street kon opnieuw weinig voatiel all time highs zetten. Het gaat beter met de economie, de winstmarges staan nog niet onder druk door te hoge loonstijgingen en de centrale banken zijn nog steeds buitengewoon royaal.
De republikeinen boekten een fikse verkiezingswinst en krijgen de meerderheid niet alleen in het congres, maar ook in de senaat. Obama zal à la Clinton zich constructief op moeten stellen (snel de Keystone pijpleiding goedkeuren bijvoorbeeld), maar dat zal hem minder gemakkelijk afgaan denkt men.
De olieprijzen zetten hun val voort, Saoedi-Arabië rekent lagere prijzen aan de VS en gaf aan pas bij $70 te gaan denken over inkrimping productie.
De rente steeg nauwelijks op al het goede economische nieuws. Credit spreads verbeterden niet met de beurzen mee.
In de VS steeg de ISM manufacturing weer naar 59, veel hoger wordt het zelden. Nieuwe orders waren zeer sterk (veel sterker dan het officiële cijfer van nieuwe orders van vorige maand). De ISM non manufacturing (diensten) daalde naar 67,1.
De werkgelegenheidsgroei was 214.000, iets onder de verwachting, maar toch zeer sterk, vooral ook inclusief de opwaartse bijstelling van vorige maanden, de stijgende participatiegraad en de dalende werkloosheid naar 5,8%. De gemiddelde werkweek werd langer. Initial claims bleven extreem laag. Alle indicatoren wijzen op een doorgaande flinke groei van de werkgelegenheid.
Het handelstekort liep op (door meer import), wat wijst op een neerwaartse herziening van de 3,5% groei in de VS over het derde kwartaal. De arbeidskosten per eenheid product stegen 0,3% over het derde kwartaal, meer dan in het tweede kwartal, maar toch een goed cijfer.
In Europa herstelde de Franse PMI iets en daalde de Duitse PMI een beetje. Detailhandelsverkopen waren met -1,3% erg zwak in de Eurozone.
Draghi bleef vasthouden aan een uitbreiding van de balans van de ECB met € 1000 miljard, nu gesteund door de andere gouverneurs. Hij had geen nieuw nieuws, maar de euro werd er toch zwakker door tegen de dollar.
In China wijzen de PMI's op een verdere lichte afzwakking van de groei, die bestreden wordt met meer investeringen in spoorwegen en een ruimer monetair beleid.
De republikeinen boekten een fikse verkiezingswinst en krijgen de meerderheid niet alleen in het congres, maar ook in de senaat. Obama zal à la Clinton zich constructief op moeten stellen (snel de Keystone pijpleiding goedkeuren bijvoorbeeld), maar dat zal hem minder gemakkelijk afgaan denkt men.
De olieprijzen zetten hun val voort, Saoedi-Arabië rekent lagere prijzen aan de VS en gaf aan pas bij $70 te gaan denken over inkrimping productie.
De rente steeg nauwelijks op al het goede economische nieuws. Credit spreads verbeterden niet met de beurzen mee.
In de VS steeg de ISM manufacturing weer naar 59, veel hoger wordt het zelden. Nieuwe orders waren zeer sterk (veel sterker dan het officiële cijfer van nieuwe orders van vorige maand). De ISM non manufacturing (diensten) daalde naar 67,1.
De werkgelegenheidsgroei was 214.000, iets onder de verwachting, maar toch zeer sterk, vooral ook inclusief de opwaartse bijstelling van vorige maanden, de stijgende participatiegraad en de dalende werkloosheid naar 5,8%. De gemiddelde werkweek werd langer. Initial claims bleven extreem laag. Alle indicatoren wijzen op een doorgaande flinke groei van de werkgelegenheid.
Het handelstekort liep op (door meer import), wat wijst op een neerwaartse herziening van de 3,5% groei in de VS over het derde kwartaal. De arbeidskosten per eenheid product stegen 0,3% over het derde kwartaal, meer dan in het tweede kwartal, maar toch een goed cijfer.
In Europa herstelde de Franse PMI iets en daalde de Duitse PMI een beetje. Detailhandelsverkopen waren met -1,3% erg zwak in de Eurozone.
Draghi bleef vasthouden aan een uitbreiding van de balans van de ECB met € 1000 miljard, nu gesteund door de andere gouverneurs. Hij had geen nieuw nieuws, maar de euro werd er toch zwakker door tegen de dollar.
In China wijzen de PMI's op een verdere lichte afzwakking van de groei, die bestreden wordt met meer investeringen in spoorwegen en een ruimer monetair beleid.
goed nieuws van de vorige week
Dalende olieprijzen, dalende benzineprijzen, lagere
tandartstarieven, prijzenoorlogen in supermarkten/ op internet. Is een beetje
deflatie nou zo erg?
China, daar begint men naar aanleiding van het vierde plenum steeds meer ernst te maken met het bestrijden van corruptie, niet alleen bij vervelende politici van de Hu Jintao kliek, maar alle politici. Het vierde plenum stond in het teken van het versterken van de rechtstaat, precies wat een developed market in dit staium van ontwikkeling als China prioriteit moet geven. De groei zwakt af in China, maar het risico ook.
De groei van de werkgelegenheid in de VS blijft
sterk, lijkt zelfs een beetje te versnellen. Maar de loonstijging versnelt
nauwelijks, alleen in reële termen. De plaatjes van Hatzius geven aan dat de FED
zich tot ergens in 2016 niet echt druk hoeft te maken over een loonstijging die
echt inflatoir is, niet gecompenseerd door hogere stijging van de
productiviteit. Er was eindelijk een verbetering van de participatiegraad. Het
aantal gemiddeld gewerkte uren per week nam 0,1 toe, waardoor samen met de
groei van de werkgelegenheid vorige maand 0,5% meer uren gemaakt zijn (lijkt
niet veel, maar op jaarbasis zou dat 6% zijn).
De ISM’s bevestigden opnieuw dat de groei in de VS
iets hoger is dan we de afgelopen jaren zagen. Vooral de industrie was sterk,
met goede cijfers voor nieuwe orders en werkgelegenheid.
De huizenmarkt wordt weer iets sterker in de VS. Het
aantal foreclosures drukt minder op de markt. Men huurt nog steeds liever dan
dat men koopt, maar er is wel een geleidelijk herstel Calculated Risk, een blog
dat opkwam via rake analyses van vooral de Amerikaanse huizenmarkt, analyseerde
de verbeteringen in Phoenix.
In Europa zie je een drukte van jewelste aan het
ontstaan op de obligatiemarkten voor bedrijven die willen profiteren van
vergeleken met Amerika veel te lage rentes met garantie Draghi dat de euro
zwakker wordt. Sommigen vinden het maar
bedenkelijk dat bedrijven als Apple hiervan willen profiteren, maar het zorgt
wel voor extra geld in Europa dat voor een deel geïnvesteerd zal worden en zo
de economie iets zal aanjagen (nog afgezien van een betere consolidatie van
schulden door langer in te lenen, iets dat voor meer stabiliteit zal zorgen).
Dan hebben we nog de grote verkiezingsoverwinning
van de republikeinen. Dit kan de weg openen naar een soort Clintonomics,
waarbij een democratische president constructief samenwerkt met een
republikeins congres en senaat. Dat is mogelijk, wordt ook enigszins verwacht.
De lakmoestest: goedkeuring Keystone pijpleiding en niet al te wilde immigratiewetten
van Obama. Als Obama slaagt voor de test kan de beurs zoals gewoon is bij een
gridlock van verdeelde macht tussen de partijen goed stijgen. Het congres en de
senaat kunnen niet meer tegen alles stemmen.
De lage olieprijs leidt nog steeds tot verhalen
over de positieve invloeden op economische groei en de negatieve invloed op de
financiën op gevaarlijk geachte landen als Iran en Rusland. Nieuw zijn de
verhalen dat schalieolie zo veel goedkoper, tot onder $ 50, gewonnen kan worden
als de benodigde infrastructuur er al ligt. Ook in Nederland hoorden we dat
door nieuwe technologie veel meer en veel langer aardgas gewonnen kan worden.
Er waren ook verhalen dat de groei in Duitsland
door allerlei factoren wel heel erg gedrukt is in het tweede en derde kwartaal.
Dat heeft bij velen tot de verwachting geleid dat er iets structureel mis is
met de groei in Duitsland, maar dat lijkt gelukkig niet het geval te zijn. We
waren misschien een beetje te optimistisch over Duitsland, maar de groei blijft
er degelijk uitzien, vooral bij lagere olieprijzen en euro.
Dat helpt ook andere zwakke landen als Frankrijk en
Italië. In Italië kan Renzinomics heel langzaam (maar naar Italiaanse normen in
een onvoorstelbaar ras tempo) van de grond komen via flinke belastingverlagingen
voor vooral de werkenden met lage inkomens. Dus zelfs voor Italië kunnen er
betere tijden komen.
Dan Japan. Daar heeft de verhoging van de BTW meer
schade aangericht dan o.a. de Bank of Japan dacht. Dat zette druk op Abenomics
en nu gaat er dus met alle drie de pijlen van Abenomics vooruitgang geboekt
worden. De BoJ kan en moet uit een extra vaatje van triljoenen yennen tappen om de inflatiedroom levend te
houden bij lagere olieprijzen. Dat helpt Japan enorm in een tijd dat hun elektriciteitsproductie
van kernenergie nog lam ligt. De minicyclus leek overigens al zonder ingrijpen
te gaan herstellen.
China, daar begint men naar aanleiding van het vierde plenum steeds meer ernst te maken met het bestrijden van corruptie, niet alleen bij vervelende politici van de Hu Jintao kliek, maar alle politici. Het vierde plenum stond in het teken van het versterken van de rechtstaat, precies wat een developed market in dit staium van ontwikkeling als China prioriteit moet geven. De groei zwakt af in China, maar het risico ook.
8 november 2014
credit spreads kwetsbaar voor toenemende illiquiditeit
De kleine correctie van september oktober zorgde voor een oplopen van de credit spreads. Hierboven een plaatje van Bianco voor investement grade credits vergeleken met de CDX spreads die aangeven hoe duur het is voor default te verzekeren.
De laatste tijd zie je aan die verzekeringskosten dat het defaultrisico stabiel is terwijl de spreads wel opgelopen zijn. Dat zou dan veroorzaakt zijn door de verwachting dat credits voortaan minder liquide zijn. Je gaat er echt niet meer van afkomen als je dat op een gegeven slecht moment zou willen (in goede tijden lukt het nog wel).
De laatste tijd zie je aan die verzekeringskosten dat het defaultrisico stabiel is terwijl de spreads wel opgelopen zijn. Dat zou dan veroorzaakt zijn door de verwachting dat credits voortaan minder liquide zijn. Je gaat er echt niet meer van afkomen als je dat op een gegeven slecht moment zou willen (in goede tijden lukt het nog wel).
Source: Federal Reserve Bank of New York.
Primary Dealer Statistics, Net Positions in Corporate Bonds and SIFMA. Annual data as of Q2 2014.
Cijfer 2004 lijkt
me kras, maar ontwikkeling is duidelijk: de kredietmarkt, obligatiemarkt groeit
enorm, maar wordt steeds minder ondersteund door (systeem)banken. Tel daarbij
de ETF’s op die geforceerde liquiditeit moeten leveren en je weet dat dit over
enige tijd (2018?) verschrikkelijk fout gaat.
De veranderende geldzorgen van Amerikaanse oude sokken
In
Barrons stond een artikel over hoe allerlei dames hun rijke oude klanten
adviseerden over hun geldzorgen bij hun oude klanten. http://online.barrons.com/articles/retirement-living-the-good-life-1415437544.
Retirement: Living the Good Life
Having a satisfying lifestyle after retirement
involves lots more than just hitting the right numbers. Advice
from our panel of experts
Dat gaat heel anders
dan vroeger, toch wel anders dan in Nederland (deels hetzelfde natuurlijk). Men
gaat zich instellen op veel ouder worden dan men vroeger dacht. Standaard is
nu, dat ze plannen dat ze 95 worden.
Dat ouder worden is vooral in de VS ongelooflijk
dure zaak. Men heeft niet alleen zorgen om de kinderen die men extra financieel
moet steunen, maar tegenwoordig moet men de kinderen ook helpen om de
kleinkinderen te laten studeren. Ze zijn bezorgd over hun kinderen en
kleinkinderen, die veel vaker werkloos zijn, hun huis verloren hebben/
betalingsmoeilijkheden hebben.
Men moet voor veel meer dingen plannen. Gezondheidszorg
is duur. Een gezond iemand van 65, daarvoor telt met $4600 per jaar en wat
minder gezond, dan kom je al snel op $10.000 extra kosten voor medicaid (die
iedereen wel krijgt in de VS boven 65).
Aan de andere kant hun eigen zorgen. $ 5000
gemiddeld aan kosten gezondheidszorg, verder hebben ze $150.000 nodig voor
levenslange afkoop van zorg. De long term care
Dan zijn er mensen van 75 die eindelijk geloven dat
ze 87 gaan worden
Mensen erven later van hun ouders, als ze 60-70
zijn vaak.
Wat voorbeelden van opmerkingen van de adviserende dames:
Weber: We plan for about $10,000 a year, per person. That’s
typical; for healthy people it could be less. It’s also worth noting that many
people get healthier in retirement -- they eat better, exercise more, lose
weight, manage their stress, all of which can mitigate or eliminate many
chronic conditions
Pell: If you put $6,500 a year away when you’re 45 and
$7,500 when you’re 55, by the time you are in your 80s, you’re going to have
$660,000, assuming a 4% rate of return, to spend on medical expenses, tax-free.
How much does long-term care cost?
Pell: It depends where you live. The median cost
for a private room in New York City is $170,000 a year. In Florida, the median
is $90,000.
When should people start thinking about
long-term care insurance? Their 40s? 50s?
Oberlander: They don’t want to think about it in their
40s.
Brede: Their 50th birthday is when I start
talking to them about it.
Oberlander: And the conversation can take years to
make a decision.
Sommigen zijn nog van die jaren 30 miljonairs die
met geen geweld meer dan $3000 per maand uitgeven. (d.w.z. dat zijn de
restanten van de greatest generation, niet de babyboomers). Ze willen geen geld uitgeven voor hun zorg en de kinderen weten vaak niet dat hun ouders zo rijk zijn en zijn later in tranen als ze na hun dood ineens horen dat ze makkelijk alle zorg die ze nodig hadden konden betalen.
En Alzheimer is duur.
Pell: Clients of mine have a $10 million portfolio. They
don’t have long-term care. He got Alzheimer’s a couple of years ago. They are
going to spend an enormous amount of money on care-giving for him. But they
have a $3 million second-to-die policy, so no matter how much they bleed
through, there will be something left for the kids.
Pff, als je ouders $10 miljoen hebben
blijft er kennelijk toch nog iets over, ook al krijgt pa Alzheimer.
werkgelegenheidsgroei VS prima
Vandaag had je weer het circus rond het cijfer van
de werkgelegenheidsgroei in de VS. Het cijfer is wat de eerste schatting is van
de groei van de werkgelegenheid voor de non farm banen volgens het
establishment survey. Dat cijfer wordt vele malen herzien en na vele jaren
gebeurt dat nog steeds. Slechte cijfers kunnen dan naderhand toch nog heel
behoorlijk worden. Presidenten werden soms onterecht hierop weggestemd. Dat
overkwam Bush senior, die niet tegen de leus van Clinton (it is the economy
stupid) op kon, ondanks mooie groei van de werkgelegenheid volgens de huidige
cijfers, maar niet voor de in het verkiezingsjaar gepubliceerde cijfers.
Het cijfer is voor een specifieke maand bijzonder moeilijk beter te voorspellen dan de consensus. Velen proberen aan te geven waarom het cijfer beter of slechter moet zijn, maar er zijn maar weinig voorspellers die het echt vaak beter doen dan de consensus. Het cijfer hangt zo af van een verschil tussen grote stromen van aannames en ontslagen dat voorspellen behoorlijk ondoenlijk is. Het gaat om ongeveer 0,1% van de arbeidsmarkt en een fout van 0,02% in de voorspelling van het cijfer van de werkgelegenheidsgroei op het totaal aantal banen wordt al als heel groot gezien. Dan is er ook nog het birth death model dat corrigeert voor veronderstelde aannames van nieuwe bedrijven en ontslagen door failliet gaande bedrijven. Dat voorspellen van birth death is een hahelijke zaak, maar de aanpassing is wel nodig en over langere periode doen de Amerikanse statistici van de BLS dat overigens helemaal niet zo slecht, ook al krijgen ze hiervoor vaak een veeg uit de pan.
Het cijfer is voor een specifieke maand bijzonder moeilijk beter te voorspellen dan de consensus. Velen proberen aan te geven waarom het cijfer beter of slechter moet zijn, maar er zijn maar weinig voorspellers die het echt vaak beter doen dan de consensus. Het cijfer hangt zo af van een verschil tussen grote stromen van aannames en ontslagen dat voorspellen behoorlijk ondoenlijk is. Het gaat om ongeveer 0,1% van de arbeidsmarkt en een fout van 0,02% in de voorspelling van het cijfer van de werkgelegenheidsgroei op het totaal aantal banen wordt al als heel groot gezien. Dan is er ook nog het birth death model dat corrigeert voor veronderstelde aannames van nieuwe bedrijven en ontslagen door failliet gaande bedrijven. Dat voorspellen van birth death is een hahelijke zaak, maar de aanpassing is wel nodig en over langere periode doen de Amerikanse statistici van de BLS dat overigens helemaal niet zo slecht, ook al krijgen ze hiervoor vaak een veeg uit de pan.
Naast dit cijfer, een mooie 214.000 tegen keer, ook
al was iets meer verwacht, waren er zoals altijd nog een berg andere cijfers. De
groei over de voor vorige maand werd met zo’n 30.000 opwaarts herzien, het cijfer
voor de groei van de werkgelegenheidsgroei volgens het andere, kleinere, household
survey liet een enorme groei van 631.000 zien. Daardoor kon de werkloosheid
dalen van 5,9 naar 5,8%. Ook de participatiegraad kon 0,1 stijgen. De werkweek
werd langer, een leading indicator voor meer groei.
De werkgelegenheidsgroei onder Obama 2 begint heel
goed te worden, alleen onder Clinton was het hoger. Er wonen nu wel meer mensen
in de VS dan toen, maar de groei van de beroepsbevolking is door vergrijzing
van de babyboomers nu veel lager.
In de afgelopen paar jaar was het plaatje heel populair
dat liet zien dat de werkgelegenheid nog niet terug was op het niveau bij het begin
van de kredietcrisis. Nu dat eindelijk wel het geval is, zie je ineens dat
plaatje veel minder.
Nu begint het plaatje van de werkgelegenheidsgroei op jaarbasis populair te worden. Dat was jaren heel constant en lijkt nu te versnellen, ik denk vooral door gebrek aan ambtenaren om te ontslaan (in deze cyclus daalde de werkgelegenheid bij de overheid ongekend sterk, maar de laatste maanden is er een heel aarzelende kleine stijging te zien).
Nu klaagt men liever over de lage en dalende
participatiegraad, de hoofdreden waarom Yellen het niet in haar hoofd moet
halen ooit de rente te verhogen volgens velen. Deze keer dus tot verrassing van velen een kleine stijging van de participatiegraad.
Mooie cijfers en je zou verwachten dat de rente
hierop steeg. Nee, de rente knalde omlaag op deze cijfers die toch Yellen tot
het oordeel moet brengen dat de arbeidsmarkt sneller verbetert dan gedacht en
het eerder tijd wordt voor een renteverhoging. De beurs ging een heel klein
beetje omlaag. Niet bepaald wat je zou verwachten, maar na de mooie stijgingen
van de afgelopen paar weken wel goed om de overbought conditions af te zwakken.
7 november 2014
winstverwachtingen VS omlaag op lagere olieprijs
Bovenstaande plaatjes van Morgan Stanley laten zien dat winstverwachtingen gewoonlijk gedurende het jaar afbrokkelen.
Vol goede moed
zet men de winst 14% hoger aan het begin van het jaar en aan het eind van het
jaar is daar nog 5% van over. In de voorgaande jaren was de inflatie meestal
veel hoger, dus de 7% van 2014 is in reële termen zo gek nog niet.
Er zit een
stevige deuk in de winstvoorspellingen voor 2015 door de plotseling lagere olieprijs en de
noodlottige gevolgen hiervan voor de oliemaatschappijen.
6 november 2014
werkloosheid VS nu lager dan in 1994
De gewone werkloosheid (U3) en de brede werkloosheid (U6, de werkloosheid die Yellen er vaak bijsleept als illustratie dat de werkloosheid nog te hoog is) zijn nu lager dan in 1994. Toen vond de FED de werkloosheid laag genoeg om de rente eens stevig te gaan verhogen. Even later was de rentekrach van 1994 een feit.
Ik heb er ook de werkloosheid van getrouwde mannen bij gezet. Dat is de groep met 'bargaining power'. Als hun werkloosheid duidelijk onder 3% komt, dan gaan ze even later met looneisen komen. Dat is nu het geval en een van de indicatoren dat er meer loonstijging gaat komen in de VS.
Ik heb er ook de werkloosheid van getrouwde mannen bij gezet. Dat is de groep met 'bargaining power'. Als hun werkloosheid duidelijk onder 3% komt, dan gaan ze even later met looneisen komen. Dat is nu het geval en een van de indicatoren dat er meer loonstijging gaat komen in de VS.
Amerikanen stemmen tegen Obama: helpt dit de beurs
Het is een traditie aan het worden dat de partij van de zittende partij flinke verliezen lijdt bij de tussentijdse verkiezingen. Vooral deze keer waren de kiezers zeer ontevreden, ze hadden volgens een enquête voor 2/3 het geloof in de Amerikaanse droom verloren (met antwoorden als dat hun kinderen het slechter zullen heben dan ze zelf). Het overkwam zelfs populaire presidenten als Reagan en Clinton.
Bij de herverkiezing van Obama zei men dat de republikeinse partij een enorm probleem had, omdat er steeds minder witte Amerikanen kwamen en steeds meer zwarte en Hispanics en dat de republikeinen daarom wel op hun buik konden schrijven ooit nog een verkiezing te winnen.
Het kan dus verkeren.
Wat gaat er nu gebeuren? De markt hoopt op een soort aanpak à la Clinton die met veel charme heel veel dingen dreigde te vetoën (175 wetten) en er daadwerkelijk 35 vetode, maar uiteindelijk goed wist samen te werken met de republikeinen.
Zo'n verdeelde regering heet gridlock in de VS en voor de beurzen was het in het verleden de beste combinatie als je een democratische president had en een republikeins huis, de nieuwe situatie dus, zie tabel Bianco.
http://www.businessinsider.com/monday-scouting-report-november-3-2014-2014-11
Van de laatste 18 keer was in alle gevallen de S&P hoger na 6 en 12 maanden.
Bij de herverkiezing van Obama zei men dat de republikeinse partij een enorm probleem had, omdat er steeds minder witte Amerikanen kwamen en steeds meer zwarte en Hispanics en dat de republikeinen daarom wel op hun buik konden schrijven ooit nog een verkiezing te winnen.
Het kan dus verkeren.
Wat gaat er nu gebeuren? De markt hoopt op een soort aanpak à la Clinton die met veel charme heel veel dingen dreigde te vetoën (175 wetten) en er daadwerkelijk 35 vetode, maar uiteindelijk goed wist samen te werken met de republikeinen.
Obama wordt meer gezien als iemand die alleen op de
rem gaat trappen, ook al zit hij aan de rechterzijde van de democraten (net als
Clinton) en belooft hij stellig zich constructief op te gaan stellen. Hij gaat als een echte Nobama vasthouden aan stokpaardjes van democraten als tegenhouden van de Keystone
pijplijn en immigratievoorstellen, zo denkt men.
Er is een heel verlanglijstje, zoals TPA
samenwerking Azië
Curieus is dat men nu meer samenwerking ziet, een
meer constructieve houding van het congres en de senaat
Zo'n verdeelde regering heet gridlock in de VS en voor de beurzen was het in het verleden de beste combinatie als je een democratische president had en een republikeins huis, de nieuwe situatie dus, zie tabel Bianco.
http://www.businessinsider.com/monday-scouting-report-november-3-2014-2014-11
Van de laatste 18 keer was in alle gevallen de S&P hoger na 6 en 12 maanden.
5 november 2014
de afgelopen week in Frankrijk en Weesp
Ik heb vorige week enige dagen in Frankrijk (Villefrance, een dubbelstad met Saulmory van samen 150 inwoners) vertoefd en genoten van de gastvrijheid van Hans.
En op de terugweg langs het kasteel van Bouillon gekomen.
Weer helemaal tot rust gekomen heb ik me daarna op de postzegels van de Nederlandsche Postzegelveling in Weesp geworpen. Al enige jaren heeft menigeen zich verbaasd over de hoge opbrengstprijzen die vooral buitenlandse handelaren wilden betalen. Je krijgt dan een soort varkensstaartcyclus. Iedereen wilde ineens zijn postzegels daar verkopen, terwijl de Nederlandse verzamelaars voor een groot deel wegbleven. Ook de Russen zongen een toontje lager. Deze keer was er te veel om te bekijken en de prijzen waren deze keer dus veel lager. Toch ben ik niet helemaal in mijn nopjes over mijn aankopen, ik kocht o.a. een kavel met o.a. vervalste Chinese postzegels (niet erg duur, maar toch, ik zag het pas bij thuiskomst) en dat gaf toch een vervelende bijsmaak.
Nu ben ik weer terug in de wondere wereld van oneindig opkopende centrale banken van deze keer Japan, ruzie in de ECB over de egotripperij van Draghi, die arme Obama die wel heel erg een lame duck wordt, all time highs voor de S&P (nu wel wat overbought), slachtpartijen in Irak, Syië, Libië, maar toch dalende olieprijzen, Rousseff die het toch weer haalde, maar de Braziliaanse beurs bleef overeind, de mooie ISM, de eindelijk verlaagde groeiverwachtingen van de Europese commissie, de FED die toch wat havikachtiger was dan verwacht.
En op de terugweg langs het kasteel van Bouillon gekomen.
Weer helemaal tot rust gekomen heb ik me daarna op de postzegels van de Nederlandsche Postzegelveling in Weesp geworpen. Al enige jaren heeft menigeen zich verbaasd over de hoge opbrengstprijzen die vooral buitenlandse handelaren wilden betalen. Je krijgt dan een soort varkensstaartcyclus. Iedereen wilde ineens zijn postzegels daar verkopen, terwijl de Nederlandse verzamelaars voor een groot deel wegbleven. Ook de Russen zongen een toontje lager. Deze keer was er te veel om te bekijken en de prijzen waren deze keer dus veel lager. Toch ben ik niet helemaal in mijn nopjes over mijn aankopen, ik kocht o.a. een kavel met o.a. vervalste Chinese postzegels (niet erg duur, maar toch, ik zag het pas bij thuiskomst) en dat gaf toch een vervelende bijsmaak.
Nu ben ik weer terug in de wondere wereld van oneindig opkopende centrale banken van deze keer Japan, ruzie in de ECB over de egotripperij van Draghi, die arme Obama die wel heel erg een lame duck wordt, all time highs voor de S&P (nu wel wat overbought), slachtpartijen in Irak, Syië, Libië, maar toch dalende olieprijzen, Rousseff die het toch weer haalde, maar de Braziliaanse beurs bleef overeind, de mooie ISM, de eindelijk verlaagde groeiverwachtingen van de Europese commissie, de FED die toch wat havikachtiger was dan verwacht.
4 november 2014
ISM steeg meer dan iedereen verwachtte
De ISM steeg meer dan de grootste optimist had voorspeld. Enige stijging lag eigenlijk voor de hand gezien het economisch herstel na augustus, ook al wezen de indicatoren voor de ISM (retail sales, intial claims, output gap) op een lagere ISM.
Eigenlijk is de ISM al tijden hoger dan de economische groei en winstgroei aangeeft. Bianco denkt dat er een survival bias in zit sinds de kredietcrisis.
Andrew Lapthorne van Socgen denkt dat het komt door de lage (producentenprijs)inflatie.
Eigenlijk is de ISM al tijden hoger dan de economische groei en winstgroei aangeeft. Bianco denkt dat er een survival bias in zit sinds de kredietcrisis.
Andrew Lapthorne van Socgen denkt dat het komt door de lage (producentenprijs)inflatie.
Ik vind dit een plausibel
verhaal. De ISM is een indruk van de reële economie, niet van de nominale
economie. Winsten lijden onder lage inflatie, overigens vind ik de
winststijgingen wel mooi gezien de lage groei
gaat de rente in de VS stijgen? Ja, maar...
Bovenstaand plaatje van Gao Qi maakt plausibel dat hogere (reële) loonstijging gaat leiden tot een hogere rente. De loonstijging loopt iets voor op de rente. De loonstijging is aan het versnellen in de VS, zoals vorige week bijvoorbeeld bleek uit de ECI,de empoyment cost index die 0,7% steeg over het derde kwartaal. Er is overigens genoeg anecdotal evidence dat niet op loonstijging wijst (zoals de tarieven van Randstad in de VS), maar er zijn toch meer andere aanwijzingen dat de loonstijging iets hoger wordt, vooral in reële termen (door de lagere olieprijzen).
Bovenstaand plaatje laat zien dat de rente onder de dots ligt, zelfs onder die van Yellen. De markt prijst de markt in volgens de voorspellingen van Yellen en Fischer (de vierde en vijfde meest duifachtige voorspelpunten), niet het gemidelde van de voorspelpunten. Die dots van de niet permanente leden van de FED kun je wegdenken, die zijn vaak slechts een statement en ze weten dat ze nooit hun zin gaan krijgen met hun extreme voorspellingen. Het blok van de permanente stemmers stemt altijd met elkaar mee en zij bepalen dus wat er gebeurt. De rest zit er bij voor spek en bonen.
Dat zijn twee plaatjes die wijzen op rentestijging. Waarom kan de rente toch dalen? Door de fratsen van Draghi die Europese banken miljarden cadeau wil geven via verbeterde voorwaarden voor TLTRO, wardoor de rente tot vijf jaar in de Eurozone op 0 wordt vast gespijkerd. En de Amerikaanse rente danst dit jaar uitzonderlijk veel naar de pijpen van de Europeanen.
Verder voorspelt iedereen een stijgende rente. Men positioneert zich wel steeds minder op een stijgende rente, men vindt het veel veiliger om te gokken op een stijgende dollar of, iets riskanter, dalende olieprijzen en stijgende aandelenbeurzen van olie-importerende landen.
Ooit komt er een tijd dat de rente stijgt.
Abonneren op:
Posts (Atom)

















